#1
Ja, die withdrawal kan behoorlijk heftig zijn. Anderzijds wil ik me ook niet al te veel laten leiden door alle horrorverhalen. We hebben allemaal ons eigen verhaal en het ene verhaal is het andere niet. Ieders traject is uniek en en voor mij persoonlijk is het niet behulpzaam om me continu angst te laten inboezemen door alle nare verhalen die er te vinden zijn hier en op de rest van het internet. Angst is al veel te lang een drijfveer voor mijn handelen. Betekent niet dat ik mijn kop in het zand wil steken, maar ik denk het glas graag halfvol en probeer er vol goede moed in te blijven staan. Positieve gedachten zijn het meest behulpzaam in mijn herstelproces, merk ik.Ik heb me nu aardig verdiept in de benzo withdrawals…. En wat je leest van sommigen, die na jaren gebruik CT zijn afgesneden van hun medicatie, is verschrikkelijk. Niet meer kunnen eten, akatishia, full blown pannick attacks al day long, totale slapeloosheid, zware depressies, intrusies, familie kwijt, kinderen kwijt, werk kwijt, partners kwijt. Alles wat je je maar kunt bedenken is voorbij gekomen. Wie die pillen uitgevonden heeft mag voor een tribunaal, wat zijn er wat levens verwoest. Ze mogen van tevoren wel vertellen wat bepaalde medicijnen met je doen, een boekje meegeven met praktijk verhalen, ik weet 100% zeker dat ik er dan niet aan begonnen was. Je komt met een burn-out depressie bij je arts, vervolgens krijg je medicatie, waarvan je niet hoe verslavend dat spul is en hoe moeilijk het is om vanaf te komen.