In vino veritas (in wijn zit de waarheid)

Als advies geef ik je mee. Zoek hulp
Biecht je verhaal op aan je familie. Je ouders zijn er voor jouw, het is je familie. Verzwijg niks. Het lucht serieus op om alles te vertellen.
Vanaf het moment dat je alles hebt verteld, ga je bouwen. Ga naar een huisarts. De huisarts verwijst je door naar cognitieve gedrags psycholoog. Daar krijg je hulp bij je probleem.

Ik spreek uit ervaring, alleen ik had mn problemen met xtc en ghb. Ik herken wel wat in je verhaal.

Succes en keep posting

Vandaag; Maandag 20-05-2013

Gisteren en vandaag niets gedronken. Gisteren mezelf bezig gehouden, even resetten, andere gedachten. Lichamelijk heb ik nooit echt last van de drank gehad. Katers had ik al nooit, en met het stoppen van drinken merk ik lichamelijk weinig. Wel dat ik een lichte trilling soms in mijn handen heb, niet hinderlijk maar toch.

Belachelijk hoe het geestelijk kan werken. Door de drank krijg je een soort controle over het kleine beetje gedachten dat je nog over hebt. Tuurlijk springt er nu en dan wel eens iets ongecontroleerds tussendoor. Maar het is goed te merken, nuchter link je meteen alles door naar iets negatiefs tegenover jezelf. Iets dat ik normaal recht zou proberen te trekken met drank. Ik laat het dit keer.

Liefdesverdriet klinkt misschien verschrikkelijk verwijfd, maar zo voelt het toch. Ik weet wel zeker dat 'F' een van grootste oorzaken is. Verschrikkelijk zwak dat je jezelf zo naar de klote laat gaan vanwege een meisje. Ik zal gewoon de klappen moeten vangen en door moeten zetten. Mezelf vooral niet terug duwen. Maarja, makkelijker gezegd dan gedaan.

Ik moet vooral voor mezelf even rechtzetten hoe ik het ga oplossen. Stoppen met drinken is 1, maar nu de rest nog. Ik zou niets liever doen als op dit moment mezelf weer stil te drinken. Weer complete rust en alles vergeten. Die gedachten maakt me ook gek, dat ik zo zwak ben om alweer toe te geven, alleen omdat ik niet naar mezelf wil en kan luisteren.

Momenteel zit ik thuis, geen drank in huis. Ik verbied het mezelf te vertrekken. Morgen weer terug naar school, tussen de mensen. Dan zit ik alweer op dag 3, weer een dag erbij.

Goed dat je het verhaal hier neerzet en er een vervolg aan geeft, dat is een goed begin. Hou je eigen ontwikkeling bij, ook als het slecht gaat of als je weer drinkt.

Liefdesverdriet is volgens mij niet iets wat alleen homoseksuele mannen hebben, maar iets wat vrijwel iedereen wel eens heeft meegemaakt. Schaam je daar niet voor, maar ga het niet de reden voor je drinkgedrag maken want zo simpel werkt het echt niet met drank. Liefdesverdriet gaat (uiteindelijk) wel weer over, een drankprobleem verdwijnt niet zo maar en vaak zelfs helemaal niet meer.

Ik hoop dat ik via deze weg er een fatstoenlijke laatste poging aan kan draaien. Ik heb mezelf lang genoeg wijs gemaakt dat het allemaal wel meeviel.

Klik om te vergroten...

Je neemt het serieus gelukkig want als ik het zo lees heb je inderdaad een drankprobleem. Laatste poging klinkt nogal dramatisch en als ik jou was zou ik het niet zo gaan zien. Als je van plan bent om hier in je eentje tegen te gaan vechten en niet compleet eerlijk bent tegen je omgeving en open staat voor hulp, kan ik je nu al garanderen dat je weer gaat drinken. Dat zeg ik niet om je bang te maken of omdat ik denk dat je zwak bent, maar alleen red je het niet.

Zie dit gewoon als een goed beginpunt en als je weer eens de fles pakt, so be it. De drang naar alcohol die je voelt op een zwak moment die ga je niet tegen, hoe sterk je ook bent. Want als je dit ziet als een laatste poging dan wordt het moeilijk. Geef jezelf wat credit, je bent nog jong maar ook te jong om al zo'n drankprobleem te hebben.

En ik hoop van harte dat het je op deze manier lukt, daar ligt het niet aan. Maar ik heb het zelf de afgelopen 12-13 jaar. tientallen keren geprobeerd om op eigen houtje van mijn drankprobleem af te komen en geloof me, die kant wil je echt niet op.

En mijn aanbod via pb blijft natuurlijk open staan.

Je neemt het serieus gelukkig want als ik het zo lees heb je inderdaad een drankprobleem. Laatste poging klinkt nogal dramatisch en als ik jou was zou ik het niet zo gaan zien. Als je van plan bent om hier in je eentje tegen te gaan vechten en niet compleet eerlijk bent tegen je omgeving en open staat voor hulp, kan ik je nu al garanderen dat je weer gaat drinken. Dat zeg ik niet om je bang te maken of omdat ik denk dat je zwak bent, maar alleen red je het niet.

Klik om te vergroten...

Dat klopt helemaal, je kunt het natuurlijk altijd proberen. Onmogelijk is het zeker niet, alleen zeer lastig. Het is inderdaad beter dat je het opbiecht.

Veel succes en hou ons op de hoogte

Svali zei:

Liefdesverdriet is volgens mij niet iets wat alleen homoseksuele mannen hebben, maar iets wat vrijwel iedereen wel eens heeft meegemaakt. Schaam je daar niet voor

Klik om te vergroten...

Heb mijn woordkeuze even veranderd. Ben niet homosexueel. ( ook niet misschien, en zit ook niet in mijn ontkenningsfase ). 'F' is een meisje , ik een jongetje. Het is niet alleen deze situatie waar het om draait, echt niet, niet alleen om een meisje.

Je PM staat net als een aantal anderen inderdaad in mijn inbox en heb ze gelezen. Hiervoor echt dank.

@ Kumar,
Ik ben geen psychiater persoon. Tuurlijk, zoveel mensen roepen dit, maar als ik ergens niet op zit te wachten is het het hele huisarts->volgende arts-> etc etc. Buiten dat, ik weet dat ik een probleem heb met alcohol. Als ik dat circus ga volgen heb ik heel erg het idee dat ik de stempel erbij krijg. Ik kan me goed voorstellen dat het voor sommigen helpt, maar is niets voor mij.

Ik weet dat het niet zonder vallen en opstaan gaat. Hoe verder alleen al deze avond vorderd hoe meer je het voelt. Juist door dit topic hoop ik het zelf grotendeels bij elkaar te vegen en weer op de rit te krijgen. Ik zal eerst de troep moeten opruimen voordat we schoon kunnen maken.

SchilDpadDo zei:

Svali zei:

Liefdesverdriet is volgens mij niet iets wat alleen homoseksuele mannen hebben, maar iets wat vrijwel iedereen wel eens heeft meegemaakt. Schaam je daar niet voor

Klik om te vergroten...

Heb mijn woordkeuze even veranderd. Ben niet homosexueel. ( ook niet misschien, en zit ook niet in mijn ontkenningsfase ). 'F' is een meisje , ik een jongetje.

Klik om te vergroten...

Dat snapte ik wel hoor, ik heb het bericht aandachtig gelezen en dat kon ik er wel uithalen. Ik vind liefdesverdriet trouwens ook niet verwijfd, dat overkomt iedereen.

Je PM staat net als een aantal anderen inderdaad in mijn inbox en heb ze gelezen. Hiervoor echt dank.

Klik om te vergroten...

Any time...

Gisteren een erg zware nacht gehad, veel draaien en niet in slaap kunnen komen. Dan weer bloedheet, dan weer ijskoud. Erg veel vrolijker werd ik er allemaal niet door. Beetje tv gekeken om de tijd te drukken en wie weet val ik in slaap. Ondertussen razen de gedachtes door mijn hoofd, en de drang om te drinken alleen maar meer. Gelukkig alle drank uit huis gehaald dus dat was geen optie. Rond 5 uur ben ik op de bank in slaap gevallen. Eindelijk heb ik de ''3e dag barriere'' gehaald. Normaal was dit het punt waarop ik weer terug klapte.

Ok, ik had eigenlijk nu op school moeten zitten maargoed. Terwijl ik nog uitgebreid lag te slapen op de bank gaat mijn telefoon. 'F' belt. whut!?. Alsof ze wist dat ik eindelijk over mijn 3e dag heen was. Enfin, koetjes en kalfjes, binnenkort weer treffen. Ondanks dat ik iedereen zelf buitengesloten heb, ben ik belachelijk blij dat ik dr binnenkort weer zie. Een hoop positieve energie dus.

There's someone I used to see
But she don't give a damn for me

But let me get to the point, let's roll another joint
And turn the radio loud, I'm too alone to be proud
You don't know how it feels
You don't know how it feels to be me

Klik om te vergroten...

Kutzooi.. alweer ..

Derde dag al, goed bezig man!

Dat onrustig zijn en niet kunnen slapen is vrij normaal. Dat komt omdat bij dagelijkse alcoholconsumptie de zenuwcellen in je grote hersenen zich gaan afschermen tegen de werking van alcohol, een soort overlevingsmechanisme waardoor je hersenen nog redelijk kunnen blijven functioneren. Als je stopt met drinken dan schiet de hersenactiviteit weer omhoog, omdat het weer vrijkomt zeg maar en daardoor slaan je gedachten op hol als het ware. Zware drinkers kunnen hierdoor een delirium krijgen, wat vaak samen gaat met hallucineren, maar dat zal bij jou nog niet van toepassing zijn.

Wat wel verstandig is om extra vitamine B te nemen. Vooral thiamine (B1) is erg goed omdat die helpen bepaalde cellulaire functies in de hersenen te herstellen die ervoor zorgen dat je verward en onrustig bent. Dit zit vooral in gedroogd gist (brood), vlees (varken, lam, rund), noten en peulvruchten maar je kan het ook als supplement kopen.

Mooi dat 'F' gebeld heeft, dat kan je gedachten even afleiden.

Heftig en leerzaam verhaal. Wat voor studie doe je? Je komt behoorlijk intelligent over. Misschien is dat ook iets om steun aan te hebben. Als je hier eenmaal doorheen bent ligt er sowieso een toekomst als groot schrijver voor je..

Namasté

Wat is er gebeurt?

Even in Nederlands; Het echt stoppen is lastiger als dat het leek , de laatste dagen toch weer gedronken. En dat terwijl ik eindelijk over mijn 3 dagen drempel heen was... ontzettend triest.

Enigzins positief: Ik drink alleen nog 's avonds. Er gaat nog ongeveer een halve liter whisky per avond door heen(omgerekend ong. 15 flessen bier) , dit wil ik nog eerst omlaag schroeven. Het is al lager als dat ik voorheen dronk, en ik dronk de hele dag. Aankomende week even een afspraak met de huisarts maken om me even na te kijken, denk dat ik open kaart speel, wie weet heeft ze nog goede tips.

Hoe gaat het nu?

Even een snel updateje;

Vorige week dus naar de Huisarts geweest en verhaal op tafel gelegd. Nu moet ik om de week 's maandags even een update komen doen en kijken we waar er nog punten zitten ( met name slapen ). Een zeer behulpzame vrouw die er toch moeite voor wou doen te helpen, ook qua familie en alles stond ze er compleet achter dit buiten hun om te houden.

Echter;
Vorige week tot en met vrijdag was een grote ellende. De hele situatie met 'F' rakelde vanuit haar kant weer op, terwijl ik er wel een punt achter had gezet. Dit was vanaf de 1e dag al. Kon zij ook niets aan doen, maar de timing was ruk. Het hele feit dat ik me zo zwak voelde dat ik toch dronk, trok me alleen maar meer omlaag. Plus het feit dat ze zo bleef spoken deed mij weinig veel beter.

Eigenlijk ergens ook wel apart. Vond mensen die drank/drugs gebruikte om zichzelf van hun problemen te verlichten altijd zwak, kneuzen. Kijk waar ik nu zelf sta. Ik blijf echter bij mijn punt, en vind dat dan ook van mijzelf. Slaat nu ik eraan denk helemaal nergens op, om voor zoiets naar de klote te gaan.

Zaterdag was mijn keerpunt; de hele situatie die met 'F' van doen is kan ik niets aan veranderen. Ik moet me ervan afsluiten, ze is toch beter af zonder mij.Dit meen ik en bedoel ik niet als een of ander sentimenteel gezeik. Dat is gewoon zo. Verder heb ik mij ingeschreven op een particuliere opleiding die ik al langer wilde doen. Echter is het hier over een paar weken van belang dat ik toch echt een punt achter mijn verlaving heb gezet. Nu MOET ik wel , anders kost het helemaal klauwen vol met geld, en nu heb ik iets om het voor te doen.

Maandag bij de huisarts toch maar opgebiecht wat er de week ervoor allemaal gebeurt was, en hoe ik het uiteindelijk heb aangepakt. Deze week moet ik gewoon er vanaf blijven, anders gaan we toch kijken of we niet een extra hulp erbij kunnen betrekken. Voor mezelf is het van groot belang dit zo veel mogelijk alleen te doen.

In het kort: Momenteel 4 dagen niets meer genuttigd. Voel me vrij stevig staan, steviger als bij de vorige pogingen.

Edit: Vergeten erbij te vermelden, ben ook meteen gestopt met roken. Iets was eigenlijk minstens net zo lastig is. Stap je in de auto -> rooklucht. zie je je klasgenoten, uiteraard roken ze. Bij het tankstation leggen ze al bijna standaard een pakje klaar. Met het zelfde gemak neem je m toch mee... maar ook dit gaat al 4 dagen .

Nathaniel zei:

Heftig en leerzaam verhaal. Wat voor studie doe je? Je komt behoorlijk intelligent over. Misschien is dat ook iets om steun aan te hebben. Als je hier eenmaal doorheen bent ligt er sowieso een toekomst als groot schrijver voor je..

Namasté

Klik om te vergroten...

Persoonlijk zou ik iemand die verslaafd is niet geheel intelligent noemen, maar dat kan slechts persoonlijk zijn.

Mijn huidige studie is alles behalve een steun. Ben ooit begonnen op het Gymnasium en geëindigd op VMBO vervolgens MBO . Is het 3e jaar en momenteel ''2 vingers in de neus'' werk. Zelfs ondanks de bovenstaande situatie en het niet aanschaffen van boeken. Maar zoals boven beschreven, ik heb mezelf nu op een opleiding ingeschreven waar ik serieus erg veel zin in heb. Hier probeer ik momenteel al zoveel mogelijk aandacht in te steken.

Groot schrijver zie ik ook anders, maar toch bedankt !

Wat knap dat je al 4 dagen niet gedronken hebt En ja vorige keer was het 3 dagen, daarvoor nog minder.. Uiteindelijk kom je er wel! Duurt ff, maar komt goed. Vertrouwen blijven houden! Wat bij mij helpt als ik me 's avonds kut voel (en als jij dan (denk ik) wil/gaat drinken), herinner je er zelf aan om te gaan slapen. 's Ochtends voel je je altijd beter. En als je slaapt kun je ook niet drinken. Ik denk altijd maar 'zucht kots jezus alles is kut hoerendag ik ga wel gewoon slapen'. De volgende dag zie je wel weer verder.
En dingen doen waardoor je je goed voelt op momenten dat je ff niet lekker gaat, kan ook helpen! Zoiets simpels als een kopje thee drinken of een rondje fietsen, als het je maar een beetje relaxt. Succes nog! En goed dat je alles op blijft schrijven! Dat helpt om overzicht te krijgen en houden

@ ZERO : Slapen zou ik heel graag willen doen , maar momenteel kom ik nogsteeds erg slecht in slaap en heb om de haverklap een soort nachtmerries (word echt plots met een schrikmoment rechtop in bed wakker)

Momenteel dus dag 6, het valt allemaal wat zwaarder. Een soort depressiviteit heeft toegeslagen, ik heb een behoorlijk kort lontje en veel chagrijnig. Probeer toch zo veel mogelijk buiten te komen en dingen te ondernemen.

Momenteel zijn we al een tijdje verder. Een terugval wil ik het niet noemen , maar moet mezelf ook niet voor de gek houden.

Momenteel zit ik in een zeer goede situatie wat werk betreft, en de toekomst hierop. Lange dagen, goed betaald en toffe collega's. Echter merk ik dat ik mezelf steeds vaker na het werk ''trakteer'' op een glas (of meer) whiskey na het werken. Een voldane dag en dan is niets lekker als een glaasje whiskey of een koude Corona.

Van de ene kant niets mis mee, ik drink 's alleen avonds en pas nadat al het werk gedaan is. In principe erop vooruit gegaan, maar weet niet helemaal of ik mezelf nu voor de gek aan het houden ben. Het is niet dat ik me van de wereld drink, maar als een soort automatisme schenk ik me een glas in. Ik drink dus in principe nog steeds.

Volgende week Dinsdag heb ik (weer) een afspraak bij de huisarts. Dit keer hoogstwaarschijnlijk toch de helpende hand accepteren en niet zo eigenwijs doen. Niet denken dat ik het beter weet, als dat zo was, was ik niet in het ''verslavings-topic' aan het schrijven.

2 weken geleden stond ik 's ochtends op. Een raar gevoel in mijn buik, dus even wat water gedronken en terug naar bed. ( 's nachts sta ik ook regelmatig op voor water te drinken). Echter werd het gevoel maar sterker en nog maar een beetje water gepakt. Normaal voel ik het aan als ik over moet geven maar nu voelde er een vreemd soort druk inwendig; ineens spoot het water wat ik gedronken had uit mijn mond. Meteen erna voelde ik het gevoel van overgeven, korte sprint naar de wc, en alles eruit gegooid. Normaal raak ik vrijwel nooit in paniek , maar nu was de wc roodgekleurd, echte bloedkleur en zag er ook wat vreemd uit. Aangezien ik niets roods had gegeten of gedronken kon dit ook haast niet anders.

Vervolgens de huisartsenpost gebeld; ''Ik heb overgegeven en er zit veel bloed bij. Moet ik naar jullie komen of meteen naar het ziekenhuis?'' De telefoniste vertelde me dat er een kleine beschadiging kon zijn in de slokdarm wat dit veroorzaakte en niet gevaarlijk was als ik geen buikkrampen kreeg. Hier heb ik haar maar geloofd. Achteraf had ik beter toch kunnen gaan aangezien het in combinatie met alcohol toch ernstiger had kunnen aflopen.

(triest detail: ik heb voordat ik de huisarts belde alle lege flessen en bierflesjes naar de glasbak gebracht, stel dat ze me op kwamen halen of ik in het ziekenhuis zou moeten blijven, ze het thuis niet zo aan zouden treffen )

Hierna een dag of 2 niet gedronken van de schrik, maar hierna door allerlei omstandigheden toch weer de fles gepakt. ( ''door allerlei omstandigheden , alsof dat een reden is om te drinken '')

Momenteel drink ik omgerekend nog een 8 a 10 standaardglazen per dag. Overdag ben ik qua gevoel nuchter (al zal er nog zat in het bloed aanwezig zijn). Overdag drink ik niet, maar zodra ik thuis kom pak ik vaak meteen een glas whiskey en zet zo de avond rustig aan voort. Ik drink eigenlijk alleen maar sterke drank, maar met Corona bijv. drink ik meer; meestal 2 sixpacks. Nu ik dit zo typ merk ik pas hoe bijzonder triest het is.

Qua sociaal isolement gaat het enigszins. Ik verplicht mezelf toch naar school te gaan ondanks dat dit met grote tegenzin gaat. Het is domweg het laatste jaar, en met minimale inzet kan ik het halen, maar moet domweg aanwezig zijn. Met klasgenootjes lachen we, en maken we domme grappen over mijn gebruik, ik wil namelijk niet dat ze er serieus mee om gaan. Veel meer als klasgenoten zijn het niet. Werken gaat vrij goed, vertrouwen in mezelf heb ik alles behalve, maar mijn werkgever is zeer over mij te spreken. Ik krijg soms het idee dat die meer over mij weet als dat ik dacht wat betrefd alcohol. Echter veroorzaakt dit geen probleem. Verder zit je toch met z'n 3'en in een vertrouwde klik, maar werk ik ook veel zelfstandig.

Eigenlijk heb ik alleen mijn drinkgedrag qua timing veranderd om zo toch overdag fatsoenlijk te functioneren. Het hele probleem is dat ik het ergens nog wel prima zo vind. Het is slechts wachten op een fatale fout.

Andere zooi gebruik ik eigenlijk niet meer. Ik merk aan mezelf dat ik er geen zin in heb.

Wat ik aanraad, is afleiding zoeken, vooral de sportschool is een goede aandachtstrekker. Zelf ben ik nu ook aan het vechten tegen een verslaving. Ik heb me laatst aangemeld bij een sportschool, en het is het proberen waard. In het begin voelt het echt als een verplichting, maar eenmaal bezig voelt het toch wel lekker. En als je klaar bent, voel je je weer ietsjes zelfverzekerder en je krijgt er een heel goed gevoel van. Ook kan je tijdens het sporten niet aan drank komen, wat het ook weer wat makkelijker maakt.

Probeer ook aan betere tijden te denken, ook al is dat misschien heel moeilijk. Ik voel me heel vaak waardeloos, ik leef voor drugs en ben totaal niet handig met de dames. Maar elke keer als ik zo'n kut gevoel krijg, ga ik aan een goede toekomst denken: weer genieten van het leven, een leuke vriendin, goede baan etc. Probeer je daar op te focussen, dat alles beter gaat worden. Als je positief gaat denken, dan wordt je misschien ook weer wat blijer.

P.s. je kan me altijd PM'en hè.

Succes ermee!