Dus als voorbeeld misschien raak je verslaafd door een ernstig jeugdtrauma wat je probeert weg te verdoven maar uiteindelijk ben je zo gewend geraakt aan het verdoven van je problemen dat je het nu voor de kleinste dingen al wilt doen omdat je het gevoel hebt niks meer aan te kunnen.
Dit vat het wel samen. Ik begin met gebruiken omdat ik het interessant en spannend vond.
Daaronder lag ook wel dat ik erbij wilde horen. Ik heb me altijd al wel anders gevoeld. En in de tijd dat ik begon te worstelen met mijn geaardheid, was gebruik ook een goede dekmantel. Ik zal vast nog wel wat diepere redenen hebben om te gebruiken.
Toen ik te horen kreeg dat mijn vader terminaal ziek was, is mijn gebruik ook echt de klauwen uit gelopen. Ik had dat zelf destijds nieteens bewust door.
Nu op dit moment kan ik terugvallen zonder echt diepe aanleiding. Het kan één of meerdere dagen van rusteloosheid zijn. Vaak getriggerd omdat ik langere tijd alleen ben en niks ingepland heb. Netflix of een andere hobby komt dan op een gegeven moment m'n neus uit en dan slaat de verveling en onrust toe.
Echt een diepe onderliggende reden is er dan niet. Maar mijn verslaving heeft er gewoon ingeprent: "Kutgevoel? Gebruiken!"
Vaak zit er echt nog wel een onderliggende oorzaak aan dat rotgevoel. Die kan ik vaak niet direct achterhalen maar heb daar wel m'n trucjes voor. Vaak een soort G-schema achtige dingen.
Als ik de oorzaak van dat rotgevoel kan achterhalen en de behoefte daaraan weet te koppelen, kan ik op een gezonde manier voor mezelf zorgen en dat voorkomt dan weer een terugval.
Maar dat proces krijg ik niet 1, 2, 3 in een post uitgelegd. Heeft best veel therapie e.d. gekost.
Ik heb het gevoel dat ik op ieder moment van de dag streng voor mijzelf ben. Ik ben nooit goed genoeg, alles moet beter. Ik vraag en zoek continu bevestiging, laatste jaren minder van anderen, maar alsnog constant naar mijzelf.
Dit viel me wel gelijk op. Ik heb hier ook last van, al veel minder dan het voorheen was, maar het speelt nog steeds.
Heb je weleens therapie gehad?
En heb je weleens schematherapie gehad?
Dit is een typische modi die je in schematherapie leert herkennen. Word weer getriggerd door een onderliggend schema. Met schematherapie helpen ze je hier op een andere manier mee om te gaan.
Ik heb er best veel aan gehad om anders naar mezelf en situaties te kijken. En daarmee minder streng te zijn voor mezelf, maar juist meer liefdevol mezelf ondersteunen.
Ik ben eerlijk met mijzelf en ook hier, trouwens.
Eerlijkheid (naar jezelf toe) is echt key. Maar man wat kan dat soms lastig zijn als dat verslavingsstemmetje jezelf voor de gek houdt 😂
The most important is do not give up.
Don't give up 5 minutes before the miracle happens....
Because you are the miracle!
Edit: ik dacht ik geef ff een reactie. Het is weer een heel epistel geworden 😂