Broer is aan afglijden, wat kan ik doen?

Ik vind het een opmerkelijk topic met een beetje een apart verloop, doet mij vermoeden dat je een hoop informatie hier achterwege laat en het wellicht al vanaf het begin om jou draaide en niet je broer.

Klik om te vergroten...

Nee, ik ben eerlijk geweest vanaf begin over de goede speciale band met me broer. Ik heb dit topic geopend om zorgen om mijn broer. En tijdens de feedback werd mij een spiegel voorgehouden toen ik zocht naar oplossingen. Omdat mijn broer dus tijdens een confrontatie zei dat ik ook ondanks medicatie ook drink zette me dat aan denken of ik wel verantwoordelijk handelde. En wel eerlijk kon zijn tegen hem zonder de 'pot verwijt de ketel'te bevestigen. Ik reflecteerde dus mijn eigen situatie en kwam tot conclusie dat als ik mijn broer wil helpen ik het goede voorbeeld moet geven. Dat heeft me na een gesprek met AA hulplijn doen besloten eerst mijn eigen straatje schoon te vegen. Dus daarna kwam het idee als ik reflecteer op mijn alcoholverslaving wellicht kan mijn broer hiervan profiteren: twee vliegen in een klap. Vandaar de ommezwaai van focus van me broer naar mij puur bewustzijn van mijn eigen probleem.

Ik begon dit topic met de splinter in het oog van mijn broer te zien, maar zak de balk in mijn eigen nog niet, nu wel. Nu ben ik bewust van balk in mijn eigen oog. Vandaar dus de omslag.

Mijn doel is nog steeds hem te helpen om zijn probleem bewust te worden, alleen heb ik besloten eerst mijn eigen probleem op te lossen om zo bij mijn broer krediet/respect te winnen en hem daarmee beter te helpen zijn verslaving aan te pakken.

Ik heb geen verborgen motieven om dit topic te openen, alleen was ik bij de start niet bewust van eigen probleem.

Het spijt me, maar ik denk niet dat een begeleider zijn tijd gaat besteden aan 2-3 witte wijntjes bij het uitgaan. Heb je zelf het idee dat je hier niet zonder hulp mee kunt stoppen?

Sorry dat ik een verkeerde conclusie trok, maar het kwam een beetje gek op mij over. Nu je het verder toelicht klinkt het ook wel logisch dat je door de bezorgdheid naar je broer ook kritischer naar jezelf bent gaan kijken.

Het kan geen kwaad eerst je eigen problemen op te lossen natuurlijk. Desalniettemin zou je denk ik ook al nu je zorgen kunnen uitten naar je broer. Maar doe het vooral op die manier waar jij je goed bij voelt.

Ik en mijn broer schelen 1 jaar en hebben een sterke band. Toen we klein waren haalden we allemaal kattenkwaad uit. Ik heb hem nooit verlinkt. Behalve enkele keren dat ik me versprak over waarvan ik dacht iets onschuldigs en dat werd van een muis een olifant gemaakt in die omstandigheid die mijn broer me kwalijk nam. Maar ik heb nooit verteld of geroddeld dat hij weed rookt, drinkt etc. Onze geheimen zijn onze geheimen. Ik ben een kluis en gooi altijd de sleutel weg. Horen, zien en zwijgen. Dat ben ik!

Nu is er een probleem met me broer, een groot probleem. Hij verteld me weinig waarom dingen gaan zoals ze gaan in zijn leven en ik bemoei niet ik weet dat hij sterk en slim is. Ik vertrouw helemaal op hem. Maar dat vertrouwen is nu aan afbrokkelen:
- Hij had een succesvol keten van franchises en presteerde jaren lang goed en werkte hard.
- Hij heeft ook succesvolle relatie en kinderen.
- Hij is een goede verkoper en emotioneel heel intelligent en heel sociaal.
- Hij is praktisch en streetsmart.

Nu zijn bovenstaande successen in een neerwaartse spiraal gekomen:
- Zijn succesformule is failliet en de overnamekandidaat heeft hem genaaid.
- Zijn relatie stond op springen en om de kinderen blijven ze bij elkaar.
- Hij is in de schuldhulpverlening gekomen en moeite werk te vinden en ze hebben hem opnieuw genaaid door niet te betalen van salaris.
- Hoewel hij streetsmart is is hij niet booksmart en loopt zodoende tegen administratieve problemen op.

Hij weet altijd plezier en werk gescheiden te houden. Maar de laatste jaren in de bijstand nu heeft hij zo veel vrije tijd dat hij ook doordeweeks drinkt en blowt. Ik zie daar niets verkeerds in het is zijn leven en ik bemoei niet...

Nu merkt me familie wel dat hij drinkt (aan de bierlucht, en dat hij op feestjes limonade drinkt met sterke drank stiekem). Me zus verteld het mij en ik doe alsof me neus bloed. Maar nu is uit de hand gelopen en heeft hij ruzie met me zus om haar 'goedbedoelde' bemoeizorg. Maar nu is me zus paranoia geworden en als hij er op feestjes is schenkt ze hem bewust geen alcohol terwijl er wel bier is voor anderen etc. Daarover hebben hun dus ruzie.

Nu mijn probleem: ik ga maandelijks bij hem op bezoek en omdat hij door de kinderen niet de deur uit kan vraagt hij me altijd twee bier mee te nemen. Ik zie dat onschuldigs in maar in gesprek met me zus liet ik het per ongeluk vallen. Zij ging uit haar dak:

Je weet dat hij een verslaafde is en je gaat de kat niet op spek binden etc

Klik om te vergroten...

Nu heeft zij gelijk en ik heb met me broer besproken dat zijn gedrag uit de hand loopt. nu zegt hij weer:

Ik ben oud genoeg om voor mezelf te zorgen en hoef niets te pikken van anderen

Klik om te vergroten...

Jullie zien het ik zit tussen twee vuren!
Wat moet ik doen om beide relaties goed te houden?
Me zus hoort me constant uit en zit te vissen naar het drugsgebruik van mijn broer. en me broer wil dat ik alles geheim houdt. Nu hou ik van beide heel veel. En vind de positie vervelend. Ze willen dat ik een kant kies maar ik blijf liever de onpartijdige partij.

Onpartijdig blijven is moeilijk omdat ze alles via mij spelen en zelf niet met elkaar praten. hoe kan ik deze familierelatie redden zodat we allen er goed uit komen?

Ik kan speculeren dat me broer door de drank en drugs op dat afglijdend pad is geraakt (failliet en gezinsproblemen, financiële problemen, werkproblemen). maar ik weet de exacte details niet dus geef ik hem het voordeel van de twijfel en denk dat hij gewoon ongeluk heeft. Maar diep in mezelf weet ik dat alle huidige problemen door drank en drugs komen, ondanks dat hij dat ontkend.

Ik ben zelf ook geen 'heilig boontje' in mijn jonge jaren heb ik ook veel drugs en drank gebruikt en was de weg kwijt. Maar ik ben door dat dal alleen gekomen met enige hulp van familie en vrienden. En weet nu wie mijn echte familie en vrienden zijn: degene die mij trouw zijn gebleven.

Ik zie hetzelfde wat mij is overkomen bij mijn broer gebeuren. Maar hij is koppig en volwassen en duld geen discussie over zijn drugsgebruik zolang hij nog een dak boven zijn hoofd heeft en geen zichtbare schade heeft die daarvan af te leiden is.

Tot slot:
Hij is al sinds zijn jeugd verslaafd een professionele weed gebruiker, en stiekeme alcoholist.
Hoe kan ik hem voorzichtig duidelijk maken dat hij aan afglijden is en toch onze hechte band van vertrouwen handhaven? Ik ben bang dat hij dichtslaat en het zelf gaat proberen oplossen met alle gevolgen van dien. Hij ziet de schade die tot nu toe is toegediend niet, ik wel.
Wat is wijsheid, hoe maak ik hem bewust van zijn zelfvernietigende gedrag zonder hem tegen me op te zetten of te wantrouwen?

Me zus wil een interventie omdat zij denk aan de kinderen. Me andere zus heeft er vrede mee en zegt dat het mee valt. Ik vind ook dat het mee valt. Maar ik kan niet eeuwig 'blind' zijn?

Hoe gaan jullie om met een 'alcoholverslaafde' familie als hij vraagt een biertje mee te nemen als je langs komt?

We roken allebei, maar me zus heeft er ook en hekel aan: zij is echte helemaal anti alles een echte gezondheidsfanaat met hardlopen, sporten, en gezond eten etc. dat maakt het alleen moeilijker.

Mijn probleem is dat ik een heel diepe en hechte band met me zusje heb. Ze is alles voor me en ik ben 'altijd' heel eerlijk tegen haar geweest. We hebben soms onze verschillen maar dat is vaak omdat we familie zijn goedgepraat. Je moet weten me zus wil voor iedereen zorgen en bemoeid zich overal mee. Zelf komt ze uit een depressie en heeft zich sterk gevochten en assertief.

Ik heb het woord 'emotionele chantage' niet bij hun laten vallen want dat is een atoombom in de familie. Maar die kant gaat het steeds meer op van beide kanten zowel me broer als me zus zijn daaraan schuldig. Ik kan me grenzen aardig aangeven maar al hun drogredenen, en dubbele bindingen dat gaat me soms boven het hoofd.....

Zoals me naam zegt ik hou van zoete witte wijn als ik uit ga, het sociale smeermiddel om een leuke tijd te hebben. Maar als ex-drugsgebruiker weet ik dat ik me op gevaarlijk terrein bevind en een terugval is groot. maar ik kan het nu goed handelen. Ik wil niet hypocriet zijn maar wel het goede doen?! Voor beide partijen....

gr. ex-partyanimal (onbewust) die nu bewust uit gaat met grenzen aan zijn drankgebruik. En vooral niet een terugval wil hebben!

Wauw het doet me pijn om te lezen hoe veel moeite jij in hem steekt en hij alsnog alle deuren sluit..
Misschien omdat ik me zelf ook deels in zijn situatie bevindt.. Ik vind het zó moeilijk om hulp te vragen of over dingen te praten. Of meestal vertel ik het niet om één of andere reden.

Wat ik zeggen wou.. Is dat dit misschien een hele rare manier is om hulp te vragen. Dat hij zijn omgeving aantoont hoe diep gezonken hij is en niet is staat is om hulp of andere dingen te accepteren of inzien.
En dan alsnog.. Alles begint met zelfbewustheid. Totdat jouw broer zijn probleem zal ontkennen, zal ie waarschijnlijk ook verslaafd blijven.

Alles begint bij jezelf, de mensen om je heen zijn af en toe een steuntje of een pilaar voor als het niet even gaat of je hebt een duwtje nodig.

Je lijkt mij een geweldige zus, en volgens mij heb je meer gedaan dan je kon. Ben blij dat het met jou in ieder geval beter gaat

take care !!

HoneyC zei:

Misschien omdat ik me zelf ook deels in zijn situatie bevindt.. Ik vind het zó moeilijk om hulp te vragen of over dingen te praten. Of meestal vertel ik het niet om één of andere reden.

Klik om te vergroten...

Bij mij kwam er uit reguliere bloedtesten naar boven dat mijn lever erg hard werkte. Er was voor mij eigenlijk geen keuze meer dan tot een beperkte groep mijn probleem(Alcohol) te erkennen. Een andere verklaring was er niet meer.

Sinds die tijd merkte ik eigenlijk dat ik steeds meer steun ervoer, omdat ik voor mijn probleem uitkwam, dat was eigenlijk nooit een keuze geweest. Maar kwam door ander onderzoek dus boven water. Ik krijg ondanks veel vallen en opstaan nog steeds veel steun, uit allerhande hoeken. Ik durf zelfs te stellen dat niemand mij heeft laten vallen.

Ik ken ook mensen die bij hun opstaan alle steun ervaren, echter als ze vallen de put in gepraat worden. niet door iedereen, maar bijvoorbeeld je directe familie staat erg nabij.

Bij mij kun je altijd je hart luchten, maar je zult versteld staan hoeveel mensen er positief op reageren als je als verslaafde het zelf durft te uitten. Ik daag je uit het te proberen. Wie je kwijtraakt zijn nooit je vrienden geweest.

@Zoetewijn68

Misschien een beetje off-topic, maar dan nog.. een klein stukje erkenning.
De manier waarop je je verhaal hebt geschreven, je woordkeuze en ook het stukje 'bewustheid' richting jezelf is goed te merken.. mijn complimenten daarvoor, hou dat vooral vast.

Zeker met het internet waar toch de intonatie ontbreekt, is het belangrijk onze boodschap zo goed mogelijk te verpakken, soms kost het ons wat extra moeite, maar vaak blijkt dit toch een juiste investering te zijn.

Betreft de situatie met je broer, wellicht dat ik er later inhoudelijk nog even wat meer op reageer.
Ondanks je topic al een aantal maandjes bestaat, leef ik met je mee en hoop ik dat de situatie in een stijgende lijn aan het herstellen is voor jullie allemaal.

MeejheM zei:

HoneyC zei:

Misschien omdat ik me zelf ook deels in zijn situatie bevindt.. Ik vind het zó moeilijk om hulp te vragen of over dingen te praten. Of meestal vertel ik het niet om één of andere reden.

Klik om te vergroten...

Bij mij kwam er uit reguliere bloedtesten naar boven dat mijn lever erg hard werkte. Er was voor mij eigenlijk geen keuze meer dan tot een beperkte groep mijn probleem(Alcohol) te erkennen. Een andere verklaring was er niet meer.

Sinds die tijd merkte ik eigenlijk dat ik steeds meer steun ervoer, omdat ik voor mijn probleem uitkwam, dat was eigenlijk nooit een keuze geweest. Maar kwam door ander onderzoek dus boven water. Ik krijg ondanks veel vallen en opstaan nog steeds veel steun, uit allerhande hoeken. Ik durf zelfs te stellen dat niemand mij heeft laten vallen.

Ik ken ook mensen die bij hun opstaan alle steun ervaren, echter als ze vallen de put in gepraat worden. niet door iedereen, maar bijvoorbeeld je directe familie staat erg nabij.

Bij mij kun je altijd je hart luchten, maar je zult versteld staan hoeveel mensen er positief op reageren als je als verslaafde het zelf durft te uitten. Ik daag je uit het te proberen. Wie je kwijtraakt zijn nooit je vrienden geweest.

Klik om te vergroten...

Ik heb ook maar één vriendin en zij weet van mij gebruik. En voor derest heb ik een paar menswn die dicht bij mij staan, mijn situatie kennen en hebben ervaren. Alleen ik kan niet zeggen hey ik heb bruin of bori gebruikt, ik wil hen niet zó erg teleurstellen en kwetsen. Ik ben er zéér bewust van dat ik mezelf oom naar de klote help, dus binnenkort krijg ik ook de hulp wat ik nodig heb. Want ik ben nog jong, en heb goede kwaliteiten wat ik wil uitbreiden en niet verkloten door drugs and stuff..

Luisteren

Klik om te vergroten...

Dankje voor de feedback van het luisteren. mede door jouw feedback heb ik kunnen reflecteren.

Samenvatten.

Klik om te vergroten...

Jouw samenvatting gaf me de gelegenheid het van uit jouw perspectief te zien. Ik begrijp jouw als moderator op het verkeerde been voelde gezet goed. Ik hoop dat je mijn kant kan zien en mijn ontwikkeling in dit topic?

Doorvragen
Sorry dat ik een verkeerde conclusie trok, maar het kwam een beetje gek op mij over. Nu je het verder toelicht klinkt het ook wel logisch dat je door de bezorgdheid naar je broer ook kritischer naar jezelf bent gaan kijken.

Het kan geen kwaad eerst je eigen problemen op te lossen natuurlijk. Desalniettemin zou je denk ik ook al nu je zorgen kunnen uitten naar je broer. Maar doe het vooral op die manier waar jij je goed bij voelt.

Klik om te vergroten...

Ik voel me goed bij eerlijkheid, ik zelf heb een hekel aan (emotionele) manipulatie dus zou het liever niet op anderen doen. Maar ik blijf eerlijk tegen hem en uit mijn gevoelens van onrust, angst en zorgen. Ik ben van daarmee op onervaren terrein want ik heb in verleden mijn gevoelens altijd opgekropt of verdoofd. Dit is ook voor mij een uitdaging...

Zoetewijn68 zei:

Maar ik blijf eerlijk tegen hem en uit mijn gevoelens van onrust, angst en zorgen. Ik ben van daarmee op onervaren terrein want ik heb in verleden mijn gevoelens altijd opgekropt of verdoofd. Dit is ook voor mij een uitdaging...

Klik om te vergroten...

Denk dat dit voor velen een uitdaging is, het vraagt veel moed om toch je gevoelens te uiten. Maar als het dan lukt heb jij iets overwonnen en heb je hier hopelijk ook meteen je broer mee geholpen. Win win situatie, wat uiteraard makkelijker gezegd dan gedaan is.

Win win situatie

Klik om te vergroten...

Van mijn kant kan ik met zeker vertrouwen zeggen dat ik er voor ga en er in geloof.Van mijn broers kant moet ik het nog afwachten maar ik geloof in hem dat hij het goede zal doen....hij heeft een groter EQ dan mij en is een verkoper 'puur sang'. Hopelijk kan ik heb deze hulp 'verkopen'!

Wees gewoon eerlijk, en zonder vooringenomen mening of de geruchten überhaupt kloppen.

al is het allemaal waar, het is niet het einde van de wereld. mensen zijn dieper gezakt en er weer uit gekropen. ook heb je nog de kans dat hij erover liegt of de impact enorm bagatelliseert, dat doen verslaafden vaker wel dan niet.

heb je al afgesproken met je broer, want tot die tijd ben je feitelijk achter zijn rug om aan het roddelen. ik vind je plan erg vergezocht, en overbodig, zie mijn eerste regel.

heb je al afgesproken met je broer, want tot die tijd ben je feitelijk achter zijn rug om aan het roddelen. ik vind je plan erg vergezocht, en overbodig

Klik om te vergroten...

Ik ga het gesprek aan met me broer en zal mijn gevoelens over de geruchten bespreken. Daarnaast mijn plannen om zelf te stoppen en een afkicktraject in ga, hopelijk met zijn steun en begrip.

Fool zei:

Het spijt me, maar ik denk niet dat een begeleider zijn tijd gaat besteden aan 2-3 witte wijntjes bij het uitgaan. Heb je zelf het idee dat je hier niet zonder hulp mee kunt stoppen?

Klik om te vergroten...

2-3 gemiddeld maar er zijn avonden dat ik de tel kwijt ben om die reden wil ik 1-2 maanden reflecteren en als dat dus negatief uitpakt dan zoek ik hulp! Maar ik zie dat ik mijn alcohol gebruik al aan het bagatelliseren ben. Maar de grootste reden is dat ik geen terugval wil want ik ben dus een tijd verslaafd geweest ongeveer 25 jaar gelden. Toen ging ik door een dal en dat ben ik nu bewust en wil verkopen. Ik neem mijn verantwoordelijkheid want ik ben gevoelig voor verslaving.

Ah vandaar, mijn excuses, ik had het verkeerd begrepen.

van de frequentie nog hoeveelheid ben ik onder de indruk, bij mij zouden ze dat detox noemen.

Ik ben hier niet om indruk te maken , maar om hulp te krijgen en feedback. Ik heb meerdere lotgenoten gevonden waar ik mee samen kan stoppen...

Update:
Inmiddels is er een interventie geweest met me broer, de hele familie heeft hem geconfronteerd met zijn gedrag en gevolgen. Hij heeft ingestemd naar een huisarts te gaan. De huisarts heeft hem gediagnosticeerd met een depressie en dat ie aan zelfmedicatie met drank om te verwerken. Hij is op dit moment aan overwegen hoe hij gaat handelen. Maar de huisarts bevestigd zijn verslaving niet. Het is een gevoelig onderwerp en de definitie verslaving is breed en voor ieder verschillend. Maar zijn drank gebruik is dus niet gestopt hij negeert ons gewoon en gebruikt het argument van zijn huisarts in zijn voordeel. Dwz dat hij niet verslaafd is

Mijn ervaring met GGZ, huisarts en politie is dat deze alleen ingrijpen als er brand is en niets doen aan brand preventie. Dus we weten nu niet hoe verder te handelen...?!

Uiteindelijk zal hij zelf open moeten staan voor behandeling of iets dergelijks. Als hij het echt niet wilt is er helaas weinig aan te doen.

"Eerst redden, dan blussen." staat op de brandweerkazerne in Dordrecht...

Iemand die verslaafd is, waaraan je een einde wilt maken zal toch zelf moeten inzien dat er een probleem is. Door de confrontatie met de hele familie kan je broer inzien dat hij een probleem heeft, maar dat kan wel even duren. De eerste reactie van een verslaafde is meestal keihard ontkennen.

Als je iemand echter de tijd geeft om er zelf over na te denken kan het zijn dat ze in gaan zien dat er een probleem is, maar dat kan net zo goed nooit gebeuren...

Na een 'interventie' kan iemand meteen reageren dat ze hun probleem erkennen, maar vaak is de eerste reactie juist ertegenin gaan. alleen tijd kan zorgen dat je broer er zelf op gaat letten en ook inziet dat er een probleem is. Tot dat moment kun je eigenlijk weinig meer doen dan wat er al gebeurt is.

Hopelijk ziet je broer het op een gegeven moment ook in. Tot die tijd kun je hem alleen meegeven dat je(jullie) hem zullen steunen in zijn keuze.