funky_skunk_junky zei:
Je denkt echt : Ik ben straks een of andere mongool die op straat kwartjes aan het zoeken is, met een kwijldraad aan d'r smoel die iedereen uitlacht.
![:tearsofjoy:]()
daar moet ik wel om lachen haha.
Herkenbare angst. Vooral als je gaat denken: als het zo is als nu, dan kan ik dus echt niet functioneren. En je dan niet kunnen voorstellen dat het ooit weer anders wordt...
Een bad trip heeft volgens mij ook veel te maken met de dingen die bij jezelf spelen. Natuurlijk zijn de nare, vieze, enge hallucinaties vervelend. Maar nog veel erger is het om op een bepaalde manier de wereld te zien, en te weten dat dit gewoon een mogelijke manier is om het te zien. Of jezelf te zien. Dat je ineens dingen ziet en voelt van jezelf en de wereld, waarvan je weet: er zit een kern van waarheid in maar god wat is dat moeilijk onder ogen te zien.
Gelukkig komt met het meer ervaren worden ook de vertrouwdheid met het innerlijke gebied. Zoals je de bergen leert kennen: in het begin kun je misschien verrast worden, maar als je de bergen voorzichtig leert kennen weet je op een gegeven moment wanneer je moet omkeren, wanneer en hoe je moet schuilen, hoe je navigeert, dat soort dingen. En op een bepaald punt weet je er hoe dan ook een mooie ervaring van te maken, die altijd leerzaam is.
Maar overmoed wordt altijd gestraft. Psychedelica vragen wel een soort van eerbied in de omgang. Met het respect en de eerbied kom je al een heel eind.