Dit klinkt allemaal vrij heftig. Ik zou even een TOTALE stop nemen van alle drugs en drank. Ja, dat gaat kut zijn. Maar als je nu al gaat proberen om "verstandig" te gebruiken zal je veel sneller terugvallen.
Verwijder die dealer uit je telefoonlijst, geef je stash in bewaring aan iemand anders, of beter nog, verkoop die zooi gewoon, en mijd café's als de pest.
Als je over enkele maanden braaf nuchter bent gebleven kan je weer gaan overwegen iets te gaan gebruiken, maar gezien je verleden zou een terugval wel eens makkelijk kunnen voorvallen. Dat is het met drugs, zodra je er bekend mee bent verwerven ze zich een plek in je psyche waar je ze niet kan negeren.
Neem iemand in vertrouwen over je problemen en verslavingen. Vertel ALLES, en laat je op sleeptouw nemen. Of dit nu door een vriend of een vertrouwenspersoon van school is doet er even niet toe, zolang je maar iemand kan vinden waartegen je in alle eerlijkheid je problemen kan vertellen.
Overigens, als je op een erg elitaire school zit zou ik niet voor een vertrouwenspersoon van die school gaan. Voor je het weet word je eruit geknikkerd als rampenproject. Dat zou ook niet helpen. (Ja, de scholen van tegenwoordig zijn er niet meer om je te helpen, ze willen een goed slagingspercentage hebben.)
Als je enkele maanden niks gebruikt en drinkt zal je snel merken dat je je voornamelijk kut voelt door de drugs zelf. Natuurlijk, je hebt zo je onderliggende problemen, maar een flinke pillendip of 'n pepkater maken alles er niet makkelijker op. En jezelf sufblowen helpt ook niet. Natuurlijk, alles lijkt minder erg als je stoned bent, maar je stapelt zo alles op.
Over de onderliggende problemen kan ik vrij weinig zeggen behalve dat je niet te veel met anderen bezig moet zijn. JIJ bent degene waar het hier om gaat, niet je moeder, of je broertje, of wie dan ook. Je leeft voor jezelf en niemand anders.
Dit klinkt natuurlijk makkelijker dan het eigenlijk is, maar als je iemand vindt om je problemen mee te delen zou dat de strijd al stukken makkelijker maken. Of om het heel cliché te benoemen: je hebt dan een schouder om op te huilen. En ook 'n schouder die je af en toe even op het rechte pad kan jagen.
Anyway, succes met de strijd, en ik hoop je eruit te zien komen als een gelukkiger mens.
Olle