#1
Oh, en poesje is weer terug! Zit me nu al aan te kijken van: "ik wil eten, waar is het"?
Slapen gaat wel steeds beter ondanks mijn oude mannenkwaal.
Slapen gaat wel steeds beter ondanks mijn oude mannenkwaal.
Depressief door cannabis of door leven?
520 antwoorden
81 weergaven
18-5-2026
#2
Probeer niet teveel te piekeren!
Dat zal me waarschijnlijk moeilijker vallen, piekeren heb ik altijd gedaan.
Niet goed, ik weet het. ik doe mijn best, ga nu maar ff proberen bezig te blijven....
#3
Vwb die ene joint, is je opgevallen, dat je deze helemaal niet lekker hebt gevonden, en ook het effect ervan niet?
Dat komt, omdat je er eigenlijk zwaar tegen bent geworden en het roken ervan nu veel en veel te veel een beladen onderwerp is geworden. Een héél goede zaak op zich!
Dat is het voor deel wat bij het nadeel hoort. Volgens wijlen dhr. J. Cruyff...
Ok. Piekeren en..... Bezigheden.
Het hebben van bezigheden is hét middel tegen piekeren!!
De neiging tot piekeren zul je blijven houden. Dat hoort nou eenmaal bij jou. (En mij)
Daar kan je iets mee gaan doen, wat het beter draaglijk maakt.
Dit zijn: onder andere het bezig zijn.
Die bezigheden, wel,
Dat kunnen hele kleine bezigheden zijn.
De grootte daarvan doet er totaal niet toe.
Het gaat erom, dat je je gedachten kunt verzetten. Of: kunt sturen.
Ikzelf werk al vele, vele jaren met deze methode. En, als je dit een beetje onder de knie hebt, (Dit duurt even) dan kun he je ook nog eens veel energie besparen.
Belangrijk is, dat je die bezigheden l e u k vindt, plus, dat déze natuurlijk niet te duur moeten zijn.
Een voorbeeld hiervan is:
Het afgelopen jaar heb ik mij beziggehouden met electriciteitsleer.
Deze kon ik vinden op Wikipedia. Dus, kosten: 0,00 euro. Daar ben ik begonnen..
Als je dan zover bent, dat je artikelen., of artikeltjes hiervoor nodig hebt, dan kan je op internet heel veel vinden, en ook nog eens voor een prikkie!
Een prix d' mix zogezegd! Want:
Er zijn mensen, die stoppen met de Electra hobby. Dat zijn ze!
dit zijn namelijk de plekjes, waar je voor heel weinig Heel veel kunt scoren !
Maar, het gaat hier om jou, dus mijn advies is om te beginnen: Zoek leuke, kleine bezigheden.
Denk hier eensover na?
!
Dat komt, omdat je er eigenlijk zwaar tegen bent geworden en het roken ervan nu veel en veel te veel een beladen onderwerp is geworden. Een héél goede zaak op zich!
Dat is het voor deel wat bij het nadeel hoort. Volgens wijlen dhr. J. Cruyff...
Ok. Piekeren en..... Bezigheden.
Het hebben van bezigheden is hét middel tegen piekeren!!
De neiging tot piekeren zul je blijven houden. Dat hoort nou eenmaal bij jou. (En mij)
Daar kan je iets mee gaan doen, wat het beter draaglijk maakt.
Dit zijn: onder andere het bezig zijn.
Die bezigheden, wel,
Dat kunnen hele kleine bezigheden zijn.
De grootte daarvan doet er totaal niet toe.
Het gaat erom, dat je je gedachten kunt verzetten. Of: kunt sturen.
Ikzelf werk al vele, vele jaren met deze methode. En, als je dit een beetje onder de knie hebt, (Dit duurt even) dan kun he je ook nog eens veel energie besparen.
Belangrijk is, dat je die bezigheden l e u k vindt, plus, dat déze natuurlijk niet te duur moeten zijn.
Een voorbeeld hiervan is:
Het afgelopen jaar heb ik mij beziggehouden met electriciteitsleer.
Deze kon ik vinden op Wikipedia. Dus, kosten: 0,00 euro. Daar ben ik begonnen..
Als je dan zover bent, dat je artikelen., of artikeltjes hiervoor nodig hebt, dan kan je op internet heel veel vinden, en ook nog eens voor een prikkie!
Een prix d' mix zogezegd! Want:
Er zijn mensen, die stoppen met de Electra hobby. Dat zijn ze!
dit zijn namelijk de plekjes, waar je voor heel weinig Heel veel kunt scoren !
Maar, het gaat hier om jou, dus mijn advies is om te beginnen: Zoek leuke, kleine bezigheden.
Denk hier eensover na?
!
#4
"Depressief door cannabis of door leven?"
Het antwoord daarop is nu wel duidelijk. Beiden! Ik mis mijn vader die vorig jaar overleden is. Ik zou zo graag nog even met hem praten. Even praten over de dagelijkse dingen. Ik mis mijn moeder die eigenlijk veel te snel weg was, zou haar zo graag nog wat dingen vragen. Ik mis mijn hond nog steeds die ik een jaar geleden heb moeten laten inslapen, ik mis zelfs mijn ex-vriendin van jaren geleden. "Getriggerd" door iemand die ik een tijdje geleden ben tegengekomen met zo'n beetje dezelfde eigenschappen. Ze is een grote hulp, maar....
Jullie vertelden mij wel dat het afkicken van wiet zou gaan met pieken en dalen. De reden hiervoor zou zijn dat ik jarenlang mijn emoties naar de achtergrond zou hebben gedrukt door zo veel te blowen. Ik kan nu wel bevestigen dat het zo is. Duidelijk. Sinds begin van dit jaar ben ik heel emotioneel geworden. Erger dan tevoren. Ik loop nu rond met het idee dat ik helemaal terug ben bij af. Slapen doe ik bijna niet meer en ik dacht dat het de goede kant op ging. Dat blijkt toch even anders te liggen. Mijn emoties hebben de overhand gekregen op sommige momenten.
Ik heb altijd gedacht dat onze familie een hele sterke familieband had met elkaar, dat blijkt ook niet waar te zijn. Ook dat speelt me erg op merk ik nu. Het feit dat mijn eigen zus, tantes, ooms, neven en nichten niet meer met me spreken is me ook niet in de koude kleren gaan zitten. Ook het feit dat ik uit mijn sociale omgeving weg ben helpt niet mee. Toen ik vroeger in mijn oude buurt de hond uitliet zo'n drie keer per dag, maakte ik altijd wel een praatje met èèn of meerdere personen. Dat is allemaal komen te vervallen. Hoe in godsnaam verwerk je dat?
Mijn vooruitzichten zijn ook niet erg best en ook dat draagt bij dat het begin van dit jaar gewoon gezegd behoorlijk klote is. Ik ben heel erg blij met met de hulp die ik krijg via dit forum maar eerlijk gezegd, het is geen vervanger voor familie. Wat betreft het blowen ben ik wel op de goede weg, laatst nog een paar haaltjes genomen van een joint, wat me helemaal niet beviel. Blowen wil ik niet meer.
Wat het ergste is zijn die opspelende emoties, die komen nu ik al een aantal weken nuchter ben, hard aan. Heel hard. Ik hoop werkelijk dat het de komende tijd iets minder gaat worden met die emoties omdat ze met me op de loop gaan en dat kan ik nu echt niet gebruiken. Ik moet op zoek naar een woning of onderkomen anders sta ik straks op straat. Moet wel een beetje mijn koppie er proberen bij te houden. Dat lukt nu nauwelijks.
Vraag me alsjeblieft niet meer of ik wil gaan praten met een "peut" of zo, ik zou toch precies hetzelfde vertellen als dat ik hier zou doen. En ik heb nou niet het idee dat een psycholoog opeens met een idee komt waar ik of jullie nog niet aan hebben gedacht. Ga sporten, houd jezelf bezig, hoor je wel. Je moet er wel de energie voor hebben. En die is langzaam uit mij weggevloeid lijkt het wel. Ik loop weer door het huis als een zombie zonder fut.
Op dit ogenblik is het zoals @Legio Patria Nostra en ik het hierboven al over hebben gehad. Piekeren, malen en nadenken over hoe nou verder. Ook dat vreet de energie uit je lichaam weg. Het gezond eten is er met de feestdagen wel bij ingeschoten, dus dat zal het eerst zijn wat ik weer ga oppakken. Sporten wil ik ook graag, op 100 meter lopen zit hier een heel goedkope sportschool. Zou er graag wat gaan trainen maar kan het gewoonweg nog niet opbrengen. En financieel gezien zit het ook niet mee....
Het enige wat me rest is de boel van me proberen af te schrijven wat, dacht ik, tot het nieuwe jaar aardig ging. Maar ook dat vreet zo veel energie bij me weg, ik heb dit stukje nu geschreven en kan weer gaan slapen omdat ik op ben. Misschien moet ik een GGZ-arts vragen om medicatie maar dat is absoluut het laatste wat ik zou willen, verslaafd raken aan "pammetjes" of zo en dan van de ene in de andere verslaving vallen. Dikke nope voor mij.
Wat ik wel weet ondertussen is dat ik hier een luisterend oor vinden kan en dat doet veel goeds met me. Nog steeds verbaasd het me hoeveel mensen er "rond huppelen" op een forum voor drugs met het hart op de juiste plaats en die ook nog eens komen met vaak goede adviezen en hulp. Uiteindelijk moet ik toch zelf door deze periode heen maar met zo'n forum als dit zou dat toch een keertje moeten lukken. Nu alleen even niet.....
Het antwoord daarop is nu wel duidelijk. Beiden! Ik mis mijn vader die vorig jaar overleden is. Ik zou zo graag nog even met hem praten. Even praten over de dagelijkse dingen. Ik mis mijn moeder die eigenlijk veel te snel weg was, zou haar zo graag nog wat dingen vragen. Ik mis mijn hond nog steeds die ik een jaar geleden heb moeten laten inslapen, ik mis zelfs mijn ex-vriendin van jaren geleden. "Getriggerd" door iemand die ik een tijdje geleden ben tegengekomen met zo'n beetje dezelfde eigenschappen. Ze is een grote hulp, maar....
Jullie vertelden mij wel dat het afkicken van wiet zou gaan met pieken en dalen. De reden hiervoor zou zijn dat ik jarenlang mijn emoties naar de achtergrond zou hebben gedrukt door zo veel te blowen. Ik kan nu wel bevestigen dat het zo is. Duidelijk. Sinds begin van dit jaar ben ik heel emotioneel geworden. Erger dan tevoren. Ik loop nu rond met het idee dat ik helemaal terug ben bij af. Slapen doe ik bijna niet meer en ik dacht dat het de goede kant op ging. Dat blijkt toch even anders te liggen. Mijn emoties hebben de overhand gekregen op sommige momenten.
Ik heb altijd gedacht dat onze familie een hele sterke familieband had met elkaar, dat blijkt ook niet waar te zijn. Ook dat speelt me erg op merk ik nu. Het feit dat mijn eigen zus, tantes, ooms, neven en nichten niet meer met me spreken is me ook niet in de koude kleren gaan zitten. Ook het feit dat ik uit mijn sociale omgeving weg ben helpt niet mee. Toen ik vroeger in mijn oude buurt de hond uitliet zo'n drie keer per dag, maakte ik altijd wel een praatje met èèn of meerdere personen. Dat is allemaal komen te vervallen. Hoe in godsnaam verwerk je dat?
Mijn vooruitzichten zijn ook niet erg best en ook dat draagt bij dat het begin van dit jaar gewoon gezegd behoorlijk klote is. Ik ben heel erg blij met met de hulp die ik krijg via dit forum maar eerlijk gezegd, het is geen vervanger voor familie. Wat betreft het blowen ben ik wel op de goede weg, laatst nog een paar haaltjes genomen van een joint, wat me helemaal niet beviel. Blowen wil ik niet meer.
Wat het ergste is zijn die opspelende emoties, die komen nu ik al een aantal weken nuchter ben, hard aan. Heel hard. Ik hoop werkelijk dat het de komende tijd iets minder gaat worden met die emoties omdat ze met me op de loop gaan en dat kan ik nu echt niet gebruiken. Ik moet op zoek naar een woning of onderkomen anders sta ik straks op straat. Moet wel een beetje mijn koppie er proberen bij te houden. Dat lukt nu nauwelijks.
Vraag me alsjeblieft niet meer of ik wil gaan praten met een "peut" of zo, ik zou toch precies hetzelfde vertellen als dat ik hier zou doen. En ik heb nou niet het idee dat een psycholoog opeens met een idee komt waar ik of jullie nog niet aan hebben gedacht. Ga sporten, houd jezelf bezig, hoor je wel. Je moet er wel de energie voor hebben. En die is langzaam uit mij weggevloeid lijkt het wel. Ik loop weer door het huis als een zombie zonder fut.
Op dit ogenblik is het zoals @Legio Patria Nostra en ik het hierboven al over hebben gehad. Piekeren, malen en nadenken over hoe nou verder. Ook dat vreet de energie uit je lichaam weg. Het gezond eten is er met de feestdagen wel bij ingeschoten, dus dat zal het eerst zijn wat ik weer ga oppakken. Sporten wil ik ook graag, op 100 meter lopen zit hier een heel goedkope sportschool. Zou er graag wat gaan trainen maar kan het gewoonweg nog niet opbrengen. En financieel gezien zit het ook niet mee....
Het enige wat me rest is de boel van me proberen af te schrijven wat, dacht ik, tot het nieuwe jaar aardig ging. Maar ook dat vreet zo veel energie bij me weg, ik heb dit stukje nu geschreven en kan weer gaan slapen omdat ik op ben. Misschien moet ik een GGZ-arts vragen om medicatie maar dat is absoluut het laatste wat ik zou willen, verslaafd raken aan "pammetjes" of zo en dan van de ene in de andere verslaving vallen. Dikke nope voor mij.
Wat ik wel weet ondertussen is dat ik hier een luisterend oor vinden kan en dat doet veel goeds met me. Nog steeds verbaasd het me hoeveel mensen er "rond huppelen" op een forum voor drugs met het hart op de juiste plaats en die ook nog eens komen met vaak goede adviezen en hulp. Uiteindelijk moet ik toch zelf door deze periode heen maar met zo'n forum als dit zou dat toch een keertje moeten lukken. Nu alleen even niet.....
#5
Toch zou een gesprek met een psycholoog je echt niet verkeerd doen. Al is het alleen maar een intake. Eenzaamheid is een bekend probleem in Nederland, vooral bij de iets oudere medemens. Niks om je voor te schamen."Depressief door cannabis of door leven?"
Het antwoord daarop is nu wel duidelijk. Beiden! Ik mis mijn vader die vorig jaar overleden is. Ik zou zo graag nog even met hem praten. Even praten over de dagelijkse dingen. Ik mis mijn moeder die eigenlijk veel te snel weg was, zou haar zo graag nog wat dingen vragen. Ik mis mijn hond nog steeds die ik een jaar geleden heb moeten laten inslapen, ik mis zelfs mijn ex-vriendin van jaren geleden. "Getriggerd" door iemand die ik een tijdje geleden ben tegengekomen met zo'n beetje dezelfde eigenschappen. Ze is een grote hulp, maar....
Jullie vertelden mij wel dat het afkicken van wiet zou gaan met pieken en dalen. De reden hiervoor zou zijn dat ik jarenlang mijn emoties naar de achtergrond zou hebben gedrukt door zo veel te blowen. Ik kan nu wel bevestigen dat het zo is. Duidelijk. Sinds begin van dit jaar ben ik heel emotioneel geworden. Erger dan tevoren. Ik loop nu rond met het idee dat ik helemaal terug ben bij af. Slapen doe ik bijna niet meer en ik dacht dat het de goede kant op ging. Dat blijkt toch even anders te liggen. Mijn emoties hebben de overhand gekregen op sommige momenten.
Ik heb altijd gedacht dat onze familie een hele sterke familieband had met elkaar, dat blijkt ook niet waar te zijn. Ook dat speelt me erg op merk ik nu. Het feit dat mijn eigen zus, tantes, ooms, neven en nichten niet meer met me spreken is me ook niet in de koude kleren gaan zitten. Ook het feit dat ik uit mijn sociale omgeving weg ben helpt niet mee. Toen ik vroeger in mijn oude buurt de hond uitliet zo'n drie keer per dag, maakte ik altijd wel een praatje met èèn of meerdere personen. Dat is allemaal komen te vervallen. Hoe in godsnaam verwerk je dat?
Mijn vooruitzichten zijn ook niet erg best en ook dat draagt bij dat het begin van dit jaar gewoon gezegd behoorlijk klote is. Ik ben heel erg blij met met de hulp die ik krijg via dit forum maar eerlijk gezegd, het is geen vervanger voor familie. Wat betreft het blowen ben ik wel op de goede weg, laatst nog een paar haaltjes genomen van een joint, wat me helemaal niet beviel. Blowen wil ik niet meer.
Wat het ergste is zijn die opspelende emoties, die komen nu ik al een aantal weken nuchter ben, hard aan. Heel hard. Ik hoop werkelijk dat het de komende tijd iets minder gaat worden met die emoties omdat ze met me op de loop gaan en dat kan ik nu echt niet gebruiken. Ik moet op zoek naar een woning of onderkomen anders sta ik straks op straat. Moet wel een beetje mijn koppie er proberen bij te houden. Dat lukt nu nauwelijks.
Vraag me alsjeblieft niet meer of ik wil gaan praten met een "peut" of zo, ik zou toch precies hetzelfde vertellen als dat ik hier zou doen. En ik heb nou niet het idee dat een psycholoog opeens met een idee komt waar ik of jullie nog niet aan hebben gedacht. Ga sporten, houd jezelf bezig, hoor je wel. Je moet er wel de energie voor hebben. En die is langzaam uit mij weggevloeid lijkt het wel. Ik loop weer door het huis als een zombie zonder fut.
Op dit ogenblik is het zoals @Legio Patria Nostra en ik het hierboven al over hebben gehad. Piekeren, malen en nadenken over hoe nou verder. Ook dat vreet de energie uit je lichaam weg. Het gezond eten is er met de feestdagen wel bij ingeschoten, dus dat zal het eerst zijn wat ik weer ga oppakken. Sporten wil ik ook graag, op 100 meter lopen zit hier een heel goedkope sportschool. Zou er graag wat gaan trainen maar kan het gewoonweg nog niet opbrengen. En financieel gezien zit het ook niet mee....
Het enige wat me rest is de boel van me proberen af te schrijven wat, dacht ik, tot het nieuwe jaar aardig ging. Maar ook dat vreet zo veel energie bij me weg, ik heb dit stukje nu geschreven en kan weer gaan slapen omdat ik op ben. Misschien moet ik een GGZ-arts vragen om medicatie maar dat is absoluut het laatste wat ik zou willen, verslaafd raken aan "pammetjes" of zo en dan van de ene in de andere verslaving vallen. Dikke nope voor mij.
Wat ik wel weet ondertussen is dat ik hier een luisterend oor vinden kan en dat doet veel goeds met me. Nog steeds verbaasd het me hoeveel mensen er "rond huppelen" op een forum voor drugs met het hart op de juiste plaats en die ook nog eens komen met vaak goede adviezen en hulp. Uiteindelijk moet ik toch zelf door deze periode heen maar met zo'n forum als dit zou dat toch een keertje moeten lukken. Nu alleen even niet.....
Maar een psycholoog laat je op een andere manier naar bepaalde trauma's kijken. En leert je dealen met emoties en pijn. Het heeft mij in ieder geval erg geholpen want ik wist niet hoe ik dat moest aanpakken. Pijn van vroeger, pijn van nu, emoties onderdrukken met drugs.
#6
Heel erg moeilijk allemaal @Bad Karma...
De manier waarop je omgaat met een emotie is zó cruciaal belangrijk. Vanuit ons standpunt zien we wat onze gedachten over ons gevoel zeggen, dat noemen we emoties: een gevoel met een verhaal eraan vast. Maar een emotie zelf geeft geen ene moer om dat verhaal. Alles wat het wil, is overmatige energie kwijtraken en terugkeren naar een equilibrium. Emotie = energy in motion. Dat is wat het is. Ik denk dat je er grote baat bij hebt om je emoties meer te gaan bekijken als meer neutrale fenomenen in je bewustzijn, in plaats van redenen om jezelf verder te pijnigen over je levenssituatie. Ja, je situatie sucked op het moment, maar je lichaam probeert je te helpen door die vastzittende rondgaande energie aan je te tonen. Op zo'n moment kun je beter meegaan in dat proces en puur die rauwe sensatie van die energie/emotie gaan voelen, zonder jezelf te verliezen in het verhaal dat je gedachten erover hebben.
Het is niet makkelijk, maar het moet gedaan worden. Onze lichamen zijn intelligent. Ze weten wat er nodig is en willen helpen, het is alleen dat ons hoofd er vaak anders over denkt en we onszelf daardoor gaan tegenwerken. Een tip van ik weet niet meer wie, was om je emoties als kleine kinderen te zien. Ze zullen niet stoppen met schreeuwen/huilen totdat de gepaste aandacht gegeven wordt. Dan pas worden ze rustig. Alleen wij kunnen onze kinderen (emoties) kalmeren, door naar ze te gaan luisteren zonder oordeel.
Misschien vind je dit allemaal niets, maar ik lees je berichten geregeld en dan wil ik graag reageren maar weet ik niet of het respectvol is om te zeggen dat het helpt om alles meer afstandelijk te bekijken. Je zit namelijk wel in een klote situatie en het kan heel ongevoelig overkomen om te zeggen het allemaal maar meer afstandelijk te gaan bekijken. Toch denk ik dat je een manier zult moeten vinden om om te gaan met je energie/emoties. Zoals je zegt zorgt het piekeren over en vechten tegen je gevoel voor een groot verlies aan energie, dus dat weet je zelf al. Soms helpt praten (met een psycholoog of zo) over deze dingen mensen, maar dit is ook niet altijd de oplossing voor iedereen op elk moment. Zelf ben ik daar ook niet van, dus begrijp ik je daar goed in. Maar alsnog zul je wel een weg moeten vinden naar je gevoel en zo de meester worden van je eigen energie. En dat ben je al, echt waar, dat ben je. Maar soms moeten we weer leren dat wij de meester zijn over onze energie. Dat wij de vader/moeder zijn van onze kinderen en dat we die verantwoordelijkheid op ons moeten nemen, maar dat we ook de absolute competentie hebben om dat te doen. Er is werkelijk geen emotie die in staat is ons te overweldigen, wanneer we niet naar onze gedachten óver die emotie luisteren.
Hoop echt dat je die weg naar je gevoel vindt man... En uit dit patroon komt.
Sterkte man... Nooit opgeven!
Ik weet niet of het de juiste tijd is om dit te zeggen, maar heb je er al eens aan gedacht dat die emoties opspelen omdat ze schreeuwen om gevoeld te worden door jou?Wat het ergste is zijn die opspelende emoties, die komen nu ik al een aantal weken nuchter ben, hard aan. Heel hard. Ik hoop werkelijk dat het de komende tijd iets minder gaat worden met die emoties omdat ze met me op de loop gaan en dat kan ik nu echt niet gebruiken.
De manier waarop je omgaat met een emotie is zó cruciaal belangrijk. Vanuit ons standpunt zien we wat onze gedachten over ons gevoel zeggen, dat noemen we emoties: een gevoel met een verhaal eraan vast. Maar een emotie zelf geeft geen ene moer om dat verhaal. Alles wat het wil, is overmatige energie kwijtraken en terugkeren naar een equilibrium. Emotie = energy in motion. Dat is wat het is. Ik denk dat je er grote baat bij hebt om je emoties meer te gaan bekijken als meer neutrale fenomenen in je bewustzijn, in plaats van redenen om jezelf verder te pijnigen over je levenssituatie. Ja, je situatie sucked op het moment, maar je lichaam probeert je te helpen door die vastzittende rondgaande energie aan je te tonen. Op zo'n moment kun je beter meegaan in dat proces en puur die rauwe sensatie van die energie/emotie gaan voelen, zonder jezelf te verliezen in het verhaal dat je gedachten erover hebben.
Het is niet makkelijk, maar het moet gedaan worden. Onze lichamen zijn intelligent. Ze weten wat er nodig is en willen helpen, het is alleen dat ons hoofd er vaak anders over denkt en we onszelf daardoor gaan tegenwerken. Een tip van ik weet niet meer wie, was om je emoties als kleine kinderen te zien. Ze zullen niet stoppen met schreeuwen/huilen totdat de gepaste aandacht gegeven wordt. Dan pas worden ze rustig. Alleen wij kunnen onze kinderen (emoties) kalmeren, door naar ze te gaan luisteren zonder oordeel.
Misschien vind je dit allemaal niets, maar ik lees je berichten geregeld en dan wil ik graag reageren maar weet ik niet of het respectvol is om te zeggen dat het helpt om alles meer afstandelijk te bekijken. Je zit namelijk wel in een klote situatie en het kan heel ongevoelig overkomen om te zeggen het allemaal maar meer afstandelijk te gaan bekijken. Toch denk ik dat je een manier zult moeten vinden om om te gaan met je energie/emoties. Zoals je zegt zorgt het piekeren over en vechten tegen je gevoel voor een groot verlies aan energie, dus dat weet je zelf al. Soms helpt praten (met een psycholoog of zo) over deze dingen mensen, maar dit is ook niet altijd de oplossing voor iedereen op elk moment. Zelf ben ik daar ook niet van, dus begrijp ik je daar goed in. Maar alsnog zul je wel een weg moeten vinden naar je gevoel en zo de meester worden van je eigen energie. En dat ben je al, echt waar, dat ben je. Maar soms moeten we weer leren dat wij de meester zijn over onze energie. Dat wij de vader/moeder zijn van onze kinderen en dat we die verantwoordelijkheid op ons moeten nemen, maar dat we ook de absolute competentie hebben om dat te doen. Er is werkelijk geen emotie die in staat is ons te overweldigen, wanneer we niet naar onze gedachten óver die emotie luisteren.
Hoop echt dat je die weg naar je gevoel vindt man... En uit dit patroon komt.
Sterkte man... Nooit opgeven!
#7
Sorry hoor, maar deze meiden zijn wel in voor een feestje. Moet je eens kijken wat een party animals.
Ik denk dat we goed bij elkaar passen. Partytime!
Ik denk dat we goed bij elkaar passen. Partytime!
#8
@Mindless
Bedankt voor je reactie. Zal hem nog wel een paar keer moeten lezen voor dat ik precies begrijp wat je er mee bedoelt. Haha.
Ik denk je daar wel eens gelijk in zou kunnen hebben. Nogmaals bedankt voor je reactie. Ben er eigenlijk wel een beetje klaar mee om mezelf te pijnigen over mijn levenssituatie... Ik moet de zaken toch eens wat anders gaan bekijken.
Bedankt voor je reactie. Zal hem nog wel een paar keer moeten lezen voor dat ik precies begrijp wat je er mee bedoelt. Haha.
Ik denk dat je er grote baat bij hebt om je emoties meer te gaan bekijken als meer neutrale fenomenen in je bewustzijn, in plaats van redenen om jezelf verder te pijnigen over je levenssituatie.
Ik denk je daar wel eens gelijk in zou kunnen hebben. Nogmaals bedankt voor je reactie. Ben er eigenlijk wel een beetje klaar mee om mezelf te pijnigen over mijn levenssituatie... Ik moet de zaken toch eens wat anders gaan bekijken.
#9
Sorry, soms leg ik dingen wat apart/langdradig/zweverig uit. Maar het komt er allemaal op neer om meer direct naar je gevoel te luisteren en minder naar je gedachten daarover.@Mindless
Bedankt voor je reactie. Zal hem nog wel een paar keer moeten lezen voor dat ik precies begrijp wat je er mee bedoelt. Haha.
Het is vreselijk die zelf-pijniging, ik ben er maar al te bekend mee helaas.Ik denk je daar wel eens gelijk in zou kunnen hebben. Nogmaals bedankt voor je reactie. Ben er eigenlijk wel een beetje klaar mee om mezelf te pijnigen over mijn levenssituatie... Ik moet de zaken toch eens wat anders gaan bekijken.
Maar met andere perceptie kunnen dingen heel snel heel anders gaan kijken. Probeer best buddies met je lichaam/gevoel te worden. Onze lichamen proberen ons echt constant te helpen, al lijkt het door verkeerde interpretatie vaak het tegenovergestelde...
Hoop echt dat het gauw beter met je zal gaan.
#10
Zelf heb ik een relatie gehad die altijd al lastig was, m'n hele leven lang al. Tot ik op een gegeven moment niet meer kon. Er werden grenzen keihard overschreden. Ik weet nog goed dat ik het erover had met mijn vriendin en ik gewoon moest stoppen met lopen. Ik wilde met m'n handen op m'n knieen stilstaan, voorovergebogen. Zo'n fysieke ervaring werd het. Toen ben ik er mee aan de slag gegaan. Naar diegene toe en een enkele sessie bij de psych. Ik was er niet in een keer af maar het was wél de start van een oplossing. Nadien heb ik nog meerdere malen m'n grenzen aan moeten geven. De situatie is nu gestabiliseerd en handelbaar.
Het gaat hier niet om ikke ikke ikke maar ik zie wel een overlap (fysiek reactie, mentale problemen) en onderschrijf veel van het bovenstaande. Er zijn ook 'peuten' zoals een haptonoom (lees dit ff voor de verduidelijking): https://www.marloesgielen.nl/ of een ademtherapeut. Je bent vastgelopen, kerel. Drijfzand. Het klinkt alsof je het nodig hebt, you dig?
Het gaat hier niet om ikke ikke ikke maar ik zie wel een overlap (fysiek reactie, mentale problemen) en onderschrijf veel van het bovenstaande. Er zijn ook 'peuten' zoals een haptonoom (lees dit ff voor de verduidelijking): https://www.marloesgielen.nl/ of een ademtherapeut. Je bent vastgelopen, kerel. Drijfzand. Het klinkt alsof je het nodig hebt, you dig?
#11
Watn BK beschrijft over het laten we zeggen " hard , harder. Te hardhsrd binnenkomen van de emoties, dat herken ik dus exact hetzelfde. Ja. Het is ook zoals Mindless zegt, deze altijd weggedrukte emoties, die m o e t e n gevoeld worden. En daardoor kunnen ze v e r w e r k t. gaan worden. Want juist dit is al die tijd gewoon niet gebeurd
En dan stapelt die hele hoop emoties zich op, En Nu kunnen ze, net als de druk in een hoge drukpan, naar buiten. En, dat doen ze!
BK, hier moet je doorheen. Niemand anders doet dit, of kan dit voor je oplossen.
Ik denk ook, dat dit goed is. Ben je erdoorheen, dan kun je verder! en die rugzak vol met keien, die een ware last zijn, deze wordt een heel stuk lichter.
Niet alle stenen gaan eruit, maar meer dan de helft, dat wel.
Ik zal je een voorspelling geven. Vwb de blowerij.
Door de toestanden van de laatste weken, en wat je recentelijk hebt meegemaakt, heb je tenminste één ding al bereikt.
Namelijk dit. Jij zal n o o i t, n e v e r meer kunnen genieten van een joint. Want dit heb je nu een compleet andere emotionele lading gegeven. En deze vergeet je nooit meer!
En al zou je een keertje voor de bijl gaan, dan zeg ik je, dat zo g auw je het effect ervan voelen gaat, dat je jezelf zó ontzettend slecht zult gaan voelen, dat je vrijwel direct weer genezen bent. Ja zeker.
Dit heb ik met alcohol. En een joint roken? Ik durf er nog niet eens aan te denken!
Probeer in elk geval te blijven bewegen.
Laat de emoties maar komen, en weer gaan.
Want dit doen ze. En dat neemt tijd.
Ga stressvolle situaties zo mogelijk even uit de weg.
Na verloop van tijd worden de emoties minder heftig....echt waar.
Hou je taai!
En dan stapelt die hele hoop emoties zich op, En Nu kunnen ze, net als de druk in een hoge drukpan, naar buiten. En, dat doen ze!
BK, hier moet je doorheen. Niemand anders doet dit, of kan dit voor je oplossen.
Ik denk ook, dat dit goed is. Ben je erdoorheen, dan kun je verder! en die rugzak vol met keien, die een ware last zijn, deze wordt een heel stuk lichter.
Niet alle stenen gaan eruit, maar meer dan de helft, dat wel.
Ik zal je een voorspelling geven. Vwb de blowerij.
Door de toestanden van de laatste weken, en wat je recentelijk hebt meegemaakt, heb je tenminste één ding al bereikt.
Namelijk dit. Jij zal n o o i t, n e v e r meer kunnen genieten van een joint. Want dit heb je nu een compleet andere emotionele lading gegeven. En deze vergeet je nooit meer!
En al zou je een keertje voor de bijl gaan, dan zeg ik je, dat zo g auw je het effect ervan voelen gaat, dat je jezelf zó ontzettend slecht zult gaan voelen, dat je vrijwel direct weer genezen bent. Ja zeker.
Dit heb ik met alcohol. En een joint roken? Ik durf er nog niet eens aan te denken!
Probeer in elk geval te blijven bewegen.
Laat de emoties maar komen, en weer gaan.
Want dit doen ze. En dat neemt tijd.
Ga stressvolle situaties zo mogelijk even uit de weg.
Na verloop van tijd worden de emoties minder heftig....echt waar.
Hou je taai!
#12
Laat de emoties maar komen
Eh nou, dat heb ik gedaan!
Ik ben vreselijk kwaad op @Syl en heb alle contact verbroken na een heleboel gezeur en gemekker. Ik vertelde haar een paar dagen geleden dat het voor mij beter zou als we contact even verbraken. Nou, dat was niet de bedoeling. Hoe ik zo ongevoelig kon zijn. Nu doet ze hetzelfde nadat ik vannacht heb uitgelegd dat ik geen ruzie e.d. wil. Nu wil zij de komende dagen geen contact meer.
Tegen zoveel wispelturigheid kan ik niet op, zit hier te koken van woede. Ik weet niet wat ik verkeerd doe maar ik schijn het bij vrouwen altijd te verneuken. Ze heeft me verwijderd uit haar vriendenlijst op Facebook en ik heb nu alles geblokkeerd van haar wat ik maar vinden kon.
Ondanks dat ze heel goed voor me is geweest, we chatten al maanden met elkaar, ze heeft me zelfs een duur kerstpakket gestuurd terwijl ze zelf ook niet veel geld heeft, is het beter voor me dat ik met haar geen contact meer opneem. Daar baal ik eigenlijk stevig van maar het is niet anders.
Mijn hoofd ligt nu helemaal overhoop omdat ik een goede vriendin kwijt ben die me ook nog eens eens van het blowen af hielp. Voor het grootste gedeelte is zij daar verantwoordelijk voor. Daar ben ik haar eeuwig dankbaar voor. Ze heeft het hart op de goede plaats en, het is ook nog eens een razend knappe vrouw ook.
De meeste mannen zullen zeggen: "Joh, Bad Karma. Ben je gek geworden of zo".
Ik denk het wel! Waarschijnlijk ben ik een stom rund als het op vrouwen aan komt, maar begrijpen doe ik ze niet. @Space Criminal : Advies graag!
#13
"Ik vertelde haar een paar dagen geleden dat het voor mij beter zou als we contact even verbraken. Nou, dat was niet de bedoeling. Hoe ik zo ongevoelig kon zijn. Nu doet ze hetzelfde nadat ik vannacht heb uitgelegd dat ik geen ruzie e.d. wil. Nu wil zij de komende dagen geen contact meer."
perfect dus!![:)]()
nee, niet leuk, geef elkaar ff rust dan
en kijk lekker na het weekend of je weer door een deur kan
ik ken @Syl een heel klein beetje, is een goed mens
jij ook @Bad Karma
dr zit alleen wat stress in de weg denk ik maar voor de rest bemoei ik me er niet mee
internet is soms k*t omdat je zoveel communicatiesignalen mist
geldt zelfs ook al voor een telefoongesprek
perfect dus!
nee, niet leuk, geef elkaar ff rust dan
en kijk lekker na het weekend of je weer door een deur kan
ik ken @Syl een heel klein beetje, is een goed mens
jij ook @Bad Karma
dr zit alleen wat stress in de weg denk ik maar voor de rest bemoei ik me er niet mee
internet is soms k*t omdat je zoveel communicatiesignalen mist
geldt zelfs ook al voor een telefoongesprek
#14
dr zit alleen wat stress in de weg
Ja. Dat heb je goed gezien. Maar ik kan niet met nog meer stress omgaan. Ik heb het al niet makkelijk de laatste tijd, komt dit er nog eens bovenop.
Het ging juist een beetje de goede kant op, ben nu weer terug bij af. Ik ben werkelijk kapot van de stress en zenuwen.
perfect dus!
Ik zie niet wat er perfect is aan het verneuken van een vriendschap.....
#15
is niet echt perfect, was een grapje
je zei dat jij geen contact meer wilde
en syl even later ook niet meer
dat is dan cynisch gezegd perfect
je zei dat jij geen contact meer wilde
en syl even later ook niet meer
dat is dan cynisch gezegd perfect
#16
#17
@Bad Karma Het leven zit vol tegenslagen, ik weet dat heel goed. Als je gevoel eenmaal geknakt is dan zoek je een uitweg. Maar nu blowen zal jij je alleen maar nog vervelender door voelen! Je zag het doel, je zag de finish en nu komt er weerstand. Geef niet op man! Je bent sterker dan dit
#18
tijd doet veel he
#19
tijd doet veel he
Ben bang dat het deze keer niet genoeg doet. Ik heb weer eens een keer een perfecte vriendschap verneukt.
#20
ah welnee
laat ff gaan
jullie hebben allebei serieuze stress
maakt het allemaal niet makkelijker
laat ff gaan
jullie hebben allebei serieuze stress
maakt het allemaal niet makkelijker