Psilocybine vs tryptamines

Buu zei:

Beetje hetzelfde als dat sommige 1p-LSD anders vinden aanvoelen als LSD-25 of vice versa.

Klik om te vergroten...

Niet echt. Dat zijn beide 1 molecuul, waarvan 1P een pro-drug is voor LSD. Truffels of paddo's daarentegen zijn complexe samenstellingen van diverse moleculen. Zoals je zelf zegt bevatten die ook vele andere psychoactieve stoffen. Het is dus niet zomaar uit de lucht gegrepen dat dat anders is dan een geïsoleerd molecuul als bijvoorbeeld 4-ho-met, psilocine of 4-aco-dmt. Al zal placebo vast ook echt wel meespelen vaak.

Ik zie mezelf verre van een hippie, maar ik vind het niet zo raar om te denken dat de natuurlijke psychedelica echt completer aanvoelen. Deze planten bestaan al duizenden jaren of nog veel langer en zijn al die tijd door geëvolueerd door de natuur.

F.E.A.R. zei:

Hoe heeft psilocybine jullie view op dingen veranderd? Of zelfs gedrag beïnvloed?

Klik om te vergroten...

Het heeft mij opengesteld voor de spirituele 'dimensie'. Er zat geen greintje spiritualiteit in me voordat ik psilo deed. Dat is toen allemaal veranderd. Het heeft mij laten zien dat mijn louter rationele atheïstische wereldbeeld zeer beperkt en gewoon niet juist was.

F.E.A.R. zei:

Hoe heeft psilocybine jullie view op dingen veranderd? Of zelfs gedrag beïnvloed?

Klik om te vergroten...

Ik neem de wereld niet zo heel serieus meer en trek alles in twijfel.
Daarnaast is mijn zelfvertrouwen door het dak heen en ik ben ook heel erg open geworden.

Waarom? Geen idee. Na 4 gram paddos is er iets veranderd. Maar die trip zelf was niet emotioneel geladen. Het was wel indrukwekkend. Mijn gezichtsveld begon te smelten. Alsof de realiteit verder weg leek te zijn dan normaal. Ik vond het geweldig.

F.E.A.R. zei:

Hoe heeft psilocybine jullie view op dingen veranderd? Of zelfs gedrag beïnvloed?

Klik om te vergroten...

Het heeft vroeger meer mijn view op het bestaan bevestigd. Wat ik bedacht had en voor mij dus zo moest zijn, werd bevestigd door mijn eerste paddo trip. Ik zei toen ook met een opluchting: Zie je wel, ik wist het! Maar nu voel ik het ook!....

Aan de ene kant lijken de Psychedelische ervaringen mij extra van het leven te laten genieten en mij laat weten dat er zoveel meer is dan dit, maar op het andere moment dat ik het maatschappelijke toneelspel moet spelen (meedoen met de maatschappij, werken, geld verdienen, carriere, erbij horen etc) heeft het me leven lastiger gemaakt. Ik heb de handicap voor mezelf dat ik me er zo slecht bij neer kan leggen dat zoveel mensen deze wetenschap niet kennen. Eenheidsbewustzijn bedoel ik hier voornamelijk mee. Wij mensen doen elkaar zoveel pijn, liegen en bedriegen de boel en denken vaak (en bijna altijd als het er echt op aan komt) alleen aan hunzelf. De wereld kan zoveel mooier en anders zijn.... Maar mijn energie raakt op om dit te aan andere te laten zien... Trouwens, dit is ook eigenlijk onmogelijk.. Mensen kunnen alleen zelf de waarheid vinden en in geen geval kan iemand een ander de waarheid tonen. Toch zit ik hier best mee... Ondanks mijn spirituele zelf wel beter weet... Ergens weet ik dat ik gelukkig zou zijn met een primitievere leven in bijvoorbeeld de natuur of als monnik op een berg de waarheid ervaren en zijn. (sorry geen beter woord dan " de waarheid") Maar deze keuzes voelen niet juist. Ik wil meer.... Ik zie de mensheid de verkeerde kant op gaan en voel me daarin machteloos terwijl ik dit wil veranderen. Maargoed ik stop voor ik door blijf ratelen

Tja, waar verstoppen die mensen zich toch die het spel niet spelen. Ergens in de jungle denk ik.

Martinus zei:

Ik neem de wereld niet zo heel serieus meer en trek alles in twijfel.
Daarnaast is mijn zelfvertrouwen door het dak heen en ik ben ook heel erg open geworden.

Waarom? Geen idee. Na 4 gram paddos is er iets veranderd. Maar die trip zelf was niet emotioneel geladen. Het was wel indrukwekkend. Mijn gezichtsveld begon te smelten. Alsof de realiteit verder weg leek te zijn dan normaal. Ik vond het geweldig.

Klik om te vergroten...

Wauw! Stijging van het zelfvertrouwen heb ik nog niet eerder gehoord.

Mezelf zei:

Het heeft vroeger meer mijn view op het bestaan bevestigd. Wat ik bedacht had en voor mij dus zo moest zijn, werd bevestigd door mijn eerste paddo trip. Ik zei toen ook met een opluchting: Zie je wel, ik wist het! Maar nu voel ik het ook!....

Aan de ene kant lijken de Psychedelische ervaringen mij extra van het leven te laten genieten en mij laat weten dat er zoveel meer is dan dit, maar op het andere moment dat ik het maatschappelijke toneelspel moet spelen (meedoen met de maatschappij, werken, geld verdienen, carriere, erbij horen etc) heeft het me leven lastiger gemaakt. Ik heb de handicap voor mezelf dat ik me er zo slecht bij neer kan leggen dat zoveel mensen deze wetenschap niet kennen. Eenheidsbewustzijn bedoel ik hier voornamelijk mee. Wij mensen doen elkaar zoveel pijn, liegen en bedriegen de boel en denken vaak (en bijna altijd als het er echt op aan komt) alleen aan hunzelf. De wereld kan zoveel mooier en anders zijn.... Maar mijn energie raakt op om dit te aan andere te laten zien... Trouwens, dit is ook eigenlijk onmogelijk.. Mensen kunnen alleen zelf de waarheid vinden en in geen geval kan iemand een ander de waarheid tonen. Toch zit ik hier best mee... Ondanks mijn spirituele zelf wel beter weet... Ergens weet ik dat ik gelukkig zou zijn met een primitievere leven in bijvoorbeeld de natuur of als monnik op een berg de waarheid ervaren en zijn. (sorry geen beter woord dan " de waarheid") Maar deze keuzes voelen niet juist. Ik wil meer.... Ik zie de mensheid de verkeerde kant op gaan en voel me daarin machteloos terwijl ik dit wil veranderen. Maargoed ik stop voor ik door blijf ratelen

Klik om te vergroten...

Klinkt niet heel positief, maar wel als een interessante zoektocht! Wat staat jou zo tegen aan het ‘maatschappelijk toneelspel’? Ik deel jouw mening niet maar ben wel benieuwd naar jouw kijk.

Ik vind dat er namelijk heel veel goeds te zeggen valt over het systeem. En ook zijn we als mensheid verder dan we ooit waren. Alles is beter dan zeg 100 jaar geleden. Ik ben blij dat we niet allemaal als monniken in de natuur leven.

Zo trok ik high van de LSD eens mijn koelkast open en vond daar de lekkerste appel die ik ooit op had. Toen landde bij mij het besef dat wij mensen al duizenden jaren samenwerken om dit soort gemakjes mogelijk te maken. Vers fruit in een koelkast. Daar konden mensen vroeger alleen maar van dromen. Weliswaar is het motief hiervoor uit egoistische redenen; die tuinder wil namelijk geld verdienen met die appel. En de koelkasten fabrikant ook. Maar zo werkt ons systeem nou eenmaal. Voor wat hoort wat.

Alleen samen kunnen we onze samenleving steeds weer een beetje beter maken. En ik vind het ieders verantwoordelijkheid om een bijdrage hieraan te leveren, hoe klein deze ook lijkt. Nihilisme is vergif voor onze maatschappij en jezelf terugtrekken op een berg vind ik zwak.

Aan liefde is wel een groot tekort. Al zal ik het beter willen beschrijven als een gebrek aan ‘emotionele intelligentie’. Het ontbreekt aan begrip en compassie voor elkaar en dat uit zich nog weleens als haat. Maar in mijn leven heb ik veeeeel meer lieve mensen ontmoet dan klootzakken.

Ik ben positief! En psychedelica heeft mijn ‘emotionele intelligentie’ verbeterd. Heel waardevol.

F.E.A.R. zei:

Wauw! Stijging van het zelfvertrouwen heb ik nog niet eerder gehoord.

Klinkt niet heel positief, maar wel als een interessante zoektocht. Wat staat jou zo tegen aan het ‘maatschappelijk toneelspel’? Ik deel jouw mening niet maar ben wel benieuwd naar jouw kijk.

Ik vind dat er namelijk heel veel goeds te zeggen valt over het systeem. En ook zijn we als mensheid verder dan we ooit waren. Alles is beter dan zeg 100 jaar geleden. Ik ben blij dat we niet allemaal als monniken in de natuur leven.

Zo trok ik high van de LSD eens mijn koelkast open en vond daar de lekkerste appel die ik ooit op had. Toen landde bij mij het besef dat wij mensen al duizenden jaren samenwerken om dit soort gemakjes mogelijk te maken. Vers fruit in een koelkast. Daar konden mensen vroeger alleen maar van dromen. Weliswaar is het motief hiervoor uit egoistische redenen; die tuinder wil namelijk geld verdienen met die appel. En de koelkasten fabrikant ook. Maar zo werkt ons systeem nou eenmaal. Voor wat hoort wat.

Alleen samen kunnen we onze samenleving steeds weer een beetje beter maken. En ik geloof ook zeker dat we dat als mensen kunnen. En ik vind het ieders verantwoordelijkheid om een bijdrage hieraan te leveren, hoe klein deze ook lijkt. Nihilisme is vergif voor onze maatschappij en jezelf terugtrekken op een berg vind ik zwak.

Aan liefde is wel een groot tekort. Al zal ik het beter willen beschrijven als een gebrek aan ‘emotionele intelligentie’. Het ontbreekt aan begrip en compassie voor elkaar en dat uit zich nog weleens als haat. Maar in mijn leven heb ik veeeeel meer lieve mensen ontmoet dan klootzakken.

Klik om te vergroten...

Die verse appel in de koelkast is misschien leuk, maar het lekkerste fruit ter wereld pluk je vers van de boom. Het idee dat ze het vroeger minder hadden is in mijn idee een illusie.
Als men naar het verleden kijk, kijkt men altijd naar de elende. En als men naar de moderne tijd kijkt alleen maar naar de materialistische luxes.

Geef mij maar de oertijd.

F.E.A.R. zei:

en jezelf terugtrekken op een berg vind ik zwak.

Klik om te vergroten...

Zijn het niet dit soort oordelen waarmee we elkaar subtiel (en vaak onbedoeld) blijven onderdrukken? Iedereen wordt geleerd om maar mee te doen, om wat bij te dragen aan de maatschappij, om een onderdeel van de machine te zijn. Bullshit wat mij betreft. Je bent niemand iets verschuldigd en als je je leven wilt besteden in de stilte van de natuur, vind ik dat je daar als kind van de aarde alle recht toe hebt. Ik zie dat ook niet als nihilisme. Zo iemand kan het tegenovergestelde van een nihilist zijn. Als je anti-moderniteit, anti-maatschappij bent, kun je alsnog diepe waardering voelen voor het bestaan. Misschien niet zozeer voor het kunstmatige menselijke bestaan, maar voor hét bestaan zelf. Een echte nihilist ziet nergens betekenis en vreugde.

Mindless zei:

Zijn het niet dit soort oordelen waarmee we elkaar subtiel (en vaak onbedoeld) blijven onderdrukken? Iedereen wordt geleerd om maar mee te doen, om wat bij te dragen aan de maatschappij, om een onderdeel van de machine te zijn. Bullshit wat mij betreft. Je bent niemand iets verschuldigd en als je je leven wilt besteden in de stilte van de natuur, vind ik dat je daar als kind van de aarde alle recht toe hebt. Ik zie dat ook niet als nihilisme. Zo iemand kan het tegenovergestelde van een nihilist zijn. Als je anti-moderniteit, anti-maatschappij bent, kun je alsnog diepe waardering voelen voor het bestaan. Misschien niet zozeer voor het kunstmatige menselijke bestaan, maar voor hét bestaan zelf. Een echte nihilist ziet nergens betekenis en vreugde.

Klik om te vergroten...

Je zet me aan het denken. Anti-maatschappij is inderdaad niet per definitie nihilisme, daar heb je gelijk in.

Maar ik proef in jouw verhaal dat jij ‘de maatschappij’ ziet als een vorm van onderdrukking waar wij allemaal - bewust of onderbewust - slachtoffer van worden.

Martinus zei:

Die verse appel in de koelkast is misschien leuk, maar het lekkerste fruit ter wereld pluk je vers van de boom. Het idee dat ze het vroeger minder hadden is in mijn idee een illusie.
Als men naar het verleden kijk, kijkt men altijd naar de elende. En als men naar de moderne tijd kijkt alleen maar naar de materialistische luxes.

Geef mij maar de oertijd.

Klik om te vergroten...

Over welk tijdperk hebben we als je zegt ‘vroeger’?

F.E.A.R. zei:

Over welke tijdperk hebben we als je zegt ‘vroeger’?

Klik om te vergroten...

Ieder moment in het verleden toch? Volgens mij word ieder moment in het verleden als minder goed af geschilderd. Maar ik denk dat als je in een tijdmachine terug zou gaan, dat je er dan al snel achter komt dat men toen ook liefde, vriendschap en geluk had. Alleen toen was daar geen koelkast met appels voor nodig, maar deden ze het met wat ze toen voor handen hadden. Meer spullen is niet meer geluk. je legt alleen de lat hoger. Meer is nooit vol.

F.E.A.R. zei:

Je zet me aan het denken. Anti-maatschappij is inderdaad niet per definitie nihilisme, daar heb je gelijk in.

Maar ik proef in jouw verhaal dat jij ‘de maatschappij’ ziet als een vorm van onderdrukking waar wij allemaal - bewust of onderbewust - slachtoffer van worden.

Klik om te vergroten...

Natuurlijk is de maatschappij een onderdrukking van de menselijke spirit. Onze aard is die van absolute vrijheid. Zo komen we de wereld in, maar zo worden we niet geaccepteerd door onze omgeving. Alles minder dan zulke acceptatie is onderdrukking daarvan. Daarom heeft ook ieder ego in de kern een trauma en kan niet zomaar terug naar absolute vrijheid zonder dat trauma onder ogen te komen. Zelfs opgroeien in een vreedzame tribe ergens in een regenwoud zal een onderdrukking zijn, maar het is niets vergeleken bij de vele lagen aan mentale onderdrukkingen die wij hier kennen in onze "beschaving". "Vrijheid" zoals wij dat hier kennen is een armzalig aftreksel van werkelijke vrijheid en hetgeen wat we hebben wordt nu ook nog met de dag afgenomen.

Toch ben ik zelf niet helemaal anti-maatschappij. Ik zie ook vele goede punten aan de maatschappij, zoals bijvoorbeeld het voorbeeld dat jij noemde. En ik denk daarnaast ook dat een maatschappij waarin zoveel (vaak subtiele) onderdrukking is, een goede voedingsbodem is voor de spirituele zoektocht naar vrijheid. Maar niet zien hoe wij in spirituele onderdrukking leven is mijns inziens gewoon een soort van stockholm syndroom.

Als iemand eerlijk is, kan diegene dan zeggen dat wij goed bezig zijn als maatschappij? Produceert deze maatschappij geestelijk, lichamelijk, spiritueel gezonde, vrije mensen? Nee, integendeel. Deze maatschappij takelt ons op al die vlakken af. Onderdrukking hoeft niet te betekenen dat we onder het bewind staan van een of andere dictator. Het kunnen ook vele kleine subtiele dingen zijn die ons onderdrukken.

Edit:

Het is misschien wel handig om te vermelden dat ik er pas zo naar begon te kijken nadat ik wat ervaring kreeg met psychedelica. Eerder dacht ik dat dingen gewoon zo waren hoe ze waren. Daarna begon ik te zien hoe erg we elkaar limiteren en onderdrukken. En met name ervaringen van totale vrijheid gaven het contrast aan met de relatieve "vrijheid" die we hier kennen in deze maatschappij (matrix). Ondanks dat die wetenschap pijnlijk is heb ik geen moment spijt dat ik die ervaringen heb gehad.

Martinus zei:

Ieder moment in het verleden toch? Volgens mij word ieder moment in het verleden als minder goed af geschilderd. Maar ik denk dat als je in een tijdmachine terug zou gaan, dat je er dan al snel achter komt dat men toen ook liefde, vriendschap en geluk had. Alleen toen was daar geen koelkast met appels voor nodig, maar deden ze het met wat ze toen voor handen hadden. Meer spullen is niet meer geluk. je legt alleen de lat hoger. Meer is nooit vol.

Klik om te vergroten...

Jij ziet die koelkast met appels als materialistisch. Maar in mijn voorbeeld gebruikte ik het als een product van succesvolle samenwerking. Laten we als voorbeeld stromend water en verwarming nemen. Zonder die dingen gaan mensen dood. En die dingen zijn niet ontwikkeld door monniken die zich terugtrekken op een berg. Ik probeer dus duidelijk te maken dat ‘de maatschappij’ niet een kwaadaardige machine is, maar dat deze juist bestaat om ons verder te helpen. Ondanks zijn (grote) gebreken af en toe die opgelost moeten worden.

En ik vind het nog steeds lastig om jouw perspectief te zien. Los van technologie hebben we zoveel dingen beter voor elkaar dan vroeger. Democratie, mensenrechten, sociale vangnetten, vrijheid van meningsuiting, etc.

Mindless zei:

Natuurlijk is de maatschappij een onderdrukking van de menselijke spirit. Onze aard is die van absolute vrijheid. Zo komen we de wereld in, maar zo worden we niet geaccepteerd door onze omgeving. Alles minder dan zulke acceptatie is onderdrukking daarvan. Daarom heeft ook ieder ego in de kern een trauma en kan niet zomaar terug naar absolute vrijheid zonder dat trauma onder ogen te komen. Zelfs opgroeien in een vreedzame tribe ergens in een regenwoud zal een onderdrukking zijn, maar het is niets vergeleken bij de vele lagen aan mentale onderdrukkingen die wij hier kennen in onze "beschaving". "Vrijheid" zoals wij dat hier kennen is een armzalig aftreksel van werkelijke vrijheid en hetgeen wat we hebben wordt nu ook nog met de dag afgenomen.

Toch ben ik zelf niet helemaal anti-maatschappij. Ik zie ook vele goede punten aan de maatschappij, zoals bijvoorbeeld het voorbeeld dat jij noemde. Maar niet zien hoe wij in spirituele onderdrukking leven is mijns inziens gewoon een soort van stockholm syndroom.

Klik om te vergroten...

Nogmaals, je zet me wel aan het denken. Ik heb mezelf helemaal ondergedompeld in het burgerlijke leventje in plaats van me af te zetten ertegen en ben sindsdien heel gelukkig. Functioneren in de maatschappij is de norm en ik voel mezelf graag normaal. Een betekenisvolle baan, genoeg geld om een mooi huis voor mijn vriendin en ik, de wereld rond kunnen reizen om geïnspireerd te raken. Maar als ik denk aan alle verplichtingen die we hebben, dan twijfel ik ook weleens of ik vrij ben. Alleen wat is dan wél vrijheid? En ik vraag me af; betekent die vrijheid ook geluk?[/QUOTE]

HierEnDaarEenFuifje zei:

Wat ik persoonlijk een groot pluspunt vind aan truffels is het natuurlijke. Je voelt dat je niet iets synthetisch tot je neemt. Ik merk ik dat ik bij truffels veel meer emotie voel, de muziek vele malen beter klinkt en er een bepaalde fijne mate van euforie is.
Dit heb ik met geen enkel ander tripmiddel. Wel hebben die andere middelen natuurlijk hun eigen pluspunten weer.

Klik om te vergroten...

Ik kan me goed voorstellen dat het feit dat ze uit de grond komen positief bijdraagt aan de ervaring! Wat zijn wat jou betreft de pluspunten van de andere tripmiddelen.

Mindless zei:

De werkzame stof in truffels (en paddo's), psilocybine, is natuurlijk zelf een tryptamine.

Vaak wordt gezegd dat psilocybine (net zoals bijvoorbeeld DMT/ayahuasca en mescaline) een bepaalde bezieling heeft. Ik ben het daar zelf volledig mee eens. Psilo heeft bijna een soort bewustzijn van zichzelf waarmee je communiceert en wat je begeleidt in je trip. De analogen van psilo hebben dat niet. Tenminste, dat wordt door velen beweerd, inclusief mezelf, al heb ik zelf nog maar heel weinig ervaring met ze.

Klik om te vergroten...

Dat is waar ook. Ik had synthetische tryptamines moeten zeggen.

Interessant jouw uitleg over de bezieling. Dat gevoel zal lastig te beschrijven zijn maar ik snap denk ik wat je bedoelt. Ik ben nu heel benieuwd geworden naar psilocybine.

F.E.A.R. zei:

Ik kan me goed voorstellen dat het feit dat ze uit de grond komen positief bijdraagt aan de ervaring! Wat zijn wat jou betreft de pluspunten van de andere tripmiddelen.

Klik om te vergroten...

Persoonlijk heb ik veel meer Visuals bij het gebruik van synthetische middelen dan bij psilocybine, helaas zie ik met truffels/paddo's niet echt hele mooie visuals.. ongeacht mijn dosering. Dit is voor mij weer een groot pluspunt aan middelen zoals LSD, 2-CB en 4-HO-MET. Verder vind ik de na stimulatie/comedown van truffels een stuk prettiger dan die van de andere middelen. Ik voel me vaak moe aan het einde en kan lekker slapen.

Ik vind de andere synthetische middelen leuk, maar er kan voor mij niets op tegen het gevoel wat psilo geeft.

HierEnDaarEenFuifje zei:

Persoonlijk heb ik veel meer Visuals bij het gebruik van synthetische middelen dan bij psilocybine, helaas zie ik met truffels/paddo's niet echt hele mooie visuals.. ongeacht mijn dosering.

Klik om te vergroten...

Opmerkelijk... Psilocybine is super visueel bij mij. Vind het ook de mooiste en indrukwekkendste visuals hebben (op changa na dan misschien). Heb je wel geprobeerd langere tijd met ogen dicht te trippen? Echt het even de tijd geven om op te laten komen? En 's avonds/'s nachts trippen? Eventueel geblinddoekt... Dat helpt allemaal mee om de visuals sterker te maken in je beleving. De dingen die ik heb gezien op psilo gaan ver dat van LSD en dergelijke voorbij.

HierEnDaarEenFuifje zei:

Dit is voor mij weer een groot pluspunt aan middelen zoals LSD, 2-CB en 4-HO-MET. Verder vind ik de na stimulatie/comedown van truffels een stuk prettiger dan die van de andere middelen. Ik voel me vaak moe aan het einde en kan lekker slapen.

Klik om te vergroten...

Dat vind ik er ook heerlijk aan. Het is net alsof je uren lang in slowmotion uit je trip valt in een zacht kussen. Je wordt heel zachtaardig opgevangen en er is geen opgefoktheid zoals met LSD enzo. Eigenlijk vind ik het het leukste deel van de trip, want dan heb ik vaak al een loodzware reis in mezelf gemaakt en heel veel shit losgelaten. Het is dan alleen nog heerlijk relaxen en reflecteren op wat ik zonet allemaal meegemaakt heb.

Ik heb niet zo veel ervaring met synthetische psychedelics, maar ik had bij 1p-LSD sterk het idee dat de ervaring erg geometrisch bleef. Alsof het niet zo sterk in de droomwereld tapte. Misschien heb ik gewoon niet genoeg genomen, maar op dmt en psilo hallucineer ik echt de meest absurde dingen. Het lijkt veel creatiever. Alsof je in de creativitijt van de cosmos tapt ofzo.

Martinus zei:

Ik heb niet zo veel ervaring met synthetische psychedelics, maar ik had bij 1p-LSD sterk het idee dat de ervaring erg geometrisch bleef. Alsof het niet zo sterk in de droomwereld tapte. Misschien heb ik gewoon niet genoeg genomen, maar op dmt en psilo hallucineer ik echt de meest absurde dingen. Het lijkt veel creatiever. Alsof je in de creativitijt van de cosmos tapt ofzo.

Klik om te vergroten...

Ik heb heel veel ervaring met (1P-)LSD/ALD-52 (hoewel geen hoge doseringen) en ik merk precies hetzelfde. LSD (en analogen) is veel minder magisch dan psilocybine in mijn ervaring. Veel minder droom-achtig ook.

Bij LSD heb ik een beetje het idee alsof je tapt uit het collectieve vrij recente menselijke bewustzijn (wellicht het bewustzijn sinds LSD was ontdekt? Ik zeg maar wat...). Psilo daarentegen voelt ancient en lijkt te tappen uit honderden duizenden jaren geschiedenis. En voelt daarnaast ook nog eens buitenaards/kosmisch.

Wat mij betreft zijn paddo's een stuk beter. Die zijn 'compleet'. Dus wat 4-HO-MiPT wat mij betreft mist is de emotionele connectie met je zelf. Het is zelfs licht dissociatief: er ontstaat wat afstand tussen je beleving en gevoelens. Dat zie ik als een beperkende factor voor gedragsverandering.

Het is dan natuurlijk de vraag of gedragsverandering het doel moet zijn (niet per se, als je het mij vraagt). Maar ik denk wel dat de rol van psychedelica is om even buiten je gewone gedachtepatronen om kunt gaan (dat lukt met 4-HO-MiPT, 5-MeO-MiPT en 2C-B ook), en contact te maken met je binnenste gevoelens (volgens mij lukt dat met paddo's veel beter).

Neo-Shulginist zei:

Wat mij betreft zijn paddo's een stuk beter. Die zijn 'compleet'. Dus wat 4-HO-MiPT wat mij betreft mist is de emotionele connectie met je zelf. Het is zelfs licht dissociatief: er ontstaat wat afstand tussen je beleving en gevoelens. Dat zie ik als een beperkende factor voor gedragsverandering.

Het is dan natuurlijk de vraag of gedragsverandering het doel moet zijn (niet per se, als je het mij vraagt). Maar ik denk wel dat de rol van psychedelica is om even buiten je gewone gedachtepatronen om kunt gaan (dat lukt met 4-HO-MiPT, 5-MeO-MiPT en 2C-B ook), en contact te maken met je binnenste gevoelens (volgens mij lukt dat met paddo's veel beter).

Klik om te vergroten...

Het voelt echt alsof je helemaal kwetsbaar, geestelijk 'naakt' bent op psilocybine. Mede daarom kunnen die ervaringen ook zo angstaanjagend zijn denk ik. Er is geen dissociatie zoals jij al aangeeft. Je kunt nergens naar ontsnappen, je zit erin en je hebt het maar te ondergaan. Maar daarom kun je inderdaad ook bij delen van je psyche komen waar je normaal al gauw van weg zou sturen. Je zou dat op dat moment misschien ook willen in een psilo trip, maar het middel laat dat niet toe. En achteraf ben je dan blij, omdat het nou juist nodig was om die aller pijnlijkste dingen te zien en voelen. Omdat deze constant vanuit je onderbewuste negatieve invloed op je hebben.

Het is meestal verre van een pretje zo'n psilo trip voor mij. Maar achteraf, wauw...

Mindless zei:

En achteraf ben je dan blij, omdat het nou juist nodig was om die aller pijnlijkste dingen te zien en voelen. Omdat deze constant vanuit je onderbewuste negatieve invloed op je hebben.

Klik om te vergroten...

Precies dit!

En dat is wat mist bij die andere tryptamines. Dat geeft dus een soort-van 'easy way out', terwijl je daardoor nou juist de essentie van het trippen mist: in contact komen met je diepste gevoelens.

Overigens kan bijvoorbeeld 4-HO-MET om deze reden mogelijk wel geschikter zijn voor 'recreatieve' trips waarbij je helemaal niet op zoek bent naar je diepste gevoelens. Mijn ervaring is trouwens dat paddo's ook lang niet altijd de pijnlijkste gevoelens naar boven doen drijven. Ik heb vaak genoeg gehad dat ik een hele trip lang door het bos aan het lopen was met iemand anders, de hele tijd ouwehoeren en lachen en discussiëren, maar gewoon psychologisch vakkundig rondom alle mogelijke diepliggende gevoelens rondsturen.

Dus ook met paddo's is het wel mogelijk om die pijnlijkste gevoelens te vermijden. Maar het word je wel wat lastiger gemaakt dan bij andere tryptamines.

@Neo-Shulginist
Dat heb ik ook als ik samen met anderen trip op psilocybine. Dan is het vrij makkelijk om redelijk aan de oppervlakte te blijven en me gewoon lekker te richten op het sociale en tegelijkertijd wat leuke lichte visuals te zien. Maar als ik alleen ben trekt het me eigenlijk constant naar de diepte en wordt het een enorm visuele en emotionele reis in mezelf. Maar daar ben ik dan ook naar op zoek dus dat is prima.