Broer is aan afglijden, wat kan ik doen?

Klinkt als een vervelend spagaat waar je je in bevind. Overigens komt het als buitenstaander wel op mij over dat je dit spagaat zelf hebt veroorzaakt door het telkens voor je broer op te willen nemen. De ruzie die hij en je zus hebben is niet de jouwe natuurlijk en zou ook niet jouw relatie met zowel je broer als zus moeten beinvloeden. Ik denk dat het goed is als je bij beiden duidelijk je grenzen aangeeft en ook duidelijk maakt geen zin te hebben om op die manier tussen hun in te moeten staan.

Wat je natuurlijk wel zou kunnen doen, is wellicht initiëren om eens met elkaar af te spreken om het nodige uit te spreken. Waarbij je dan duidelijk maakt dat jij enkel de mediator bent en geen kant wil kiezen tussen beiden.

Wat je natuurlijk wel zou kunnen doen, is wellicht initiëren om eens met elkaar af te spreken om het nodige uit te spreken. Waarbij je dan duidelijk maakt dat jij enkel de mediator bent en geen kant wil kiezen tussen beiden.

Klik om te vergroten...

Daar zat ik dus aan te denken
Maar hoe organiseer je zoiets zonder het te 'zwaar' te maken? Hoe breng je het? Welke woorden gebruik je? Welke woorden niet? Met welke argumenten/redenen kom je wel/niet? etc.? Waar spreken we af (neutrale plaats, openbaar? of juist niet?).

Zoetewijn68 zei:

Wat je natuurlijk wel zou kunnen doen, is wellicht initiëren om eens met elkaar af te spreken om het nodige uit te spreken. Waarbij je dan duidelijk maakt dat jij enkel de mediator bent en geen kant wil kiezen tussen beiden.

Klik om te vergroten...

Daar zat ik dus aan te denken
Maar hoe organiseer je zoiets zonder het te 'zwaar' te maken? Hoe breng je het? Welke woorden gebruik je? Welke woorden niet? Met welke argumenten/redenen kom je wel/niet? etc.? Waar spreken we af (neutrale plaats, openbaar? of juist niet?).

Klik om te vergroten...

Lijkt me ook lastig, heb er zelf gelukkig ook geen ervaring mee. Maar denk in ieder geval dat het belangrijk is dat zij vooral het woord doen en jij het meer faciliteert en ingrijpt wanneer het gesprek uit de hand loopt. En vooral dus niet teveel het gesprek sturen/kleuren/etc met jouw argumenten en mening. Het is immers hun ruzie, niet de jouwe.

En vooral dus niet teveel het gesprek sturen/kleuren/etc met jouw argumenten en mening. Het is immers hun ruzie, niet de jouwe.

Klik om te vergroten...

Dat vereist goede sociale vaardigheden en ik heb niet zo'n sterk EQ. Heb een gemiddeld IQ. Dus ben er twijfelachtig mee. Vandaar dit topic om tips te krijgen zo'n geval aan te pakken.
Is het een goed idee dat ik mijn gevoelens over de situatie laat horen: "dat het me pijn doet, als ze ruzie hebben etc." Dat ik liever een vredelievende familie heb in harmonie. Dat lijkt me een goed begin?

Uitspreken wat het met jou doet is zeker een goed begin, waarschijnlijk realiseren ze zich ook niet hoe vervelend het voor jou is om er tussen in te staan. Probeer je echter wel verre van een kant kiezen of iemand te verdedigen te houden, dit gedrag heeft je in deze situatie gebracht dus daar zul je snel van af moeten stappen.

Ik denk dat deze situatie voor iedereen lastig is trouwens, of je nou sociaal vaardig bent of niet.

Aan ervaringsdeskundigen:
Zijn er valkuilen waar ik rekening mee moet houden of andere tips om gesprek te 'bewaken'?
Ik heb info gevonden: informatieavond 24 mei in GGZ Leidschendam voor familie en vrienden:
http://www.rivierduinen.nl/ggzkinderenenjeugd/agenda/2016/05/voorlichtingsavond-verslaving2405

Ik wil de verslavingzorg niet in de weg staan, maar als je broer vraagt 2 biertjes mee te nemen lijkt me dat niet zo erg. waarschijnlijk heeft hij nog een veel grotere voorraad voor als jij weer weg bent.

Hoe je ziets moet vertellen aan iemand? ik denk zoals je hierboven opgeschreven hebt maar dan direct tegen de persoon. Of dat goed valt kan ik niet inschatten, maar ik zou liever alles uitgesproken hebben dan met ruzie en geheimen zitten.

ik ben momenteel praktiserend alcoholist, dus ik weet wel ongeveer waar ik het over heb.

Hoe je ziets moet vertellen aan iemand? ik denk zoals je hierboven opgeschreven hebt maar dan direct tegen de persoon

Klik om te vergroten...

Eerlijk en direct maar met respect, tact en geduld.Maar blijft moeilijk want ik hoor alles uit tweede, derde hand. Wat ik van me familie hoor is dat ze zich schamen voor zijn gedrag.Ik zie hem niet vaak hooguit 1x per maand. En als we uit gaan. Dan is hij toch een ander mens in andere omstandigheden. Als we uitgaan dat drinken we samen en is het gezellig. Ik een wijntje hij een biertje...
Ook ben ik jaren lang zijn 'dealer' geweest. Als we uitgaan vraagt hij of ik een zakje weed mee neem voor de avond of een biertje. Ik zag dat als iets 'onschuldigs', omdat ik niet weet dat hij doordeweeks ook gebruikt en tijdens zijn werk. Maar dat zag ik nooit. Nu ik van familie hoor dat overal waar hij komt en er drank is, bij me moeder in verpleeghuis bijvoorbeeld is er gratis wijn voor de bezoekers en bewoners. Nu weet ik waarom hij ook vaak bij me moeder op bezoek is behalve voor de gezelligheid maar dus ook omdat hij daar onbeperkt kan drinken. Ik communiceer met me familie over zijn gedrag en hoor nu ook dat de verpleging commentaar heeft op zijn gedrag.

Nu ik beter geïnformeerd ben over zijn gedrag en de gevolgen. Dat mijn familie en schoonfamilie zich schaamt als hij dronken binnen komt. dat hij dingen laat vallen en altijd en excuus heeft. Dat hij ook is begonnen met stelen omdat zijn vrouw hem financieel niet meer ondersteund. verklaard een hoop dat hij mij voor zijn verslavings karretje spant.

Hoe kan ik zijn vertrouwen blijven houden zonder hem voor het hoofd te stoten of af te laten keren van me? Als ik mijn gevoelens uit over hoe pijnlijk het is om hem zo te zien aftakelen (wat hij ontkend) en de schande waar mijn familie het over heeft, niet alleen in verpleeghuis, maar ook als hij de kinderen van school haalt of op bezoek bij mijn familie.

Ook hoor ik nu pas dat me zus al met hem naar een 'hulpverlener' is geweest en hij toe daar ontkennend uit zijn dak is gegaan. Hij heeft zijn problemen onder woorden gebracht maar daar heeft mijn familie me niet bij betrokken. Dus dat vind ik ook kwalijk van mijn familie. Dat het zo lang speelt en mij in het ongewisse laten.

Zijn vrouw heeft nu een ultimatum gesteld, mijn familie heeft zich nu uitgesproken en nu is het mijn beurt om mijn standpunt in te nemen en verantwoordelijkheid te nemen om mezelf te beschermen.

Op advies van ben ik nu eerst mijn eigen puin aan ruimen, daarnaast zal ik alerter zijn op mijn gedrag naar me broer. Ik ga hem duidelijk maken dat het hele gedoe me zorgen maakt en kijk hoe hij daar mee omgaat. Ik blijf empathie voelen en zal het communiceren. Ik zal hem duidelijk maken dat hij op mij kan rekenen als hij inziet hoe erg de situatie is.

Maar deze situatie heb ik eerder met een vriend mee gemaakt. Ik ben het contact met hem verloren omdat hij zei "de pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet!" En daar had hij deels gelijk in....dat zelfde wil ik niet met me broer laten gebeuren.

Klik om te vergroten...

Het probleem van het bier heb ik opgelost! Ik neem een alcoholvrij biertje mee om aan toegeven waar ik sta en deels kom ik aan zijn wensen tegemoet

Ik ben na gister een avond stappen met veel gezelligheid en drank tot conclusie gekomen dat ik ook een probleem heb. Mijn gezellige avonden worden steeds langer en ik ben de dag daarna steeds beroerder. Zo ben ik 27 jaar geleden ook begonnen met drank en gezellige avonden, nadat mijn grote liefde het na een knipperlicht relatie had uitgemaakt. Ik begaf me toen onbewust op een glijdende schaal. Ik begon toen ook met drank (baco, bier, wiskey etc) en kende geen grenzen. daarna kwamen een pil, 1 werd 2, 2 werden 4 etc. En toe was ik helemaal de weg kwijt en begon met snuiven. Pas jaren later op mijn 25ste ben ik cold turkey gestopt en alle 'vrienden'het het wereldtje gedump. Toe ben ik 2 jaar antidrugs geweest en heel erg gelovig en kerkelijk in sekte. Pas op mijn 27ste ontdekte ik dat ik schizofrenie had en moest me laten opnemen en meds nemen. Toen begon 17 jaar herstellen van ziekte en drugs met 8 maal terugval van psychose, in die tijd gebruikte ik geen drugs en drank.

Nu ben ik sinds een jaar weer begonnen met een 2-3 witte zijn tijdens uitgaan. Wat onschuldig leek is nu aan uitgroeien tot iets waar ik bang voor ben een verslaving. Dus ik leg hier de grens ook mede door de situatie waarin mijn broer zich bevind. Ik moet als ik me broer wil redden het goede voorbeeld geven!

Ik heb besloten 1 maand te stoppen met drank tijdens uitgaan en te reflecteren. Kan ik zonder of hunker ik naar weekend met drank?!
Dat is mijn levensles komende maand:
Meer daarover in mijn dagboek!
Hopende op jullie steun en begrip....

Maar blijft moeilijk want ik hoor alles uit tweede, derde hand.

Klik om te vergroten...

Dan vertel je dat er gewoon bij, eerlijk en respect hebben en houden zit ook in mensen aanspreken als je het idee hebt dat het niet goed gaat, en waarom je dat denkt.

Maar, het is wel makkelijker als je iets meer hebt dan geruchten. misschien kun je beter vertellen wat voor geruchten je gehoord hebt, en vragen hoe dat zit. als hij niet eerlijk wil zijn, of je vermoedens niet helemaal kloppen kom je toch niet veel verder, en waarschijnlijk word je er ook niet hard op afgerekend. je hebt het ook maar van horen zeggen.

in plaats van reageren zou ik nou eens je broer opbellen om af te spreken.

Maar, het is wel makkelijker als je iets meer hebt dan geruchten. misschien kun je beter vertellen wat voor geruchten je gehoord hebt, en vragen hoe dat zit. als hij niet eerlijk wil zijn, of je vermoedens niet helemaal kloppen kom je toch niet veel verder, en waarschijnlijk word je er ook niet hard op afgerekend. je hebt het ook maar van horen zeggen.

Klik om te vergroten...

Ja, maar kan ik zeggen maar dan kom ik in discussie dat ik de bron vrij moet geven als hij daarom vraagt. Ik heb recht om te zwijgen over bron maar daarmee win ik de discussie niet maar maak het idd wel bespreekbaar. bedankt voor je goede advies!

Succes als je er wat mee besluit te doen.

de bronnen doen er eigenlijk toch niet toe zolang je je broer nergens van beschuldigt? jij hebt wat gehoord, en maakt je daar zorgen over. als je gelijk open minded op je broer af stapt om te vragen of de verhalen die je gehoord hebt kloppen. dan is de enige reden die ik kan bedenken dat hij zich aangevallen zou voelen het feit dat hij het zelf ook goed door heeft, en je daarmee een gevoelige snaar raakt.

als ik jou broer was zou ik het op prijs stellen dat je meteen vraagt hoe en wat, dan dat je er nog meer over praat met gemeenschappelijke vrienden zonder dat hij dat weet.

Ik en mijn broer schelen 1 jaar en hebben een sterke band. Toen we klein waren haalden we allemaal kattenkwaad uit. Ik heb hem nooit verlinkt. Behalve enkele keren dat ik me versprak over waarvan ik dacht iets onschuldigs en dat werd van een muis een olifant gemaakt in die omstandigheid die mijn broer me kwalijk nam. Maar ik heb nooit verteld of geroddeld dat hij weed rookt, drinkt etc. Onze geheimen zijn onze geheimen. Ik ben een kluis en gooi altijd de sleutel weg. Horen, zien en zwijgen. Dat ben ik!

Nu is er een probleem met me broer, een groot probleem. Hij verteld me weinig waarom dingen gaan zoals ze gaan in zijn leven en ik bemoei niet ik weet dat hij sterk en slim is. Ik vertrouw helemaal op hem. Maar dat vertrouwen is nu aan afbrokkelen:
- Hij had een succesvol keten van franchises en presteerde jaren lang goed en werkte hard.
- Hij heeft ook succesvolle relatie en kinderen.
- Hij is een goede verkoper en emotioneel heel intelligent en heel sociaal.
- Hij is praktisch en streetsmart.

Nu zijn bovenstaande successen in een neerwaartse spiraal gekomen:
- Zijn succesformule is failliet en de overnamekandidaat heeft hem genaaid.
- Zijn relatie stond op springen en om de kinderen blijven ze bij elkaar.
- Hij is in de schuldhulpverlening gekomen en moeite werk te vinden en ze hebben hem opnieuw genaaid door niet te betalen van salaris.
- Hoewel hij streetsmart is is hij niet booksmart en loopt zodoende tegen administratieve problemen op.

Hij weet altijd plezier en werk gescheiden te houden. Maar de laatste jaren in de bijstand nu heeft hij zo veel vrije tijd dat hij ook doordeweeks drinkt en blowt. Ik zie daar niets verkeerds in het is zijn leven en ik bemoei niet...

Nu merkt me familie wel dat hij drinkt (aan de bierlucht, en dat hij op feestjes limonade drinkt met sterke drank stiekem). Me zus verteld het mij en ik doe alsof me neus bloed. Maar nu is uit de hand gelopen en heeft hij ruzie met me zus om haar 'goedbedoelde' bemoeizorg. Maar nu is me zus paranoia geworden en als hij er op feestjes is schenkt ze hem bewust geen alcohol terwijl er wel bier is voor anderen etc. Daarover hebben hun dus ruzie.

Nu mijn probleem: ik ga maandelijks bij hem op bezoek en omdat hij door de kinderen niet de deur uit kan vraagt hij me altijd twee bier mee te nemen. Ik zie dat onschuldigs in maar in gesprek met me zus liet ik het per ongeluk vallen. Zij ging uit haar dak:

Je weet dat hij een verslaafde is en je gaat de kat niet op spek binden etc

Klik om te vergroten...

Nu heeft zij gelijk en ik heb met me broer besproken dat zijn gedrag uit de hand loopt. nu zegt hij weer:

Ik ben oud genoeg om voor mezelf te zorgen en hoef niets te pikken van anderen

Klik om te vergroten...

Jullie zien het ik zit tussen twee vuren!
Wat moet ik doen om beide relaties goed te houden?
Me zus hoort me constant uit en zit te vissen naar het drugsgebruik van mijn broer. en me broer wil dat ik alles geheim houdt. Nu hou ik van beide heel veel. En vind de positie vervelend. Ze willen dat ik een kant kies maar ik blijf liever de onpartijdige partij.

Onpartijdig blijven is moeilijk omdat ze alles via mij spelen en zelf niet met elkaar praten. hoe kan ik deze familierelatie redden zodat we allen er goed uit komen?

Ik kan speculeren dat me broer door de drank en drugs op dat afglijdend pad is geraakt (failliet en gezinsproblemen, financiële problemen, werkproblemen). maar ik weet de exacte details niet dus geef ik hem het voordeel van de twijfel en denk dat hij gewoon ongeluk heeft. Maar diep in mezelf weet ik dat alle huidige problemen door drank en drugs komen, ondanks dat hij dat ontkend.

Ik ben zelf ook geen 'heilig boontje' in mijn jonge jaren heb ik ook veel drugs en drank gebruikt en was de weg kwijt. Maar ik ben door dat dal alleen gekomen met enige hulp van familie en vrienden. En weet nu wie mijn echte familie en vrienden zijn: degene die mij trouw zijn gebleven.

Ik zie hetzelfde wat mij is overkomen bij mijn broer gebeuren. Maar hij is koppig en volwassen en duld geen discussie over zijn drugsgebruik zolang hij nog een dak boven zijn hoofd heeft en geen zichtbare schade heeft die daarvan af te leiden is.

Tot slot:
Hij is al sinds zijn jeugd verslaafd een professionele weed gebruiker, en stiekeme alcoholist.
Hoe kan ik hem voorzichtig duidelijk maken dat hij aan afglijden is en toch onze hechte band van vertrouwen handhaven? Ik ben bang dat hij dichtslaat en het zelf gaat proberen oplossen met alle gevolgen van dien. Hij ziet de schade die tot nu toe is toegediend niet, ik wel.
Wat is wijsheid, hoe maak ik hem bewust van zijn zelfvernietigende gedrag zonder hem tegen me op te zetten of te wantrouwen?

Me zus wil een interventie omdat zij denk aan de kinderen. Me andere zus heeft er vrede mee en zegt dat het mee valt. Ik vind ook dat het mee valt. Maar ik kan niet eeuwig 'blind' zijn?

Hoe gaan jullie om met een 'alcoholverslaafde' familie als hij vraagt een biertje mee te nemen als je langs komt?

We roken allebei, maar me zus heeft er ook en hekel aan: zij is echte helemaal anti alles een echte gezondheidsfanaat met hardlopen, sporten, en gezond eten etc. dat maakt het alleen moeilijker.

Mijn probleem is dat ik een heel diepe en hechte band met me zusje heb. Ze is alles voor me en ik ben 'altijd' heel eerlijk tegen haar geweest. We hebben soms onze verschillen maar dat is vaak omdat we familie zijn goedgepraat. Je moet weten me zus wil voor iedereen zorgen en bemoeid zich overal mee. Zelf komt ze uit een depressie en heeft zich sterk gevochten en assertief.

Ik heb het woord 'emotionele chantage' niet bij hun laten vallen want dat is een atoombom in de familie. Maar die kant gaat het steeds meer op van beide kanten zowel me broer als me zus zijn daaraan schuldig. Ik kan me grenzen aardig aangeven maar al hun drogredenen, en dubbele bindingen dat gaat me soms boven het hoofd.....

Zoals me naam zegt ik hou van zoete witte wijn als ik uit ga, het sociale smeermiddel om een leuke tijd te hebben. Maar als ex-drugsgebruiker weet ik dat ik me op gevaarlijk terrein bevind en een terugval is groot. maar ik kan het nu goed handelen. Ik wil niet hypocriet zijn maar wel het goede doen?! Voor beide partijen....

gr. ex-partyanimal (onbewust) die nu bewust uit gaat met grenzen aan zijn drankgebruik. En vooral niet een terugval wil hebben!

als ik jou broer was zou ik het op prijs stellen dat je meteen vraagt hoe en wat, dan dat je er nog meer over praat met gemeenschappelijke vrienden zonder dat hij dat weet.

Klik om te vergroten...

Ik heb een idee, wat vinden jullie ervan?

Een soort trojan horse strategie:
Ik maak van mijn huidige drankgebruik een olifant en ga bij me broer om hulp vragen omdat niemand anders in de familie me begrijpt. Mijn broer onwetende van mijn plan 'eigenlijk' hem bij de hulpverlener te krijgen. Gaat onbewust mee als familie en ondersteuner. Ik vertel mijn drugsverleden en verslaving uit verleden en zeg dat ik een terugval heb en dik die nog eens aan. Ik zeg dat ik niet wil dat mijn familie zich voor me schaamt en vraag de hulpverlener om informatie. De hulpverlener gaat mij uitgebreid informeren en tegelijk wordt mijn broer ook geïnformeerd en bewust van zijn positie? Als ik samen met de hulpverlener een veranderplan en deadline heb gesteld kan ik met me broer sparren hoe moeilijk het is. Hij kan dan ook zonder problemen zijn versie van verhaal doen dat hij ook denkt verslaafd te zijn en zal alles opbiechten. Ik zal hem gerust stellen door te zeggen dat we beide het nieuwe pad van nuchter zijn bewandelen. Dan heb ik hem onbewust meegenomen in mijn herstelproject en gaan we er samen aan werken!

Een geweldig idee, zo kan ik zonder problemen in zijn hoofd komen zonder alarmbellen bij hem afgaan of dat hij zich van me isoleert. Hij heeft empathie met me en zal zich in mij herkennen. En als schaap mijn terugvalpreventie volgen en tevens meegaan in mijn herstel dat ons herstel wordt?! Nietwaar?

Ik kan alleen maar zeggen: wtf

leipebaviaan zei:

Ik kan alleen maar zeggen: wtf

Klik om te vergroten...

het is een idee?! Hoe staan jullie er tegenover? Ik zie alleen voordelen...

Het zwakke aan je plan is dat het voornamelijk op aannames gebaseerd is. Stel je broer reageert niet zo, wat zijn dan de vervolgstappen? Dat jij zogenaamd gaat afkicken?

Ik weet zelf hoe het is om problemen te hebben met middelen, maar ik kan het karakter van je broer moeilijk inschatten. Ik ben zelf tot inkeer gekomen door keiharde interventie van vrienden, maar weet niet of dat in deze situaties gelegitimeerd is. Omwille van de kinderen begrijp ik trouwens de interventie van je zus wel..

Het zwakke aan je plan is dat het voornamelijk op aannames gebaseerd is. Stel je broer reageert niet zo, wat zijn dan de vervolgstappen? Dat jij zogenaamd gaat afkicken?

Klik om te vergroten...

Ik ga niet zogenaamd afkicken...ik stop 1 a twee maanden met alcohol om te kijken of ik verslaafd ben. REFLECTIE!
Als ik het twee maanden zonder alcohol in weekend als uitlaatklep niet volhoud ben ik dus verslaafd= conclusie, gevolg ik vraag professionele hulp met mijn broer als getuige. Als ik het wel haal heeft mijn broer respect voor me en zal denken wat hij kan kan ik ook. Hopelijk maakt mijn aangedikte alcoholverslaving iets in hem los....

Zoetewijn68 zei:

Een geweldig idee, zo kan ik zonder problemen in zijn hoofd komen zonder alarmbellen bij hem afgaan of dat hij zich van me isoleert. Hij heeft empathie met me en zal zich in mij herkennen. En als schaap mijn terugvalpreventie volgen en tevens meegaan in mijn herstel dat ons herstel wordt?! Nietwaar?

Klik om te vergroten...

Sorry dat ik het zeg, maar ik vind dit echt een ziekelijk plan. Het is ten eerste gebaseerd op een hoop aannames over hoe je broer mogelijkerwijs zal gaan reageren. Als hij toch anders reageert valt je plan in duigen. In het beste geval heeft hij je plan dan niet door en zal jou steunen zonder naar zichzelf te kijken. In het slechtste geval heeft hij jouw plan wel door en verspeel je daarmee jouw geloofwaardigheid en zet je ook nog eens de relatie met je broer op het spel. Ten tweede vind ik dit overigens erg zwak, je durft je broer ergens niet op aan te spreken en vervolgens ga je een achterbaks plan verzinnen om hem toch met je mee te krijgen.

Zoals ik ook al eerder aangaf, spreek hem gewoon aan op wat je gehoord hebt en uit je zorgen. Eerlijkheid duurt het langst.

Zoetewijn68 zei:

Het was een idee/hypothese die ik wilde testen...:
Nu ik jullie feedback heb denk ik toch dat ik eerlijk tegen hem blijf. Maar ik ga wel zelf stoppen met alcohol me zelf te kijken of ok twee maanden zonder kan. Los van me broer. Ik zal eerlijk tegen hem zijn dat ik denk dat ik een probleem heb en kijk hoe hij reageert.

Klik om te vergroten...

Eerlijkheid is belangrijk, zeker met familie. Dat je aan je eigen problemen wilt werken lijkt me verstandig, maar dat staat toch verder los van de zorgen die je over je broer hebt? Je opent hier een topic met vragen over hoe om te gaan met zorgen over je broer en binnen no time heb je het volledig om weten te draaien naar dat in enen zelf een probleem hebt. Ik vind het een opmerkelijk topic met een beetje een apart verloop, doet mij vermoeden dat je een hoop informatie hier achterwege laat en het wellicht al vanaf het begin om jou draaide en niet je broer.