dat denk ik dus net niet, omdat pyros best moeilijk te vapen zijn, is het lastig om in 1x een goede hit te krijgen. Van plusminus 20mg apihp, in 1x gevaped zou voldoende moeten zijn voor een dik uur. Verbrand de helft van de 20mg en er gaat nog een paar mg in rook op heb je een lage dosis te pakken. En vandaar dat je steeds bij wilt nemen,Ik denk dat dat het ook gewoon is met pyro's.
Ik hoor graag de input van @De Apotheker. Maar ik denk dat ik ook heel goed weet waar je op doelt. Naast rectale en intraveneuze inname vape ik nog geregeld. (IV probeer ik even links te laten liggen om niet vandaag of morgen alsnog dood te gaan)dat denk ik dus net niet, omdat pyros best moeilijk te vapen zijn, is het lastig om in 1x een goede hit te krijgen. Van plusminus 20mg apihp, in 1x gevaped zou voldoende moeten zijn voor een dik uur. Verbrand de helft van de 20mg en er gaat nog een paar mg in rook op heb je een lage dosis te pakken. En vandaar dat je steeds bij wilt nemen,
Mischien dat @De Apotheker wat meer over kan vertellen. Als TS het een nuttige bijdrage vind hoor![:)]()
Ik zie dit de laatste tijd wel vaker voorbij komen, maar dan nu toch de vraag: wat is er zo bijzonder aan drugs rectaal nemen? Werkt snuiven niet goed genoeg? En jij bent volgens mij ook niet bang voor een naald, dus waarom dan rectaal?Aah ja op die manier heb ik het op andere fora wel vaker gezien. Ik ben zelf nooit gaan vapen me juices (bewust). Ik ben namelijk gestopt met roken door te switchen naar wiet vapen (alleen de herbs) en na 3 maanden ook daarmee te stoppen. Na talloze pogingen houd ik deze poging al 11 maanden en 6 dagen vol, de langste poging tot nu toe na 10 jaar vast roken.
Maar zou het wel tof vinden om eens te zien of het werkt met een vaporizer die bedoeld is voor dabs/hash. Vind het zonde om daar mn mighty voor in te zetten. Maar een atmos dabber of eventueel een vapcap of sticky brick als je alsnog met vlam aan de slag wilt, is misschien het overwegen waard.
MDPHP moet sowieso lukken. Dat verdampt als de malle. Ik vraag me nog wel af hoe het komt dat het zo 'weg lijkt te rennen' voor hitte haha. Heel apart.
Nep wel gelukt. En Hexen? Ik zie vaker mensen over hexen vapen dan NEP. Ik nam ze beide rectaal. De smaak en corrosiviteit vond ik niet te harden vapend. Ik heb het ook met meerdere middelen weleens geprobeerd vanaf folie met een klein drupje PG. Het helpt om de temperatuur laag ye houden, maar vind het niet fijn vapen.
Dit is ongekend belangrijk om van elke verslaving af te komen… Ik zou erg gaan focussen op wat jouw verslaving allemaal kapot maakt in je leven, word bewust van alle (soms permanente!) schade die het aanricht! Als je van je verslaving af wilt komen helpt het enorm als je het ook vanuit eigen overtuiging niet meer wil gebruiken.Weet wel dat een opname alleen maar zin heeft als je er echt volledig voor wil gaan.
Sorry ik was 1 mogelijkheid vergeten! Het kan natuurlijk ook zo zijn dat een persoon zich bewust is van de schade die het aanricht, maar de afweging heeft gemaakt en besloten dat de negatieve gevolgen minder zwaar wegen dan het gewenste effect dat het brengt, en daarom gewoon doorgaat met drugs gebruiken. Dat duidt natuurlijk niet op een psychische aandoening, hooguit op een wat afwijkend beoordelingsvermogen, een slechter lange-termijnvisie of gewoonweg andere prioriteiten in het leven! Heel veel factoren die meespelen, dat maakt het altijd moeilijk.Nouja, ik denk niet dat achteloosheid meteen een psychische aandoening hoeft te zijn. Er zijn genoeg mensen, die volledig bewust van de gevaren, vollop van het leven genieten en doen en laten waar ze zin in hebben.
Het duurt al zo kort… Om de helft dan uit te moeten zitten met obstipatie en darmkanker, ALS je het dan al mag uitzitten en niet vroegtijdig de pijp uitgaat… Dat allemaal omdat je spareribs zo lekker vind? Het lijkt mij veel wenselijker om opzoek te gaan naar manieren om je culinaire ervaringen (in dit geval een metafoor voor: je leven) wat interessanter te maken, zónder spareribverslaafd (drugsverslaafd) te zijn ‘because it’s fun’. Want de fun heeft meer dan 1 zijde.En geef ze eens ongelijk! Je leeft maar één keer, het duurt super kort en als je nou eenmaal gek bent op spareribs: waarom niet? Maar dan niet je hele leven zeuren dat je te dik bent, obstipatie hebt en daarna darmkanker hebt gekregen. Dat neem je dan er dan met opgeheven hoofd bij.
Het mooie aan het leven is dat iedereen volledig vrij is om die keuzes en afwegingen voor zichzelf te maken!Sorry ik was 1 mogelijkheid vergeten! Het kan natuurlijk ook zo zijn dat een persoon zich bewust is van de schade die het aanricht, maar de afweging heeft gemaakt en besloten dat de negatieve gevolgen minder zwaar wegen dan het gewenste effect dat het brengt, en daarom gewoon doorgaat met drugs gebruiken. Dat duidt natuurlijk niet op een psychische aandoening, hooguit op een wat afwijkend beoordelingsvermogen, een slechter lange-termijnvisie of gewoonweg andere prioriteiten in het leven! Heel veel factoren die meespelen, dat maakt het altijd moeilijk.
Het duurt al zo kort… Om de helft dan uit te moeten zitten met obstipatie en darmkanker, ALS je het dan al mag uitzitten en niet vroegtijdig de pijp uitgaat… Dat allemaal omdat je spareribs zo lekker vind? Het lijkt mij veel wenselijker om opzoek te gaan naar manieren om je culinaire ervaringen (in dit geval een metafoor voor: je leven) wat interessanter te maken, zónder spareribverslaafd (drugsverslaafd) te zijn ‘because it’s fun’. Want de fun heeft meer dan 1 zijde.
Niet iedereen, een drugsverslaafde heeft namelijk totaal geen volledige controle over zijn/haar hele doen en laten. Dat verzoorzaakt ook de typische problematische kenmerken van een langdurende verslaving ookwel ‘substance abuse disorder’. Drugs fucked met de manier waarop je denkt, met hoe je je voelt en met de beslissingen die je maakt… De vrijheid om zelf de afweging te maken is een groot goed, mee eens, maar ik vind wel dat in deze zin ‘zelf’, echt zelf betekent. En aan de hand van onderzoeken en lang nadenken ben in van mening dat je jezelf niet bent onder invloed van een drugsverslaving.Het mooie aan het leven is dat iedereen volledig vrij is om die keuzes en afwegingen voor zichzelf te maken!
Moeilijke stap maar eenmaal gezet kan het wel een opluchting zijn. Veel succes man, je hebt de juiste beslissing genomen.Even een update van mijn kant.
Bedankt voor jullie reacties, de adviezen zijn inderdaad een beetje generiek. Maar het is goed bedoelt, alsnog bedankt! En eigenlijk wist ik het al lang, maar wilde het niet helemaal weten. Ik heb na het posten van dat bericht een hele fijne meeting gehad. En de afgelopen 24h heb ik kunnen wennen aan het idee van een opname.
Ik heb me vandaag suf gebeld met fellows en vrienden. En eigenlijk is de uitkomst telkens hetzelfde; klinische opname.
Morgen de kliniek bellen. Afspraak bij de huisarts staat al. Trots/ego opzij schuiven en gaan, dat is nu de instelling.
Wil je het eerlijke of het geromantiseerde antwoord?Dat zal wel een zeer heftige, maar lekkere rush geven, of niet?
Ik wou vragen hoe het voelt, een overdosis 3meopcp?(t)overdosis 3-me-pcp te pakken. Ook zo’n goedje wat je echt niet zonder weegschaal moet nemen. (FYI: een toverdosis 3-meo-pcp is vele malen leuker dan een toverdosis 3-me-pcp. In elk geval in mijn ervaring)
Een woord:Yeah right... Dat geheugensteuntje heb ik nieteens meer af geschreven. Even denken, waar raaskalde ik ook alweer over.
Het ging in elk geval om het ongezonde patroon. Bij mij begint dat z'n parten te spelen. Nachtelijk bezocht worden door de engste figuren. Met een knuppel door je huis lopen omdat inbrekers een klap verdienen. (Ik ben normaal best vredelievend, ben oprecht nog nooit met iemand op de vuist gegaan). En de waanbeelden, complotten, alles en iedereen is tegen je. Door drones achtervolgd worden. En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Eenmaal weer een beetje nuchter gaat het wel weer. Ik krijg wel het idee dat ik lichtelijk HPPD ontwikkel, maar daar leren we wel mee leven. Maar het is net zo goed gewoon mogelijk dat ik blijf hangen in een psychose die in het beste geval één of enkele weken aanhoud, maar het kan ook dat ik er nooit meer vanaf kom.
En als ik mezelf dan vraag 'is dat het waard?'.
Nee dankje, toch liever niet. Toen ik de 60 dagen clean aantikte, nou ik had me in jaren niet meer zo goed gevoeld. (En met clean bedoel ik clean. Geen wiet, geen alcohol, hooguit nog koffie. Zelfs roken zou ik afraden) Wat een heerlijk gevoel is dat zeg, kalmte en rust in je lijf. Niet steeds denkend aan je volgende middeltje.
Ik hoor graag de input van @De Apotheker. Maar ik denk dat ik ook heel goed weet waar je op doelt. Naast rectale en intraveneuze inname vape ik nog geregeld. (IV probeer ik even links te laten liggen om niet vandaag of morgen alsnog dood te gaan)
Persoonlijk vind ik de laatste tijd folie beter werken dan pijpjes. Maar het is wel een gerotzooi voor je de techniek een beetje doorkrijgt. Ik heb dan net iets meer controle over de hitte verdeling. Die glazen pijpjes verschillen vaak in dikte in het glas. Niet alleen bij verschillende pijpjes, maar in hetzelfde pijpje is de wanddikte op bepaalde plekken dunner, dan de andere plek. Degradatie van je zo geliefde pyro is dan zo gebeurd.
3-meo-pcp heb ik nooit echt overgedoseerd. Ik vind die persoonlijk vrij kil. Maar ik denk dat het het meest in de buurt komt van de 3-me-pcp. Dus ik zal dat omschrijven.Ik wou vragen hoe het voelt, een overdosis 3meopcp?
Ja ik heb overwogen om een vape hiervoor te gebruiken. Ook mijn mighty en davinci iq heb ik afgestaan. Blowen doe ik al een tijdje niet meer, dus wil met die vapes daar niet aan herinnerd worden.Een woord:
VAPORGENIE
pijpjes en folie zijn gewoon niet moeilijk te leren, fiendish en ongezonder.
Super bedankt man, doet me goed om te horen 😁Grappig om te horen dat je pas 20 jaar bent, man! Je bent echt een toffe gesprekspartner, met veel meer diepgang dan je van menig 20-jarige mag verwachten! Dus hiervoor een compliment.
Ah ja, ik ging ook in rap tempo van ‘oehhh… blowen!’ met vrienden, naar het ook super chill te vinden om alleen te roken. Het is ook vrij vergevend, wiet. Een verslaving is bijna nooit leuk, maar er zijn makkelijk ergere situaties denkbaar dan een wietverslaving (mocht je te sterk afhankelijk raken).Ik blow sinds mijn 14e en ben er al snel achter gekomen dat ik alleen gebruiken wel heel erg lekker vind. Maar ik hou ook echt wel van een feestje, hoor!
Jaa snap ik helemaal! Die hectiek, intense stimulatie, motivatie (al gaat die motivatie helemaal nergens over) en praatbuien zijn heel leuk, maar vooral in het begin. Zodra je een beetje weet wat voor effect een drug op je heeft, en je bent niet verslaafd, ga je eerder zoeken naar manieren om de drug te gebruiken als hulpmiddel bij bepaalde bezigheden. Je interesse wijkt over de tijd heen af van simpelweg drugs, naar een diepergaande waarde die drugs kunnen toevoegen aan je leven. Zo ervaar ik het tenminste tot nu toe!Ik hecht er nu veel meer waarde aan om lekker een avondje MDMA/2C-x met mijn meisje en/of wat goede vrienden te doen.
Jup! Ik kan me geen moment uit mijn jeugd herinneren zonder een PC in de woonkamer (tot ‘ie een keer kapot ging, 10+ jaar terug…)! Ik zat voor mijn gevoel echt midden in de transitie waarin een buitenspelen zeldzamer werd, want alhoewel ik echt veel tijd heb doorgebracht op Habbo Hotel en de PS3, heb ik ook heel veel buitengespeeld met Pokémon kaarten, bagugans, knikkers en die idiote figuurtjes die je bij de C1000 kon sparen 🤣Wat ik ook wel komisch vind is dat jij echt helemaal met de computer bent opgegroeid. Toen ik een jaar of 6 was, had niemand een computer. Wij knikkerden toen nog fanatiek, haha!
Ik ben het hier niet helemaal mee eens. Je wilt wel drugs gebruiken, maar het beïnvloed je leven dusdanig dat het het je niet meer waard is. Maar het gebruiken zelf zul je altijd (op een gegeven moment) weer willen.Dit is ongekend belangrijk om van elke verslaving af te komen… Ik zou erg gaan focussen op wat jouw verslaving allemaal kapot maakt in je leven, word bewust van alle (soms permanente!) schade die het aanricht! Als je van je verslaving af wilt komen helpt het enorm als je het ook vanuit eigen overtuiging niet meer wil gebruiken.
Ik denk dat het tot op een bepaalde hoogte te vergelijken is met het eten van vlees. Een niet-vegetariër denkt snel: ik zou opzich wel willen stoppen met vlees eten, maar ik vind het zo lekker’ of ‘het hoort bij het avond eten’. Dit soort opmerkingen komen alleen van mensen die duidelijk niet overtuigd zijn van de nadelige effecten van vlees eten. Aan de andere kant, mijn moeder is vegantisch en heeft nooit moeite gehad met de ‘switch’. Waarom niet? Omdat ze het idee dat een dier geslacht moet worden, voor haar om op te eten, super weerzinwekkend en luguber vindt. Ze WIL het echt niet meer eten, heeft ook geen verleiding op die manier.
Niet helemaal te vergelijken met een drugsverslaving natuurlijk, maar openlijk zie je mijn punt.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."