Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"Empower Eachother zei: Gapen zal een serotonine ding zijn Klik om te vergroten... Ja denk ik idd ook. In de opbouw van anti-depressiva naar gewenste effect/ resultaat is gapen ook een bijwerking (bij mij dan)."
"Dirkjan zei: Cocaïne: coke, snow, blow, wit, sos Wiet: Mary Jane, blow, joint, gras, green, buds Heroïne: bruin, smack, dope Amfetamine: pep, snelle, speed Klik om te vergroten... Wiet: sven, jay, spliff, jonko 😂"
"Soms komt het ook voor bij (chronische) angst en/of paniek, dus zeg maar drukmaken over hetgeen wat je voelt. Maar, dit is alleen als de huisarts lichamelijke oorzaken heeft uitgesloten!"
"Beetje vaseline op smeren zodat het trekkerige gevoel weggaat?"
"WakeUpWakeUp zei: maar inmiddels zijn we 2 jaar verder en mijn onderbuikgevoel had verdomme steeds gelijk... Klik om te vergroten... En wat bedoel je hier dan mee?"
"Misschien, op een ander moment, toch nadenken over de lange termijn “shit”.. Ben mijn moeder 3 maanden geleden verloren op 57 jarige leeftijd aan de directe gevolgen van alcohol namelijk levercirrose en de kenmerken die jij beschrijft komen behoorlijk overeen."
"Practuna zei: Sorry, gecondoleerd. Ik wil mezelf niet dood drinken man maar weet niet hoe je stopt met drinken, ben echt wel al jaren bang dat door alle drugs/alcohol mijn lijf het begeeft of dat ik met een kapot lichaam door het leven moet gaan. Verveling is bij mij echt een enorme trigger om toch te drinken of gebruiken, gewoon een enorm leeg gevoel, alle hulp programma's die je kan krijgen zitten enorme wachtlijsten aan, al een jaar aan het wachten op nieuwe hulp. Lichamelijk krijg ik geen afkick verschijnselen ofzo, geestelijk is het gewoon zo lastig om van alle troep af te blijven want het geeft zo'n enorme roes Weet dat je zelf gemotiveerd moet zijn om hulp te accepteren en heb echt wel motivatie en accepteer wel hulp maar het is lastig om te krijgen hier, Dimence heeft het op gegeven ze wisten niet meer hoe ze mij konden helpen dus wacht nu al heeel lang op de therapiën die ik ga krijgen van een ander bedrijf, hoop dat ze snel plek hebben voor mij. Klik om te vergroten... Het is in ieder geval stap 1, je bent bereid eraan te werken. Overigens weet ik precies waar je het over hebt, want ik ben zelf ook verslavingsgevoelig en ken mijn grenzen niet als ik eenmaal begin aan drank (vaak in combinatie met drugs). Om die reden, naast dat ik het slechte voorbeeld van mijn moeder heb gehad, drink ik niet en doe ik ook geen drugs meer. meestal zit er meer achter dan alleen het drinken en het gebruiken, tenminste, dat was bij mij zo. Wanneer je van jezelf weet waarom je drinkt (ook dat weet je zelf al goed namelijk je angsten) ben je ieder geval weer een stap op de goede weg. Als je van jezelf ook weet wat er vooraf gaat aan het moment wanneer je je eerste drankje pakt ben je nog een stap dichterbij. Meestal heb je voor jezelf al eerder (dit kan een paar dagen, uren, weken) besloten dat je weer gaat drinken. Dit was in ieder geval bij mij wel zo. Als je op die momenten gaat reflecteren waarom, wanneer en hoe je dat gaat doen kun je jezelf een stap voor zijn door juist voor jezelf in te plannen dat je het juist niet gaat doen! Dit is uiteraard lastig, je bent immers gewend om juist wel te drinken en ergens diep van binnen wil je eigenlijk ook helemaal niet stoppen. Maar.. als je bij jezelf nou eens goed nagaat.. is het moment dat je begint met drinken nou echt zo ontspannend als je zelf denkt? Is het niet zo dat, wanneer je eenmaal bent begonnen, het alleen nog maar om de drank gaat? “Ik wil zo snel mogelijk het volgende drankje” “zal ik dat wel doen” kunnen voorkomende gedachten zijn. Om die dan te negeren neem je snel je volgende drankje en zo kom je in een vicieuze cirkel terecht. Bij mij was het in ieder geval zo dat ik tijdens zo’n avond in feiten meer gestresst werd van drank dan dat ik er daadwerkelijk van genoot. Ik zeg niet zo dat het bij jou ook zo is en dat je het “gewoon niet meer moet doen”, maar weet wel dat jij de enige bent die dit kan veranderen. Ik begrijp dat sommige mensen daar meer hulp voor nodig hebben. Veel succes iig."
"Dirkjan zei: Nee, het is niet gewoon. Maar als ik iemand de schuld moet geven, in mijn geval heb ik het dan over mijn vader en zijn alcohol verslaving, dan is het deels zijn eigen schuld, hij had andere keuzes moeten maken, maar ook deels de schuld van de maatschappelijke kijk op verslaving en dan met name alcohol. Die is in mijn ogen compleet verdraaid en immoreel. En de hulp is in mijn ogen ook compleet vanuit de verkeerde hoek, maar goed, dat is weer voor een ander topic. Klik om te vergroten... Ja, dat is ook zo. Het heeft altijd met meerdere factoren te maken. Maar, ik denk, dat mij dat stukje “niet luisteren en doen alsof mijn mening er niet toe deed” van mijn moeder nog het meeste pijn heeft gedaan."
"Hi allen, ik weet niet zeker of ik in het juiste onderwerp zit met een aantal vragen die ik heb. Heeft iemand ooit over deze therapie gehoord en/of zelf al een keer een sessie meegemaakt? Ik kwam hier toevallig op toen ik op Google aan het zoeken was naar “omgaan met verslaving”. zelf heb ik een slechte band met alcohol en in de meeste gevallen komt daar cocaïne bij. Ik heb eergisteren weer een terugval gehad nadat ik 11 weken clean was van drank, coke en roken. Alhoewel ik direct weer de draad heb opgepakt en ik nu alweer meer dan 24 uur clean ben van alles knaagt het toch. Ik heb wel een vermoeden van wat mijn beweegredenen zijn om te gaan gebruiken, maar ik ben eigenlijk nog steeds niet tot de kern. Mijn vraag is dan ook: wat is jouw reden om te gaan gebruiken? Los van het feit dat je “verslaafd” bent. dank en groeten, Pip."
"@LucidLucy @Dopemonster dank voor jullie uitgebreide reactie. ik herken veel van wat jullie zeggen. Ik heb het gevoel dat ik op ieder moment van de dag streng voor mijzelf ben. Ik ben nooit goed genoeg, alles moet beter. Ik vraag en zoek continu bevestiging, laatste jaren minder van anderen, maar alsnog constant naar mijzelf. ik kan heeeel lang dradig worden wat betreft mijn reden om naar de drank en drugs te grijpen: om mijzelf te verdoven, net als iedereen. Het leven voelt voor mij soms als een strijd, dag in dag uit. Niet altijd. Er zijn ook goeie momenten, maar piekeren en dwanghandelingen zijn voor mij dagelijkse kost. hebben jullie geen diepere reden om te gebruiken dan? Of zie ik het veel te groot… zoek ik naar een reden tot gebruik? Waarschijnlijk wel.. zo werkt het verslaafde brein."