#1
Ik zou door middel van een spoedopname detoxen en daarna laten opnemen in een kliniek. Stuur maar een PM ik kan wellicht wel snel iets voor je regelen.
Sorry voor de late reactie. Er is nogal veel gebeurd afgelopen dagen.Hoeveel heb ik rectaal nodig van 3meopcp, als ik normaal 15 mg oraal neem?
Zal ik zeker even doen. Er is al het e.e.a. wat in gang gezet is, maar afgelopen dagen waren vrij hectisch en daar is bijgekomen dat het toch lijkt dat ik lichamelijke gewenning heb ontwikkeld voor (RC / NPS) benzodiazepines. Afgelopen weekeind contact moeten opnemen met de HAP na een aantal rare situaties en klachten. De kliniek waar ik nu loop heeft geen detox in huis, die besteden ze uit. Dus die konden me geen advies geven, HA is op vakantie. Na wat moeite toch een afspraak geregeld met vervangend waarnemen HA die me wilde helpen de boel om te zetten naar diazepam. Maar het is op het moment best veel zelf dokteren, wat niet echt de bedoeling is en vrij slopend voor zowel mij als mijn familie. Maar ik stuur je een berichtje!Ik zou door middel van een spoedopname detoxen en daarna laten opnemen in een kliniek. Stuur maar een PM ik kan wellicht wel snel iets voor je regelen.
Opmkies voor een interne opname. Dan zit je de eerste tijd in een veilige cocon. Je kan nooit tegen je wil worden vastgehouden. Als je wilt gaan kan dat, maar heb je teminste deskundige die je anders gaan proberen te adviseren. Wannee je in een situatie komt waarbij je een gevaar gaat vormen voor jezelf of andere kan het wel eens zijn dat dit tot een gedwonge opname komt en ben je vrijheid kwijt. Alleen de mindset daar rond maakt het traject een stuk minder prettig dan, dus ik zou de moeilijke, pijnlijke keuze-element maken nu dat nog kan.
verder wil ik je heelveel succes en moed totoewensen
OpmHoe gaat het nu met je? Ik hoop dat je een kliniek hebt gevonden waar je terecht kan
Zelf 5 opnames gehad. En ik kan mij in alle berichten hier herkennen. Nu gaat het redelijk maar ik weet dat het altijd op de loer ligt.
Zo te lezen spreken mensen hier uit ervaring.
OpmDie fucking eerste stap om te accepteren dat je verslaafd bent is cruciaal.
OpmOp een gegeven moment dacht ik dat ik verslaafd was aan opnames.
Als je meer wilt delen, vragen of whatever, stuur een dm. Voor mij ook goed.
Ja 3 mensen die het prima deden binnen de kliniek ook aan zelfmoord overleden. Echt shocking. Daar deelde ik bv 3 maanden een kamer mee. Met 1 van hen. Super sociaal, toch wel maten geworden en dan dat. Vreselijk. Kapot van geweest en een harde les. Een eyeopenerOpm
Ehhhh......ja. daar kan je wel van uit gaan op DF.
Opm
De acceptatie dat je een verslavingsprobleem hebt, is een echt zeer belangrijk moment!
En hierna erkennen, dat je hulp nodig hebt, in je eentje de klus klaren is zeer, zeer moeilijk...
Opm
Dat is wel degelijk mogelijk, een verhospitaliserings proces!
Ik heb mensen gekend, die zeiden tegen mij:
Waarom zou ik met ontslag gaan?
Ik heb hier een eigen kamer(tje), lekker warm, en ook nog eens te eten!
enige tijd later stapte deze persoon toch nog uit het leven....
Lijkt wel een haikuZorg, dat je er wegblijft!
Dat is geen leven, daar...
Je hebt een eigen verantwoordelijkheid
Handel daarnaar!
Als ik dat kan, dan kan jij dat ook!
Dat weet ik al, makkelijke leuke dingen herinneren zijn voor mij makkelijk op te halen als het even minder gaat. Het stelde mij gerust dat dit niet uniek is en niet gek ben.Zorg, dat je er wegblijft!
Dat is geen leven, daar...
Je hebt een eigen verantwoordelijkheid
Handel daarnaar!
Als ik dat kan, dan kan jij dat ook!
Dit is ongekend belangrijk om van elke verslaving af te komen… Ik zou erg gaan focussen op wat jouw verslaving allemaal kapot maakt in je leven, word bewust van alle (soms permanente!) schade die het aanricht! Als je van je verslaving af wilt komen helpt het enorm als je het ook vanuit eigen overtuiging niet meer wil gebruiken.Weet wel dat een opname alleen maar zin heeft als je er echt volledig voor wil gaan.
Ik ben het hier niet helemaal mee eens. Je wilt wel drugs gebruiken, maar het beïnvloed je leven dusdanig dat het het je niet meer waard is. Maar het gebruiken zelf zul je altijd (op een gegeven moment) weer willen.Dit is ongekend belangrijk om van elke verslaving af te komen… Ik zou erg gaan focussen op wat jouw verslaving allemaal kapot maakt in je leven, word bewust van alle (soms permanente!) schade die het aanricht! Als je van je verslaving af wilt komen helpt het enorm als je het ook vanuit eigen overtuiging niet meer wil gebruiken.
Ik denk dat het tot op een bepaalde hoogte te vergelijken is met het eten van vlees. Een niet-vegetariër denkt snel: ik zou opzich wel willen stoppen met vlees eten, maar ik vind het zo lekker’ of ‘het hoort bij het avond eten’. Dit soort opmerkingen komen alleen van mensen die duidelijk niet overtuigd zijn van de nadelige effecten van vlees eten. Aan de andere kant, mijn moeder is vegantisch en heeft nooit moeite gehad met de ‘switch’. Waarom niet? Omdat ze het idee dat een dier geslacht moet worden, voor haar om op te eten, super weerzinwekkend en luguber vindt. Ze WIL het echt niet meer eten, heeft ook geen verleiding op die manier.
Niet helemaal te vergelijken met een drugsverslaving natuurlijk, maar openlijk zie je mijn punt.
Hmm weet ik niet, maar zou kunnen. Het is ook niet alleen de walging van het dieren doden, wat voor de een inderdaad wat makkelijker is dan voor de ander. Het is een samenkomst van allerlei feiten, waarmee jij hebt afgewogen of je vlees wilt eten of niet. Vleesconsumptie heeft enorm veel haken en ogen, waar je wel kennis van moet hebben wil je een goeie afweging kunnen maken. Hoe meer kennis je hebt van de schade die vleesconsumptie (op de wijze zoals het nu gedaan wordt) veroorzaakt, des te meer de verleiding om vlees te eten afneemt (lijkt mij!).De walging van het doden van dieren, is iets dat zit in je, of niet.
Hmm ja dat klopt volgens mij! Het verschilt natuurlijk sterk per verslaafde, en de omgeving waarin hij/zij zich bevindt. Over het algemeen kan je wel zeggen dat onwetendheid pittig gevaarlijk is wanneer je met drugs ‘speelt’, het geeft een vals beeld van een drug en de lichamelijke/sociale schade die het aanricht. Mensen die schijt hebben aan het feit dat dagelijks 3-MMC hun hele lichaam naar de tyfus werkt, zijn een ander verhaal. Deze zal je ook niet zo snel om hulp zien vragen om van hun verslaving af te komen (want dat willen ze toch niet per se)Drugsverslaafden hebben in veel gevallen weinig zelf- (en soms ook naasten)liefde. Ze vinden het dus eigenlijk niet zo erg dat er beesten geslacht worden (oftewel, zichzelf kapot maken met drugs)
Nee, klopt. Maar ze willen wel van alle schadelijke bijeffecten af..Hmm weet ik niet, maar zou kunnen. Het is ook niet alleen de walging van het dieren doden, wat voor de een inderdaad wat makkelijker is dan voor de ander. Het is een samenkomst van allerlei feiten, waarmee jij hebt afgewogen of je vlees wilt eten of niet. Vleesconsumptie heeft enorm veel haken en ogen, waar je wel kennis van moet hebben wil je een goeie afweging kunnen maken. Hoe meer kennis je hebt van de schade die vleesconsumptie (op de wijze zoals het nu gedaan wordt) veroorzaakt, des te meer de verleiding om vlees te eten afneemt (lijkt mij!).
Er zijn ook mensen die ondanks alle kennis die ze erover hebben, tóch nog achteloos vlees eten, en dat kan ook weer allerlei redenen hebben. Veel mensen onderdrukken het (allemaal onbewust) denk ik gewoon, omdat het makkelijker is om je ‘vleesgewoonte’ aan te houden, dan je leefstijl aan te passen…
Hmm ja dat klopt volgens mij! Het verschilt natuurlijk sterk per verslaafde, en de omgeving waarin hij/zij zich bevindt. Over het algemeen kan je wel zeggen dat onwetendheid pittig gevaarlijk is wanneer je met drugs ‘speelt’, het geeft een vals beeld van een drug en de lichamelijke/sociale schade die het aanricht. Mensen die schijt hebben aan het feit dat dagelijks 3-MMC hun hele lichaam naar de tyfus werkt, zijn een ander verhaal. Deze zal je ook niet zo snel om hulp zien vragen om van hun verslaving af te komen (want dat willen ze toch niet per se)
Precies! En darmkanker is echt extra kut als je het hebt gekregen door achteloos spareribs te eten. Maar het probleem zit hem dan ook in de achteloosheid. Geen oog hebben voor de negatieve gevolgen, niet kunnen inzien dat je er op de langer termijn beter vanaf komt als je stopt met spareribs eten. Dat kan komen omdat het je simpelweg niet boeit dat je darmkanker kan krijgen (wat zou wijzen richting een persoonlijkheidsstoornis denk ik, psychopathie of zoiets), of je onderdrukt die kennis om ongestoord je gangetje te gaan en ongemak te voorkomen. Maar in denk dat het vaker komt door onwetendheid, toch.Dus wel achteloos onbeperkt spareribs eten, maar achteraf wel zeuren over het krijgen van darmkanker.
Nouja, ik denk niet dat achteloosheid meteen een psychische aandoening hoeft te zijn. Er zijn genoeg mensen, die volledig bewust van de gevaren, vollop van het leven genieten en doen en laten waar ze zin in hebben.Precies! En darmkanker is echt extra kut als je het hebt gekregen door achteloos spareribs te eten. Maar het probleem zit hem dan ook in de achteloosheid. Geen oog hebben voor de negatieve gevolgen, niet kunnen inzien dat je er op de langer termijn beter vanaf komt als je stopt met spareribs eten. Dat kan komen omdat het je simpelweg niet boeit dat je darmkanker kan krijgen (wat zou wijzen richting een persoonlijkheidsstoornis denk ik, psychopathie of zoiets), of je onderdrukt die kennis om ongestoord je gangetje te gaan en ongemak te voorkomen. Maar in denk dat het vaker komt door onwetendheid, toch.
Sorry ik was 1 mogelijkheid vergeten! Het kan natuurlijk ook zo zijn dat een persoon zich bewust is van de schade die het aanricht, maar de afweging heeft gemaakt en besloten dat de negatieve gevolgen minder zwaar wegen dan het gewenste effect dat het brengt, en daarom gewoon doorgaat met drugs gebruiken. Dat duidt natuurlijk niet op een psychische aandoening, hooguit op een wat afwijkend beoordelingsvermogen, een slechter lange-termijnvisie of gewoonweg andere prioriteiten in het leven! Heel veel factoren die meespelen, dat maakt het altijd moeilijk.Nouja, ik denk niet dat achteloosheid meteen een psychische aandoening hoeft te zijn. Er zijn genoeg mensen, die volledig bewust van de gevaren, vollop van het leven genieten en doen en laten waar ze zin in hebben.
Het duurt al zo kort… Om de helft dan uit te moeten zitten met obstipatie en darmkanker, ALS je het dan al mag uitzitten en niet vroegtijdig de pijp uitgaat… Dat allemaal omdat je spareribs zo lekker vind? Het lijkt mij veel wenselijker om opzoek te gaan naar manieren om je culinaire ervaringen (in dit geval een metafoor voor: je leven) wat interessanter te maken, zónder spareribverslaafd (drugsverslaafd) te zijn ‘because it’s fun’. Want de fun heeft meer dan 1 zijde.En geef ze eens ongelijk! Je leeft maar één keer, het duurt super kort en als je nou eenmaal gek bent op spareribs: waarom niet? Maar dan niet je hele leven zeuren dat je te dik bent, obstipatie hebt en daarna darmkanker hebt gekregen. Dat neem je dan er dan met opgeheven hoofd bij.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."