Ik stop met drugs/gamen.

Volhouden man! Des te zwaarder je het hebt, des te groter de slag is die je slaat tegen je verslaving.

Donderdag 14 februari, dag 3.

Ik baal er ongelooflijk van dat mijn post van gisterenavond er nog niet op staat (no hard feelings naar de forumbeheerders, want ik heb er ook echt wel begrip voor dat zij niet 24/7 posts verwerken en ben ze erg dankbaar voor dit forum). Ik vind het fijn om mijn oude post terug te lezen en eventuele reacties te lezen, wat nu dus niet mogelijk is.

Vandaag heb ik een zware dag op mijn stage gehad, veel onverwachte gebeurtenissen waardoor ik erg onrustig word, zeker nu in net begonnen ben met afkicken. Vervolgens was ik net te laat bij de apotheek waardoor deze al gesloten was en toen ik thuiskwam lag er een aanslag van de belastingsdienst op de mat. Jeez, wat heb ik me de afgelopen 2 uur rot gevoeld. Toch heb ik gekookt voor mezelf en nog steeds niet gegamed/geblowed/gerookt.

Vannacht heb ik voor het eerst wat slechter geslapen. Ik heb volgens mij wel eens gelezen dat mensen die blowen slecht slapen. Bij mij juist niet... ik lag altijd in een soort ''coma'' (super diepe slaap, hoorde vaak mijn wekker zelfs niet).
Vannacht kon ik voor het eerst moeilijk in slaap komen en was al een uur eerder wakker dan mijn wekker afging. Ik heb weer liggen zweten als een.... jeetje... wat is die uitdrukking....otter?!

Nu ik net een mailtje naar mijn ouders heb gestuurd en ik nu zit te typen op dit forum voel ik me gelukkig weer wat rustiger en positiever. Morgen wordt wel een spannende dag omdat ik dan voor het eerst sinds ik gestop ben geen ''verplichte dingen'' heb, dus ik moet mijn eigen dag volledig gaan invullen. Misschien ga ik morgen alvast mijn huiskamer opnieuw inrichten als ondersteuning voor mijn frisse start.

Groet, M

Wat ik wou zeggen staat er al wel..

Veel succes, alom verstandige keuze.

Veel plezier met je extra tijd en geld!
Keep up the good work.

.... 2 dagen later.

Het gaat goed. Ik heb de afgelopen 2 nachten nauwelijks meer liggen zweten en ik voel me overdag over het algemeen oké (wel veel stemmingswisselingen). Ik merk dat ik sneller geïrriteerd ben. Ik slaap 's nachts goed door, maar wel kort.

Het is fijn om aan het einde van de dag met een goed gevoel naar de dag terug te kunnen kijken. Ik krijg ook allerlei ideeën... niet normaal! Dingen die ik graag wil doen en hoe ik in het leven wil staan e.d. Als of ik een stagnatie van vele jaren binnen een paar weken in wil halen. Ik denk ik dat ik moet oppassen dat ik niet aan mezelf voorbij ren. Vandaag ben ik sinds vanochtend half 6 wakker en ben vanaf half 7 tot nu (half 8 's avonds) non stop bezig geweest met van alles en nog wat.

Wat mij heel erg lijkt te helpen is elke gedachten richting een verslaving meteen afkappen en afleiding zoeken. Ik zing vaak en hard met de radio mee, muziek helpt me echt! Ik raak er ook heel vaak door geëmotioneerd, zowel blij als verdrietig (wat gekoppeld is aan pijn van binnen bij mij lijkt me). Wel ben ik altijd al erg gevoelig geweest voor muziek.

Vanmiddag heb ik een zak chips gekocht. Ik heb eten in het verleden ook gebruikt om te vluchten, gigantische vreedbuien (in combinatie met blowen/gamen) en ik ga vanavond voor het eerst snoepen. Hoe gek het misschien ook klinkt... spannend. Ik hoop dat ik er goed mee om ga.

ps: Bedankt forumbeheerders/moderaters. Fijn dat mijn post er nu direct op staat als ik bevestig!

Hey Konijn,

Klinkt alsof je goed bezig bent. Je heb genoeg afleiding als ik het zo lees en je bent erg zelfbewust. Je hersenen zullen inderdaad op volle toeren draaien momenteel dat is wel normaal na een paar dagen, wordt niet overmoedig en neem niet te veel hooi op je vork. Na een tijdje zal dat vanzelf weer wat meer in balans komen. Net als je emoties trouwens, erg herkenbaar. Ik had dat ook vaak bij films, dat ik bij het minste of geringste al begon te janken.

Veel plezier met je zak chips en geniet ervan! Je moet ook niet te veel gaan nadenken bij alles en het bij de basis houden, niet blowen en niet gamen.

Sterkte!

Goed bezig!! Blij voor je dat je de stap hebt genomen om je leven helemaal om te gooien.

Ik ben zelf afgelopen augustus gestopt met blowen (ongeveer 5 jaar af en aan dagelijks geblowd) Bij mij was het ook zo, de eerste 2 nachten goed geslapen, maar ook liggen zweten als een gek (ik denk dat dit komt door een soort van angst) Vervolgens echt heel slecht geslapen, de week of 2 erna. En overdag was ik als een emotionele achtbaan. Ik heb een keer voor de gein geteld en heb volgens mij wel een 6 verschillende heftige emoties ervaren in een half uur tijd . Ik kan je zeggen, dit gaat ook weer over.
Het verschil in slapen als je hebt geblowd is dat je inderdaad in die coma komt, echter deze coma is niet een slaap waar je van uitrust.. Je kan beter 5 uurtjes slapen zonder blowen, dan 8 a 9 uur met blowen. Die 5 uur doen jou beter dan die 8-9 uur.

Ook ik heb destijds de ervaring gehad dat een hele wereld voor me open ging. Allemaal nieuwe ideeen en ineens veel meer zin om dingen te ondernemen. Ik sport nu wekelijks (yoga), ik heb piano lessen, ik leer portugees (brasiliaans) en ik heb een fulltime baan. Had ik nog geblowd dan, had ik nu alleen maar die baan gehad, en zou ik zoveel dingen missen. Denk hier maar aan elke keer als je de neiging hebt terug te vallen. Dat wat je allemaal kunt doen als je je tijd niet verspeeld met die "onzin".

Nou heel veel succes!!
En ik kan me niet indenken dat je het niet vol gaat houden


Oh en ik wilde er nog even bij voegen, dat je negatieve gevoelens hebt over jezelf of in het algemeen. Daar ben je niet de enige in, ieder mens op aarde ervaart van tijd tot tijd deze gevoeles. De truc zit er in hoe je er mee om gaat. Je ego maakt jou graag kapot. Ik zie het altijd als een soort duel tussen mijn ego en ik. Ik probeer dan me ego flink uit te lachen als het weer zo ver is.

Blauw Konijn zei:

en ik ga vanavond voor het eerst snoepen. Hoe gek het misschien ook klinkt... spannend. Ik hoop dat ik er goed mee om ga.

Klik om te vergroten...

Nu dacht ik heel even, dat je bedoelde dat je voor het eerst een pilletje ging snoepen.
Haha denk niet dat je dit er niet mee bedoelde :P

Maar toch veel succes met de poging om je verslavingen achter je te laten!

Fijn dat jullie het herkennen. Dat maakt het op een één of andere manier een stuk gemakkelijker. Vandaag heb ik wat meer rustmomenten ingebouwd. Vaak ging ik dan vreemd genoeg soms binnen 1 minuut van super energiek naar heel slaperig. Had ik gisteren ook al.
Gisterenavond heb ik me na het lezen geloof ik voor het eerst een minuut of 5 heel rustig gevoeld (zonder slaperig). Was heel fijn.

6 in een half uur... dat is pas echt een rollercoaster aan emoties! Ik denk dat ik je record niet heb verbroken maar het komt soms aardig in de buurt Mijn afgelopen 2 nachtjes duurden beide zo'n 7 uur (echt slapen). Ik hoop dat ik niet zo'n moeilijke 2 weken tegemoet ga als jij had. Zeker niet komende week (best druk). De strijd tussen mijn ego en ik herken ik. Mijn destructieve kant krijgt geen ruimte meer!

Ik zal proberen minder over alles na te denken. Je bent trouwens niet de eerste die dit tegen me zegt. idd, ''gewoon'' niet de verslavingen volgen is de basis van de oplossing.

haha, grappig dat je even dacht dat ik dat bedoelde met ''snoepen''. Ik heb nog nooit met pilletjes geëxperimenteerd. Alles wat ik heb gedaan is hierboven beschreven + 1x coke gesnoven... voelde er niks van en het was mij veelste duur!! En hier blijft het ook zeker bij!

Thanks voor de support ''guys''

Oh ja trouwens nog iets: als je het moeilijk hebt helpt het als je het uitspreekt of tegen iemand zegt of in ieder geval dat je het voor je gevoel accepteert dat het ff kut gaat. Je bent hier zo van alles op aan het schrijven en daardoor kwam ik op het idee dat nog even te zeggen, want dat helpt dus ook nog Door dingen op te schrijven of uit te spreken word je je ook bewuster van hoe het gaat en zo en krijg je mss wat meer overzicht in je hoofd.
Maar hey, supergoed bezig!

Thanks zero,

Ik heb een boekje waar ik dingen inschrijf waar ik nu niet aan toe kom (bijvoorbeeld contact opnemen met oude vrienden die ik heb verwaarloosd, een t-shirt van een oude werkgever die ik nog moet retourneren, virus update voor mijn computer etc). Dit is echt nodig, want ik krijg 10x meer ideeën dan dat ik op dat moment kan verwezelijken. En ik word heel onrustig van veel dingen tegelijk doen. Dit werkt goed voor mij.

Er zijn een paar mensen die enigszins dichtbij staan, die weten van mijn verleden maar niet op de hoogte zijn van hoe het nou echt de afgelopen periode met me gaat/is gegaan. Niemand weet er dus van. Ook niet van het stoppen. Ik snap dat ik er zeker veel aan zou kunnen hebben om er met iemand over te praten, maar ik zie dat gewoon niet zitten. Ik heb er al zo vaak over verteld... komt ie weer.... Schaamte speelt een hele grote rol. Ook al doe ik het al niet meer sinds mijn 10de ofzo (delen).... Ik ben júíst iemand die graag deelt, luistert en over dingen praat. Maar omdat ik door mijn verslavingen alle contacten heb verwaarloost zie ik het (nog) niet zitten.

Ik heb vandaag trouwens weer een goede dag gehad. Vooral omdat ik een aantal tegenslagen kreeg die ik kon relativeren en waardoor ik me een uur later weer goed voelde (en natuurlijk niet gevlucht in blowen/roken/gamen!!!).
O trouwens, vannacht was het slechtste nachtje tot nu toe. Ik was na 5 uur slapen al wakker en lag toen ongeveer 1 1/2 uur wakker. En toen gebeurde er voor mij iets bijzonders... In ongeveer 45 minuten kreeg ik iets van 5 á 6 dromen achter elkaar waarbij ik tussendoor iedere keer wakker werd. Kent iemand dat? Ik neem aan dat mijn REM fase, of hoe je dat ook noemt, achterstallig onderhoud aan het inhalen is?!

En nog iets! Morgen is een heel bijzondere dag! Dan ben ik een week lang ''clean''!!!!

Hoe gaat het er nu mee?

Ik heb het moeilijk gehad de afgelopen week, en nog steeds. Ik voel me somberder en ontspannen lukt me nauwelijks/niet. Ik voel me erg gestresst door mijn opleiding en alle dingen die ik ''moet'' doen. Alsof er een berg met problemen op me afkomt.

Er gebeurd heel veel in me en ik heb moeite om er mee om te gaan. Ik las vandaag in een forum dat iemand vertelde dat hij ''opnieuw'' moest leren om met emoties om te gaan.
Dinsdag t/m vrijdag had ik 3 volle dagen (van 7 uur 's ochtends to 18:00 's avonds op pad en 's avonds nog dingen die ik voor de dag erna moest voorbereiden). Als ik terug denk... iedere dag voelde ik me angstiger/gestresster en de derde avond was ik net een robot en had mijn gevoel volledig uitgeschakeld. Nu voel ik me beter en ik kan het relativeren, maar op die momenten zit ik helemaal vast ''in het moment''.

Ik heb ook al meer dan een week geen volle nacht geslapen, wat volgens mij ook niet helpt tegen de stress/angst. Ik heb wel zitten denken aan een onspanningsmiddel, zowel natuurlijk als via de huisarts, maar ik heb ongelooflijk veel weerstand tegen het ''afhankelijk worden'' van een middel, hoe onschuldig dan ook.

Ik voelde me de eerste week zo goed en had gehoopt dat het zo gemakkelijk zou blijven gaan. Naast het onthouding & veel afleiding merk ik dat ik ook aan de binnenkant hard moet werken.

Als je jarenlang je emoties verdoofd met blowen en/of gamen sta je al die tijd stil in je emotionele ontwikkeling. Je moet maar rekenen dat het even gaat duren voordat het allemaal weer een beetje normaal gaat worden, bij de één is dat natuurlijk sneller dan bij de ander. Ik ben nu een jaar bezig en op sommige momenten lijkt het nog steeds alsof ik geen steek opgeschoten ben, terwijl dat natuurlijk helemaal niet waar is. Dan blijf je inderdaad in het moment hangen. Ik heb ook nog steeds periodes dat ik slecht slaap, daar moet je gewoon even doorheen, al is dat niet zo makkelijk als het klinkt.

Dat je geen ontspanningsmiddel wil nemen vind ik heel goed van je en ik denk ook dat het beter is om dat niet te doen. Je kan het beter even moeilijk hebben en niet voor de makkelijke weg kiezen. Uiteindelijk doet je lichaam precies hetgeen dat nodig is om je beter te maken, die heeft daar geen middeltjes voor nodig.

Naast het onthouding & veel afleiding merk ik dat ik ook aan de binnenkant hard moet werken.

Klik om te vergroten...

En zo is het maar net. Als je de eerste periode doorkomt zonder terug te grijpen naar de middelen begint pas het echte werk. Werken aan jezelf en ervoor zorgen dat je niet terugvalt. Stoppen kan iedereen, maar nuchter blijven is een heel ander verhaal.

Blauw konijn,

Herkenbaar. Ik ben een gestopte blower, die het ook even niet meer wist. Ik ben nu gestopt met roken en met blowen, en hoewel ik erg trots ben op mezelf ben ik de eenzaamheid en de sleur die ik elke dag had nog niet uit. Ik voel me nog steeds niet echt gelukkig, maar ik kan je wel vertellen: drugs zijn een uitvlucht. Althans dat was het voor mij.

Moedig van je om dit zo neer te zetten. Dat heb ik zelf ook gedaan, en bij mijn topic zaten toch wel persoonlijke dingen geschreven. Hoe dan ook, wat ik nog even wil zeggen:
Als je wil weten hoe het mij gelukt is kan je me pm'en en ik weet zeker dat er dingen bij zitten die je kunnen helpen.

Echt heel veel succes!

Hee Blauw Konijn,

Goed van je dat je het echt doorzet man. Nu doorpakken he!!
Probeer je niet te veel te laten opjutten door de dingen die je denkt te moeten doen. Eerst nu het fundament gieten waar je strakt op door kunt bouwen. Doe de dingetjes die je kunt, wil en leuk vindt. Als je straks wat meer energie hebt pak je de drotere dingen op.
Als je nu gaat stressen over de dingen die je nog moet doen, kosten deze dingen al enorm veel energie al voordat je er aan toe bent gekomen. Dat is zonde.

Heel veel succes. Je bent al een knappe periode gevorderd, dus ik twijfel er niet aan dat je het kunt volhouden.

Dat van je opleiding en alles 'moeten' herken ik ook erg, daar heb ik ook moeite mee gehad. Maar uiteindelijk zijn het wel allemaal dingen die je moet overwinnen om iets te behalen, zoals bijvoorbeeld je diploma, dus zorg ervoor dat dat je blijft motiveren. Het is alleen ontzettend rot als je het helemaal niet meer ziet zitten en zin hebt om met alles te stoppen, maar je moet ook weten dat dat moment dat je je ontzettend rot voelt echt wel weer voorbijgaat, als je maar doorzet. Ieder klein dingetje wat je afmaakt is er wel weer één en iets waar je trots op mag zijn, vind ik.
Plus, volgens mij heb je (in het algemeen) de neiging om dan boos te worden op alles wat je nog moet doen en voor wie je dat ook moet doen, terwijl eigenlijk, denk ik, dat je diep vanbinnen gewoon baalt dat het je niet lukt. Dat bedacht ik me dus laatst. Als ik zit te schelden op een opdracht van school, ligt het natuurlijk helemaal niet aan die opdracht maar gewoon aan het feit dat ik er ff niet goed uitkom. Alles is een uitdaging eigenlijk, best vermoeiend. Maar het doel is natuurlijk om het stukje bij beetje steeds beter te doen, daar gaat het om.

Heb je een aantal dingen waarvan je weet dat je er wat relaxter van wordt of die je kunnen helpen als je in 'zo'n moment' zit? Anders zou je die misschien op kunnen schrijven en erbij pakken als het weer gebeurd. Dan heb je een beetje een handvat voor die situaties.

Ik kreeg vandaag van m'n psycholoog te horen dat ik niet meer terug hoef te komen na bijna 2 jaar dus ik ben superblij. Het duurt misschien even maar het lukt jou ongetwijfeld ook om zo ver te komen, dat je je weer echt goed kan voelen over jezelf enzo en tevreden kan zijn.

Hoi allemaal,

Donderdagavond en vrijdag de hele dag heb ik geblowed, gegamed en gerookt. Ik was opweg naar huis en voelde me zo klote..... Ik weet niet welke gedachten overheerste... maar iig ben ik in een denkfout van een verslaafde gaan zitten.

Waar ik het meest van geschrokken ben is dat ik me de afgelopen periode bijna altijd heel sterk heb gevoeld en me niet eens meer kon voorstellen dat ik ooit nog maar zou blowen/gamen. Wat ook bijzonder was; ik kon op donderdagavond nauwelijks de jointjes wegkrijgen (oproken), constant de neiging om te braken. Het leek wel of een deel van mijn geest/lichaam protesteerde. Geest neem ik aan.

Nu ben ik hard de strijd aan het aangaan met de gedachte dat alles nu kapot is en dat ik weer op het nul punt sta. Ik denk aan je eerdere uitspraak Zero.

Ik denk dat het nu goed is om op de oude voet door te gaan en ervoor te zorgen dat ik meer rustmomenten voor mezelf creëer en serieuzer met mijn hobbies en onspanning aan de slag ga. En ik wil hier weer dagelijks wat gaan schrijven (naast ook voor mezelf).

Tot slot: Ik sta in het contact met anderen vaak heel ongelijkwaardig in het contact. Wat samenhangt met mijn eigenwaarde. Door wat anderen mij hebben aangedaan (thuissituatie jeugd) en ik mezelf heb aangedaan (blowen/gamen/roken/vluchten) merk ik dat het voor mij heel natuurlijk is om een onderdanige/aanpassende rol aan te nemen, waardoor ik nooit mezelf ben en ik eigenlijk ook bijna nooit een fijn gevoel overhoud aan het contact. Alsof ik tegenover een tribunaal sta (al is het maar 1 persoon) die me op iedere inperfectie kei hard wilt onderuit halen.
Ik wil deze vervorming heel graag aanpakken alleen ik weet niet goed hoe. Iemand ervaring/tips?

Groet M

ps: wederom thanks voor de steunende reacties en tips!

Vervelend dat je bent teruggevallen, maar het gaat met vallen en opstaan natuurlijk. Je zegt dat je nu op de oude voet verder wil, maar dat lijkt me niet verstandig. Dat heeft er uiteindelijk toe geleid dat je weer bent gaan blowen/gamen, je zal dus iets moeten veranderen.

Hobby's en ontspanning zijn hartstikke goed hoor, maar vergeet niet dat je een veel groter probleem hebt dan blowen en gamen en dat ben je zelf. Je zal ook de confrontatie met je zelf moeten aangaan.

Blauw Konijn zei:

Door wat anderen mij hebben aangedaan (thuissituatie jeugd) en ik mezelf heb aangedaan (blowen/gamen/roken/vluchten)

Klik om te vergroten...

Je maakt van je zelf een slachtoffer in elke situatie alsof iedereen met jou kan doen wat ze maar willen en dat onderga je dan maar. Daar kun je niks aan doen, dat is jouw schuld niet. Maar je moet er wel wat aan gaan doen en dat is verantwoordelijkheid nemen voor alles wat je is overkomen, ook al lijkt het alsof dat niet kan (of zelfs niet hoeft). Dan pas kun je de regie van je leven in handen gaan nemen en doen wat je wilt bereiken.

Ik heb het idee dat je nu iemand bent die wil stoppen, maar dat je jezelf daar niet waardig voor acht. Heb je wel eens therapie gehad of overwogen? Lijkt me toch echt iets om over te denken, want op deze manier wordt het moeilijk. En ik weet dat uit ervaring.

Ja, ik zit dan idd in een machteloze slachtofferrol. Ik heb in het verleden een zware therapie gevolgd die erop gefocussed was om traumatische ervaring uit het verleden te verwerken, te kijken naar je eigen emoties, angsten, vervorming van de realiteit, routines e.d.
Ik heb hier veel aan gehad, voornamelijk meer inzicht in mezelf en meer contact met mijn lichaam gekregen. Door deze therapie snap ik ook beter waarvan ik ben gaan vluchten en waarom ik zo onzeker in het contact sta met anderen... angst voor afkeuring/afwijzing.

Maar je moet er wel wat aan gaan doen en dat is verantwoordelijkheid nemen voor alles wat je is overkomen, ook al lijkt het alsof dat niet kan (of zelfs niet hoeft)

Klik om te vergroten...

Ik snap niet helemaal hoe ik dit kan doen. Zelf zie ik het zo: Dat ik zo met mijn problemen om ben gegaan als kind/tiener, daarvan vind ik dat het me voornamelijk is overkomen. Hoe ik met mijn problemen ben omgegaan na mijn 18de/20ste vind ik mijn eigen verantwoordelijkheid.
Volgens mij bedoel jij nog meer of iets anders. Zou je dit willen toelichten?

Blauw Konijn zei:

Tot slot: Ik sta in het contact met anderen vaak heel ongelijkwaardig in het contact. Wat samenhangt met mijn eigenwaarde. Door wat anderen mij hebben aangedaan (thuissituatie jeugd) en ik mezelf heb aangedaan (blowen/gamen/roken/vluchten) merk ik dat het voor mij heel natuurlijk is om een onderdanige/aanpassende rol aan te nemen, waardoor ik nooit mezelf ben en ik eigenlijk ook bijna nooit een fijn gevoel overhoud aan het contact. Alsof ik tegenover een tribunaal sta (al is het maar 1 persoon) die me op iedere inperfectie kei hard wilt onderuit halen.
Ik wil deze vervorming heel graag aanpakken alleen ik weet niet goed hoe. Iemand ervaring/tips?

Klik om te vergroten...

Hier wil ik toch nog wat over zeggen want het klopt zo niet. Het stukje dat ik tegenover een tribunaal sta ervaar ik eigenlijk alleen nog als ik met een groep mensen samen ben in een onbekende situatie, niet 1 op 1. Vroeger was het eigenlijk altijd zo. Wel zit ik nog vaak als automatisch in de aanpassing om de ander maar te pleasen en een beeld van mezelf op te houden.
Ik weet dat ik het doe. Als ik het opmerk dan probeer ik het te corrigeren (stelling nemen tegen de foute gedachte/automisme). Helaas merk ik het vaak niet op in een werksituatie o.a. doordat ik met meerdere dingen tegelijk bezig ben.

Ik verwacht, omdat er veel mensen zijn met een te lage eigenwaarde, dat dit herkenbaar is. Ik ben benieuwd hoe jullie ermee omging/omgaan en hoop ervan te leren.