Dit is een herkenbaar verhaal voor mij. Op een gegeven moment rol je in de blow gewoonte, en voor je het zelf door hebt, sta je er me op en ga je er mee naar bed.
In het begin is het een ontsnapping uit de sleur, maar na een tijdje wordt het de sleur.
Als je dan wilt stoppen is het in mijn ervaring minder makkelijk dan menigeen je wilt laten geloven. Slapen lukt niet meer en je zit overdag niet meer lekker in je vel. Continue verlangde ik naar een roes. Ik was er waarschijnlijk zelf dan ook niet mee gestopt, ware het niet dat ik toen voor een keuze werd gesteld; kiezen of delen. Uiteraard komen keuzes en beslissingen uit jezelf maar deze stok achter de deur heeft mij wel een duw in de (voor mij) goede richting gegeven.
Een stok achter de deur kan je helpen, maar wat het belangrijkste is dat je eens stil staat bij wie je bent, en wat je eigenlijk wilt. De meeste mensen willen volgens mij diep van binnen wel meer dan elke dag verdoofd zijn, en stil blijven staan. Dit kan je motiveren om verdere wegen in te slaan om meer van je leven te maken.
Voor alle duidelijkheid wil ik vermelden dat de fout bij mij lag in de dosering c.q. geen maat weten houden en niet in de drug, daar is volgens mij niks mis mee.
