Ik stop met drugs/gamen.

Dinsdag 12 februari 2013.

Hallo lezer.

Vandaag gaat het dan echt gebeuren. Ik ga stoppen met games, blowen en roken.
Ik ben er heel erg bang voor.

Ik game al vanaf mijn 8ste (ben nu 32) en eigenlijk is het vanaf mijn 12de al een vlucht geweest uit de werkelijkheid. Op mijn 21ste ben ik gaan blowen en dit heb ik vervolgens z'n 1 1/2 jaar gedaan. Daarna een jaar of 3 gestopt en inmiddels blow ik alweer een jaar of 5, de laaste 2 jaar zoveel mogelijk (dagelijks meerdere).

Door het gamen en blowen (roken is eigenlijk pas een probleem sinds een maand of 3) is mijn leven steeds verder weggezakt. Op de middelbare school was ik al een onderpresteerder. de middelbare school was voor mij overleven (angst/weinig vrienden) en mijn enige motivatie om iets anders te doen dan gamen was mijn interesse in meisjes.

Nu is het in een veel verder gevorderd stadium. Werk lukte helemaal niet. Ik ben vaak erg angstig en zie overal gruwelijk tegen op. Ik heb geen sociaal leven omdat ik mijn potentiële vriendschappen verwaarloos. Ik heb een heel negatief zelfbeeld opgebouwd door mezelf keer op keer teleur te stellen.

Regelmatig kom ik terug van een dag buiten huis (ben kort geleden met het afronden van een opleiding begonnen). Vaak voel ik me buitenshuis als ik iets MOET doen, best goed als ik er eenmaal mee bezig ben. Dan ga ik ook met een goed gevoel naar huis. Maar zodra thuis beland ik altijd weer in de cirkel van blowen/gamen. Ik verlies al mijn goede gevoel van die dag, ga me weer erg schuldig/veroordelend naar mezelf voelen en ik ben weer terug bij af.
Het wordt steeds helderder voor me dat ik alles wat ik opbouw op deze manier meteen weer kapot maak.

Ik denk dat ik mezelf wel 1000x heb voorgenomen: nog één dagje en dan stop ik echt!
Ik heb al regelmatig pogingen gedaan om te stoppen. 1 x een aantal jaar en 2 maal een dag of 10. Op die momenten dat ik ga blowen & gamen heb ik op dat moment (of ik maak mezelf het wijs o.a. door mijn verslaving) het idee dat dit goed voor me is. Vaak in de trend van '' dit heb ik verdiend, even ontspannen''. Beide ongelooflijk grote denkfouten. Alsof ik alles buitenhuis voor anderen doe en het blowen& gamen iets voor mezelf is.

Ik ben bang om te stoppen. Angst voor afkickverschijnselen, angst voor meer nadenken over dingen waaar ik bang voor ben, waardoor ik me nog slechter voel. Angst voor negatieve gedachten.. want dat is de basis voor mijn verslavingen & vluchtgedrag.

Ik ga vandaag stoppen omdat ik een ander leven wil. Ik betrap mezelf dat ik soms zo anstig/somber ben dat ik wel eens de gedachten krijg over het eindigen van mijn leven (beginfase, nog geen concrete plannen, besproken met huisarts).
Er zijn zoveel dingen die ik wil (als ik me goed voel): Leuke carriëre, vriendschappen, relatie (uiteindelijk huisje boompje beestje). Het is tijd om de slechte gewoontes achter me te laten en een leven te gaan leiden die bij me past en me te ontwikkelen tot iemand die ik echt ben ipv deze ...... ik. (kon het juiste woord niet vinden zonder mezelf volledig af te kraken).

Ik ben gisteren thuis begonnnen. Ik heb mijn computer gereset naar frabriekstoestand zodat alle sporen van games e.d. weg zijn. Ik ben begonnen met mijn huis wiet en rook vrij te maken door sporen hiervan te verwijderen en door te luchten. Ik heb nog twee sigaretten voor me liggen en dat zijn mijn laatste.

Ik zou het heel fijn vinden als mensen mij via deze site een hart onder de riem kunnen steken en/of hun eigen ervaringen met me delen.

Groet, M

d1g1tal1s zei:

Dat is vervelend. Maar geef jezelf een schop onder je kont nu he.
Bedenk iets wat je nog nooit hebt gedaan en ga het doen. Gewoon het eerste wat in je opkomt. Al is het de grijze afvalcontainer uitlaten, met een zwitsers zakmes in het bos een forse boom omzagen, bedrading van je auto omleggen dat de toeter op de remschakelaar werkt, of koop in de bouwmarkt de goedkoopste badkuip en een plank hout en ga daar een paar kilometer mee roeien in een sloot in de buurt.

Niet te veel kniezen.....Leef!

Klik om te vergroten...

G P3P zei:

d1g1tal1s zei:

Dat is vervelend. Maar geef jezelf een schop onder je kont nu he.
Bedenk iets wat je nog nooit hebt gedaan en ga het doen. Gewoon het eerste wat in je opkomt. Al is het de grijze afvalcontainer uitlaten, met een zwitsers zakmes in het bos een forse boom omzagen, bedrading van je auto omleggen dat de toeter op de remschakelaar werkt, of koop in de bouwmarkt de goedkoopste badkuip en een plank hout en ga daar een paar kilometer mee roeien in een sloot in de buurt.

Niet te veel kniezen.....Leef!

Klik om te vergroten...

Klik om te vergroten...

Ik zit ook een beetje met hetzelfde verhaal alleen ik gamede 6 uur per dag ofso laatste 2 jaar.
laatste week amper nog.
ik was een tijdje afgekicht van 2009 tm 2011 doordat ik een opleiding deed en werkte! Savonds keek ik toen tv en dit hielp me ontspannen ipv gamen en gek worden, want van gamen maak jejezelf alleen maar onrustig zonder dat je het door hebt.

Mijn 7970 laatst ook verkocht, en wat ik nu leuk vind om te doen is muziek maken op de pc zodat als er drang is het nuttig besteed is en het is niet verslavend omdat je na 2 uur koppijn hebt van het denken.
je kan op zich leuke dingen op de pc doen zonder dat je je zorgen hoeft te maken.

je moet die drang naar gamen omzetten in iets wat je net zo leuk vind maar wel gewoon mee kan stoppen na korte tijd en zonder dat je het idee hebt dat het allemaal voor niets is.

Sport heeft ook zin!!!!

Ik heb ook mijn BF3 premium code aan een vriend gegeven .. dat soort shit moet je dus doen

- weg videokaart voor nieuwe games
- weg games van de c schijf

En blowen zie ik mensen alleen maar slechter van worden dus goed dat je er mee stopt.

Ohja, maak niet de fout door in 1 keer met de PC te stoppen want dit gaat niet werken, ga op youtube relexen ofso dat soort dingen, kijk naar dingen waar je van leert of leuek docus... dan game je iig niet en dat is al heel wat

Blauw Konijn zei:

Waar ik het nog erg moeiljk mee heb is de automatische overtuiging dat ik minder ben als de ander en dat ik mezelf niet volledig kan laten zien omdat ik dan door de mand val. Ondanks dat ik nog zo goed weet hoe dat zelfbeeld ontstaan is en dat ik al meer dan 20 jaar op die manier mezelf een sociale fobie aan praat en het mezelf heel erg eenzaam maakt blijf ik het nog heel vaak doen. Ik had gehoopt dat dit me wat makkelijker af zou gaan.

Klik om te vergroten...

Jezelf ineens een positief ipv negatief zelfbeeld geven is ook niet zo 1,2,3 gedaan! Daar ben ik nu ook al 2 jaar mee bezig... :') Kleine stappen hè. Maar goed, met die kleine stappen kom je er uiteindelijk wel. Moet je nagaan wat je nu al allemaal voor nieuwe inzichten en ideeën hebt over jezelf, wat je valkuilen zijn en hoe je wilt leven, dat is toch supergoed? Niet vergeten hoever je al gekomen bent.
Wat bij mij trouwens erg hielp was opschrijven wat ik goed kan en om welke dingen ik trots ben op mezelf. Dat heb ik wel vaker moeten doen voor het een béétje lukte om erin te geloven, maar uiteindelijk hielp het wel.

Oh ja, als je niet kunt sporten: wandelen, fietsen of op een andere manier fysiek bezig zijn (je huis schoonmaken of zo) kan ook goed helpen als je 'echt ff iets moet doen' weetjewel.

Hoe staat het nu met de verslaving ?

Ik heb net het hele topic in een keer doorgelezen. Super tof voor je dat je toch behoorlijke progressie boekt in je stoppen. Ik hoop ook echt voor je dat dit een definitief is. Het zal mede lezers ook aanzetten tot stoppen. Mij althans wel, ofja, moet het voor mezelf nog allemaal blootleggen, maargoed, ik ben benieuwd hoe je er nu voor staat !

Ben je nog altijd een blauw konijn??

Beste Blauw Konijn,

De kans zit erin dat je zonder enige andere tijdsinvulling of hobby,
je jezelf misschien wel heel hard gaat verplichten van niet te gamen en/of blowen,
waar je misschien wel voor een tijd in gaat slagen....

MAAR: zonder duidelijke alternatieve bezigheden te hebben, ga je jezelf
verbieden om nog iets te doen waar je plezier in beleefde.
Gevolg is mogelijk een sluipende depressie, waar je liefst niet in verzeild geraakt...

Succes in elk geval!

Spelletje Simcity by the way????

Hoi

Ik ben er nog/weer. Heb de afgelopen 2 maanden een flinke terugval gehad. Erg somber, angstig en ben weer helemaal teruggevallen in mijn oude patroon.

Ik voel me leeg, moe, angstig, somber en heb geen flauw idee wat zinnig is om hier te typen.

We zijn er nog! Het is net als lopen of fietsen, je moet nou eenmaal door het vallen en opstaan heen om je doel te bereiken..

Sterkte vriend!

En hoe gaat het nu ondertussen met Jou?

Blauw Konijn zei:

Tot slot: Ik sta in het contact met anderen vaak heel ongelijkwaardig in het contact. Wat samenhangt met mijn eigenwaarde. Door wat anderen mij hebben aangedaan (thuissituatie jeugd) en ik mezelf heb aangedaan (blowen/gamen/roken/vluchten) merk ik dat het voor mij heel natuurlijk is om een onderdanige/aanpassende rol aan te nemen, waardoor ik nooit mezelf ben en ik eigenlijk ook bijna nooit een fijn gevoel overhoud aan het contact. Alsof ik tegenover een tribunaal sta (al is het maar 1 persoon) die me op iedere inperfectie kei hard wilt onderuit halen.
Ik wil deze vervorming heel graag aanpakken alleen ik weet niet goed hoe. Iemand ervaring/tips?

Klik om te vergroten...

Hier wil ik toch nog wat over zeggen want het klopt zo niet. Het stukje dat ik tegenover een tribunaal sta ervaar ik eigenlijk alleen nog als ik met een groep mensen samen ben in een onbekende situatie, niet 1 op 1. Vroeger was het eigenlijk altijd zo. Wel zit ik nog vaak als automatisch in de aanpassing om de ander maar te pleasen en een beeld van mezelf op te houden.
Ik weet dat ik het doe. Als ik het opmerk dan probeer ik het te corrigeren (stelling nemen tegen de foute gedachte/automisme). Helaas merk ik het vaak niet op in een werksituatie o.a. doordat ik met meerdere dingen tegelijk bezig ben.

Ik verwacht, omdat er veel mensen zijn met een te lage eigenwaarde, dat dit herkenbaar is. Ik ben benieuwd hoe jullie ermee omging/omgaan en hoop ervan te leren.

Blauw Konijn zei:

Ik snap niet helemaal hoe ik dit kan doen. Zelf zie ik het zo: Dat ik zo met mijn problemen om ben gegaan als kind/tiener, daarvan vind ik dat het me voornamelijk is overkomen. Hoe ik met mijn problemen ben omgegaan na mijn 18de/20ste vind ik mijn eigen verantwoordelijkheid. Volgens mij bedoel jij nog meer of iets anders. Zou je dit willen toelichten?

Klik om te vergroten...

Die dingen overkomen je inderdaad. Daarom schreef ik er ook bij dat het niet jouw schuld is, d.w.z. wat jou is aangedaan kun je niks aan veranderen. Door zo'n jeugd heb je een soort van blauwdruk meegekregen waardoor je snel in een slachtofferrol terecht zal komen en omdat je daar geen controle over hebt kun je daar niks aan veranderen. Door verantwoordelijkheid te nemen voor de dingen die zijn gebeurt kun je meer de controle terugkrijgen en het gevoel dat je situaties kan veranderen als jij dat wil. Ik denk ook dat accepteren en loslaten van het verleden een betere omschrijving is, daarin kan je verantwoordelijkheid nemen. Ik weet ook niet uit wat voor situatie je precies komt, maar dit is de manier die voor mij goed heeft gewerkt die ik in verschillende therapieën heb gehad.

ZERO- zei:

Plus, volgens mij heb je (in het algemeen) de neiging om dan boos te worden op alles wat je nog moet doen en voor wie je dat ook moet doen, terwijl eigenlijk, denk ik, dat je diep vanbinnen gewoon baalt dat het je niet lukt. Dat bedacht ik me dus laatst. Als ik zit te schelden op een opdracht van school, ligt het natuurlijk helemaal niet aan die opdracht maar gewoon aan het feit dat ik er ff niet goed uitkom. Alles is een uitdaging eigenlijk, best vermoeiend. Maar het doel is natuurlijk om het stukje bij beetje steeds beter te doen, daar gaat het om.

Klik om te vergroten...

idd, super herkenbaar! Ik loop dan alles (in mijn hoofd) af te zeiken. Een heel ''goede'' tactiek om het probleem bij de ander weg te leggen zodat ik niet naar mezelf hoeft te kijken. En zo houd ik het in stand.

Ik snap dat het tijd nodig heeft en dat het allemaal niet binnen een dag/week/maand is veranderd. Wel vind ik het moeilijk om geduld te hebben en dingen beetje bij beetje beter te doen. Mijn neiging is namelijk om alles in een keer perfect te doen (A: kan niet, b suuper tijdrovend c: brengt eigenlijk alleen maar teleurstelling) en ik betrap mezelf er nog vaak op dat ik op dat spoor zit.
Trouwens, wat heb jij altijd super rake posts Zero!

Door verantwoordelijkheid te nemen voor de dingen die zijn gebeurt kun je meer de controle terugkrijgen en het gevoel dat je situaties kan veranderen als jij dat wil. Ik denk ook dat accepteren en loslaten van het verleden een betere omschrijving is, daarin kan je verantwoordelijkheid nemen

Klik om te vergroten...

Oké, dit snap ik goed en ben ik met je eens. Ik denk dat ik hier maar eens een plannetje voor ga maken morgen.

Vandaag en gisteren waren twee goede dagen. Ik heb steeds beter door hoe ik mijn gevoelens wegdruk. Ik heb de eerste periode alleen maar op een ''werkstand'' gestaan; zoveel mogelijk goede dingen doen in een zo kort mogelijke tijd. En dan ook nog van de hak op de tak/heel veel dingen tegelijk. Het is steeds verder opgelopen totdat ik zo onrustig/gestresst was dat ik schijt aan alles had dat ik jointjes ging halen.

Vandaag heb ik het veel rustiger aan gedaan en ik heb het idee dat dit werkt. Ik heb misschien maar de helft gedaan wat ik anders zou hebben gedaan, maar het voelt best goed. Het lukt me iig zo makkelijker om vervormingen/denkfouten e.d. op te sporen.

Vandaag moest ik meer doen dan goed voor me was. Ik voel me ook een beetje opgejaagd nu. Ik ben sinds half 8 klaar en probeer nu te ontspanning (nieuws gekeken, stukje mentalist, en ik ga zo een stukje lopen). Toch was het best een goede dag omdat ik veel heb gedaan het toch op mezelf heb gelet. De komende 3 dagen worden volle dagen, dus ik ga mezelf extra goed in de gaten houden.

Hi,

Ik vind het telkens fantastisch om te lezen dat iemand de moed vind om te stoppen.
Ik wens je alleszins veel succes en hou je bij je gevoel, geef niet op, achteraf zul je je geweldig voelen
Er zijn zaken genoeg om je mee te amuseren, heb sinds kort ook een heel andere gedachtengang gekregen wat betreft gebruik, vroeger stond gebruik op de 1ste plaats en nu is dat slechts bijzaak.
Wat ik gemerkt heb om makkelijk gaan zin te krijgen naar joints is sporten, feesten, weg gaan met vrienden en wat ook fantastisch werkt: Iets cultureel doen, zoals een stad bezoeken, echt geweldig.

Het ga je goed!
Peace out,
Herbalisme

Herbalisme zei:

Hi,

Ik vind het telkens fantastisch om te lezen dat iemand de moed vind om te stoppen.
Ik wens je alleszins veel succes en hou je bij je gevoel, geef niet op, achteraf zul je je geweldig voelen
Er zijn zaken genoeg om je mee te amuseren, heb sinds kort ook een heel andere gedachtengang gekregen wat betreft gebruik, vroeger stond gebruik op de 1ste plaats en nu is dat slechts bijzaak.
Wat ik gemerkt heb om makkelijk gaan zin te krijgen naar joints is sporten, feesten, weg gaan met vrienden en wat ook fantastisch werkt: Iets cultureel doen, zoals een stad bezoeken, echt geweldig.

Het ga je goed!
Peace out,
Herbalisme

Klik om te vergroten...

Thanks man

Ik heb van een aantal anderen mensen het advies opgevolgd om mijn levensstijl te veranderen. Ik eet elke dag gezond, zo mogelijk genoeg groeite en fruit, iedere avond sporten of wandelen, veel regelmaat in mijn level. Geen koffie, maar groene thee ( of heel soms cafeïne vrij).
Het houdt me bezig en het geeft me een goed gevoel over mezelf.

Vandaag was een top dag! En ik was betijds klaar met alles, dus nu lekker een paar uurtjes de tijd om te chillen

Fijn is dat hè, zo'n goed gevoel over jezelf. Ik ben altijd ontzettend blij op het moment dat ik een pizza eet, maar als ik gewoon voor mezelf gekookt heb en de hele dag gezond heb gegeten ben ik altijd veel langer blij. Je hebt er gewoon echt veel meer aan om gezond te leven (alhoewel pizza's op zijn tijd natuurlijk goddelijk zijn, maar je snapt wat ik bedoel haha). Op de lange termijn word je er echt gelukkiger van.

En je houdt het inderdaad echt al lang en heel goed vol! Ga zo door

ZERO- zei:

Fijn is dat hè, zo'n goed gevoel over jezelf. Ik ben altijd ontzettend blij op het moment dat ik een pizza eet, maar als ik gewoon voor mezelf gekookt heb en de hele dag gezond heb gegeten ben ik altijd veel langer blij. Je hebt er gewoon echt veel meer aan om gezond te leven (alhoewel pizza's op zijn tijd natuurlijk goddelijk zijn, maar je snapt wat ik bedoel haha). Op de lange termijn word je er echt gelukkiger van.

En je houdt het inderdaad echt al lang en heel goed vol! Ga zo door

Klik om te vergroten...

Thanks

Éen keertje de fout in gegaan, maar ik denk dat ik daar zelfs van heb geleerd. Want die eerste dag daarna voelde ik me zwáár klote en daar wil ik niet nog een keer doorheen! Haha, het zou idd zonde zijn om pizza's volledig af te schrijven!
Het gaat ook echt lekker. Ik voel me vaker ontspannen, zeker vandaag en gisteren en ik merk dat mijn zelfvertrouwen aan het groeien is. Ik denk ook een stuk positiever over mezelf.
Wel merk ik dat als ik na een aantal uurtjes actief bezig zijn ga zitten ik vaak onwijs moe word! Ik heb het idee dat ik echt al in geen jaren meer rust in mijn hoofd heb gehad, en dat ik op zulke momenten voel hoe moe ik eigenlijk ben. Misschien ligt het er ook aan dat mijn lichaam/geest hard bezig is met reinigen. Ik weet het eigenlijk niet precies. Het voelt iig heel fijn om me op momenten ontspannen te voelen ipv een wervelstorm of gesedeerd (drugs).

Overigens slapen gaat best oke, ongeveer 6,5-7 uur per nacht. Uitslapen wil niet lukken en ik droom nog steeds wel 6x p/n en ik word best vaak wakker.