Clinic al geweest 8 weken. Maar nog steeds coke verslaafd

Ben al naar een kliniek geweest, erg veel geleerd.
Maar toch ben ik nog steeds verslaafd.
Heb zoveel moeite ermee!!

Deel graag je reactie!!??

Dan heb je ws. ook geleerd dat je verslaafd blijft tot je dood? En hoe je daar mee om moet gaan. En dat als je moeite hebt misschien zelfs iemand kan bellen van de kliniek of andere vertrouwenspersoon?

Hoeveel gebruik je dan ?

En hoe gebruik je het ?

Sterkte ermee zowiezo maat.

Natuurlijk ben je nog verslaafd. Dat blijf je ook, hebben ze je waarschijnlijk verteld in de verslavingszorg. Niet meer gebruiken wordt wel steeds makkelijker.

Als je verslaafd bent aan cocaïne dan is stress sterk gekoppeld aan coke gebruiken. Veel zin om coke te nemen betekent dus dat je een gevoel van ongemak hebt. Dus moet je je dan gaan afvragen: 'wat zijn gezond manieren om met dit gevoel om te gaan?'

*.exe2.0 zei:

Hoe kom je erbij dat een verslaafde vrij makkelijk te beinvloeden is over wat waarheid is en wat niet?
Hoe kom je erbij dat een verslaafdesnel alles gelooft?

Klik om te vergroten...

Het schijnt dat als in ziekenhuizen mensen elke dag heroine worden gegeven zonder dat erbij wordt gezegd dat het heroine is, dat ze er direct mee kunnen stoppen zonder ontwenningsverschijnselen. Ik kan me voorstellen dat het hierom erg belangrijk is als je iemand vertelt dat hij zijn hele leven verslaafd blijft of niet. De meeste anti-verslavingmethoden zijn gebaseerd op theorieën en modellen, zoals het Minnesota-model, dus dat ze zeggen dat iemand zijn hele leven verslaafd is of niet is maar een theorie of invalshoek. Dit kan ook gebaseerd zijn op het doel ervan (en dat de waarachtigheid een beetje wordt ondergeschikt) omdat je iemand dus wijsmaakt dat de risico's/valkuilen zijn hele leven zullen blijven (wat waar is) of dat iemand dus hard moet werken om een verslaving te boven te komen (wat ook waar is)

Neo-Shulginist zei:

De basis van het herstel is wel: erkennen dat je niet goed in staat bent om goed om te gaan met het middel waar je aan verslaafs bent. Daarom moet je ervoor zorgen dat je niet in een omgeving komt waar er gebruikt wordt en moet je ervoor zorgen dat je zo min mogelijk last hebt van stress.

Klik om te vergroten...

Aha, op deze manier verteld is het duidelijk wat je bedoelt ja!

Je leert niets af. Nee.
Een verslaving ( gedrag) leer je óók nooit af.
Deze verslaving blijft sluimerend aanwezig.
De duivel, die slaapt. ( zo beleef ik dit)
Dus, afleren bestaat volgens mij niet.
Aanleren, nieuw gedrsg, dus, dit bestaat wél. Dat doen we iedere dag.
De kunst van het weerstaan van verleiding, het kunnen voorkomen van een terugval is volgens mij:
Het aanleren van gedrag, waar mee je kunt voorkomen, dat de duivel ontwaakt.
Het aanleren van gedrag, wat je in de plaats kan zetten van het verslaving gedrag.
Daarvoor zijn er " trucjes ".
Deze kun je aanleren van ervaringsdeskundigen.
Bij mij werkt dit.....

De topic starter heeft niet eens meer gereageerd, zijn dit niet gewoon trollen?

Scherp blijven...........

In elk geval, zoals eerder al hier in dit thread vernoemd is, blijft een verslaving aanwezig. De rest van je levensdagen blijft dit zo.
Of je dat nou leuk vindt of niet.
Cravings zullen slijten. Bij de ene heftiger, dan bij een ander. Ben je hypergevoelig, erger.
Maar toch. De ziekte die verslaving heet, blijft. Sluimerend, en, ook al ben je jaren clean, het gaat een keertje mis en dan.....de terugval ligt ineens weer bij je aan de voeten. Hij grijpt er al ééntje vast, en dan...een tweede ronde gooit de deur open en zit je weer in de draaikolk die je zó ganz einfach de diepte intrekt naar het akelige diepe van opnieuw verslaafd zijn en dat in de gebruikers modus. Full
Chasse!
Probeer dit te voorkomen en dat is idd heeeeel hard werken.....!!!

Legio Patria Nostra zei:

Probeer dit te voorkomen en dat is idd heeeeel hard werken.....!!!

Klik om te vergroten...

Noodbackups hebben, basic fit Sport abbo'tje zodat je de sportschool in kan rennen als je zieke cravings hebt... of een uur lopen en denken aan de negatieve aspecten van de dag er na terwijl je aan het lopen bent. Dit helpt gigantisch.

Als je dan toch op je bek gaat doe eens 0,1 gram ipv de gebruikelijke gram die je weg pompt door je neus.

Dat laatste zou ik toch proberen om achterwege te laten.
Dat zie ik als het voeren van de duivel, die al één oog open heeft gedaan en zeer waarschijnlijk na het innemen van de 0,1 gram ook zijn tweede oog open zal doen en vervolgens net zijn staart zal gaan zwaaien.
In dit stadium wordt het al erg, erg lastig om hem in toom te kunnen houden m.a.w. hem zijn ogen weer te laten sluiten en op te houden met dat zwaaien met zijn staart....(Sorry voor deze beeldspraak)
Cravings, dat duurt een lange tijd. Als je al langer clean bent gebleven, is het dan niet doodzonde, om deze periode weer teniet te doen?
Want ik denk, dat je naderhand niet trots bent op jezelf. Integendeel.

Beter dat je het steeds minder vaak neemt dat zeker. Als je het Nu doet en over een week weer zit je in de shit, dit neigt naar dagelijks.
beter eerst een maand ertussen dan 2 maanden als mogelijk is 4..... en niet vaker dan om de 3-4maanden of iets in die richting. Zeker niet elke maand of elke week! Als het kan haal ook steeds minder qua hoeveelheid.

Die craving steeds langer onder controle houden is het. Uiteindelijk slijt het gebruik wel en valt interesse weg.. Maar nooit gebruiken is natuurlijk nog beter. Maar dit is een bijna onmogelijke opgave als je gewend bent om regelmatig te gebruiken.

Dat het een moeilijk te hanteren problematiek is, dit staat buiten twijfel.
Als je jarenlang dagelijks gebruikt hebt, dan moet je sowieso een tijdsinvulling gaan vinden, die in de plaats moet komen van de tijd die je nodig had om bijvoorbeeld te kunnen scoren alleen al. Jazeker!
En dan daarna een bezigheid vinden, die in de plaats komt van het gebruik op zich. Het stoned op de bank hangen, ofwel aan de toog in een kroeg zitten en je gestadig vol laten lopen als was je een klotsende mammoet tanker.
Je moet geheel breken met deze zogenaamde "vrienden" in de kroeg.
Want dat zijn je vrienden dus niet. Dit zijn heel gewoon, profiteurs.
De overgevoeligheid voor de stof waarvan je afhankelijk bent geweest, deze blijft. Altijd.
Zoals ik al eerder heb gezegd, cravings zullen verdwijnen. Dit kan erg, erg lang duren, maar ze verdwijnt naar de achtergrond. Bij mij is het vwb de alcohol zó, dat ik er geen interesse meer voor heb.
Maar.
Is het warm, zonnig weer, en heb ik hevig dorst, dan komt er steevast weer craving naar een glas lekker bier...want juist op deze momenten Is er eigenlijk niets lekkerder dan een glaasje bier....
In de zomer van 1976 (jaja, lang geleden maar ik weet dit nog als de dag van gisteren!) Liep ik met een kameraad over het hete strandzand bij Scheveningen. Het was 34 graden, bijna geen wind en wij liepen daar op zoek naar onze vriendinnetjes. Die lagen daar ergens daar in de zon te bakken.
Man o man, wat had ik me toch een dorst!
Sjokken door dat mulle zand. .
En Toen besloten we om even in een aldaar staand 0strandpaviljoen een wijle te verpozen.
En toen kregen wij, na dit besteld te hebben natuurlijk, een glas heerlijk, van de exact juiste temperatuur, goudgeel pilsener bier.
Die inhoud liet ik langzaam, in één teug naar binnen glijden.
Ik had, en heb nooit meer zó een ontstellend lekker glas bier gedronken. En een tweede, derde, vierde smaakten allemaal even goed!
En dan moet je weer verder en route....
Toen zakte de alcohol in de onderbenen, en kwamen wij slechts zeer zeker langzaam verder...
Anyway, een dag om nooit te vergeten!
Op zich is tegenwoordig de gedachte aan dit voorval, al genoeg om weer een craving te krijgen, maar...Het valt wel mee.
Leuk verhaaltje, dit even terzijde, maar, nog altijd, vele jaren na misbruik van alcohol, toch nog af en toe een lichte craving.
Ik denk, d ast dit zo blijft, zolang ik maar niet toegeef, dan zal dit zo blijven.
Geef ik wél toe, dan is het verwachten, dat ik razendsnel weervterugv als in de rivier van alcoholisme...En binnen enkele weken de schade van niet drinken, dubbel En dwars zal gaan inhalen. Jazeker!

N.b.. Het verhaal van iemand in een ziekenhuissetting heroïne geven, en na enige tijd dit hebben gedaan er in 1 x mee stoppen, dat de betreffende patiënt dan géén afkick verschijnselen zou krijgen, nee. Daarin ga ik niet mee.
Daar geloof ik : het le maal. niets van.
Dát kan domweg niet.
Dit, omdat het lichaam zelf, zeer snel een zeer stevige verslaving aan heroïne opbouwt.
Géén sprake van, dat je dit als zijnde die patiënt, niet zou merken.

Ik kan aan alles verslaafd worden. Alcohol, drugs, hobby's, koopgedrag,...etc... Het zit gewoon in me. Ik aanvaard moeilijk grenzen. Ook in het leven. Zolang ik iemands anders grenzen niet overschrijd zijn de mijne zonder beperking. Leven is die grenzen opzoeken en ze liefst verleggen. Ik heb een eeuwige angst voor de flatline in het leven. Als ik die zie in het leven, word ik suïcidaal. Ik moet diep kunnen gaan en hoog kunnen vliegen om het gevoel te hebben dat ik leef. Leven is voor mij anders een onmogelijke opdracht. Ik heb al 30 jaar over euthanasie nagedacht. Ooit komt het ervan. Ik wil mijn eigen einde kunnen bepalen. Niet dat ik bang ben voor de dood. Heb ze al in de ogen gekeken. Maar on my terms.

Ik ben drie jaar verslaafd geweest aan C. Opname van zes maanden in OA als gevolg. Ik kon mij een leven zonder C niet voorstellen. Ik was liever dood. Maar ik had beloofd die zes maanden te doen en dan opnieuw te evalueren. Vond ik faire deal. Na die zes maanden zag ik een lichtpunt. Ik had die zes maanden bewezen dat leven zonder C mogelijk was en vond me nog te jong om te sterven. Dus ik heb doorgezet. De eerste twee jaar waren een hel aan cravings. Elke seconde dacht ik aan C. Eerste keer pas terug geluk bij de geboorte van mijn eerste dochter. Dan beterde het. Seconden werden minuten later uren, dan zelfs dagen. 20 jaar later denk ik elke dag nog aan C. Ik ben 15 jaar clean geweest van C. Nadien heb ik af en toe sporadisch gebruikt. Moest ik de eerste jaren ook maar één keer gebruikt hebben, ik zou direkt hervallen zijn. Nu heb ik pas weer zes maanden cleane periode gehad van alles inclusief alcohol. Ik ga voor het eerst geen C doen. Te gevaarlijk. C sluipt erin voor je er erg in hebt.

Ik heb hier nog ergens mijn dagboek liggen van die zes maanden OA. Misschien eens zoeken en inscannen.

Ik denk ook niet dat het te maken heeft met zwakke of sterke persoonlijkheid.
Ik heb een zwak voor verslavingen, maar ben sterk als mens en persoonlijkheid. Ik heb de grootste rotzooi overwonnen, ik ben in 2009 een nieuw leven gestart, gescheiden en opnieuw gehuwd. Ik word bijna 50 en loop nog altijd rond. Kom niks tekort. Heb twee mooie intelligente dochters. Heb verslavingen overwonnen.
Verslaafd zijn is ook geen probleem. Ik kan het overwinnen. Ik heb zelf de kracht het niet meer te laten ontsporen. Mijn tijd in de OA heeft daar wel voor gezorgd. Je leert je eigen gedrag analyseren en aanpassen. Andere dagindeling, regelmaat in slapen, hobby's, bepaalde zaken niet doen, etc..

Ik heb ook graag controle over mijn leven. Als iets te ver gaat dan voel ik me slecht. Afhankelijkheid vind ik een ballast. Daarom dat ik dan er iets aan doe. Je kan het dom vinden het zover te laten komen, maar ik moet de grenzen opzoeken. Ik wil exploreren. Het leven moet variëren. Me slecht voelen is ook geen ramp, als er maar high's tussen zitten.

Ik ga ook al 21 jaar naar een psychiater, ik zou de introspectie en het klankbord niet kunnen missen in mijn leven. Dankzij haar loop ik hier nog altijd rond. Ik ben haar dankbaar, want op die 20 jaar heb ik nog vele mooie dingen gezien en beleefd.

Verslaving zit voor altijd in je leven denk ik. Sommige mensen zijn verslaafd aan regelmaat. Aan de flatline. Andere aan sport, eten, hobby's, tabak, alcohol,,...etc... Een drugverslaving is niet mooi en moeilijk te overwinnen. Maar het kan.

In de OA waar ik was opgenomen kwam er op donderdag nog steeds een vrouw. Ze was verslaafd geweest aan de hoestsiroopjes. Twintig jaar later kwam zij nog steeds trouw naar de kliniek op donderdag. Zij vertelde me dat er geen uur voorbij ging in haar leven zonder dat zij daar aan denkt.

Misschien is het dom om met drugs te beginnen. Geen idee. Maar het heeft me ook veel moois gebracht. Ik zou het niet anders doen. Ik ben in de OA ook pas een mens geworden. Daarvoor leefde ik maar. Zonder doel. Ook al was ik gehuwd en had ik alles. Vanaf toen had ik controle over mijn leven. Maakte ik bewust keuzes en verzaakte aan andere dingen. Het heeft me bewust doen stilstaan bij wat ik nog wou in mijn leven. Ik heb mezelf ook veel beter leren kennen.

Ik doe nog drugs. Zal nooit weggaan. Maar bepaalde dingen zal ik nooit doen, met andere ben ik zéér voorzichtig geworden. Maar ik ga al eens graag diep en vlieg al eens graag hoog. Daarom trip ik soms. De LSA was het eerste na zes maanden. Ik beklaag het me niet.

Voor ieder die kampt met een verslaving, sterkte. Je kan het. Doorzetten. Elke dag dat je clean blijft, wordt het makkelijker. Elke dag extra clean is een overwinning.
Elke morgen maak je de keuze, clean blijven, 's avonds ga je slapen met de overwinning. Er komen ander dingen in je leven elke dag dat je clean blijft.

“Life isn't about waiting for the storm to pass. It's about learning how to dance in the rain.”

Je gaat al 21 jaar naar een psychiater?
Dan ga ik me afvragen, wat deze je nu nog kunnen vertellen....ik neem aan dat alle problemen toch wel aan de orde zijn geweest...
Ik noem dit, omdat ook deze gang een verslaving kan zijn.
Eén soort van verhospitalisering.
Ik heb mensen meegemaakt die een soort van draaideuren situatie vertoonden. Weekje thuis, maandje weer terug de psychiatrische afdeling op. Weer thuis, na twee weken weer terug die afdeling op. Enz. Enz.
Ik heb daar niemand beter van zien worden...
En bij iedere muggescheet weer de kliniek in.
Ofwel in de gordijnen aldaar.
21 jaar, goeie dag...

@Pukkiepuk wat heb je dan geleerd in de kliniek? En waarom zouden ze je wijs maken dat je voor altijd verslaafd zal blijven? Van je verslaving afkomen is niet iets wat uit de lucht komt vallen, nee, je zal er zelf hard voor moeten werken.

Weet niet of je het besef hebt dat alleen jij je van je verslaving af kan helpen. Een kliniek kan dit niet, die stuurt je alleen. Als je niet wilt stoppen met gebruiken, dan zal stoppen ook niet lukken. Je moet écht gemotiveerd zijn, je moet écht willen stoppen. Besef de gevolgen van de drugs, kijk of het waard is; al die ellende die zullen volgen.

Waarom gebruik je? Om wat voor reden? Weet je die reden nog of ben je dit door het gebruik al vergeten? Weet je überhaupt waarom je begonnen bent met drugs (de beginnende nieuwsgierigheid)? Waarom je drugs als oplossing zag voor je problemen? Zocht je ontspanning, verveelde je je, had je stress, waarom was je nieuwsgierig?

Hoe oud ben je, hoe lang gebruik je en hoe & om wat voor reden ben je die kliniek uitgegaan of uitgestuurd?

@*.exe2.0 & @Neo-Shulginist waarom zou een kliniek je vertellen dat je verslaafd blijft tot de dood?

@Bas Omdat dat zo is. Daarom.

Je kan hooguit ex-gebruiker worden.

De neurologische paden die je met je verslaving hebt aangelegd zijn niet te wissen.
Je kan wel nieuwe maken door nieuwe gezondere gewoontes aan te leren.

Bas zei:

@*.exe2.0 & @Neo-Shulginist waarom zou een kliniek je vertellen dat je verslaafd blijft tot de dood?

Klik om te vergroten...

Omdat ze dat waarnemen bij mensen die eenmaal een cocaïne verslaving krijgen denk ik. En dat die verslaving zo diep in je 'neural pathways' slijt, dat dat nooit meer helemaal weggaat.

Tenminste, dat wordt wel gezegd. Ik heb er een dubbel gevoel bij om het zo te zien. Aan de ene kant is het een manier om altijd behoedzaam te blijven. Aan de andere kant vind ik het een negatieve benadering en geloof ik zelf wel in het volledig overkomen van verslavingen en in mind over matter: je neural pathways zijn uiteindelijk ondergeschikt aan je wil en 'spirit' om echt verslaving vrij te zijn. Maar daar verschillen de meningen over.

Als je gelooft dat cocaïne leidt tot een absolute onoverkomelijke verslaving middels dat inslijten in de hersenen, dan vraag ik me echt af waarom je het überhaupt zou nemen? Dat klinkt echt zeer onintelligent om het netjes te verwoorden.

*.exe2.0 zei:

@Bas Omdat dat zo is. Daarom.

Je kan hooguit ex-gebruiker worden.

Klik om te vergroten...

Mindless zei:

Omdat ze dat waarnemen bij mensen die eenmaal een cocaïne verslaving krijgen denk ik. En dat die verslaving zo diep in je 'neural pathways' slijt, dat dat nooit meer helemaal weggaat.

Klik om te vergroten...

Ja, het is vrij logisch dat mensen snel terugvallen of snel drang hebben in cocaïne als ze even niets meer hebben genomen. Zware gebruikers kunnen zonder cocaïne gewoon niet normaal leven omdat hun hersenen niet meer goed functioneren zonder cocaïne. Het lichaam kan zelfstandig niet meer voor die stimulans en kalmering zorgen.

Het zal tijd kosten om te herstellen. En een gebruiker of dus bijna ex-gebruiker, zou dan een zéér lange weg moeten begaan -> tot herstel. Als klinieken die lange weg en leed dus willen besparen bij die mensen (door te zeggen je blijft toch altijd verslaafd), wilt dat niet gelijk zeggen dat dat het probleem oplost. Eerder tijdelijk. Net als cocaïne je tijdelijks een roes geeft, gevoel van stimulans of kalmering, tijdelijks iets laat vergeten of je als persoon tijdelijk ff veranderen. Dan zie je zo'n persoon dus na korte tijd weer terug lol.

Mindless zei:

Als je gelooft dat cocaïne leidt tot een absolute onoverkomelijke verslaving middels dat inslijten in de hersenen, dan vraag ik me echt af waarom je het überhaupt zou nemen? Dat klinkt echt zeer onintelligent om het netjes te verwoorden.

Klik om te vergroten...

Klopt. De enige oplossing om dit te voorkomen/genezen is om niet aan drugs te beginnen of door datgene op te lossen waarom je drugs wilt gebruiken. Waarom je bijv. iets wilt vergeten. Drugs zullen uiteindelijk meer problemen geven dan je in het begint had. :P

Iedereen kan definitief van z'n verslaving afkomen.

@Bas Het zal tijd kosten om te herstellen. En een gebruiker of dus bijna ex-gebruiker, zou dan een zéér lange weg moeten begaan -> tot herstel. Als klinieken die lange weg en leed dus willen besparen bij die mensen (door te zeggen je blijft toch altijd verslaafd), wilt dat niet gelijk zeggen dat dat het probleem oplost. Eerder tijdelijk. Net als cocaïne je tijdelijks een roes geeft, gevoel van stimulans of kalmering, tijdelijks iets laat vergeten of je als persoon tijdelijk ff veranderen. Dan zie je zo'n persoon dus na korte tijd weer terug lol.

Ik snap niet precies wat je wil zeggen maar je bevestigt volgens mij wat ik en @Mindless zeiden.

Klinieken lossen je probleem niet op. Je wordt daar geholpen door om te leren gaan met je verslaving. En dat is een lange weg, ja.