Ik heb niet gezegd 'tot aan je dood'
Maar het is wel zo dat verslaving een leerproces in het brein is, wat raakt ingebakken in hersenstructuren.
In het brein zit de mesolimbische route. Dat is een verzameling dopamineneuronen die onbewuste gevoelens (vanuit het limbisch systeem) rechtreeks koppelt aan het deel van het brein dat betrokken is bij logisch redeneren en plannen (prefrontale cortex).
Die mesolimbische route speelt een essentiële rol bij verslaving. Bij regelmatig gebruik van cocaïne wordt er (onbewust) een sterke koppeling gemaakt tussen gevoelens van stress of hunkering, en het besluit om weer cocaïne te nemen. Dat zijn prikkels die het vermogen om te reflecteren op bepaalde keuzes blokkeren. Daarom zie je ook zo vaak dat verslaafden toch weer gaan gebruiken. Als ze last krijgen van stress dan gaat hun brein in de automatische modus richting drugsgebruik.
Ik zal niet zeggen dat het onmogelijk is om dat geautomatiseerde gedrag helemaal uit het brein te krijgen. Dat hangt sterk af van hoe lang je gestopt bent, welke drug er gebruikt wordt, en hoe ernstig de verslaving was. Je kan wel zeggen dat na 8 weken dit soort geautomatiseerde processen nog lang niet gerepareerd zijn.
De basis van het herstel is wel: erkennen dat je niet goed in staat bent om goed om te gaan met het middel waar je aan verslaafs bent. Daarom moet je ervoor zorgen dat je niet in een omgeving komt waar er gebruikt wordt en moet je ervoor zorgen dat je zo min mogelijk last hebt van stress.