Dry sift (illegaal geïmporteerd)
Sterkte onbekend
Om een goede vergelijking te maken heb ik ook maar goede hasj gekocht in een van de Tilburgse coffeeshops. In de gemeente Breda en Tilburg geldt namelijk nog een zogeheten aanloopfase, waarin coffeeshops zowel illegaal als legaal aangekochte cannabis mogen verkopen. Dat geeft dus een uitgelezen kans om eens een vergelijking te maken.
Toen ik legale wiet stond te bestellen in één van de shops, zag ik een medewerker net een bak met zienderogen plakkerige hasj wegstoppen. Ik houd erg van
goede hasj, wat meestal lastig te verkrijgen is. Daarom is mijn motto: als je goede hasj tegenkomt dan moet je gelijk zoveel mogelijk kopen. Dit keer heb ik me ingehouden... Ik heb aan de medewerker gevraagd wat die plakkerige shit was, en of ik er ook een gram van mocht.
Het resultaat is dit:
Je ziet al meteen dat deze hasj enorm plakkerig is. Dat is meestal een goed teken, want de cannabisplant scheidt de werkzame stoffen af in de vorm van olieachtige hars die wordt opgeslagen in blaasjes (trichomen). De structuur van de hasj is daarnaast enigszins korrelig. Dat is ook goed, want wat je ziet zijn trichomen die nog heel zijn en dus nog verse wietolie bevatten. Als je de hasj vastpakt dan is die plakkerig, maar heeft ook nog een structuur waardoor je de hasj tot een langwerig een rolletje kan kneden. De geur van zulke hasj is intens, maar heel anders dan wiet. Ik ruik meer een soort leer, koffie, hop, en misschien wat humus. Tesamen geeft het een enigszins zware en donkere geur met hier en daar wat kruidige noten. De kruidige geuren komen nog meer naar boven als ik van de hasj een rolletje begin te kneden. Er komt dan ook wat lavendel en citroengeur vrij, en iets fris zoals munt, nog even bovenop de donkere geuren die ik eerst al rook.
Als ik de foto van de hasj bekijk dan zie ik wel een klein haartje in het bakje zitten, of iets wat erop lijkt. Maar als ik nu nog eens in het bakje zitten dan herken ik het niet terug. Toch is het kenmerkend voor dit soort hasj: je hebt eigenlijk geen idee wat erin zit. Dit soort hasj wordt gemaakt door bloemen te zeven met precies de juiste maas-grootte. Daardoor vallen bijna alleen maar trichomen door de zeef. Als je het overblijvende poeder perst dan houd je dit soort hasj over van de 'eerste zeving'. Want als je klaar bent met zeven dan kun je daarna wat grover te werk gaan, waardoor je meer plantenmateriaal in de hasj krijgt, maar je nog steeds een flinke batch hasj kunt maken. Zulke 'tweede zeving' is per definitie minder goed.
Maar ik heb dus geen idee hoe deze hasj precies is gemaakt, waar die vandaan komt, welke strain van de cannabisplant ze hebben gebruikt, hoe het in de tussentijd is opgeslagen. De enige informatie is dat het 'dry sift' heet, maar ik weet niet eens zeker of dat echt klopt. Een nadeel is ook dat ik het in een plastic bakje krijg. Want de hasj plakt enorm aan het plastic, en de cannabisolie kan zelfs delen uit plastic oplossen. Je kan dat ook zien aan het bakje, wat je onmogelijk nog schoon krijgt als hasj er goed tegenaan geplakt heeft gezeten. Eigenlijk heb je liever glas of cellofaan als verpakkingsmiddel. Want die vermengen zich niet met hasj. Soms wordt er ook bakpapier gebruikt, wat prima werkt, maar waarover ik skeptisch ben omdat dat vaak met PFAS glad is gemaakt. Hetzelfde geldt denk ik ook voor de siliconen BHO containers.
Ondanks dat de precieze inhoud onbekend blijft, lijkt dit voor gezeefde hasj echt uitzonderlijk goede kwaliteit te zijn. Trichomen zie je er duidelijk nog in zitten, en de hasj glimt helemaal van de olie waarmee de trichomen doordrenkt zijn. Daarnaast de hasj is ook niet verdacht zacht of plakkerig, zoals bijvoorbeeld schoensmeer of wolvet zou zijn. Het heeft een stevige structuur die kneedbaar is. Vermoedelijk omdat er ook wat stuifmeel in de hasj zit wat het geheel goed aan elkaar kan lijmen.
Van dit soort hasj heb je niet zoveel nodig, want het is best wel sterk. Dus ik wrijf even over de buitenkant van mijn neus om mijn vingers wat vet te maken, en pak dan een klein stukje van de hasj. Dankzij de talg, wat ook vet is, plakt niet alle olieachtige hasj aan mijn vinger. Daardoor kan ik het kleine stukje hasj vrij gemakkelijk in de quartz-glas banger stoppen, die ik gebruik om de hasj mee te verdampen.
In deze post vertel ik veel meer over hoe ik sterke hasj met een glazen bong verdamp:
Ik kreeg een privébericht met de vraag hoe ik een bong heb gevonden waarmee ik tevreden was, naar aanleiding van wat reacties in een post over stoppen met tabak roken. Het leek me zonde om de tips te verstoppen in een privébericht. Dus hier een kort overzicht van wat ik denk wat een lekkere bong...
drugsforum.nl
De smaak is net zo aangenaam en zwaar als de geur. Al moet ik zeggen dat vooral de wat meer ontwikkelde hasj-geuren overblijven in de smaak. En ondanks dat ik een flinke hijs neem krijg ik geen kriebelhoest. Hoewel ik ook moet toegeven dat daarvoor een gevorderde ademhalingstechniek voor nodig is.
Het effect is mogelijk nog wel het fijnst aan alles. Want dit is absoluut hasj waar je heel stoned van wordt. Maar het is een soort energieke, blije en creative high. Ik voel me niet paranoïde of verward, maar ben wel enigszins ongericht. Ik kan ook niet meer stil zitten achter de computer door de muziek. Ik ga helemaal op in de klanken en laat mee meevoeren.
