pippilangkous

"Practuna zei: Sorry, gecondoleerd. Ik wil mezelf niet dood drinken man maar weet niet hoe je stopt met drinken, ben echt wel al jaren bang dat door alle drugs/alcohol mijn lijf het begeeft of dat ik met een kapot lichaam door het leven moet gaan. Verveling is bij mij echt een enorme trigger om toch te drinken of gebruiken, gewoon een enorm leeg gevoel, alle hulp programma's die je kan krijgen zitten enorme wachtlijsten aan, al een jaar aan het wachten op nieuwe hulp. Lichamelijk krijg ik geen afkick verschijnselen ofzo, geestelijk is het gewoon zo lastig om van alle troep af te blijven want het geeft zo'n enorme roes Weet dat je zelf gemotiveerd moet zijn om hulp te accepteren en heb echt wel motivatie en accepteer wel hulp maar het is lastig om te krijgen hier, Dimence heeft het op gegeven ze wisten niet meer hoe ze mij konden helpen dus wacht nu al heeel lang op de therapiën die ik ga krijgen van een ander bedrijf, hoop dat ze snel plek hebben voor mij. Klik om te vergroten... Het is in ieder geval stap 1, je bent bereid eraan te werken. Overigens weet ik precies waar je het over hebt, want ik ben zelf ook verslavingsgevoelig en ken mijn grenzen niet als ik eenmaal begin aan drank (vaak in combinatie met drugs). Om die reden, naast dat ik het slechte voorbeeld van mijn moeder heb gehad, drink ik niet en doe ik ook geen drugs meer. meestal zit er meer achter dan alleen het drinken en het gebruiken, tenminste, dat was bij mij zo. Wanneer je van jezelf weet waarom je drinkt (ook dat weet je zelf al goed namelijk je angsten) ben je ieder geval weer een stap op de goede weg. Als je van jezelf ook weet wat er vooraf gaat aan het moment wanneer je je eerste drankje pakt ben je nog een stap dichterbij. Meestal heb je voor jezelf al eerder (dit kan een paar dagen, uren, weken) besloten dat je weer gaat drinken. Dit was in ieder geval bij mij wel zo. Als je op die momenten gaat reflecteren waarom, wanneer en hoe je dat gaat doen kun je jezelf een stap voor zijn door juist voor jezelf in te plannen dat je het juist niet gaat doen! Dit is uiteraard lastig, je bent immers gewend om juist wel te drinken en ergens diep van binnen wil je eigenlijk ook helemaal niet stoppen. Maar.. als je bij jezelf nou eens goed nagaat.. is het moment dat je begint met drinken nou echt zo ontspannend als je zelf denkt? Is het niet zo dat, wanneer je eenmaal bent begonnen, het alleen nog maar om de drank gaat? “Ik wil zo snel mogelijk het volgende drankje” “zal ik dat wel doen” kunnen voorkomende gedachten zijn. Om die dan te negeren neem je snel je volgende drankje en zo kom je in een vicieuze cirkel terecht. Bij mij was het in ieder geval zo dat ik tijdens zo’n avond in feiten meer gestresst werd van drank dan dat ik er daadwerkelijk van genoot. Ik zeg niet zo dat het bij jou ook zo is en dat je het “gewoon niet meer moet doen”, maar weet wel dat jij de enige bent die dit kan veranderen. Ik begrijp dat sommige mensen daar meer hulp voor nodig hebben. Veel succes iig."

"WakeUpWakeUp zei: Deze oorlog bewijst wel dat Corona niet zo ernstig is als ze wilden laten blijken. Want ineens horen we niks meer... Is toch vaag... Klik om te vergroten... Ho. Dat is naar mijn mening appels met peren vergelijken. Persoonlijk ken ik 3 mensen in mijn directe omgeving die zijn overleden aan Corona zonder onderliggend lijden. Anderen zijn positief geweest (met of zonder vaccinatie), waarbij het ene deel “klachten” had en het andere deel niet. Ik denk hier duidelijk anders over en onze verschillende meningen, dat mag. je kunt het misschien ook vanaf een andere kant bekijken… het merendeel is wel gevaccineerd de afgelopen 2 jaar (waardoor de situatie verbeterde?) Ik zeg absoluut niet dat je een wappie bent, maar de “wappies” denken nu wel “zo dat hebben wij even mooi voor elkaar”. Begrijp je wat ik bedoel? De situatie omtrent corona is complex, net als de oorlog die nu gaande is in Oekraïne😞"

"ljuv zei: Voor een corona discussie kunnen jullie allemaal hier terecht (forumregels): https://drugsforum.nl/threads/het-corona-topic.70911/ Klik om te vergroten... Idd, je hebt gelijk. Liet me even meeslepen.."

"Dirkjan zei: Nee, het is niet gewoon. Maar als ik iemand de schuld moet geven, in mijn geval heb ik het dan over mijn vader en zijn alcohol verslaving, dan is het deels zijn eigen schuld, hij had andere keuzes moeten maken, maar ook deels de schuld van de maatschappelijke kijk op verslaving en dan met name alcohol. Die is in mijn ogen compleet verdraaid en immoreel. En de hulp is in mijn ogen ook compleet vanuit de verkeerde hoek, maar goed, dat is weer voor een ander topic. Klik om te vergroten... Ja, dat is ook zo. Het heeft altijd met meerdere factoren te maken. Maar, ik denk, dat mij dat stukje “niet luisteren en doen alsof mijn mening er niet toe deed” van mijn moeder nog het meeste pijn heeft gedaan."

"Brakka Mang zei: Ik haat mijn moeder ook maar mis haar ook, zo gek is dat niet denk ik. Mijn moeder leeft nog maar ik heb geen contact meer met haar, ik herken me heel erg in jouw verhaal maar heb afstand van haar genomen voor mijn vooral mijn eigen stabiliteit . Als het weer slecht met haar ging probeerde ik haar uit alles te helpen en heb haar meerdere keren onder RM laten opnemen waardoor zij mij weer haatte. Heb haar bijna dood gevonden in haar huis na een OD, ook heb ik anderen dingen meegemaakt die voor de meeste mensen heel traumatiserend kunnen zijn. Gelukkig is dat bij mij niet gebeurt. Mede daardoor een soort haat naar instabiele en zieke vrouwen ontwikkeld. Ik projecteer de haat naar mijn moeder en al wat zij is naar anderen toe wanneer ik daar hetzelfde gedrag zie, ondanks dat ik weet dat dat niet terecht is. Mijn moeder is heel manipulatief, verslaafd en schizofreen, daarnaast ook een erg lastige jeugd gehad. Ik was altijd haar zondebok en ik vermoed dat zij heeft nooit een band met mij ontwikkeld, ook niet met mijn zus maar wel met mijn broers, denk bewust niet, ondanks dat ik wel geloof dat ze van mij houd of hield. Ik begrijp haar ziektebeeld maar dat rechtvaardigt haar gedrag en levenskeuzes niet op geen enkele manier. Mijn oma was nog zieker en haar jeugd was nog erger maar dat was een hele liefdevolle vrouw toen ze de juiste medicatie kreeg en die slikte. Mijn moeder stopt gewoon met haar medicatie en haar drugsgebruik leid naar psychoses maar dat boeit haar gewoon niet met alle gevolgen van dien. Weigert zich te laten behandelen voor verslavingen etc. Dat zijn keuzes die zij met haar ‘gezonde’ verstand maakt. Mijn vraag aan mijn moeder zou dezelfde zijn als die van jou denk ik maar ook waarom zij mij altijd op de laatste plek heeft gezet en mij gewoon de deur wees toen ik 11 was en niet bij mijn vader wou zijn omdat ik niet meer naar huis durfde en me bewust buiten liet slapen. Klik om te vergroten... Wat een verhaal.. lijkt me zeer pijnlijk om hier mee om te moeten gaan. Hoe ben jij hier nu zelf verder onder? Hoe is jouw gebruik? Heb therapieën gevolgd voor de deze gebeurtenissen?"

"Javelin zei: Ik ben overtuigd dat we , mensen, regelmatig onze problemen als excuus voor wat dan ook gebruiken, soms onbewust. Vaak beginnen we oprecht ons gebruik als een verdoofd middel gebruiken ( relatie is uit etc) maar uiteindelijk zoeken of maken we een probleem om zelf te verdoven. Te moe na harde werkdag? Even ghb… Kind niet naar school en ik boos? Ff ghb om tot rust te komen… stome smoesjes, zeker voor mij. Ik heb veel ergere dingen kunnen oplossen en overleven zonder ghb in verleden. Ik ben eerlijk met mijzelf en ook hier, trouwens. Daarom denk ik dat ik wel een goede kans heb om alles terug te draaien en bewust af en toe gebruiken maar dan zonder spijt achteraf Klik om te vergroten... Dat kan ik moeilijk van mezelf accepteren, af en toe gebruiken zonder spijt"

"LucidLucy zei: Dit viel me wel gelijk op. Ik heb hier ook last van, al veel minder dan het voorheen was, maar het speelt nog steeds. Heb je weleens therapie gehad? En heb je weleens schematherapie gehad? Dit is een typische modi die je in schematherapie leert herkennen. Word weer getriggerd door een onderliggend schema. Met schematherapie helpen ze je hier op een andere manier mee om te gaan. Ik heb er best veel aan gehad om anders naar mezelf en situaties te kijken. En daarmee minder streng te zijn voor mezelf, maar juist meer liefdevol mezelf ondersteunen Klik om te vergroten... Ja, ik heb al veel therapie erop zitten. Eigenlijk vanaf mijn 16e al. Verschillende soorten, cognitieve gedragstherapie idd maar ook EMDR en een therapie voor m’n OCD. Alleen is er de laatste 2 jaar behoorlijk wat gebeurd en heb ik al zeker 3 jaar geen therapie meer gehad. Ik zat zelf al te denken dat het misschien wel tijd is om dit weer te gaan doen. Het lijkt allemaal weer een beetje naar achter geschoven qua informatie. Ik moet zeggen dat ik me absoluut beter voel dan 5 jaar geleden. Maar er knaagt toch nog iets aan me."

"I Don Draper zei: Maar als dit voor me werkt, en de GGZ zegt dat ik hiermee gewoon mee moet leven. Dan zit er weinig anders op, toch? Klik om te vergroten... Ik weet niet alles van je, maar.. kun je niet overstappen op anti-depressiva? Dat remt ook angsten en zo hoef je niet afhankelijk te worden/ zijn van lorazepam. is natuurlijk ook een medicijn, maar bij een goede dosering bouwt dit geen tolerantie op."

"WakeUpWakeUp zei: maar inmiddels zijn we 2 jaar verder en mijn onderbuikgevoel had verdomme steeds gelijk... Klik om te vergroten... En wat bedoel je hier dan mee?"