#1
Misschien dat andere forumleden hier iets nuttigs over kunnen zeggen, maar voor mij klinkt dit wel als een vijf voor twaalf situatie.
Misschien toch een interventie nodig?
Wat bedoel je precies met interventie? Op welke manier?
Zoon 14 blowen
48 antwoorden
15 weergaven
18-5-2026
Wat bedoel je precies met interventie? Op welke manier?
#2
Naar de huisarts is een goede eerste stap denk ik.
In ieder geval goed nieuws dat hij zijn bijbaantje nog heeft, maar als ik het zo begrijp zou dat niet zo zijn als je hem niet zou wekken.
Hoe moeilijk ook, toch maar het gesprek met hem aangaan als hij terug is, blowen verbieden zal denk ik niet zo zinvol zijn, dan eerder inzetten op gebruik beperken en hem confronteren met wat niet goed loopt (school, contact met ouders).
Ik weet niet wat je gezinssituatie is, maar indien mogelijk zeker de vader erbij betrekken.
In ieder geval goed nieuws dat hij zijn bijbaantje nog heeft, maar als ik het zo begrijp zou dat niet zo zijn als je hem niet zou wekken.
Hoe moeilijk ook, toch maar het gesprek met hem aangaan als hij terug is, blowen verbieden zal denk ik niet zo zinvol zijn, dan eerder inzetten op gebruik beperken en hem confronteren met wat niet goed loopt (school, contact met ouders).
Ik weet niet wat je gezinssituatie is, maar indien mogelijk zeker de vader erbij betrekken.
#3
Je kan wel open het gesprek in gaan of hij openstaat voor een onderzoek naar adhd...? Even zonder perse drugs erbij te noemen...Medisch gezien heb ik wel eens aan ADHD gedacht, zeker omdat het op school ook altijd moeizaam ging qua focus en inzet. Maar het was een slimme jongen dus qua resultaten ging het altijd goed.
Nu op de middelbare loopt hij wel vast voor mijn gevoel, alhoewel hem dat zelf weinig uitmaakt.
En hoe zou professionele hulp wat kunnen uitmaken? Die kunnen hem ook niet dwingen of tegenhouden toch?
Ik ben nu 41 jaar en heb pas een jaar deze diagnose gekregen maar ziet nu in dat het aan alle kanten beter had geweest dat ik deze diagnose in mijn pubertijd gekregen zou hebben.
Breng het een beetje in de zin van je hebt weinig hobbies en vind snel dingen saai en dat specialisten hem kunnen helpen om dingen in het leven wat leuker te vinden.
Ik ben zelf een blower vanaf mijn 15de dagelijks en als ik eerlijk ben, denk ik niet dat iemand dit had kunnen verkomen of mij had kunnen laten stoppen iin die tijd. Wat dat betreft is het in mijn ogen het belangrijkse om je zoon het gevoel te geven dat hij er ALTIJD eerlijk over kan zijn en daar geen verwijten of oordelen op komen. Het stoppen als ouder kan je toch eigenlijk niet dus laat hem dan er in ieder geval eerlijk over zijn.
Succes aankomende tijd 🙏
#4
Ik heb dat ook allemaal gezien en meegemaakt en ik denk dat een oorzaak daarvan is toch een stukje respect naar je ouders toe die ontbreekt. Dat was bij mij , en ook mijn vrienden het geval. Maar in mijn beleving waren mijn ouders ook wereldvreemd. Mijn kinderen weten van mij dat ik de hele andere kant van het leven heb gezien , dat heb ik ook bewust gedaan. Ik zeg ook vaak tegen ze , alles wat een mens verkeerd kon doen of de fouten die jullie kunnen maken heb ik al gemaakt. Met de gedachte dat ze weten waar ik het over heb als het over zulke onderwerpen gaat. Ze weten niet dat ik drugs heb gebruikt maar ze weten dat ik met verslaafden heb 'gewerkt' bijvoorbeeld als het over drugs gaat. En ook zorgen dat ze geen tijd hebben om nutteloos rond te hangen. Verveling en nutteloosheid is de bron van veel ellende. EnJe kan alleen verbieden wat er binnen je huishouden gebeurt en wat je doorhebt. Als zoon/dochterlief de hele dag buiten is, kan je iets wel verbieden, maar buiten gelden jou regels voor de meeste simpelweg niet. Hoe goed je de regels ook hebt besproken, er hoeft maar een slechte invloed te zijn en je zoon of dochter verandert zo van gedachttes. Ook al denk je dat gebeurt niet, het kan zo gebeuren. Daarom is het belangrijk om het te bespreken en dus zoals je zegt niet full-blanket te 'verbieden'.
Maar ik ben niet de ouders van je kids. Ik geef gewoon mijn mening van wat ik uit mijn jeugdjaren heb gezien.
Misschien eens naar een vechtsport kijken, of als hij dat echt niet vindt een andere sport. 1 van mijn kinderen was rond een jaar of 13 ook enorm doelloos en vond het buiten veel leuker en liep op school de kantjes ervan af. Eenmaal op vechtsport is dat 180.graden omgedraaid.Ik denk zelf ook dat hij gewoon niet lekker in z'n vel zit sinds de puberteit. Hij is stiekem best onzeker maar dat zal hij never toegeven, het is ook een enorme binnenvetter.
Hij heeft wel eens gezegd dat hij het thuis maar enorm saai vond en eigenlijk geen enkele hobby had. Daarom ging hij altijd naar buiten want dan kwam hij mensen tegen etc.
Medisch gezien heb ik wel eens aan ADHD gedacht, zeker omdat het op school ook altijd moeizaam ging qua focus en inzet. Maar het was een slimme jongen dus qua resultaten ging het altijd goed.
Nu op de middelbare loopt hij wel vast voor mijn gevoel, alhoewel hem dat zelf weinig uitmaakt.
En hoe zou professionele hulp wat kunnen uitmaken? Die kunnen hem ook niet dwingen of tegenhouden toch?
#5
Ik ben op mijn 15e begonnen met blowen, op een gegeven moment dagelijks gedaan, na een half jaar minder gaan blowen. Ik mocht tot laat uitgaan omdat ik een ouder vriendje had. Mn ouders hebben te weinig voor mij verboden.
Ik ben toen nooit andere dingen gaan uitproberen qua drugs, alleen alcohol.
En ik had ook zo'n grote mond tegen mn ouders.
Het kan dus heel goed zijn dat het gewoon pubergedrag is en dat het allemaal wel goedkomt. Dit is een fase van loslaten, wat heel moeilijk is. Zolang hij maar niet stopt met school. Ik lees dat hij een bijbaan heeft, dat is heel positief.
Ik raad je aan om het gesprek open te houden, praat vanuit je gevoel en in de ik-vorm, niet verwijtend: jij, altijd, nooit zijn woorden om te vermijden.
Ik ben toen nooit andere dingen gaan uitproberen qua drugs, alleen alcohol.
En ik had ook zo'n grote mond tegen mn ouders.
Het kan dus heel goed zijn dat het gewoon pubergedrag is en dat het allemaal wel goedkomt. Dit is een fase van loslaten, wat heel moeilijk is. Zolang hij maar niet stopt met school. Ik lees dat hij een bijbaan heeft, dat is heel positief.
Ik raad je aan om het gesprek open te houden, praat vanuit je gevoel en in de ik-vorm, niet verwijtend: jij, altijd, nooit zijn woorden om te vermijden.
#6
Zou alles niet zo persoonlijk nemen.Nou, ik ging meneer net wekken (hij moet straks nog naar bijbaantje) en hij is meteen al geirriteerd. "Jahhahaaa, ga weg! Doe de deur dicht!" Dat geeft al goede moed voor een gesprek straks....
Pubers zijn nu eenmaal zo.
Bedoel dit niet slecht maar het woord “meneer” komt nogal slecht binnen en doet me denken aan m’n eigen moeder.
#7
Idd, je tegen je ouders afzetten is normaal pubergedrag. Het betekent ook dat je zoon zich veilig genoeg voelt om dit te doen, want hij weet dat jouw liefde onvoorwaardelijk is.Zou alles niet zo persoonlijk nemen.
Pubers zijn nu eenmaal zo.
Bedoel dit niet slecht maar het woord “meneer” komt nogal slecht binnen en doet me denken aan m’n eigen moeder.
Ik las laatst ergens dat pubers in oorlogslanden niet puberen, omdat ze zich niet veilig voelen.
#8
Een van de grenzen die je aangeeft kan hierop betrekking hebben. Dat hij meer vrijheid mag maar dat hij dan wel een gezonde regelmatige activiteit moet kiezen. Als voetbal niks is, okee, maar dan wel gitaar gaan spelen of schilderen, of whatever. Maar niet niks zitten doen en hangen de hele week. Je kan best eens met vrienden afspreken. Maar niet de hele tijd elkaar als excuus gebruiken om niet aan je zelfontwikkeling te werken.Oh nee, mijn zoon's enige hobby is buiten hangen met vrienden helaas.
Dat maakt alles nog eens dubbel zo lastig want je kan dan veel lastiger in contact komen met hem.
Hij is in december gestopt met voetballen en andere bezigheden waren er eigenlijk niet.
Gamen doet hij ook nog zelden; alleen telefoon scrollen en naar buiten gaan.
Ambities helaas ook niet, heb ik ook al eens naar geïnformeerd. Enige wat hij laatst eens zei is dat hij later wel graag kinderen zou willen.
#9
Iemand van 14 die hopelijk voor middernacht thuiskomt? Klinkt mij redelijk problematisch. Ik liep vroeger ook weg van huis, sliep ik autos omdat ik bang was om naar huis te gaan. Op 11 jarige leeftijd al. Dat ging mij absoluut niet om vrijheid. Zolang je geen 18 bent en op de zak van je ouders teert heb je gewoon te luisteren zolang het thuis een veilige liefdevolle plek is.Bedankt voor je reactie!
Ik wil het zeker vanuit een liefdevol standpunt aanpakken en onze zorgen kenbaar maken maar ik ben bang dat hij helemaal niet praten wil...
En wat als ik hem zeg "wij denken dat je regelmatig wiet rookt en we maken ons zorgen" en hij zegt gewoon "nee dat doe ik niet"...hoe ga je dan verder?
Confronteren met dingen die je gevonden hebt of niet?
#10
Je kan alleen verbieden wat er binnen je huishouden gebeurt en wat je doorhebt. Als zoon/dochterlief de hele dag buiten is, kan je iets wel verbieden, maar buiten gelden jou regels voor de meeste simpelweg niet. Hoe goed je de regels ook hebt besproken, er hoeft maar een slechte invloed te zijn en je zoon of dochter verandert zo van gedachttes. Ook al denk je dat gebeurt niet, het kan zo gebeuren. Daarom is het belangrijk om het te bespreken en dus zoals je zegt niet full-blanket te 'verbieden'.Ik vindt dat onzin. Verbieden kan prima, als dat überhaupt al het juiste woord is maar dat moeten uitersten zijn. De opvoeding en normen en waarden die je meegeeft doen de rest. Ook moet je er alleen wel tekst en uitleg bij geven. Als je aankomt met een heel handboek wat wel en niet mag en elke dag loopt te tetteren haalt dat weinig uit. Ik kom uit de tijd dat het verboden werd zonder tekst en uitleg. Vanwege mijn eigen achtergrond en verleden heb ik mijn kinderen al van jongs af aan geleerd en laten ervaren dat ze over alles eerlijk kunnen en moeten zijn en dat ik dan nooit boos zal worden. Maar ook dat over heel veel te praten valt maar dat sommige dingen gewoon mijn wil mijn wet is. Ik heb kanjers van kinderen en dat ligt natuurlijk niet alleen aan opvoeding. Ikzelf heb de hele andere kant gezien en dat lag ook niet aan opvoeding maar wel aan het gebrek aan liefde en gezien worden. Als je kinderen je respecteren en aannemen dat jij grotendeels weet wat wel en niet goed voor ze is kan je ze prima dingen 'verbieden'
Maar ik ben niet de ouders van je kids. Ik geef gewoon mijn mening van wat ik uit mijn jeugdjaren heb gezien.
#11
Mijn zoon is altijd een kind geweest dat de randjes opzocht en altijd nét even over die grens ging. Ik ben altijd zeer strikt met hem geweest qua consequenties vanwege deze eigenschap maar daar heeft hij nooit veel van geleerd voor mijn gevoel.
En hij is wel een thrillseeker dus ik hou mijn hart vast voor de komende jaren...
En hij is wel een thrillseeker dus ik hou mijn hart vast voor de komende jaren...
#12
Hallo allemaal,
Mijn eerste post hier op dit forum als een beetje radeloze moeder.
Onze zoon van 14 rookt wiet en ook dagelijks weet ik nu. Er wordt gelogen over kleine dingen, school wordt niet meer naar omgekeken en hij is thuis extreem ongevoelig richting ons. Zodra hij thuis komt uit school is hij weg, om dan hopelijk voor middernacht thuis te komen.
Al 3x weg gelopen na conflicten omdat hij hier geen vrijheid kreeg.
Vorige week kwam hij thuis zonder z'n jas met een vaag verhaal dat deze gepikt was, zat me ook al niet lekker.
We weten nu van de wiet maar hij weet nog niet dat wij het weten. Onze relatie zit echt op een dieptepunt - wat hem betreft gaat hij ergens anders wonen en ziet hij ons nooit meer. Hij een vriendinnetje wat hier dag en nacht binnen zit waardoor we hem amper alleen zien. Machteloos voel ik me gewoon.
Iemand hier tips over hoe hem aan te spreken? Wat vooral niet en wat vooral wel zeggen?
Mijn eerste post hier op dit forum als een beetje radeloze moeder.
Onze zoon van 14 rookt wiet en ook dagelijks weet ik nu. Er wordt gelogen over kleine dingen, school wordt niet meer naar omgekeken en hij is thuis extreem ongevoelig richting ons. Zodra hij thuis komt uit school is hij weg, om dan hopelijk voor middernacht thuis te komen.
Al 3x weg gelopen na conflicten omdat hij hier geen vrijheid kreeg.
Vorige week kwam hij thuis zonder z'n jas met een vaag verhaal dat deze gepikt was, zat me ook al niet lekker.
We weten nu van de wiet maar hij weet nog niet dat wij het weten. Onze relatie zit echt op een dieptepunt - wat hem betreft gaat hij ergens anders wonen en ziet hij ons nooit meer. Hij een vriendinnetje wat hier dag en nacht binnen zit waardoor we hem amper alleen zien. Machteloos voel ik me gewoon.
Iemand hier tips over hoe hem aan te spreken? Wat vooral niet en wat vooral wel zeggen?
#13
Hee Anoniempje7,
Lastige situatie dit! En goed dat je hier je vraag stelt.
Ik denk dat het belangrijk is om te doorzien dat (heftig) drugsgebruik op heel jonge leeftijd vaak te maken heeft met andere zaken. Dagelijks wiet roken is wel heftig. Dus kennelijk is er gevoelsmatig iets aan de hand wat de noodzaak creëert om heftig te reageren. Het probleem is dat je niet altijd weet wat er precies aan de hand is. En 14-jarigen zijn ook niet zo goed in dat herkennen bij zichzelf. Wat dus vooral nodig is dat ze liefdevol begrip ervaren bij iemand die hen helpt om dat uit te zoeken en aan te pakken.
Groepsdynamiek kan daarbij een belangrijke rol spelen. Rond je 14e levensjaar ben je op zoek naar een eigen sociale omgeving die je helpt definiëren wie je bent. Bij wiet komt het vaak voor dat mensen zichzelf gaan zien als stoner en dan voelt het alsof de hele wereld tegen je is.
De truc is dus om het gesprek aan te gaan op een niet-veroordelende manier, maar tegelijkertijd ook grenzen aangeven. Dagelijks blowen is een probleem dat wel aangepakt moet worden. Want blowen op jonge leeftijd wordt in verband gebracht met een verminderde emotionele ontwikkeling, verminderd geheugen, en meer kans op depressies, psychoses of verslavingen later in het leven. Het voorkomen van die gezondheidsschade moet alleen in balans staan met een boodschap zoals 'we zijn er voor je'. Zeker omdat pubers van 14 nogal opstandig zijn komt dat laatste ook niet altijd even goed binnen. Dat vereist dus maatwerk.
Als je het gesprek lastig vindt, dan kan je nog proberen de Drugs Infolijn van het Trimbos-instituut (0900-1995) te bellen voor advies. Zij kunnen je helpen een gesprek met je zoon voor te bereiden. Op hun website helderopvoeden.nl staan ook concrete tips wat je kunt doen.
www.helderopvoeden.nl
Lastige situatie dit! En goed dat je hier je vraag stelt.
Ik denk dat het belangrijk is om te doorzien dat (heftig) drugsgebruik op heel jonge leeftijd vaak te maken heeft met andere zaken. Dagelijks wiet roken is wel heftig. Dus kennelijk is er gevoelsmatig iets aan de hand wat de noodzaak creëert om heftig te reageren. Het probleem is dat je niet altijd weet wat er precies aan de hand is. En 14-jarigen zijn ook niet zo goed in dat herkennen bij zichzelf. Wat dus vooral nodig is dat ze liefdevol begrip ervaren bij iemand die hen helpt om dat uit te zoeken en aan te pakken.
Groepsdynamiek kan daarbij een belangrijke rol spelen. Rond je 14e levensjaar ben je op zoek naar een eigen sociale omgeving die je helpt definiëren wie je bent. Bij wiet komt het vaak voor dat mensen zichzelf gaan zien als stoner en dan voelt het alsof de hele wereld tegen je is.
De truc is dus om het gesprek aan te gaan op een niet-veroordelende manier, maar tegelijkertijd ook grenzen aangeven. Dagelijks blowen is een probleem dat wel aangepakt moet worden. Want blowen op jonge leeftijd wordt in verband gebracht met een verminderde emotionele ontwikkeling, verminderd geheugen, en meer kans op depressies, psychoses of verslavingen later in het leven. Het voorkomen van die gezondheidsschade moet alleen in balans staan met een boodschap zoals 'we zijn er voor je'. Zeker omdat pubers van 14 nogal opstandig zijn komt dat laatste ook niet altijd even goed binnen. Dat vereist dus maatwerk.
Als je het gesprek lastig vindt, dan kan je nog proberen de Drugs Infolijn van het Trimbos-instituut (0900-1995) te bellen voor advies. Zij kunnen je helpen een gesprek met je zoon voor te bereiden. Op hun website helderopvoeden.nl staan ook concrete tips wat je kunt doen.
Extreem pubergedrag
Sommige kinderen puberen heftiger dan andere. Ook dit gaat voorbij, maar het kan wel zwaar zijn, voor henzelf én voor hun ouders. Wanneer spreken we van extreem pubergedrag en hoe kun je hiermee omgaan?
www.helderopvoeden.nl
#14
Bedankt voor je reactie!
Ik wil het zeker vanuit een liefdevol standpunt aanpakken en onze zorgen kenbaar maken maar ik ben bang dat hij helemaal niet praten wil...
En wat als ik hem zeg "wij denken dat je regelmatig wiet rookt en we maken ons zorgen" en hij zegt gewoon "nee dat doe ik niet"...hoe ga je dan verder?
Confronteren met dingen die je gevonden hebt of niet?
Ik wil het zeker vanuit een liefdevol standpunt aanpakken en onze zorgen kenbaar maken maar ik ben bang dat hij helemaal niet praten wil...
En wat als ik hem zeg "wij denken dat je regelmatig wiet rookt en we maken ons zorgen" en hij zegt gewoon "nee dat doe ik niet"...hoe ga je dan verder?
Confronteren met dingen die je gevonden hebt of niet?
#15
Ter aanvulling - de groepsdynamiek is niet het probleem vrees ik. Hij zit hier bijna dagelijks met zijn vrienden en die roken niet. Is in elk geval zeer zeker geen stoner groepje, het komt echt uit zoon zelf voort.
#16
Iemand van 14 die hopelijk voor middernacht thuiskomt? Klinkt mij redelijk problematisch. Ik liep vroeger ook weg van huis, sliep ik autos omdat ik bang was om naar huis te gaan. Op 11 jarige leeftijd al. Dat ging mij absoluut niet om vrijheid. Zolang je geen 18 bent en op de zak van je ouders teert heb je gewoon te luisteren zolang het thuis een veilige liefdevolle plek is.
Zeker, en het is ook zeker niet elke avond zo laat maar hij maakt het wel eens bont. En hij heeft hier zeker een liefdevol thuis!
Maar vooral de laatste 6 weken wordt hij steeds hader en onverschilliger lijkt het wel.
#17
Maar vooral de laatste 6 weken wordt hij steeds hader en onverschilliger lijkt het wel.
Is hij meer gaan gebruiken of combineren?
#18
Een kind heeft grenzen nodig. Hangen er consequenties aan als hij zich niet aan afspraken houdt? Als hij te laat thuiskomt?
Is het mss een idee om met hem samen huisregels op te schrijven? Zo heeft hij zelf ook inbreng en kan je hem er later op aanspreken als hij zich er niet aan houdt.
Over het blowen, daar zou ik wel het gesprek over aangaan. Niet verbieden, dan gaat hij het juist doen, want alles wat niet mag is natuurlijk interessant. Misschien kan je samen voorlichtingsfilmpjes op YouTube bekijken?
Is het mss een idee om met hem samen huisregels op te schrijven? Zo heeft hij zelf ook inbreng en kan je hem er later op aanspreken als hij zich er niet aan houdt.
Over het blowen, daar zou ik wel het gesprek over aangaan. Niet verbieden, dan gaat hij het juist doen, want alles wat niet mag is natuurlijk interessant. Misschien kan je samen voorlichtingsfilmpjes op YouTube bekijken?
#19
Meer gebruiken. Afgelopen week heeft hij het elke dag gedaan, daarvoor niet.Is hij meer gaan gebruiken of combineren?
En dat is dus sinds zijn jas "gepikt" is....ik vermoed eerder dat hij deze geruild heeft voor een flinke voorraad.
#20
Maar welke hulpverlener? Opvoedondersteuning? Voor mijn gevoel misschien al te licht nu...ik ga maandag wel nog naar de huisarts bellen om dit aan te kaarten.Mits je een goeie hebt, weet die hulpverlener wel op de juiste knopjes te drukken zeg maar.