pippilangkous

"Practuna zei: Sorry, gecondoleerd. Ik wil mezelf niet dood drinken man maar weet niet hoe je stopt met drinken, ben echt wel al jaren bang dat door alle drugs/alcohol mijn lijf het begeeft of dat ik met een kapot lichaam door het leven moet gaan. Verveling is bij mij echt een enorme trigger om toch te drinken of gebruiken, gewoon een enorm leeg gevoel, alle hulp programma's die je kan krijgen zitten enorme wachtlijsten aan, al een jaar aan het wachten op nieuwe hulp. Lichamelijk krijg ik geen afkick verschijnselen ofzo, geestelijk is het gewoon zo lastig om van alle troep af te blijven want het geeft zo'n enorme roes Weet dat je zelf gemotiveerd moet zijn om hulp te accepteren en heb echt wel motivatie en accepteer wel hulp maar het is lastig om te krijgen hier, Dimence heeft het op gegeven ze wisten niet meer hoe ze mij konden helpen dus wacht nu al heeel lang op de therapiën die ik ga krijgen van een ander bedrijf, hoop dat ze snel plek hebben voor mij. Klik om te vergroten... Het is in ieder geval stap 1, je bent bereid eraan te werken. Overigens weet ik precies waar je het over hebt, want ik ben zelf ook verslavingsgevoelig en ken mijn grenzen niet als ik eenmaal begin aan drank (vaak in combinatie met drugs). Om die reden, naast dat ik het slechte voorbeeld van mijn moeder heb gehad, drink ik niet en doe ik ook geen drugs meer. meestal zit er meer achter dan alleen het drinken en het gebruiken, tenminste, dat was bij mij zo. Wanneer je van jezelf weet waarom je drinkt (ook dat weet je zelf al goed namelijk je angsten) ben je ieder geval weer een stap op de goede weg. Als je van jezelf ook weet wat er vooraf gaat aan het moment wanneer je je eerste drankje pakt ben je nog een stap dichterbij. Meestal heb je voor jezelf al eerder (dit kan een paar dagen, uren, weken) besloten dat je weer gaat drinken. Dit was in ieder geval bij mij wel zo. Als je op die momenten gaat reflecteren waarom, wanneer en hoe je dat gaat doen kun je jezelf een stap voor zijn door juist voor jezelf in te plannen dat je het juist niet gaat doen! Dit is uiteraard lastig, je bent immers gewend om juist wel te drinken en ergens diep van binnen wil je eigenlijk ook helemaal niet stoppen. Maar.. als je bij jezelf nou eens goed nagaat.. is het moment dat je begint met drinken nou echt zo ontspannend als je zelf denkt? Is het niet zo dat, wanneer je eenmaal bent begonnen, het alleen nog maar om de drank gaat? “Ik wil zo snel mogelijk het volgende drankje” “zal ik dat wel doen” kunnen voorkomende gedachten zijn. Om die dan te negeren neem je snel je volgende drankje en zo kom je in een vicieuze cirkel terecht. Bij mij was het in ieder geval zo dat ik tijdens zo’n avond in feiten meer gestresst werd van drank dan dat ik er daadwerkelijk van genoot. Ik zeg niet zo dat het bij jou ook zo is en dat je het “gewoon niet meer moet doen”, maar weet wel dat jij de enige bent die dit kan veranderen. Ik begrijp dat sommige mensen daar meer hulp voor nodig hebben. Veel succes iig."

"WakeUpWakeUp zei: Deze oorlog bewijst wel dat Corona niet zo ernstig is als ze wilden laten blijken. Want ineens horen we niks meer... Is toch vaag... Klik om te vergroten... Ho. Dat is naar mijn mening appels met peren vergelijken. Persoonlijk ken ik 3 mensen in mijn directe omgeving die zijn overleden aan Corona zonder onderliggend lijden. Anderen zijn positief geweest (met of zonder vaccinatie), waarbij het ene deel “klachten” had en het andere deel niet. Ik denk hier duidelijk anders over en onze verschillende meningen, dat mag. je kunt het misschien ook vanaf een andere kant bekijken… het merendeel is wel gevaccineerd de afgelopen 2 jaar (waardoor de situatie verbeterde?) Ik zeg absoluut niet dat je een wappie bent, maar de “wappies” denken nu wel “zo dat hebben wij even mooi voor elkaar”. Begrijp je wat ik bedoel? De situatie omtrent corona is complex, net als de oorlog die nu gaande is in Oekraïne😞"

"ljuv zei: Voor een corona discussie kunnen jullie allemaal hier terecht (forumregels): https://drugsforum.nl/threads/het-corona-topic.70911/ Klik om te vergroten... Idd, je hebt gelijk. Liet me even meeslepen.."

"Goede vraag… @Dirkjan voor mij is het nog niet zo lang geleden dat mijn moeder is overleden (nu bijna 6 maanden). M’n moeder was al heel lang ziek (19 jaar verslaafd geweest aan alcohol en de laatste 10 jaar aan pure vodka dagelijks). Ben dus opgegroeid met een alcoholistische moeder tot mijn 13e. M’n ouders scheidden toen ik 5 was. Uiteindelijk bij m’n vader gaan wonen met ook hij zijn eigen gebreken (vanuit zijn jeugd). Maar in ieder geval wel een stabiele basis zoals schone kleren, eten enz. Ik dwaal af… de laatste 6 weken ging m’n moeder “ineens” zo slecht (ik heb haar naar het ziekenhuis MOGEN brengen, nadat ik haar volledig verward, geel, helemaal onder de “spider naevi’s”, met een dikke bolle buik en nog maar 40kg thuis vond. Ik weet nog van die periode dat ik haar niet aan durfde te spreken.. ik heb me altijd heel nederig opgesteld richting haar. Heb altijd aan mezelf getwijfeld en geloofde dat het mijn schuld was dat “alles” zo was gelopen. Dus zelfs toen ze soort van op haar ziektebed lag (ze werd niet meer beter, levercirrose x1000) liet ik haar aan het woord. Ik heb misschien in mijn eigen woorden een beetje kunnen zeggen wat ik wou zeggen, maar eigenlijk had ik achteraf gezien veel meer willen zeggen! Ik wilde haar het leed besparen. mijn eerste vraag zou zijn: HOE HEB JE HET ZO VER LATEN KOMEN?! aan alle mensen in een soort gelijke situatie.. vertel of vraag wat je wil vragen.. misschien heb je er anders achteraf spijt van."

"Casaan zei: Ik haat mijn moeder Klik om te vergroten... Dit gevoel ken ik. Heel. Erg. Goed. Maar……… in dit geval moeder-dochter relatie gaat boven alles! Ze heeft me beschadigd, verwoest! Toch ben ik bij haar gebleven. Tot het bittere eind. Volgens mij gaat dit over “moedernatuur”. Ik mis haar zelfs nu.. gek hè?"

"Dirkjan zei: Toen heb ik haar werkelijk haar laatste adem horen uitblazen Klik om te vergroten... Dat moment zal ik bij mijn moeder inderdaad ook nooit meer vergeten."

"Dirkjan zei: Ze is er gewoon ingetrapt. In de val die verslaving heet. Klik om te vergroten... Klopt. Dat snap ik. Alleen “gewoon” is het natuurlijk niet. Ze heeft ons (mijn broer en ik) nooit de kans gegeven om naar ons te luisteren. Ondanks extreem verslaafd hou je altijd een keuze, ga ik luisteren ja/ nee. Gelukkig heeft zij op het allerlaatste moment wel toe gegeven. we zaten dan beneden in het ziekenhuis met een kopje munt thee naar “mensen te kijken” en opeens zei ze: “weet je… hoe mijn dag begon? Dan werd ik wakker en dan begon ik met 4 longdrinks Vodka zodat ik een soort van een beetje normaal kon functioneren”."

"Herken veel van je verhaal. Heb dit zelf in 2017 gehad na regelmatig drugsgebruik (iedere 1 of 2 weken MDMA/ XTC), onverwerkte en opgekropte emoties vanuit m’n jeugd, drukke baan. Viel uit op m’n werk destijds met een burn-out en heb uiteindelijk (want eerst wil je niet) goed de tijd voor mezelf genomen en beetje bij beetje opgekrabbeld. Ik ben nog steeds blij dat dat mij toen is overkomen, anders had ik er nooit iets van geleerd! tip: neem lekker de tijd voor jezelf, weinig prikkels, wandelen in de natuur, een warme douche oid."

"Hiyou zei: Psychologische hulp vind ik echt duur.. :/ Klik om te vergroten... Waar woon je? In Nederland? Of België? In Nederland valt psychologische hulp onder je verzekering (uiteindelijk betaal je dan een deel eigen risico, dat wel)"