Persoonlijk denk ik dat de mening van individuen in de samenleving voor een groot deel gekweekt wordt (Zie: Manufacturing Consent). Dat zou wel meteen twee fenomenen verklaren: dat zoveel mensen vrijwel niks weten over drugs maar er desondanks een sterke mening over hebben, én dat in de media continu hetzelfde narratief wordt gepubliceerd. Natuurlijk is het voor individuen mogelijk om meer zelfstandig te werk te gaan bij het vormen van hun mening. Maar dan stuit je 1. op een complex onderwerp, en 2. krijg je te maken met veel conflicterende informatie afkomstig van de twee gepolariseerde kampen in het drugsdebat (reguleren vs verbieden). Om echt uit te pluizen wat er speelt vereist een heel andere aanpak van informatie tot je nemen die veel energie kost en waarin maar weinig mensen je kunnen helpen hoe je dat doet.
Het persoonlijke belang van mensen om zich erin te verdiepen is dan ook klein. Dat wordt nog eens versterkt doordat je als individu toch niet zoveel zeggenschap over hebt. Want jij bent slechts Jan met de Pet. Dus dan rest slechts de optie dat je er wel veel te weten over komt en er daardoor anders over gaat denken, maar dat je ook meteen cynisch wordt van de idioterie rondom het drugsbeleid. Uiteindelijk is dat het ook niet echt waard. Dus veel mensen zullen er denk ik voor kiezen om - deels uit besluiteloosheid en deels uit gemakzucht - maar voor om een beetje met de massa mee te deinen. Die zal dan wel gelijk hebben.
Behalve dat meningen altijd en per definitie gekweekt worden, denk ik hier wel heel anders over, sorry.
Iedereen kan - in meer of mindere mate - zelf onderzoek doen. De mening van “domme” mensen met een lager iq doen er net zo goed toe. En zijn ook extreem waardevol, zeker als het gaat over hoe je een land inricht.
We doen het alleen niet. We bingen liever de duizendse Netflix serie, proppen een biertje en bitterbal naar binnen (en o wee als die veganistisch is want zo zijn ze niet bedoeld) en we praten vooral niet over politiek of maatschappelijke dingen met onze vrienden want laten we het wel gezellig houden.
Het is echt een keuze… En ja, die keuze wordt ons makkelijk gemaakt. Maar niet door “de” politiek of “de” overheid.
Manufacturing consent gaat over grote mediamachten en grote bedrijven en hun macht, en hoe zij samen de mensen beïnvloeden… Precies dat is wat ik ook hiermee bedoelde.
Ik ben er echt vol van overtuigd dat er andere “machten” machtiger zijn waar we als inwoners minder over beklagen. En met mij de Partij voor de Dieren en waarschijnlijk dhr. Nicolai ook. Maar dan moeten we goede keuzes maken… En die maak je weer alleen als je goed geïnformeerd bent en kritisch naar informatie (van media, van politici, van andere lobbys) kan kijken. Dus ik zet me graag in daar aan te werken.
Manufacturing consent zoals Chomsky bedoelt gaat bovendien over Amerikaanse media. Die zijn heel anders ingericht dan hier in Nederland. En hoewel ik voldoende kritiek op Nederlandse media kan bedenken, hebben wij als inwoners toegang tot heel veel goede onderzoeksjournalistiek op verschillende niveaus van verschillende politieke kleuren… We hoeven er door t internet niet eens meer voor te betalen, over t algemeen. Maar, we doen er over het algemeen ook vrij weinig meer. De keren dat ik hier heb moeten zeggen “lees eens meer dan alleen de kop” is echt niet op een hand te tellen, bijvoorbeeld. In Amerika zijn media veel grotere geldmachines die zich laten inmengen met nog grotere machten. Het is daar veel moeilijker om echte onafhankelijke journalistiek te bedrijven of consumeren.
Ik heb vaak t idee als we t hier over hebben (want hier komt t vaak op neer als wij ff doorpraten heheh😜) dat jij denkt dat ik helemaal geen kritiek heb op dergelijke instituties. Maar dat heb ik wel degelijk, alleen heb ik óók kritiek op om mijn medemens. Ik denk dat we kunnen sleutelen aan onze instituten wat we willen, maar ook echt wat bij onszelf moeten veranderen om daar enig effect van te merken.
Overigens niet denigrerend bedoeld, maar ook grofweg de helft van de Nederlanders zal überhaupt moeite hebben met tegen de spreekwoordelijke stroom in zwemmen. Per definitie is een IQ van 100 gemiddeld. Maar met een IQ van onder de 100 wordt het lastig om verder te komen dan 'is het wel of niet zo?' Je krijgt dan vragen als: zijn drugs wel of niet slecht? En er is natuurlijk niemand die beweert dat drugs geheel risicoloos en goed voor je zijn. Dus dan moeten ze wel slecht zijn. Punt.
Dat drugs een complexer onderwerp is snap ik. En dat mensen daar idealen bij hebben ook. Dat laatste vind ik als gebruiker wel jammer ja. Maar niet echt een probleem🤷🏻♀️ Ik vind het wel een probleem dat we totaal niet gestimuleerd worden om het leren begrijpen en afwegen van belangen te proberen. Zowel systematisch, bijvoorbeeld in het onderwijs, als door elkaar niet.