#1
Hmm. Een paar schijnbaar losse dingen die er meteen bij mij opgeroepen worden als ik dit lees.Hoi. Even een vraag aan de ervaringsdeskundigen hier. Ik ben door mijn behandelaars nog steeds niet overgezet van bromazolam op diazepam. Waarom niet? Omdat mijn gebruik nog te sterk afhankelijk is van de situatie (ik gebruik specifiek bij spanning en spanning ontstaat in heel specifieke situaties) en mijn behandelaar dat eerst goed in kaart wil brengen. Ben nu dus bezig met 'zelf' (in overleg met hem) afbouwen en een nauwkeurig dagboek bij te houden van mijn gebruik en de triggers, zodat we daar meer inzicht in krijgen. Als ik geen spannende gebeurtenissen in mijn agenda heb, kost het mij absoluut geen moeite meer om niets te nemen. Totaal geen behoefte eraan. Juist fijn om helder te zijn. Voor het slapen gaan neem ik wel altijd iets. Die dosering heb ik inmiddels met veel moeite weten terug te brengen naar tussen de 0,75 en 1 mg bromazolam (= volgens Trimbos 7,5 tot 10 mg diazepam) per nacht. Overdag gebruik ik op relaxte dagen niets, op medium spannende dagen 0,75 mg en op heel spannende dagen misschien tot 2,5/3 mg (= 25 à 30 mg diazepam). Een behoorlijk verschil dus. Ik ben nu eigenlijk zo goed bezig met mijn afbouw, dat ik me een beetje afvraag of we de overstap naar diazepam nog wel gaan maken. Kan me voorstellen dat op het moment dat we alles goed in kaart hebben gebracht, ik alweer een paar stapjes verder ben en het eigenlijk 'geen zin meer heeft'. Ik vraag me af - als ik bijvoorbeeld de verhalen van @Vinidi84 zo lees - of het sommigen van jullie ook op deze manier gelukt is? Of dat realistisch is, of dat die laatste stap straks toch echt het beste met diazepam gemaakt kan worden. Want ja, dosering onder de 0,75 mg is eigenlijk met bromazolam niet te doen (dat is nl een kwart pilletje). Een tijdje terug had ik veel last van 'reboundverschijnselen': paniek, licht in het hoofd, angsten, dwanggedachtes, onrust, het gevoel uit mijn lichaam te treden.... Maar momenteel zit ik eigenlijk behoorlijk goed in mijn vel. Misschien ben ik overmoedig hoor, dat kan. Ik kan het niet zo goed peilen. Daarom ook mijn vraag.
- Je bent nog niet klaar om helemaal af te bouwen. Een van jouw coping mechanismes is een pilletje nemen. Stiekem ook best veel.
- Voor een soepele afbouw kun je het best helemaal niet meer "zo nodig" nemen. Alleen je vaste giften.
- Gezonde coping mechanismes aanleren terwijl je nog onder invloed bent lijkt me lastig maar voor nu de enige optie.
- Afbouwen met een RC zou ik om meerdere redenen niet doen. De pilletjes zijn veel te hoog gedoseerd om mee af te bouwen,
ze zijn waarschijnlijk onnauwkeurig gedoseerd, de productie gebeurt clandestien, het is de vraag of het wel zuiver is, je hebt geen garantie van beschikbaarheid, en je betaalt 't uit eigen zak. Diazepam is de gouden standaard voor afbouwen, al jaren en ook bewezen.
- Ontwenning van Benzo's (wat jij rebound noemt) komt vertraagd op je af en verloopt vaak grillig. Het is het best te doorstaan met een langwerkende, en dan is Diazepam echt de beste keus.
En dan nog afsluitend - je zult als dat nodig is bereid moeten zijn of worden om al je verplichtingen aan de kant te zetten als de afbouw pittig blijkt te zijn. Dan zal het toch een kwestie zijn van "er doorheen" en stress mijden.