#1
Hoi allemaal,
Donderdagavond en vrijdag de hele dag heb ik geblowed, gegamed en gerookt. Ik was opweg naar huis en voelde me zo klote..... Ik weet niet welke gedachten overheerste... maar iig ben ik in een denkfout van een verslaafde gaan zitten.
Waar ik het meest van geschrokken ben is dat ik me de afgelopen periode bijna altijd heel sterk heb gevoeld en me niet eens meer kon voorstellen dat ik ooit nog maar zou blowen/gamen. Wat ook bijzonder was; ik kon op donderdagavond nauwelijks de jointjes wegkrijgen (oproken), constant de neiging om te braken. Het leek wel of een deel van mijn geest/lichaam protesteerde. Geest neem ik aan.
Nu ben ik hard de strijd aan het aangaan met de gedachte dat alles nu kapot is en dat ik weer op het nul punt sta. Ik denk aan je eerdere uitspraak Zero.
Ik denk dat het nu goed is om op de oude voet door te gaan en ervoor te zorgen dat ik meer rustmomenten voor mezelf creëer en serieuzer met mijn hobbies en onspanning aan de slag ga. En ik wil hier weer dagelijks wat gaan schrijven (naast ook voor mezelf).
Tot slot: Ik sta in het contact met anderen vaak heel ongelijkwaardig in het contact. Wat samenhangt met mijn eigenwaarde. Door wat anderen mij hebben aangedaan (thuissituatie jeugd) en ik mezelf heb aangedaan (blowen/gamen/roken/vluchten) merk ik dat het voor mij heel natuurlijk is om een onderdanige/aanpassende rol aan te nemen, waardoor ik nooit mezelf ben en ik eigenlijk ook bijna nooit een fijn gevoel overhoud aan het contact. Alsof ik tegenover een tribunaal sta (al is het maar 1 persoon) die me op iedere inperfectie kei hard wilt onderuit halen.
Ik wil deze vervorming heel graag aanpakken alleen ik weet niet goed hoe. Iemand ervaring/tips?
Groet M
ps: wederom thanks voor de steunende reacties en tips!
Donderdagavond en vrijdag de hele dag heb ik geblowed, gegamed en gerookt. Ik was opweg naar huis en voelde me zo klote..... Ik weet niet welke gedachten overheerste... maar iig ben ik in een denkfout van een verslaafde gaan zitten.
Waar ik het meest van geschrokken ben is dat ik me de afgelopen periode bijna altijd heel sterk heb gevoeld en me niet eens meer kon voorstellen dat ik ooit nog maar zou blowen/gamen. Wat ook bijzonder was; ik kon op donderdagavond nauwelijks de jointjes wegkrijgen (oproken), constant de neiging om te braken. Het leek wel of een deel van mijn geest/lichaam protesteerde. Geest neem ik aan.
Nu ben ik hard de strijd aan het aangaan met de gedachte dat alles nu kapot is en dat ik weer op het nul punt sta. Ik denk aan je eerdere uitspraak Zero.
Ik denk dat het nu goed is om op de oude voet door te gaan en ervoor te zorgen dat ik meer rustmomenten voor mezelf creëer en serieuzer met mijn hobbies en onspanning aan de slag ga. En ik wil hier weer dagelijks wat gaan schrijven (naast ook voor mezelf).
Tot slot: Ik sta in het contact met anderen vaak heel ongelijkwaardig in het contact. Wat samenhangt met mijn eigenwaarde. Door wat anderen mij hebben aangedaan (thuissituatie jeugd) en ik mezelf heb aangedaan (blowen/gamen/roken/vluchten) merk ik dat het voor mij heel natuurlijk is om een onderdanige/aanpassende rol aan te nemen, waardoor ik nooit mezelf ben en ik eigenlijk ook bijna nooit een fijn gevoel overhoud aan het contact. Alsof ik tegenover een tribunaal sta (al is het maar 1 persoon) die me op iedere inperfectie kei hard wilt onderuit halen.
Ik wil deze vervorming heel graag aanpakken alleen ik weet niet goed hoe. Iemand ervaring/tips?
Groet M
ps: wederom thanks voor de steunende reacties en tips!
