#1
Dat is nog zacht uitgedrukt.Axxess zei:is het echt hell?
Wat is "bad" gaan?
52 antwoorden
25 weergaven
18-5-2026
#2
Beste mensen,
Ik heb nu kennis mogen maken met paddo's, eerste keer was met 2 vrienden van me kaalkopjes. Heb me daar prima op vermaakt en de set en setting waren perfect. Laatst hadden we de mexicaantjes. (halve portie) en dat was eigenlijk al wat meer wat ik zocht... rustig nadenken en leuke visuals...
De paddo ontmaagding was dus geweest; maar mijn drang om meer te experimenteren was duidelijk aanwezig, op zoek naar misschien wel antwoorden en mezelf te verbeteren door nieuwe inzichten.
Dus heb laatst weer een halve portie mexicaantjes maar dan nu in me eentje omdat ik duidelijk meer in mezelf wou... Prima trip gehad met zn up's en downs' maar nu vraag ik me af wat nou echt het gevoel van 'bad' gaan is? Ik kwam namelijk tot de conclusie dat je niet fout kon gaan...
Wel was er aan het einde van de trip wat verwarring; beetje vergelijkbaar met die ik op Methylone had, lichte vorm van mind fuck... maar deze voelde in tegestelling tot; heel natuurlijk aan.
Wat ervaren jullie als bad? Is dat het moment dat je je niet helemaal top voelt of is het echt hell?
Ik heb nu kennis mogen maken met paddo's, eerste keer was met 2 vrienden van me kaalkopjes. Heb me daar prima op vermaakt en de set en setting waren perfect. Laatst hadden we de mexicaantjes. (halve portie) en dat was eigenlijk al wat meer wat ik zocht... rustig nadenken en leuke visuals...
De paddo ontmaagding was dus geweest; maar mijn drang om meer te experimenteren was duidelijk aanwezig, op zoek naar misschien wel antwoorden en mezelf te verbeteren door nieuwe inzichten.
Dus heb laatst weer een halve portie mexicaantjes maar dan nu in me eentje omdat ik duidelijk meer in mezelf wou... Prima trip gehad met zn up's en downs' maar nu vraag ik me af wat nou echt het gevoel van 'bad' gaan is? Ik kwam namelijk tot de conclusie dat je niet fout kon gaan...
Wel was er aan het einde van de trip wat verwarring; beetje vergelijkbaar met die ik op Methylone had, lichte vorm van mind fuck... maar deze voelde in tegestelling tot; heel natuurlijk aan.
Wat ervaren jullie als bad? Is dat het moment dat je je niet helemaal top voelt of is het echt hell?
#3
Verklaar je nader...
Is het een soort van verwarring?
Is het een soort van verwarring?
#4
Het is nogal moeilijk uit te leggen. Het is volgens mij ook een beetje persoonlijk hoe je het ervaart.Axxess zei:Verklaar je nader...
Is het een soort van verwarring?
Het komt erop neer dat je er van overtuigt bent dat het nooit meer stopt, dat je gek bent geworden en/of dat je dood zal gaan.
Het kan voorkomen dat je ook gewoon niet meer weet wie, wat of waar je bent. Hele rare gedachten komen je hoofd binnengeslopen zoals: "Dit gaat echt niet goed, fuck echt echt niet goed!" of "Ik moet mijn naasten verwittigen dat ik dood ga gaan of gek ben geworden."
En het is onvermijdelijk dat je zulke dingen gaat denken en dan wordt het alleen maar erger, lichamelijk voel je je meestal nog wel in orde maar in je hoofd is het gewoon totale chaos.
Je kan niet meer normaal nadenken, je ziet nergens het goede nog van in. Je vraagt je af waarom je in godsnaam bestaat en wat voor nut het heeft dat je bestaat.
En zo kan ik nog wel even doorgaan maar het ligt allemaal in dezelfde lijn.
#5
en dan heb je ook nog het soort bad gaan waarin je niet alleen denkt dat je dood gaat, maar dat je ook letterlijk dood gaat in jouw beleving. zeg maar dat je ook echt niet meer kunt praten met mensen om je heen, omdat jij die mensen niet meer ziet en hoort.
#6
Kan die manier van denken met de persoonlijkheid te maken hebben?
Ik heb redelijk heftig geëxperimenteerd met methylone en daar behoorlijke mind fucks van gehad; heb die zooi ook weggegooid omdat ik daar eigenlijk wel klaar mee was.
Het bad gaan duid dus op een te hoge dosis of zijn dit gedachte stromen die ook bij lage dosis binnen kunnen stromen?
Ik heb redelijk heftig geëxperimenteerd met methylone en daar behoorlijke mind fucks van gehad; heb die zooi ook weggegooid omdat ik daar eigenlijk wel klaar mee was.
Het bad gaan duid dus op een te hoge dosis of zijn dit gedachte stromen die ook bij lage dosis binnen kunnen stromen?
#7
Praten maakt het veelal ook alleen maar erger, ik kon ook niet meer praten. Mijn zinnen kwamen er incoherent uit, gewoon gebrabbel. En als je dat hoort ga je alleen nog maar meer bad, het voelt ook gewoon kut om te praten dan.Dione zei:en dan heb je ook nog het soort bad gaan waarin je niet alleen denkt dat je dood gaat, maar dat je ook letterlijk dood gaat in jouw beleving. zeg maar dat je ook echt niet meer kunt praten met mensen om je heen, omdat jij die mensen niet meer ziet en hoort.
#8
Het ligt echt niet aan een te hoge dosis, of toch niet alleen. Het ligt vooral aan de set & setting, uiteraard heb je minder kans om bad te gaan bij lagere dosissen omdat je het iets beter kan sturen.Axxess zei:Kan die manier van denken met de persoonlijkheid te maken hebben?
Ik heb redelijk heftig geëxperimenteerd met methylone en daar behoorlijke mind fucks van gehad; heb die zooi ook weggegooid omdat ik daar eigenlijk wel klaar mee was.
Het bad gaan duid dus op een te hoge dosis of zijn dit gedachte stromen die ook bij lage dosis binnen kunnen stromen?
Volgens mij ligt het ook aan het middel zelf dat je gebruikt.
#9
KoxBox zei:Praten maakt het veelal ook alleen maar erger, ik kon ook niet meer praten. Mijn zinnen kwamen er incoherent uit, gewoon gebrabbel. En als je dat hoort ga je alleen nog maar meer bad, het voelt ook gewoon kut om te praten dan.Dione zei:en dan heb je ook nog het soort bad gaan waarin je niet alleen denkt dat je dood gaat, maar dat je ook letterlijk dood gaat in jouw beleving. zeg maar dat je ook echt niet meer kunt praten met mensen om je heen, omdat jij die mensen niet meer ziet en hoort.
ja maar dat is nog weer anders dan dat je niet kunt praten met de mensen die bij je zijn omdat ze er voor jou niet zijn. ik heb een bad trip gehad waarin ik wel de hele tijd praatte, maar dat deed ik met mensen die er niet in t echt waren. voor mij waren ze echter levensecht. de omgeving die ik zag was er in t echt ook niet, maar voor mij was het levensecht. daarentegen zag ik dus niet de mensen en de omgeving die er in werkelijkheid wel waren.
#10
Valt een beetje te zien, ligt aan de situatie. Ik ben al eens bad gegaan waar ik wel wat geleerd had maar ook al waar ik gewoon zodanig slecht ging dat er niets aan te leren viel.Axxess zei:Ervaren jullie het dan wel als een les? of is het gewoon een nare toestand wat je zomaar overkomt?
#11
Hmm, dat begrijp ik.KoxBox zei:Daar komt het op neer ja, maar het is niet zo makkelijk als het lijkt op dat moment.Olijfboompje zei:Oke, dan heb ik gelijk een vraag die hier wel op aansluit.
Volgende week ga ik ook zoiets proberen en wat ik hieruit opmaak.
Het dan om waarschijnlijk truffels/paddo's.
Nu ben ik niet bang om ''bad'' te gaan, maar een risico is er altijd.
Nu vraag ik mij dus af, als het zo zou mogen gaan, dan is het slimste dus je eraan over te geven als je bad gaat?
Of heb ik dat nu verkeerd begrepen?
Naja het is sowieso jezelf in het diepe gooien.
Je kan slechts alleen van tevoren proberen vast te stellen of je het echt wilt en dergelijke.
Nu moet ik zeggen dat ik nu al zit te stuiteren omdat ik het graag wil proberen haha :P
Dat gaat ik nu doen!clockcable zei:Het beste is iemand die je vertelt wat er aan de hand is, en dat het allemaal wel over gaat na een tijdje.
Kijk anders dit filmpje even, waarin filemon lsd en probeert
http://www.youtube.com/watch?v=aWyD36rYhmI
Dankje
#12
Toevallig nog een filmpje gevonden op bnn.nl de gaat specifiek over bad trips
http://www.bnn.nl/sens2009/video/?v=fce ... f2e6896ba7
http://www.bnn.nl/sens2009/video/?v=fce ... f2e6896ba7
#13
2keer een badtrip gehad, echt ontzettend naar. Naast die badtrips heb ik tijdens de paddo's nog wel vervelende periodes gehad, maar dat waren geen badtrips.
Ik denk dat je een badtrip krijgt als je je niet goed genoeg kunt 'overgeven'.
Toen ik de eerste keer een badtrip had, kwam het doordat ik mij niks meer kon herinneren, en ik wilde dat wel, mijn geheugencapaciteit fors naar beneden ging, alles in mijn hoofd 'los' was, en ik had het gevoel dat ik gek werd. En dat het voor altijd zo zou blijven. En ik had superspijt van alles, maar er was geen weg meer terug. Nu moest ik wel dood, en ik had het gevoel dat ik dood ging gaan. Eerst was het dat ik me slecht voelde door alles, en zelf graag dood wilde. Maar dan wat later was het alsof ik echt dood ging, en niet dood wilde!!! En ik vond het allemaal supererg voor mijn ouders.
Ik dacht dat ik gek was geworden, altijd zo zou blijven, iets aan mijn hart zou krijgen (omdat dat zo raar klopte, en vreemd voelde), en dat als ik zou slapen, de volgende dag verlamd wakker zou worden. Dat ik naar een instelling moest, mijn ganse leven lang verzorgd moest worden door mensen, ... ik dacht: nu moet ik wel dood, er is geen weg terug. Maar ik wilde niet dood! Ik dacht dat ik op dat moment nog wel zelfmoord kon plegen, maar de volgende dag (dankzij mijn verlamming), niet meer.
Ik voelde mij minder energierijk, steeds minder, en ik dacht dat dat kwam omdat ik verlamd aan het worden was.
Het was zo vreselijk! Zo vreselijk, vreselijk, vreselijk. Ik wilde graag zelfmoord plegen, mijn vriend wilde dat natuurlijk niet (die ging ook half bad, maar niet zo sterk als ik). Mijn vriend had ook tijdens de trip 'voor de grap' keiharde metal opgezet, en hijzelf wist het op een gegeven moment niet meer, dat die muziek op stond, en ging er ook gewoon bad op... toen hebben we de muziek veranderd, dat was beter. Toen zei mijn vriend: lichamelijk gebeurt er niets. Sowieso niets. Echt. En opeens voelde dat als een vreselijke opluchting, echt ontzettend hemels dat het allemaal niet echt was!!!! Happy end.
De tweede keer dat ik bad ging, kwam denk ik ook gedeeltelijk omdat ik mij lichamelijk niet okee voelde: misselijk + maagpijn. Kon mij ook helemaal niet overgeven, ik was bang om mij over te geven, ik was bang dat als ik zelf de controle niet meer had, ik uit het raam zou springen (ofzo). Dood zou gaan. Mijn lichaam voelde alsof het aan het uitdrogen was, het voelde heet, de kamer werd steeds kleiner en kleiner, overal was blauwe rook, ... De trip leek niet te stoppen, leek nog een eeuwigheid te duren, ik dacht dat ik zou sterven, ik dacht dat mijn geest misschien niet meer goed in mijn lichaam ging raken, en dat het zo zou blijven. Supernaar alweer. Intense slechtheid et cetera. Bahbahbah.
Ik denk dat je een badtrip krijgt als je je niet goed genoeg kunt 'overgeven'.
Toen ik de eerste keer een badtrip had, kwam het doordat ik mij niks meer kon herinneren, en ik wilde dat wel, mijn geheugencapaciteit fors naar beneden ging, alles in mijn hoofd 'los' was, en ik had het gevoel dat ik gek werd. En dat het voor altijd zo zou blijven. En ik had superspijt van alles, maar er was geen weg meer terug. Nu moest ik wel dood, en ik had het gevoel dat ik dood ging gaan. Eerst was het dat ik me slecht voelde door alles, en zelf graag dood wilde. Maar dan wat later was het alsof ik echt dood ging, en niet dood wilde!!! En ik vond het allemaal supererg voor mijn ouders.
Ik dacht dat ik gek was geworden, altijd zo zou blijven, iets aan mijn hart zou krijgen (omdat dat zo raar klopte, en vreemd voelde), en dat als ik zou slapen, de volgende dag verlamd wakker zou worden. Dat ik naar een instelling moest, mijn ganse leven lang verzorgd moest worden door mensen, ... ik dacht: nu moet ik wel dood, er is geen weg terug. Maar ik wilde niet dood! Ik dacht dat ik op dat moment nog wel zelfmoord kon plegen, maar de volgende dag (dankzij mijn verlamming), niet meer.
Ik voelde mij minder energierijk, steeds minder, en ik dacht dat dat kwam omdat ik verlamd aan het worden was.
Het was zo vreselijk! Zo vreselijk, vreselijk, vreselijk. Ik wilde graag zelfmoord plegen, mijn vriend wilde dat natuurlijk niet (die ging ook half bad, maar niet zo sterk als ik). Mijn vriend had ook tijdens de trip 'voor de grap' keiharde metal opgezet, en hijzelf wist het op een gegeven moment niet meer, dat die muziek op stond, en ging er ook gewoon bad op... toen hebben we de muziek veranderd, dat was beter. Toen zei mijn vriend: lichamelijk gebeurt er niets. Sowieso niets. Echt. En opeens voelde dat als een vreselijke opluchting, echt ontzettend hemels dat het allemaal niet echt was!!!! Happy end.
De tweede keer dat ik bad ging, kwam denk ik ook gedeeltelijk omdat ik mij lichamelijk niet okee voelde: misselijk + maagpijn. Kon mij ook helemaal niet overgeven, ik was bang om mij over te geven, ik was bang dat als ik zelf de controle niet meer had, ik uit het raam zou springen (ofzo). Dood zou gaan. Mijn lichaam voelde alsof het aan het uitdrogen was, het voelde heet, de kamer werd steeds kleiner en kleiner, overal was blauwe rook, ... De trip leek niet te stoppen, leek nog een eeuwigheid te duren, ik dacht dat ik zou sterven, ik dacht dat mijn geest misschien niet meer goed in mijn lichaam ging raken, en dat het zo zou blijven. Supernaar alweer. Intense slechtheid et cetera. Bahbahbah.
#14
Wiesje zei:2keer een badtrip gehad, echt ontzettend naar. Naast die badtrips heb ik tijdens de paddo's nog wel vervelende periodes gehad, maar dat waren geen badtrips.
Ik denk dat je een badtrip krijgt als je je niet goed genoeg kunt 'overgeven'.
Toen ik de eerste keer een badtrip had, kwam het doordat ik mij niks meer kon herinneren, en ik wilde dat wel, mijn geheugencapaciteit fors naar beneden ging, alles in mijn hoofd 'los' was, en ik had het gevoel dat ik gek werd. En dat het voor altijd zo zou blijven. En ik had superspijt van alles, maar er was geen weg meer terug. Nu moest ik wel dood, en ik had het gevoel dat ik dood ging gaan. Eerst was het dat ik me slecht voelde door alles, en zelf graag dood wilde. Maar dan wat later was het alsof ik echt dood ging, en niet dood wilde!!! En ik vond het allemaal supererg voor mijn ouders.
Ik dacht dat ik gek was geworden, altijd zo zou blijven, iets aan mijn hart zou krijgen (omdat dat zo raar klopte, en vreemd voelde), en dat als ik zou slapen, de volgende dag verlamd wakker zou worden. Dat ik naar een instelling moest, mijn ganse leven lang verzorgd moest worden door mensen, ... ik dacht: nu moet ik wel dood, er is geen weg terug. Maar ik wilde niet dood! Ik dacht dat ik op dat moment nog wel zelfmoord kon plegen, maar de volgende dag (dankzij mijn verlamming), niet meer.
Ik voelde mij minder energierijk, steeds minder, en ik dacht dat dat kwam omdat ik verlamd aan het worden was.
Het was zo vreselijk! Zo vreselijk, vreselijk, vreselijk. Ik wilde graag zelfmoord plegen, mijn vriend wilde dat natuurlijk niet (die ging ook half bad, maar niet zo sterk als ik). Mijn vriend had ook tijdens de trip 'voor de grap' keiharde metal opgezet, en hijzelf wist het op een gegeven moment niet meer, dat die muziek op stond, en ging er ook gewoon bad op... toen hebben we de muziek veranderd, dat was beter. Toen zei mijn vriend: lichamelijk gebeurt er niets. Sowieso niets. Echt. En opeens voelde dat als een vreselijke opluchting, echt ontzettend hemels dat het allemaal niet echt was!!!! Happy end.
De tweede keer dat ik bad ging, kwam denk ik ook gedeeltelijk omdat ik mij lichamelijk niet okee voelde: misselijk + maagpijn. Kon mij ook helemaal niet overgeven, ik was bang om mij over te geven, ik was bang dat als ik zelf de controle niet meer had, ik uit het raam zou springen (ofzo). Dood zou gaan. Mijn lichaam voelde alsof het aan het uitdrogen was, het voelde heet, de kamer werd steeds kleiner en kleiner, overal was blauwe rook, ... De trip leek niet te stoppen, leek nog een eeuwigheid te duren, ik dacht dat ik zou sterven, ik dacht dat mijn geest misschien niet meer goed in mijn lichaam ging raken, en dat het zo zou blijven. Supernaar alweer. Intense slechtheid et cetera. Bahbahbah.
Voor ik tripte was ik keihard metal, heb een paar keer die muziek opgezet tijdens mijn trips (vooral black metal zoals burzum, mayhem, gorgoroth etc) en toen besefte ik hoe belachelijk die muziek is, ik snapte gewoon niet waarom dat zo duister moet zijn. Kleur en liefde is zoveel fijner
#15
Ik ben ook een keer bad gegaan van de gedroogde hawaiaantjes. De helft van de trip was geniaal, daarna gebeurde er iets dat de bad trip triggerde bij mij. De laatste drie uur van de trip waren een behoorlijke hel.
Wat er precies gebeurd als je bad gaat is lastig uit te leggen en zal voor iedereen verschillen. Voor de meeste mensen geldt in principe dat zij er, ondanks dat je weet dat je drugs hebt genomen en ondanks dat de omgeving geruststellende woorden probeert te zeggen, 100% van overtuigd zijn dat ze er nooit meer uit gaan komen.
Bij mijn bad trip verdween gewoon figuurlijk alle grond onder mijn voeten. Je bent het besef van tijd volledig kwijt. De realiteit van de fantasiewereld lopen volledig in elkaar over en je gedachten lijken vast te zitten in je hoofd. Alles gaat in 'loopjes', alsof je telkens weer hetzelfde meemaakt, over and over again. Het lijkt alsof je gevangen zit in een tijd-ruimte vacuüm.
Ik voelde m'n lichaam niet meer. Als ik keek naar m'n handen leek het alsof ze van iemand anders waren. Ik wist geen onderscheid te maken tussen leven en dood. Het leven leek een grote façade. De nuchtere mensen om mij heen zag ik niet als nuchtere mensen, maar als onwetenden. Alsof ik de enige was die begreep hoe vork echt in de steel zat. Het was alsof ik ergens tussen leven en dood zweefde, een tussenwereld die eeuwig zou duren, een soort hel dus. Vergelijkbaar met de film Room 1408 met Samuel L. Jackson, voor degenen die 'm kennen.
Mijn houvast was dat het donker begon te worden buiten, daardoor begreep ik dat de tijd godzijdank wel verstreek en dat het theoretisch gezien niet langer dan een uur zou moeten duren voordat ik weer bij mijn positieven was. Het was een lang uur, maar het is uiteindelijk wel goedgekomen.
Ik kan na deze ervaring best begrijpen dat er ongelukken met paddo's/truffels. Je kunt in een dermate verwarde staat raken dat je jezelf wat aan kan doen. Niet omdat de gedachte van zelfdoding al langer bij je sluimert, waar simpelweg omdat alle besef van de realiteit dusdanig kwijt bent en je zo angstig bent dat je het weleens als enige uitweg zou kunnen zien. Ik denk dat dit bij die jonge Nederlandse roeier ook het geval geweest moet zijn.
Wat er precies gebeurd als je bad gaat is lastig uit te leggen en zal voor iedereen verschillen. Voor de meeste mensen geldt in principe dat zij er, ondanks dat je weet dat je drugs hebt genomen en ondanks dat de omgeving geruststellende woorden probeert te zeggen, 100% van overtuigd zijn dat ze er nooit meer uit gaan komen.
Bij mijn bad trip verdween gewoon figuurlijk alle grond onder mijn voeten. Je bent het besef van tijd volledig kwijt. De realiteit van de fantasiewereld lopen volledig in elkaar over en je gedachten lijken vast te zitten in je hoofd. Alles gaat in 'loopjes', alsof je telkens weer hetzelfde meemaakt, over and over again. Het lijkt alsof je gevangen zit in een tijd-ruimte vacuüm.
Ik voelde m'n lichaam niet meer. Als ik keek naar m'n handen leek het alsof ze van iemand anders waren. Ik wist geen onderscheid te maken tussen leven en dood. Het leven leek een grote façade. De nuchtere mensen om mij heen zag ik niet als nuchtere mensen, maar als onwetenden. Alsof ik de enige was die begreep hoe vork echt in de steel zat. Het was alsof ik ergens tussen leven en dood zweefde, een tussenwereld die eeuwig zou duren, een soort hel dus. Vergelijkbaar met de film Room 1408 met Samuel L. Jackson, voor degenen die 'm kennen.
Mijn houvast was dat het donker begon te worden buiten, daardoor begreep ik dat de tijd godzijdank wel verstreek en dat het theoretisch gezien niet langer dan een uur zou moeten duren voordat ik weer bij mijn positieven was. Het was een lang uur, maar het is uiteindelijk wel goedgekomen.
Ik kan na deze ervaring best begrijpen dat er ongelukken met paddo's/truffels. Je kunt in een dermate verwarde staat raken dat je jezelf wat aan kan doen. Niet omdat de gedachte van zelfdoding al langer bij je sluimert, waar simpelweg omdat alle besef van de realiteit dusdanig kwijt bent en je zo angstig bent dat je het weleens als enige uitweg zou kunnen zien. Ik denk dat dit bij die jonge Nederlandse roeier ook het geval geweest moet zijn.
#16
Je hebt het gevoel of je in een vicieuze cirkel zit.. een ruimte met een paar deuren.. je denkt na over alles tegelijk maar snap er niets van. je opent 1 deur en die deur stelt een vraag voor over iets.. een weg uit deze cirkel.. je geeft een antwoord.. maar het antwoord is niet goed. dus de deur en de kans om uit de cirkel te komen gaat dicht. je opent de volgende.. weer een vraag.. hetzelfde antwoord en weer een nieuwe vraag een nieuwe deur.. maar je weet niet wat je moet antwoorden om eruit te komen.. maar dan vraag je je af waar je uit wil komen maar helaas mindfuck je je jezelf zo hard dat je niet weet of je wel ergens inzit waar je in kan zitten..
Dit is dan wel beschreven op voor mij een extreem hoge dosering lsd.. maar met truffels/paddo's kom je precies hetzelfde tegen als je maar teveel neemt:P want het bad gaan bij mij komt voornamelijk door overdosering. erg veel mensen die nog niet ervaren zijn in de wereld van het hallucineren die gaan bad omdat ze bang zijn alles te verliezen.. de tijds perceptie is totaal uit z'n verband gerukt.. niets voelt meer hetzelfde.. je kan je dingen niet meer herinneren en denkt dat je alleen op de wereld bent.. maar omdat je spaced kan je niet meer rationeel jezelf over zoiets heenzetten. en andere mensen kunnen het proberen.. maar ze kunnen je niet helpen.. want alleen jij voelt je dan zo. de oplossing is dat je je moet bedenken dat het komt doordat je iets hebt gehad... en dat dit maar je tijdelijke perceptie is van een verwrongen realiteit.
Ook het jezelf blijven vertellen dat jij jezelf bent.. waar je woont, wat je doet, wat je kent, en wat je gedaan hebt.. dit riedeltje over en over en over omdat je anders vergeet wie je bent en waar je bent en dit moet steeds herhaald worden.. over en over en over.. want dit is je houvast aan jezelf en alles om je heen. maar je moet niet bang zijn om een cirkel te doorbreken.
gewoon doen.. en de andere kant uit!
en vooral... met wilskracht focus jij je aandacht op iets anders en zegt.. ik ben de baas, ik bepaal nu welke richting ik op ga, en ga opzoek naar iets waar ik me beter bij voel.. misschien wat eten?
maargoed.. het is maar hoe jij jezelf leert kennen en kan beheersen in dit soort situaties![:wink:]()
~ Livingthedream
Dit is dan wel beschreven op voor mij een extreem hoge dosering lsd.. maar met truffels/paddo's kom je precies hetzelfde tegen als je maar teveel neemt:P want het bad gaan bij mij komt voornamelijk door overdosering. erg veel mensen die nog niet ervaren zijn in de wereld van het hallucineren die gaan bad omdat ze bang zijn alles te verliezen.. de tijds perceptie is totaal uit z'n verband gerukt.. niets voelt meer hetzelfde.. je kan je dingen niet meer herinneren en denkt dat je alleen op de wereld bent.. maar omdat je spaced kan je niet meer rationeel jezelf over zoiets heenzetten. en andere mensen kunnen het proberen.. maar ze kunnen je niet helpen.. want alleen jij voelt je dan zo. de oplossing is dat je je moet bedenken dat het komt doordat je iets hebt gehad... en dat dit maar je tijdelijke perceptie is van een verwrongen realiteit.
Ook het jezelf blijven vertellen dat jij jezelf bent.. waar je woont, wat je doet, wat je kent, en wat je gedaan hebt.. dit riedeltje over en over en over omdat je anders vergeet wie je bent en waar je bent en dit moet steeds herhaald worden.. over en over en over.. want dit is je houvast aan jezelf en alles om je heen. maar je moet niet bang zijn om een cirkel te doorbreken.
gewoon doen.. en de andere kant uit!
en vooral... met wilskracht focus jij je aandacht op iets anders en zegt.. ik ben de baas, ik bepaal nu welke richting ik op ga, en ga opzoek naar iets waar ik me beter bij voel.. misschien wat eten?
maargoed.. het is maar hoe jij jezelf leert kennen en kan beheersen in dit soort situaties
~ Livingthedream
#17
ShootingStar zei:Bij mijn bad trip verdween gewoon figuurlijk alle grond onder mijn voeten. Je bent het besef van tijd volledig kwijt. De realiteit van de fantasiewereld lopen volledig in elkaar over en je gedachten lijken vast te zitten in je hoofd. Alles gaat in 'loopjes', alsof je telkens weer hetzelfde meemaakt, over and over again. Het lijkt alsof je gevangen zit in een tijd-ruimte vacuüm.
Ik voelde m'n lichaam niet meer. Als ik keek naar m'n handen leek het alsof ze van iemand anders waren. Ik wist geen onderscheid te maken tussen leven en dood. Het leven leek een grote façade. De nuchtere mensen om mij heen zag ik niet als nuchtere mensen, maar als onwetenden. Alsof ik de enige was die begreep hoe vork echt in de steel zat. Het was alsof ik ergens tussen leven en dood zweefde, een tussenwereld die eeuwig zou duren, een soort hel dus. Vergelijkbaar met de film Room 1408 met Samuel L. Jackson, voor degenen die 'm kennen.
Zeer herkenbaar en goed verwoord. Vooral die eeuwige terugkeer, die eeuwigdurende flashbacks zijn echt verschrikkelijk. In het midden van mijn piek heb 2 capsules lachgas achter elkaar geknald, wat echt een gestoorde uitwerking was (moet ook wel op 4 gram gedroogd). De capsules die volgden, gaven allemaal juist hetzelfde effect als de eerste. Ik hoorde en zag hetzelfde, mijn tripmates reageerde telkens exact hetzelfde toen ik er weer uitkwam en steeds opniew herhaalde dezelfde situatie zich. Ik dacht dat er iets geblokkeerd was in mijn hoofd.
Ik bekijk alle 'normale' mensen als onwetenden, mensen die zich veel te hard vastklampen aan hun ego en hun overtuigingen wat resulteert in etnocentrische houdingen waar ik mij dood aan erger. Mensen dat trippen worden op deze manier als junks en marginaal uitschot gezien terwijl wij degene zijn die buiten het plaatje kunnen denken.
#18
funky_skunk_junky zei:Je denkt echt : Ik ben straks een of andere mongool die op straat kwartjes aan het zoeken is, met een kwijldraad aan d'r smoel die iedereen uitlacht.
Herkenbare angst. Vooral als je gaat denken: als het zo is als nu, dan kan ik dus echt niet functioneren. En je dan niet kunnen voorstellen dat het ooit weer anders wordt...
Een bad trip heeft volgens mij ook veel te maken met de dingen die bij jezelf spelen. Natuurlijk zijn de nare, vieze, enge hallucinaties vervelend. Maar nog veel erger is het om op een bepaalde manier de wereld te zien, en te weten dat dit gewoon een mogelijke manier is om het te zien. Of jezelf te zien. Dat je ineens dingen ziet en voelt van jezelf en de wereld, waarvan je weet: er zit een kern van waarheid in maar god wat is dat moeilijk onder ogen te zien.
Gelukkig komt met het meer ervaren worden ook de vertrouwdheid met het innerlijke gebied. Zoals je de bergen leert kennen: in het begin kun je misschien verrast worden, maar als je de bergen voorzichtig leert kennen weet je op een gegeven moment wanneer je moet omkeren, wanneer en hoe je moet schuilen, hoe je navigeert, dat soort dingen. En op een bepaald punt weet je er hoe dan ook een mooie ervaring van te maken, die altijd leerzaam is.
Maar overmoed wordt altijd gestraft. Psychedelica vragen wel een soort van eerbied in de omgang. Met het respect en de eerbied kom je al een heel eind.
#19
cheiron zei:funky_skunk_junky zei:Je denkt echt : Ik ben straks een of andere mongool die op straat kwartjes aan het zoeken is, met een kwijldraad aan d'r smoel die iedereen uitlacht.
daar moet ik wel om lachen haha.
Herkenbare angst. Vooral als je gaat denken: als het zo is als nu, dan kan ik dus echt niet functioneren. En je dan niet kunnen voorstellen dat het ooit weer anders wordt...
Een bad trip heeft volgens mij ook veel te maken met de dingen die bij jezelf spelen. Natuurlijk zijn de nare, vieze, enge hallucinaties vervelend. Maar nog veel erger is het om op een bepaalde manier de wereld te zien, en te weten dat dit gewoon een mogelijke manier is om het te zien. Of jezelf te zien. Dat je ineens dingen ziet en voelt van jezelf en de wereld, waarvan je weet: er zit een kern van waarheid in maar god wat is dat moeilijk onder ogen te zien.
Gelukkig komt met het meer ervaren worden ook de vertrouwdheid met het innerlijke gebied. Zoals je de bergen leert kennen: in het begin kun je misschien verrast worden, maar als je de bergen voorzichtig leert kennen weet je op een gegeven moment wanneer je moet omkeren, wanneer en hoe je moet schuilen, hoe je navigeert, dat soort dingen. En op een bepaald punt weet je er hoe dan ook een mooie ervaring van te maken, die altijd leerzaam is.
Maar overmoed wordt altijd gestraft. Psychedelica vragen wel een soort van eerbied in de omgang. Met het respect en de eerbied kom je al een heel eind.
Een badtrip heeft bij mij toch een heel andere gevoelswaarde als hou jij hem beschrijft. Die begint namelijk vanuit mijn lichaam en manifesteert zich niet uit mijn geest. Visueel ga ik ook nooit slecht, ben wel in staat elke trip visueel te controleren en de hallucinaties om te buigen.
Het begint eerder van een gevoel van 'ik ben de trip beu' 'ik heb het veel te warm, ik zweet zo hard en mijn hart gaat zo snel is dat wel normaal wat gebeurd er' of ik raak in paniek op de een of andere manier omdat ik een bepaalde situatie niet onder controle krijg bv medetrippers die me in hun bad trip meetrekken of in een drukke situatie komen en soms een keer dat ik denk 'fuck ik moet binne 3 uur naar huis en ik trip nog fucking balls dat komt niet goed laat het ophoude!' er zijn gewoon oneindig veel voorbeelden maar de meest dwaze die ik heb meegemaakt is ontstaan doordat ik een pizza rook (mijn lievelingseten!). Eten+trippen= enkeltje bad trip in mijn geval. Ik voel mezelf zo ziek worden als ik dan aan eten denk, laat staan dat ik het ruikt
#20
Ik weet nou niet of ik al een keer bad ben gegaan of niet. Tijdens mijn tweede (en tevens laatste) salviatrip vergat ik alles en wist ik niet wat me overkwam, omdat ik mijn ervaring op dat moment NIET kon plaatsen. Ik vond wat ik op dat moment meemaakte klote, maar tegelijkertijd stond ik er heel neutraal tegenover: ik moest me eraan overgeven, want het was zo intens dat dat het enige mogelijke was wat ik op dat moment kon doen, maar ik wist niet waar ik me aan moest overgeven omdat ik ALLES was vergeten van voor de trip. Iets verder in de trip werd ik me meer en meer bewust van de realiteit naarmate de tijd verstreek en besefte ik dat ik echt een klotetrip had (in het begin dan), maar op het moment zelf dat ik zo hard ging besefte ik het niet. Nu ben ik een beetje bang geworden om het weer te gebruiken, omdat ik nu mijn ervaring WEL kan plaatsen, wat ik in de heftigheid van de trip niet kon. Ben ik nou bad gegaan? I dunno.....