Regressietherapie

Hi allen,

ik weet niet zeker of ik in het juiste onderwerp zit met een aantal vragen die ik heb.
Heeft iemand ooit over deze therapie gehoord en/of zelf al een keer een sessie meegemaakt? Ik kwam hier toevallig op toen ik op Google aan het zoeken was naar “omgaan met verslaving”.

zelf heb ik een slechte band met alcohol en in de meeste gevallen komt daar cocaïne bij. Ik heb eergisteren weer een terugval gehad nadat ik 11 weken clean was van drank, coke en roken. Alhoewel ik direct weer de draad heb opgepakt en ik nu alweer meer dan 24 uur clean ben van alles knaagt het toch. Ik heb wel een vermoeden van wat mijn beweegredenen zijn om te gaan gebruiken, maar ik ben eigenlijk nog steeds niet tot de kern. Mijn vraag is dan ook:

wat is jouw reden om te gaan gebruiken? Los van het feit dat je “verslaafd” bent.

dank en groeten,
Pip.

Mijn eerste pil kwam in mijn leven door mijn nieuwsgierigheid na wonderbaarlijke verhalen van mijn vrienden. En natuurlijk beviel het enorm, ik had een fantastische nacht . Het eerste jaar volgde ik de speelregels 1x per 2-3 maanden en toen kwam Corona.
De combi van verveling, euforisch willen zijn heeft mij langzamerhand naar 1x per 2-3 weken gebracht en later vrijwel baar elk weekend. Ook de sessies werden langer.
Naast dit begon ik x en g gebruiken om te vluchten van de sommige zorgen. Eigenlijk is het anders: ik begon de sommige zorgen als een excuus gebruiken voor om te gebruiken.
Want mijn zorgen kan ik prima aan zonder enkele drug.
Mijn leven is op zich absoluut oke, ik ben best gelukkig en hoewel er zijn momenten en situaties die mij in frustratie en verdriet brengen ben ik nog steeds gelukkig en positief.
Ik zie mijn gebruik als recreational , recreational-addicted.
Inmiddels ben ik bezig de intervals tussen de feestjes wat langer te maken. Afgelopen weekend niets gehad en ging prima. Wel lichte cravings maar absoluut geen drama.

pippilangkous zei:

wat is jouw reden om te gaan gebruiken? Los van het feit dat je “verslaafd” bent.

Klik om te vergroten...

Voor mij is dit momenteel inherent aan elkaar.

Hoe ik begonnen ben met drugs gebruiken was anders. Toen gebruikte ik omdat ik het wilde proberen, het spannend/exciting vond, het leuk vond, erbij wilde horen, etc.

Nu mijn verslaving eenmaal in een vergevorderd stadium is ontwikkeld, is het allemaal veel simpeler geworden. En tegelijkertijd maak ik het zelf heel ingewikkeld.

Ik kan met hele lijstjes komen waarom ik weer ben gaan gebruiken en in een terugval ben beland.
Ik heb te weinig gemediteerd, te weinig m'n gevoel gecheckt, ik voelde me kut, ik voelde me blij, ik voelde me rusteloos, ik heb me te weinig uitgesproken, etc. Ik kan wel duizend redenen opnoemen waarom ik die eerste weer oppak.

Feit is... Ik ben verslaafd. Dat paadje in mijn hoofd is aangelegd dat drugs een oplossing is voor praktisch elk probleem. Loop ik ergens tegenaan, dan zegt mijn verslaving gelijk: gebruiken.
De kunst is aan mij om een heleboel andere paadjes in mijn hoofd aan te leggen die ik ook kan nemen. Die op een gezonde manier met een probleem omgaan.

In het begin is dat erg lastig. Zie het als een ingesloten karrenspoor. Daar ben ik al duizenden keren overheen gegaan (het karrenspoor van verslaving).
Wil je als kar een andere route nemen, dan heb je weerstand om uit die geultjes te komen. Doe je dat steeds vaker worden die nieuwe sporen ook dieper en dus makkelijker te nemen.

Deze zienswijze maakt het voor mij makkelijk om realistisch naar de situatie te kijken. En ook om mezelf niet de grond in te boren en verwijten te maken als het een keer mis gaat.
Tegelijkertijd laat deze zienswijze mijn verslaving toch serieus nemen.

Wat @LucidLucy al zegt. Je houdt je brein voor de gek met drugs.

Want wie grijpt er nou niet naar de fles als zijn relatie net voorbij is, en iedereen is lief voor elkaar op een festival met een pilletje in je mik nietwaar?

Dit zijn maar momentopnames maar als je altijd onder invloed bent raak je dus verslaafd visa versa je kent het wel en als je verslaafd bent heeft je brein dus aangeleerd dat substanties de oplossing zijn voor je problemen.

Dus als je tegen een probleem aanloopt in het leven ga je craven naar drugs.

Voel je je niet gelukkig of wil je je juist in een sociale gemeenschap gelukkig voelen ga je craven naar drugs.

Zo kun je het lijstje wel verder invullen en voor elk indivudieel is het natuurlijk weer net anders maar zo gaat dat in ze werking.

@LucidLucy @Dopemonster dank voor jullie uitgebreide reactie.

ik herken veel van wat jullie zeggen. Ik heb het gevoel dat ik op ieder moment van de dag streng voor mijzelf ben. Ik ben nooit goed genoeg, alles moet beter. Ik vraag en zoek continu bevestiging, laatste jaren minder van anderen, maar alsnog constant naar mijzelf.

ik kan heeeel lang dradig worden wat betreft mijn reden om naar de drank en drugs te grijpen: om mijzelf te verdoven, net als iedereen. Het leven voelt voor mij soms als een strijd, dag in dag uit. Niet altijd. Er zijn ook goeie momenten, maar piekeren en dwanghandelingen zijn voor mij dagelijkse kost.

hebben jullie geen diepere reden om te gebruiken dan? Of zie ik het veel te groot… zoek ik naar een reden tot gebruik? Waarschijnlijk wel.. zo werkt het verslaafde brein.

pippilangkous zei:

hebben jullie geen diepere reden om te gebruiken dan?

Klik om te vergroten...

Jawel maar het moment dat je verslaafd raakt ga je steeds meer afhankelijk raken aan het verdoven van je problemen waardoor je zonder steeds minder en minder kan handelen omdat je simpelweg verleert hoe om te gaan met je problemen.

Dus als voorbeeld misschien raak je verslaafd door een ernstig jeugdtrauma wat je probeert weg te verdoven maar uiteindelijk ben je zo gewend geraakt aan het verdoven van je problemen dat je het nu voor de kleinste dingen al wilt doen omdat je het gevoel hebt niks meer aan te kunnen.

pippilangkous zei:

Mmmmm. Makes sense. Ik moet er wel bij vermelden dat ik nooit meer dan 1 dag heb gebruikt, omdat ik meestal zoveel gebruikte dat ik helemaal “op” was en ik een angst heb om continu te gebruiken (vanwege alcoholische moeder). Maar vooral bij extreme drukte en stress in het dagelijks leven neemt de craving toe.. ja.

Klik om te vergroten...

Dan lijkt mij dat je moeder een perfect voorbeeld is om niet zo te worden 🙂

Het moment dat je zwaar verslaafd aan alcohol raakt, lichamelijk en geestelijk kom je in een hele gevaarlijke situatie terrecht wat niemand wilt meemaken.

Ik ken iemand die jaren lang elke dag (minimaal) een liter vodka dronk en wakker werd met een borrel en ermee naar bed ging en toen die persoon de detox in ging lag die op de grond als een vis te spartelen door een epileptische aanval/beroerte en die mankeerde toen ook al echt in een zware psychose en pas na een week kon die weer normaal praten

Javelin zei:

Eigenlijk is het anders: ik begon de sommige zorgen als een excuus gebruiken voor om te gebruiken.

Klik om te vergroten...

Excuus, ook Javelin bedankt voor je reactie.
dit herken ik….. en goed dat je dit zegt. Ik kom uit een nogal onveilige thuissituatie vooral in mijn kinderjaren van 9-13. Ik ben mij bewust van deze periode en van de trauma’s die ik daardoor heb opgelopen. Ik wil niet zeggen dat ik daardoor mijzelf toe sta om te gebruiken, maar blijkbaar geef ik het wel als reden op als het mij toch weer is “overkomen”.

Dopemonster zei:

Jawel maar het moment dat je verslaafd raakt ga je steeds meer afhankelijk raken aan het verdoven van je problemen waardoor je zonder steeds minder en minder kan handelen omdat je simpelweg verleert hoe om te gaan met je problemen.

Dus als voorbeeld misschien raak je verslaafd door een ernstig jeugdtrauma wat je probeert weg te verdoven maar uiteindelijk ben je zo gewend geraakt aan het verdoven van je problemen dat je het nu voor de kleinste dingen al wilt doen omdat je het gevoel hebt niks meer aan te kunnen.

Klik om te vergroten...

Mmmmm. Makes sense. Ik moet er wel bij vermelden dat ik nooit meer dan 1 dag heb gebruikt, omdat ik meestal zoveel gebruikte dat ik helemaal “op” was en ik een angst heb om continu te gebruiken (vanwege alcoholische moeder). Maar vooral bij extreme drukte en stress in het dagelijks leven neemt de craving toe.. ja.

Dopemonster zei:

Dan lijkt mij dat je moeder een perfect voorbeeld is om niet zo te worden 🙂

Het moment dat je zwaar verslaafd aan alcohol raakt, lichamelijk en geestelijk kom je in een hele gevaarlijke situatie terrecht wat niemand wilt meemaken.

Ik ken iemand die jaren lang elke dag (minimaal) een liter vodka dronk en wakker werd met een borrel en ermee naar bed ging en toen die persoon de detox in ging lag die op de grond als een vis te spartelen door een epileptische aanval/beroerte en die mankeerde toen ook al echt in een zware psychose en pas na een week kon die weer normaal praten

Klik om te vergroten...

Ja, weet er alles van. M’n moeder dronk minimaal 1-2 flessen Vodka per dag. Maar het meest enge vind ik dat wanneer ik een avond in zo’n binge zit ik dus de situatie met m’n moeder vergeten ben (duh). Ik snap dat verslaving ook zo werkt en de terugvallen ook. Ik probeer gewoon zo het “goede” te doen, maar ik val toch nog steeds terug. Ben al een behoorlijke poos bezig met mijn herstel en het nuchter zijn varieerde tussen de 8 maanden en 2 weken. 2 weken heb ik al zeker 3 jaar niet meer gehad. Nu zit ik soms op een aantal maanden en de laatste keer was nu bijna 3 maanden geleden. Het lijkt wel of de spanning steeds meer oploopt en ik uiteindelijk de craving niet meer tegen kan houden.

pippilangkous zei:

Excuus, ook Javelin bedankt voor je reactie.
dit herken ik….. en goed dat je dit zegt. Ik kom uit een nogal onveilige thuissituatie vooral in mijn kinderjaren van 9-13. Ik ben mij bewust van deze periode en van de trauma’s die ik daardoor heb opgelopen. Ik wil niet zeggen dat ik daardoor mijzelf toe sta om te gebruiken, maar blijkbaar geef ik het wel als reden op als het mij toch weer is “overkomen”.

Klik om te vergroten...

Ik ben overtuigd dat we , mensen, regelmatig onze problemen als excuus voor wat dan ook gebruiken, soms onbewust. Vaak beginnen we oprecht ons probleem met een middel verdoven ( relatie is uit etc) maar uiteindelijk zoeken of maken we een probleem om zelf te verdoven.
Te moe na een harde werkdag? Even ghb… Kind niet naar school en ik boos? Ff ghb om tot rust te komen… stomme smoesjes, zeker voor mij. Ik heb veel ergere dingen meegemaakt en opgelost en overleefd zonder ghb in verleden.
Ik ben eerlijk met mijzelf en ook hier, trouwens. Daarom denk ik dat ik wel een goede kans heb om alles terug te draaien en bewust af en toe gebruiken maar dan zonder spijt achteraf

Javelin zei:

Ik ben overtuigd dat we , mensen, regelmatig onze problemen als excuus voor wat dan ook gebruiken, soms onbewust. Vaak beginnen we oprecht ons gebruik als een verdoofd middel gebruiken ( relatie is uit etc) maar uiteindelijk zoeken of maken we een probleem om zelf te verdoven.
Te moe na harde werkdag? Even ghb… Kind niet naar school en ik boos? Ff ghb om tot rust te komen… stome smoesjes, zeker voor mij. Ik heb veel ergere dingen kunnen oplossen en overleven zonder ghb in verleden.
Ik ben eerlijk met mijzelf en ook hier, trouwens. Daarom denk ik dat ik wel een goede kans heb om alles terug te draaien en bewust af en toe gebruiken maar dan zonder spijt achteraf

Klik om te vergroten...

Dat kan ik moeilijk van mezelf accepteren, af en toe gebruiken zonder spijt

pippilangkous zei:

Dat kan ik moeilijk van mezelf accepteren, af en toe gebruiken zonder spijt

Klik om te vergroten...

We zitten allemaal in diezelfde leven processen en 2 van deze processen zijn leren en accepteren. Leren dingen los laten, vergeven, doorzettingsvermogen omhoog brengen- everyone has own shit. 1 van jou, blijkbaar, is gebruiken bewust en zonder spijt ( en ook van mij) . Sommige hebben professioneel hulp nodig, sommige kunnen het alleen. The most important is do not give up.

Dopemonster zei:

Dus als voorbeeld misschien raak je verslaafd door een ernstig jeugdtrauma wat je probeert weg te verdoven maar uiteindelijk ben je zo gewend geraakt aan het verdoven van je problemen dat je het nu voor de kleinste dingen al wilt doen omdat je het gevoel hebt niks meer aan te kunnen.

Klik om te vergroten...

Dit vat het wel samen. Ik begin met gebruiken omdat ik het interessant en spannend vond.
Daaronder lag ook wel dat ik erbij wilde horen. Ik heb me altijd al wel anders gevoeld. En in de tijd dat ik begon te worstelen met mijn geaardheid, was gebruik ook een goede dekmantel. Ik zal vast nog wel wat diepere redenen hebben om te gebruiken.
Toen ik te horen kreeg dat mijn vader terminaal ziek was, is mijn gebruik ook echt de klauwen uit gelopen. Ik had dat zelf destijds nieteens bewust door.

Nu op dit moment kan ik terugvallen zonder echt diepe aanleiding. Het kan één of meerdere dagen van rusteloosheid zijn. Vaak getriggerd omdat ik langere tijd alleen ben en niks ingepland heb. Netflix of een andere hobby komt dan op een gegeven moment m'n neus uit en dan slaat de verveling en onrust toe.
Echt een diepe onderliggende reden is er dan niet. Maar mijn verslaving heeft er gewoon ingeprent: "Kutgevoel? Gebruiken!"

Vaak zit er echt nog wel een onderliggende oorzaak aan dat rotgevoel. Die kan ik vaak niet direct achterhalen maar heb daar wel m'n trucjes voor. Vaak een soort G-schema achtige dingen.
Als ik de oorzaak van dat rotgevoel kan achterhalen en de behoefte daaraan weet te koppelen, kan ik op een gezonde manier voor mezelf zorgen en dat voorkomt dan weer een terugval.

Maar dat proces krijg ik niet 1, 2, 3 in een post uitgelegd. Heeft best veel therapie e.d. gekost.

pippilangkous zei:

Ik heb het gevoel dat ik op ieder moment van de dag streng voor mijzelf ben. Ik ben nooit goed genoeg, alles moet beter. Ik vraag en zoek continu bevestiging, laatste jaren minder van anderen, maar alsnog constant naar mijzelf.

Klik om te vergroten...

Dit viel me wel gelijk op. Ik heb hier ook last van, al veel minder dan het voorheen was, maar het speelt nog steeds.
Heb je weleens therapie gehad?
En heb je weleens schematherapie gehad?
Dit is een typische modi die je in schematherapie leert herkennen. Word weer getriggerd door een onderliggend schema. Met schematherapie helpen ze je hier op een andere manier mee om te gaan.
Ik heb er best veel aan gehad om anders naar mezelf en situaties te kijken. En daarmee minder streng te zijn voor mezelf, maar juist meer liefdevol mezelf ondersteunen.

Javelin zei:

Ik ben eerlijk met mijzelf en ook hier, trouwens.

Klik om te vergroten...

Eerlijkheid (naar jezelf toe) is echt key. Maar man wat kan dat soms lastig zijn als dat verslavingsstemmetje jezelf voor de gek houdt 😂

Javelin zei:

The most important is do not give up.

Klik om te vergroten...

Don't give up 5 minutes before the miracle happens....

Because you are the miracle!

Edit: ik dacht ik geef ff een reactie. Het is weer een heel epistel geworden 😂

LucidLucy zei:

Dit viel me wel gelijk op. Ik heb hier ook last van, al veel minder dan het voorheen was, maar het speelt nog steeds.
Heb je weleens therapie gehad?
En heb je weleens schematherapie gehad?
Dit is een typische modi die je in schematherapie leert herkennen. Word weer getriggerd door een onderliggend schema. Met schematherapie helpen ze je hier op een andere manier mee om te gaan.
Ik heb er best veel aan gehad om anders naar mezelf en situaties te kijken. En daarmee minder streng te zijn voor mezelf, maar juist meer liefdevol mezelf ondersteunen

Klik om te vergroten...

Ja, ik heb al veel therapie erop zitten. Eigenlijk vanaf mijn 16e al. Verschillende soorten, cognitieve gedragstherapie idd maar ook EMDR en een therapie voor m’n OCD. Alleen is er de laatste 2 jaar behoorlijk wat gebeurd en heb ik al zeker 3 jaar geen therapie meer gehad. Ik zat zelf al te denken dat het misschien wel tijd is om dit weer te gaan doen. Het lijkt allemaal weer een beetje naar achter geschoven qua informatie. Ik moet zeggen dat ik me absoluut beter voel dan 5 jaar geleden. Maar er knaagt toch nog iets aan me.

LucidLucy zei:

Eerlijkheid (naar jezelf toe) is echt key. Maar man wat kan dat soms lastig zijn als dat verslavingsstemmetje jezelf voor de gek houdt 😂

Klik om te vergroten...

Been there done that and probably ll do it again.
But for now:
“Until then I will be strong I will fight for all that is real
All who stand in my way will die by steel!!!” :—))