Het is nu half 11 in de morgen en ik heb gisterenavond besloten dat het genoeg is geweest met de Speed!
Ik Ben een 23 jarige meid en gebruik al ruim 7 jr speed, waarvan de laatste 5 jaar dagelijks.
Ik weet nog dat ik een aantal jaren geleden 2 weken uitkwam met 4 gr, het laatste 1,5 jaar waren het er zeker meer dan 1 gr per dag..
Ik ben vorig jaar begonnen met een HBO studie en het eerste jaar alles goed afgesloten, helaas op de speed.
Mijn vrienden en familie/bekenden weten allemaal niet dat ik uberhaupt drugs gebruikte en laat staan zoveel..
This niet aan me te zien, en daar heb ik ook altijd voor gezorg, want ik vond dat ik geen probleem met drugs had en dat drugs niet bij mij hoorde.
Ben het jaren geleden gaan gebruiken om af te vallen en ben er helaas nooit meer mee gestopt..
Ik heb ook 2 vrienden die het wel weten, en hun gebruiken helaas ook. ondanks dat weet ik dat 1 van hun me onvoorwaardelijk steunt en er alles aan te zal doen mij te helpen met bij het stoppen, de ander zal me ook steunen maar ergens weet ik dat diens eigen gebruik het niet toelaat om me te kunnen steunen.
Die persoon heeft zwaar vertekend zelfbeeld en heeft de speed ook als dieet wonder, maar ben bang dat diens drang naar dun willen zijn groter is dan het vermogen me onvoorwaardelijk te kunnen steunen.
Ik wil al 2 jaar echt stoppen maar had nooit een reden, de reden dat t slecht voor me is, en ik me kapot maak was voor mij geen reden, ik weet het is erg, andere kant als je jezelf niet interreseert dan maakt het weinig uit.
Sinds een aantal maanden heb ik een vriend, gewoon super, hij wist alles van mij, en geeft me het gevoel dat ook ik de moeite waard ben.
Ik wil graag voporuit kunnen kijken en zie een toekomst met hem, ben nog nooit zo gek van iemand geweest... Dat heeft mij de doorslag gegeven, ik weet dat hij het erg vind om te zien dat ik mezelf kapot maak, en ik kan er niet tegen als ik merk dat ik hem pijn doe door mezelf zo kapot te maken.
Ik wil hem gelukkig maken en ik wil hem niet kwijt en das m'n drive die me op dit punt heeft gebracht..
Vandaag begint mijn eerste dag sinds 7 jaar dat ik zonder speed m'n dag ga doorkomen en moet zeggen dat ik het eng vind. Kan ik het wel, hoe gvoelt het om zonder speed de dag door te komen, schijnt dat speed je gevoel echt afvlakt, dus na 7 jaar de dag doorkomen en voelen dat je leeft, best eng als je niet meer weet hoe dat is...
Dat ik hier nu mijn verhaal schrijf doe ik om mezelf nog es met de neus op de feiten te drukken, want na een routine van 7 jaar is dat denk ik hard nodig..
Ik weet niet of er meer mensen zijn die na lang gebruik ook gewoon cold turkey zijn gestopt, en zou het fijn vinden om te horen hoe hun het hebben gedaan, tips en ervaringen zijn welkom, want ik wil dit echt niet meer... Ik wil gewoon mezelf zijn.. En vanaf nu gewoon leven!
Ik ben van mening dat wanneer je jezelf niet genoeg reden vind om te stoppen je kinder4n het zeker kunnen zijn! Ik stop na 7 jaar omdat ik iets van me leven wil maken en niet elke dag bezig moet hoeven zijn met het snuiven van pep, je afvragen of niemand t ziet, uren niets zitten te doen terwijl je nog zoveel moet doen.
Ik weet dat het zonder motivatie is, maar het zijn je kinderen!!! Als dat geen motivatie is??
Als je een van mijn ouders zou zijn dan verwachte ik van je dat je het deed, want is de drugs belangrijker dan je eigen vlees en bloed?
Heel veel succes en vind je wil en bewandel je weg..
Groetjes mij.
