Chr0nic

"Het gaat alleen nog maar erger worden. Vooral met die serotonine slurpers. De katers gaan steeds heftiger worden en langer duren. Binnen hele korte termijn ga je zonder drugs in je lijf geen werk meer kunnen uitvoeren en heel snel daaropvolgend ook met drugs niet meer. Je hebt een relatie en een eigen zaak zeg je, twee zeer waardevolle dingen in het leven die je op het spel zet nu. Dingen die je gaat kwijtraken als je zo doorgaat, ik praat uit ervaring. Dat gun ik niemand! Bespaar jezelf de ellende alsjeblieft."

"Dwangmatigheid, afhankelijkheid, angst en destructiviteit zijn denk ik wel de juiste kenmerken wat verslaving betreft. En dit hoeft niet perse alleen drugs/alcohol te zijn. Hier valt ook gedrag onder als gokken, relatieverslaving, sex, gamen etc. Zodra een handeling of gedragspatroon onvrijwillig is, wordt elke rechtvaardiging ervan een smoes. Zelfrechtvaardiging is altijd een poging tot verbergen van een schuld- of schaamtegevoel. Zodra je met enige regelmaat een verslavend middel gebruikt, onstaat er al snel het gevoel dat je niet goed bezig bent. Dit is het begin van de campagne om anderen en jezelf te bewijzen dat er niets aan de hand is. Zowel het negatieve gevoel over wat je doet als het ontkennen ervan is een typisch symptoom van verslaafd zijn. Dit is ook de reden waarom herstel pas kan beginnen nadat de persoon in kwestie zijn of haar machteloosheid erkent. Eerlijkheid naar omgeving en zichzelf is de start."

"Verminderde zelfvertrouwen, Veel piekeren en negatieve denkpatronen, Uberhaupt veeel in gedachtes, Enorme onrust 24/7, nergens tevreden mee kunnen zijn, Mezelf vaker isoleren en goede vrienden niet meer opzoeken, Andere mensen heel intellectueel dingen uitleggen wat en hoe ze dingen kunnen doen, maar zelf compleet het tegenovergestelde doen door gebrek aan doorzettingskracht, Super gemotiveerd beginnen aan dingen en halverwege afhaken om vervolgens het volgende impulsive ding te ondernemen Waarheden verdraaien, liegen. Dit gebeurd tegenwoordig zelfs automatisch zonder dat ik het door heb. Sinds ik in herstel zit lijkt het allemaal wel meer naar boven te komen. Ben opeens overal bewust van en ik wil te graag alles in 1x oplossen en bewust van worden maar het zit zo vastgeroest in me karakter. Ik ben enorm druk van mezelf, mentaal en fysiek. Ik kan mezelf niet toegeven aan die onrust en ik vind het erg moeilijk om er in te zitten maar daar zit een enorme groei voor mij als ik dat eenmaal accepteer en me eraan overgeef. Ik ben mezelf tegenwoordig echt aan het inzetten om dagelijks te mediteren, al is het maar 10 minuten, puur om een birds eye view te krijgen langzaam van me gedachtes en handelingen die daaruit vloeien. Uiteindelijk zijn we in essentie NIET onze gedachtes. Onze identificatie met onze gedachtes zorgt voor het lijden. Het lijden zorgt voor een vicieuze cirkel van zelfhaat en de daaropvolgende vaak onbewuste gedachtes die weer leiden tot inname van middelen om de bijkomende ontevredenheid weg te drukken. Uiteindelijk zal een complete overgave van hoe en wie je bent ervoor zorgen dat je er minder weerstand tegen bied en dus minder snel jezelf oordeelt. Maja een conceptueel begrip hebben van de benodigde stappen en acties heb ik uiteindelijk geen drol aan als ik niet daadwerkelijk stappen zet in het doen ervan!! Ik probeer steeds vaker als ik de gedachte heb aan drugs, de gedachte juist te observeren met een vrolijke "heey daar is die weer" toon, zonder enige weerstand of oordeel erover. Dit is erg moeilijk want bij mij gaat het vaak gepaard met fysieke klachten zoals onrust, hartkloppingen enz. Vaak betekent dit dat ik me al in een eerder stadia die week geidentificeerd heb met die cravings en gedachtes waardoor ik eigenlijk al een beetje te laat ben want dan ben ik al me gebruik aan het inplannen en verheerlijken, daar is geen terugkomen van. Maar de initiele gedachtes op tijd opmerken en bewust naar kijken kan een andere perspectief geven. Jezelf ervan loskoppelen."

"Beyond Machine zei: Woorden maar geen daden. In mijn hoofd weet ik precies hoe ik perfect zou moeten leven. Maar de uitvoering laat de wensen over. Een hele hete zware lange ladder. Klik om te vergroten... Deze ja! Mooi verwoord"

"Ten eerste! Heel knap van je dat je deze stap gezet hebt. Een jaar herstel van blowen? Dat is onzin, een maand hooguit maatje. Dus hou vol!! Je zult voordat je het überhaupt bewust door hebt, alweer de oude zijn. Je bent al aan het sporten lees ik en je krijgt ook al hulp, dus je bent al op het juiste pad. Probeer uit te vogelen wat je triggers zijn en je onderliggende klachten waardoor je het blowen zolang nodig had. Dit zijn zaken die ze volgens mij allemaal behandelen bij de verslavingszorg. Eenmaal progressie gemaakt in die zaken, zul je denk ik wel makkelijker de cravings kunnen weerstaan als die er überhaupt nog zijn dan. Ik zit nu op 11 dagen clean van cannabis. Ook ongeveer 15 a 16 jaar lang dagelijks gerookt. Hasj was mijn DOC. Het hielp mij vooral met slapen aangezien ik ADHD heb en mijn gedachtes een ongecontroleerde chaos zijn gross van de tijd. maar de laatste jaren gaf het mij niks meer, alleen maar luiheid, demotivatie en paranoia. Toch bleef ik doorgaan. Voordat ik stopte had ik het gevoel alsof ik 1 van mijn armen of benen ging inleveren, zo'n groot onderdeel was het van mijn leven voor zolang. Het was altijd mijn beste maatje die er altijd voor me was maar zoals veel vriendschappen, groei je soms uit elkaar en bezorgd je maatje jou meer pijn, verdriet en negativiteit dan goed voor je is. Ik ben deze week begonnen met ambulante verslavingszorg ook. Ik stopte 11 dagen geleden cold turkey met speed en cannabis tegelijk. Ik ben 4 a 5 dagen lang door een hel gegaan. Dit was volgens mij voornamelijk te wijten aan de speed withdrawal maar zo'n beetje rond de 6e dag begon ik weer heldere gedachtes te krijgen en kon ik langer dan een uur zonder te janken om elk klein dingetje mijn dag vervullen en zelfs weer werken. De afgelopen dagen heb ik wel slecht en kort geslapen en dit komt wel door de cannabis afkick, dat weet ik zeker. want ik blowde altijd avonds laat voor het slapen en nu is dit weggevallen. Ondanks dit alsnog geen enkele craving ernaar gehad. Vandaag en gisteren heb ik er zelfs amper meer aan gedacht terwijl ik gewoon de halve nacht wakker lag. En als ik eraan denk, kan ik alleen maar denken aan de paranoia die ik ervan kreeg. Wel ben ik veel meer sigaretten aan het roken dagelijks, als een soort van vervanging denk ik. Ik ben blij met mijn keuze en zie mijzelf niet op korte termijn terugvallen. Ik heb overigens een aantal jaren terug ook een poging gedaan tot stoppen, dit heb ik maximaal 7 tot 8 maanden volgehouden (weet even niet meer precies hoelang). Daarna helaas teruggevallen omdat ik in de tussentijd een amfetamine verslaving had ontwikkeld en het mij wel een goed idee leek om weer te gaan blowen voor het slapen gaan. Ik zat na een aantal dagen weer direct op dagelijks. Blowen icm met mijn amfetamine verslaving heeft mij nog meer ellende bezorgd, soms had ik het gevoel dat ik met 1 been in een psychose stond. Helaas wel vanavond een terugval gehad met amfetamine maar dat is offtopic."

"De Apotheker zei: Wijs Klik om te vergroten... Heb me best gedaan om er geen stimrant van te maken! Aardig gelukt"

"Mooi, erg benieuwd. Direct maar even de torrent opgezocht, wordt nu gedownload. Morgen direct even aanzetten. Psychedelica heeft mij enorm geholpen in het verleden met bepaalde emoties een plek te geven. Ik worstelde best een tijdje met medelijden naar mijn ouders toe en de situatie waarin ze beide hebben gezeten in hun jeugd en de periode vooraf aan de scheiding. Ik voelde hun pijn en angsten en trauma's alsof ze mijn eigen waren maar in de trip kon ik een stap terug nemen en mijn perspectief verbreden. Ik realiseerde me dat ik niet verantwoordelijk ben voor hun geluk en keuzes en dat het niet aan mij is om hun emoties te voelen. Dat ik mijn eigen leven heb en dat ik ze juist een plezier doe door mijn leven zo gelukkig mogelijk te leiden. Hier waren twee sessie voor nodig. Ik ging er met een recreatieve mindset in maar al gauw werd het een sessie vol introspectie en inzichten."

"In mijn Psychedelics expirmenteren fase heb ik enorm veel van Dennis McKenna gezien en geluisterd. Super inspirerend. Mocht je nog mooi leesvoer willen, "Psychedelica als bron van heling" is wel nice. 0t0lerance zei: Maargoed.. lees ook heel veel droevige berichten op het forum van de hardcore druggebruikers.. en denk, als je dan toch persé drugs wil gebruiken, probeer dan eens psychedelica in een therapeutische setting (dus een heroic dose.. 5gr droog) Zoals dennis mckenna zij "but never expecting, just around the corner the abyz will open" (vanaf 2.23: ) Klik om te vergroten... De heroic dose staat nog steeds op mijn to-do list. Ben er best wel bang voor zeg ik eerlijk, vooral met mijn huidige instabiele mentale toestand waarbij ik dagelijks worstel met me verslaving en recovery. Ayahuasca wil ik mezelf ook heel graag aan overgeven maar ook daar heb ik nog angsten voor. Met changa heb ik veel ervaring maar het is niet vergelijken uiteraard. Ik weet 100% zeker dat ik er veel aan ga hebben aangezien ik in het verleden ook vaak tot (permanente) inzichten ben gekomen die ik vandaag de dag nog steeds onbewust bij me draag."

"Fairflower zei: Mijn dagelijkse verslaving begon als ik Concerta kreeg tegen ADD kreeg, die medicatie nam ik sowieso dagelijks...eerst 1 per dag, maar was van begin moeilijk voor me om maar 1 per dag te nemen. Het probleem begon echt toen ik de pil in 2 beet en er geregeld meer dan 1 per dag nam. Dit verhaal is geëindigd in zeer zwaar gebruik van stims waar ik heel moeilijk vanaf geraak door hersenschade die 6 maand minstens tijd nodig heeft om te herstellen, misschien veel langer. Toch was ik al psychisch verslaafd als ik Concerta 1 per dag op de gewone manier nam omdat ik aan een zware depressie leed toen en dat mijn depressie een beetje weg nam. Klik om te vergroten... Yup mijne is vergelijkbaar met die van Fairflower. Ik blowde al mijn hele jeugd dagelijks en nadat ik rond mijn 20e harddrugs geprobeerd had was ik daar vrijwel direct een liefhebber van. Ook wisten ik, mijn docenten en ouders dat ik ADHD had maar daar is verder nooit echt veel aandacht aan besteed totdat ik zelf in 2018 een beetje klaar was met mijn symptomen. Ik ging zelf op onderzoek uit en kwam er snel achter dat het veeel meer is dan alleen een gebrek aan concentratie en impulsiviteit en hoeveel van mijn leven eigen gedicteerd was door mijn ADHD. Twee weken later kreeg ik al dexamfetamine voorgeschreven. Wereld ging voor me open na 29 jaar geleefd te hebben met de overtuiging dat ik een failure was. Helaas heb ik dit maar 2 jaartjes ofso kunnen meemaken. Nadat mijn relatie eindigde en ik alleen kwam te wonen begon de ellende. Ik werk ook nog eens vanuit huis dus nog makkelijker om je eigen grenzen en regels te overschrijden. Ik raakte verslaafd aan amfetamine, onder andere mijn medicatie (speed & dexamfetamine). Hier heb ik begin dit jaar verslavingshulp voor goor gekregen maar helaas ben ik sinds oktober ofso alweer vollop in actieve gebruik. Tussendoor ook veel periodes met GHB of Benzo's gehad maar godzijdank nooit echt verslaafd aan kunnen raken. De hersteltijd van amfetamine misbruik kan wel een jaar duren totdat je dopamine receptoren en beloningscentrum weer redelijk gereset zijn. En of ze uberhaupt nog de oude worden is maar de vraag. Dit is de grootste reden voor mij dat ik telkens er weer naar grijp. zonder ben ik amper tot niet productief. Mijn ADHD symptomen komen nog intenser terug tijdens mijn nuchtere weken en dan is het enige wat ik kan doen: Opstaan -> werken -> koken, eten -> slapen. Geen idee of ik daar perse nuchter voor wil blijven Hier leidt mijn werk onder en dat is niet iets wat ik kan toestaan. Ik heb een prima baan en functie."