Ik wil graag toelichten
@Jesse Pinkvrouw. Mijn vraag kwam voort uit oprechte interesse. Je schrijft in je eerste bericht dat wat je probeert eigenlijk niet werkt of averechts werkt. Vervolgens wil je weten hoe je haar kan helpen.
Omdat ik je moeder niet ken (en jou ook niet overigens) ben ik benieuwd waarom je jezelf ziet als degene die haar moet helpen. Ik heb geen enkele behoefte om jou of je moeder in een zwart daglicht te stellen. Ik wilde vooral jou op zoek laten gaan naar jou motivatie om je moeder te helpen. Die motivatie kan namelijk helpend zijn of misschien zelfs wel het probleem in stand houden.
Ik lees ook dat je er liever niet dieper op in wil gaan, ik hoef dus ook niet per se een antwoord. Mijn vraag was voor jou en niet voor mij.
@De Zandman Ik waardeer jouw houding naar je moeder, absoluut waardevol en ik ben jaloers op hoe dat dat voor jou blijkbaar voelt.
Voor mij is de relatie met mijn moeder wezenlijk anders. Kan je je bijvoorbeeld situaties voorstellen waarin een moeder schade toebrengt aan haar kinderen? Onbewust of bewust?
En deze loyaliteit die gevoeld wordt voor moeders, geldt die ook voor vaders? Zit daar verschil in? En zo ja, waarom dan? Beiden hebben toch een vergelijkbare ouder rol?
Filosofische vragen.. ik zal ze laten rusten omdat het anders misschien te ver offtopic gaat.
Ik heb geen pasklare oplossing of antwoorden
@Jesse Pinkvrouw - ik kan er zo je wilt open over spreken vanuit eigen ervaring.
Salukes