Broer is aan afglijden, wat kan ik doen?

Ik snap niet waarom jij in deze topic over jouw broer steeds maar weer toch een manier vindt om over jezelf te starten.
Filosofisch? Snap ik.
Reflecteren? Mooi.
Snap wel dat als je dit continu blijft doen je jezelf gek maakt, en het meer verglijken met een ander wordt ipv zelfreflectie.
Plus, ik snap niet. Jij, als ex-verslaafde snapt zijn of ziet zijn behoefte niet. Overigens zeg je dat je niet snap hoe hij zo kon zinken. Nou, heel simpel. Hij is zichzelf niet! Hij kan niet helder nadenken, en nee niet door de drank. Want helder nadenken kon hij al lang niet daarom greep hij naar meer flessen. En door de weeks, en tijdens zijn werkuren.
Ik denk persoonlijk dat er iets is wat al een hele lange tijd aan hem knaagt van binnen waardoor hij zo s geworden. En geloof me hij lijdt het meeste pijn van jullie allen en hij haat deze sitatie waarschijnlijk zelf ook het meeste.

Vergeet niet, als iemand ooit zo neer gaat dat diegene echt de hoop heeft verloren en op een rare manier om aandacht schreeuwt om geholpen of gezien te worden.


Ik raad jou aan om na te denken jouw relatie met je broer.
Hoe het was, hoe het ging, en hoe het is.
Praat met hem er over.
Pak een fotoboek erbij met een foto van hem waar hij gelukkig was zonder alle 'genotsmiddelen'
Vertel hem dat iedereen die zich zorgen maakt en boos wordt dat alleen maar uit liefde doet
Vertel je gevoelens niet alleen, maar leg het uit
Vertel hoe het is om hem zo te zien
Wat hij zou doen als jij in zijn positie zat
En tot slot
Geef hem het gevoel
Dat hij zijn shit bij jou kwijt kan
Zijn shit wat zo diep aan hem knaagt waardoor hij op het punt staat alles te verliezen

Succes !

En in plaats van alle tering zooi wat hij flikt hier te publiceren kun je misschien aan een serieuze oplossing denken. Hij heeft serieuze hulp nodig. En als dat niet van zijn familie komt, van wie dan wel? Ik geloof dat in de meeste mensen nog een sprankeltje hoop zit. Het enige strijd is dat sprankeltje terug zien te vinden.

Ik en mijn broer schelen 1 jaar en hebben een sterke band. Toen we klein waren haalden we allemaal kattenkwaad uit. Ik heb hem nooit verlinkt. Behalve enkele keren dat ik me versprak over waarvan ik dacht iets onschuldigs en dat werd van een muis een olifant gemaakt in die omstandigheid die mijn broer me kwalijk nam. Maar ik heb nooit verteld of geroddeld dat hij weed rookt, drinkt etc. Onze geheimen zijn onze geheimen. Ik ben een kluis en gooi altijd de sleutel weg. Horen, zien en zwijgen. Dat ben ik!

Nu is er een probleem met me broer, een groot probleem. Hij verteld me weinig waarom dingen gaan zoals ze gaan in zijn leven en ik bemoei niet ik weet dat hij sterk en slim is. Ik vertrouw helemaal op hem. Maar dat vertrouwen is nu aan afbrokkelen:
- Hij had een succesvol keten van franchises en presteerde jaren lang goed en werkte hard.
- Hij heeft ook succesvolle relatie en kinderen.
- Hij is een goede verkoper en emotioneel heel intelligent en heel sociaal.
- Hij is praktisch en streetsmart.

Nu zijn bovenstaande successen in een neerwaartse spiraal gekomen:
- Zijn succesformule is failliet en de overnamekandidaat heeft hem genaaid.
- Zijn relatie stond op springen en om de kinderen blijven ze bij elkaar.
- Hij is in de schuldhulpverlening gekomen en moeite werk te vinden en ze hebben hem opnieuw genaaid door niet te betalen van salaris.
- Hoewel hij streetsmart is is hij niet booksmart en loopt zodoende tegen administratieve problemen op.

Hij weet altijd plezier en werk gescheiden te houden. Maar de laatste jaren in de bijstand nu heeft hij zo veel vrije tijd dat hij ook doordeweeks drinkt en blowt. Ik zie daar niets verkeerds in het is zijn leven en ik bemoei niet...

Nu merkt me familie wel dat hij drinkt (aan de bierlucht, en dat hij op feestjes limonade drinkt met sterke drank stiekem). Me zus verteld het mij en ik doe alsof me neus bloed. Maar nu is uit de hand gelopen en heeft hij ruzie met me zus om haar 'goedbedoelde' bemoeizorg. Maar nu is me zus paranoia geworden en als hij er op feestjes is schenkt ze hem bewust geen alcohol terwijl er wel bier is voor anderen etc. Daarover hebben hun dus ruzie.

Nu mijn probleem: ik ga maandelijks bij hem op bezoek en omdat hij door de kinderen niet de deur uit kan vraagt hij me altijd twee bier mee te nemen. Ik zie dat onschuldigs in maar in gesprek met me zus liet ik het per ongeluk vallen. Zij ging uit haar dak:

Je weet dat hij een verslaafde is en je gaat de kat niet op spek binden etc

Klik om te vergroten...

Nu heeft zij gelijk en ik heb met me broer besproken dat zijn gedrag uit de hand loopt. nu zegt hij weer:

Ik ben oud genoeg om voor mezelf te zorgen en hoef niets te pikken van anderen

Klik om te vergroten...

Jullie zien het ik zit tussen twee vuren!
Wat moet ik doen om beide relaties goed te houden?
Me zus hoort me constant uit en zit te vissen naar het drugsgebruik van mijn broer. en me broer wil dat ik alles geheim houdt. Nu hou ik van beide heel veel. En vind de positie vervelend. Ze willen dat ik een kant kies maar ik blijf liever de onpartijdige partij.

Onpartijdig blijven is moeilijk omdat ze alles via mij spelen en zelf niet met elkaar praten. hoe kan ik deze familierelatie redden zodat we allen er goed uit komen?

Ik kan speculeren dat me broer door de drank en drugs op dat afglijdend pad is geraakt (failliet en gezinsproblemen, financiële problemen, werkproblemen). maar ik weet de exacte details niet dus geef ik hem het voordeel van de twijfel en denk dat hij gewoon ongeluk heeft. Maar diep in mezelf weet ik dat alle huidige problemen door drank en drugs komen, ondanks dat hij dat ontkend.

Ik ben zelf ook geen 'heilig boontje' in mijn jonge jaren heb ik ook veel drugs en drank gebruikt en was de weg kwijt. Maar ik ben door dat dal alleen gekomen met enige hulp van familie en vrienden. En weet nu wie mijn echte familie en vrienden zijn: degene die mij trouw zijn gebleven.

Ik zie hetzelfde wat mij is overkomen bij mijn broer gebeuren. Maar hij is koppig en volwassen en duld geen discussie over zijn drugsgebruik zolang hij nog een dak boven zijn hoofd heeft en geen zichtbare schade heeft die daarvan af te leiden is.

Tot slot:
Hij is al sinds zijn jeugd verslaafd een professionele weed gebruiker, en stiekeme alcoholist.
Hoe kan ik hem voorzichtig duidelijk maken dat hij aan afglijden is en toch onze hechte band van vertrouwen handhaven? Ik ben bang dat hij dichtslaat en het zelf gaat proberen oplossen met alle gevolgen van dien. Hij ziet de schade die tot nu toe is toegediend niet, ik wel.
Wat is wijsheid, hoe maak ik hem bewust van zijn zelfvernietigende gedrag zonder hem tegen me op te zetten of te wantrouwen?

Me zus wil een interventie omdat zij denk aan de kinderen. Me andere zus heeft er vrede mee en zegt dat het mee valt. Ik vind ook dat het mee valt. Maar ik kan niet eeuwig 'blind' zijn?

Hoe gaan jullie om met een 'alcoholverslaafde' familie als hij vraagt een biertje mee te nemen als je langs komt?

We roken allebei, maar me zus heeft er ook en hekel aan: zij is echte helemaal anti alles een echte gezondheidsfanaat met hardlopen, sporten, en gezond eten etc. dat maakt het alleen moeilijker.

Mijn probleem is dat ik een heel diepe en hechte band met me zusje heb. Ze is alles voor me en ik ben 'altijd' heel eerlijk tegen haar geweest. We hebben soms onze verschillen maar dat is vaak omdat we familie zijn goedgepraat. Je moet weten me zus wil voor iedereen zorgen en bemoeid zich overal mee. Zelf komt ze uit een depressie en heeft zich sterk gevochten en assertief.

Ik heb het woord 'emotionele chantage' niet bij hun laten vallen want dat is een atoombom in de familie. Maar die kant gaat het steeds meer op van beide kanten zowel me broer als me zus zijn daaraan schuldig. Ik kan me grenzen aardig aangeven maar al hun drogredenen, en dubbele bindingen dat gaat me soms boven het hoofd.....

Zoals me naam zegt ik hou van zoete witte wijn als ik uit ga, het sociale smeermiddel om een leuke tijd te hebben. Maar als ex-drugsgebruiker weet ik dat ik me op gevaarlijk terrein bevind en een terugval is groot. maar ik kan het nu goed handelen. Ik wil niet hypocriet zijn maar wel het goede doen?! Voor beide partijen....

gr. ex-partyanimal (onbewust) die nu bewust uit gaat met grenzen aan zijn drankgebruik. En vooral niet een terugval wil hebben!

Ik raad jou aan om na te denken jouw relatie met je broer.

Klik om te vergroten...

Dat heb ik gedaan en overlegt met mijn psycholoog: conclusie ik voel me machteloos en ben in conflict over loyaliteit tussen mijn familie en me broer. Ik kan het nu redelijk los laten want hij 'gedraagt zich redelijk'. Ik ben er gewoon voor hem als hij het aangeeft en tot hij wakker wordt en uit zijn ontkenningsfase komt speel ik de poppenkast mee...

Hoe het was, hoe het ging, en hoe het is.

Klik om te vergroten...

Ik heb hem verteld dat zijn ontkenning ook al is hij heterdaad betrapt bij mij een slecht gevoel geeft en me boos/gefrustreerd maakt. Zijn antwoord: "dat is jouw probleem..."

Praat met hem er over.
Pak een fotoboek erbij met een foto van hem waar hij gelukkig was zonder alle 'genotsmiddelen'

Klik om te vergroten...

De foto's ga ik met hem doornemen, maar die zijn van 25 jaar geleden op zijn 15e daarna is hij het slechte pad op gegaan en uit huis gezet. Ik heb hem toen 10 jaar niet gesproken.

Vertel hem dat iedereen die zich zorgen maakt en boos wordt dat alleen maar uit liefde doet

Klik om te vergroten...

Ik hem nog contact met hem, maar vertrouw hem niet meer. Dat is begrijpelijk. Dat heb ik hem ook verteld en als hij zijn goede kant laat zien ik hem weer kan vertrouwen.

Vertel je gevoelens niet alleen, maar leg het uit

Klik om te vergroten...

Ik heb hem uitgelegd dat ik me machteloos voel en hij mij altijd om hulp kan vragen: de deur is open (tot bepaalde hoogte)

Vertel hoe het is om hem zo te zien

Klik om te vergroten...

Gelukkig ziet hij er nog verzorgd uit, het is alleen zijn gedrag. Hoe wel ik er niet bij was kan ik daar niets van zeggen van wat ik heb vernomen van anderen. Ik confronteer hem wel als hij dronken is en ga dan weg.

Wat hij zou doen als jij in zijn positie zat

Klik om te vergroten...

Dat heeft hij al bewezen, toen ik opgenomen was was hij me 1 keer komen bezoeken. Daar had ik veel aan. Daarom blijft de deur nog op een kier...

En tot slot
Geef hem het gevoel
Dat hij zijn shit bij jou kwijt kan
Zijn shit wat zo diep aan hem knaagt waardoor hij op het punt staat alles te verliezen

Klik om te vergroten...

Dat is het probleem, dat doet hij niet, ook niet naar doovragen etc. Ik weet niet waarom hij drinkt en wat hem scheelt? Tuurlijk vindt ik vervelend dat hij falliet is en in schuldhulp zit, maar daarna heeft hij met zijn alcoholprobleem het ook verpest bij nieuwe baas. Dus dat beseft hij gewoon niet?!
Hij denkt gewoon slimmer te zijn dan de alcohol of de rest van de wereld.

Succes !

Klik om te vergroten...

Meer hij suc6, dat heeft hij nodig.
Maar nu kan ik er redelijk mindfull mee leven. Ik bedoel het heeft geen invloed op mijn taken en activiteiten meer.

Op deze manier klinkt het net of je weet waar je mee bezig bent.

MeejheM zei:

Op deze manier klinkt het net of je weet waar je mee bezig bent.

Klik om te vergroten...

Ik voel me machteloos, boos en teleurgesteld.
Ik ben eerlijk tegen hem geweest maar hij blijft ontkennen, ik stop er dus geen energie meer in tot hij wakker wordt.
Ik ga een gesprek met een ervaringsdeskundige voeren over de toestand.
Ik denk dat als ervaringsdeskundige wel dat hij denk dat ie weet wat hij doet maar hij wil zijn problemen niet delen. dan houdt het voor mij op. Hij zoekt maar professionele hulp.
Ik blijf er voorlopig mindfull over en ga door met leven....

Zoetewijn68 zei:

[knip]Ik ben eerlijk tegen hem geweest maar hij blijft ontkennen, ik stop er dus geen energie meer in tot hij wakker wordt.

Ik ga een gesprek met een ervaringsdeskundige voeren over de toestand.
[knip]

Klik om te vergroten...

Dat is een contradictie(i.t.).

Geloof mij, gesprekken voeren helpen een verslaafd niet bij het inzien van zijn probleem. Of de betrokkene erbij zit of niet maakt ook geen verschil.

Ik vind het knap dat je zoveel moeite doet voor je broer, maar de juiste volgorde ligt anders. Je KAN NIET stoppen of werken aan een verslaving wanneer de betrokken persoon het probleem niet erkent. Zelfs dan moet je nog het onderliggende probleem zoeken wat de verslaving veroorzaakt.

Je hoeft je hier niet te verdedigen, dat is verspilde moeite.

Ik hoop dat je gesprek iets bruikbaars oplevert.

Wauw het doet me pijn om te lezen hoe veel moeite jij in hem steekt en hij alsnog alle deuren sluit..
Misschien omdat ik me zelf ook deels in zijn situatie bevindt.. Ik vind het zó moeilijk om hulp te vragen of over dingen te praten. Of meestal vertel ik het niet om één of andere reden.

Wat ik zeggen wou.. Is dat dit misschien een hele rare manier is om hulp te vragen. Dat hij zijn omgeving aantoont hoe diep gezonken hij is en niet is staat is om hulp of andere dingen te accepteren of inzien.
En dan alsnog.. Alles begint met zelfbewustheid. Totdat jouw broer zijn probleem zal ontkennen, zal ie waarschijnlijk ook verslaafd blijven.

Alles begint bij jezelf, de mensen om je heen zijn af en toe een steuntje of een pilaar voor als het niet even gaat of je hebt een duwtje nodig.

Je lijkt mij een geweldige zus, en volgens mij heb je meer gedaan dan je kon. Ben blij dat het met jou in ieder geval beter gaat

take care !!

HoneyC zei:

Misschien omdat ik me zelf ook deels in zijn situatie bevindt.. Ik vind het zó moeilijk om hulp te vragen of over dingen te praten. Of meestal vertel ik het niet om één of andere reden.

Klik om te vergroten...

Bij mij kwam er uit reguliere bloedtesten naar boven dat mijn lever erg hard werkte. Er was voor mij eigenlijk geen keuze meer dan tot een beperkte groep mijn probleem(Alcohol) te erkennen. Een andere verklaring was er niet meer.

Sinds die tijd merkte ik eigenlijk dat ik steeds meer steun ervoer, omdat ik voor mijn probleem uitkwam, dat was eigenlijk nooit een keuze geweest. Maar kwam door ander onderzoek dus boven water. Ik krijg ondanks veel vallen en opstaan nog steeds veel steun, uit allerhande hoeken. Ik durf zelfs te stellen dat niemand mij heeft laten vallen.

Ik ken ook mensen die bij hun opstaan alle steun ervaren, echter als ze vallen de put in gepraat worden. niet door iedereen, maar bijvoorbeeld je directe familie staat erg nabij.

Bij mij kun je altijd je hart luchten, maar je zult versteld staan hoeveel mensen er positief op reageren als je als verslaafde het zelf durft te uitten. Ik daag je uit het te proberen. Wie je kwijtraakt zijn nooit je vrienden geweest.

@Zoetewijn68

Misschien een beetje off-topic, maar dan nog.. een klein stukje erkenning.
De manier waarop je je verhaal hebt geschreven, je woordkeuze en ook het stukje 'bewustheid' richting jezelf is goed te merken.. mijn complimenten daarvoor, hou dat vooral vast.

Zeker met het internet waar toch de intonatie ontbreekt, is het belangrijk onze boodschap zo goed mogelijk te verpakken, soms kost het ons wat extra moeite, maar vaak blijkt dit toch een juiste investering te zijn.

Betreft de situatie met je broer, wellicht dat ik er later inhoudelijk nog even wat meer op reageer.
Ondanks je topic al een aantal maandjes bestaat, leef ik met je mee en hoop ik dat de situatie in een stijgende lijn aan het herstellen is voor jullie allemaal.

MeejheM zei:

HoneyC zei:

Misschien omdat ik me zelf ook deels in zijn situatie bevindt.. Ik vind het zó moeilijk om hulp te vragen of over dingen te praten. Of meestal vertel ik het niet om één of andere reden.

Klik om te vergroten...

Bij mij kwam er uit reguliere bloedtesten naar boven dat mijn lever erg hard werkte. Er was voor mij eigenlijk geen keuze meer dan tot een beperkte groep mijn probleem(Alcohol) te erkennen. Een andere verklaring was er niet meer.

Sinds die tijd merkte ik eigenlijk dat ik steeds meer steun ervoer, omdat ik voor mijn probleem uitkwam, dat was eigenlijk nooit een keuze geweest. Maar kwam door ander onderzoek dus boven water. Ik krijg ondanks veel vallen en opstaan nog steeds veel steun, uit allerhande hoeken. Ik durf zelfs te stellen dat niemand mij heeft laten vallen.

Ik ken ook mensen die bij hun opstaan alle steun ervaren, echter als ze vallen de put in gepraat worden. niet door iedereen, maar bijvoorbeeld je directe familie staat erg nabij.

Bij mij kun je altijd je hart luchten, maar je zult versteld staan hoeveel mensen er positief op reageren als je als verslaafde het zelf durft te uitten. Ik daag je uit het te proberen. Wie je kwijtraakt zijn nooit je vrienden geweest.

Klik om te vergroten...

Ik heb ook maar één vriendin en zij weet van mij gebruik. En voor derest heb ik een paar menswn die dicht bij mij staan, mijn situatie kennen en hebben ervaren. Alleen ik kan niet zeggen hey ik heb bruin of bori gebruikt, ik wil hen niet zó erg teleurstellen en kwetsen. Ik ben er zéér bewust van dat ik mezelf oom naar de klote help, dus binnenkort krijg ik ook de hulp wat ik nodig heb. Want ik ben nog jong, en heb goede kwaliteiten wat ik wil uitbreiden en niet verkloten door drugs and stuff..