#1
Ja, ik ben Belg. Ik stuur je zo dadelijk in PM
Als ik dit zo lees, kan ik je maar 1 raad geven. Vertel dit aan uw ouders en kijk of je een gedwongen opname kan regelen. Gaat meestal sneller dan 3maand.Hey allemaal,
Mijn wil om te stoppen met mijn verslaving is helemaal weg. Ik ben verslaafd aan Concerta in de eerste plaats en gebruik pseudo efedrine en speed als ik geen Concerta heb.
Ik weet niet eens of ik ooit wou stoppen, ik moest 2 maal stoppen met gebruik. De eerste keer omdat ik zo verslaafd was dat ik niet meer oppaste bij het doktersshoppen en betrapt werd, ik wou dat ik toentertijd nooit eerlijk was geweest, maar langs de andere kant kon ik psychisch niet meer met het middel om. Ik nam 7 a 10 Concerta s per dag voor een 3 a 4 tal dagen en wisselde dit af met 3 a 4 dagen 10 tot 20 pseudoefedrines. Daarnaast was ik al een aantal keer op spoed beland. 1 of 2 maal met ongeveer 28 concerta s op een dag binnen (1 maal was ik gewoon blijven slikken omdat ik zo bang was om te moeten stoppen met Concerta) en 2 andere malen met veel te veel pseudoefedrines. Ook had ik mijn gedrag niet meer onder controle of kreeg ik onder gebruik een alter ego dat zonder anderen te storen weliswaar bepaalde dingen deed die ik me nooit had kunnen voorstellen.
Ondanks dat dit punt al ernstig genoeg was en ondanks dat mijn middelen vandaag nog nauwelijks werken wegens te hoge tolerantie ben ik de moed helemaal verloren om te stoppen. Bij de vorige paragraaf kan ik nog een hele hoop nadelen zetten gaande van de dag dat ik door een afkickhel ging na 3 dagen 30 concerta s genomen te hebben, tot plots niet meer kunnen praten, enz... plots niet meer kunnen stappen,...angsten zoals enorme hoogtevrees waardoor ik niet meer staand van een trap kon van de eerste verdieping...
Dan zijn er nog de nadelen van t milieu waar ik in kom nu het doktershoppen niet meer kan en ik bijgevolg naar speed zoek of Concerta s koop van iemand, ik voel me allesbehalve goed in die wereld, het gaat helemaal tegen mijn natuur in om contacten te hebben tot soms samen te gebruiken met iemand voor een product vast te krijgen, ik ontmoet mensen die ik niet wil kennen, ik rijd mee met iemand die zwaar onder invloed is en nachten niet geslapen heeft en zie mezelf nog hetzelfde snuifbuisje gebruiken van iemand die ik niet vertrouw....
Ook geef ik er veel meer geld aan uit dan toen het doktershoppen nog kon.
Als ik dit allemaal bij elkaar lees wat ik hierboven geschreven heb, zou het logisch zijn dat ik stop...maar na ettelijke hervallen en 2 maal op een PAAZ waarbij ik tijdens een verblijf van een maand tijdens herviel en vlak na, weet ik gewoon niet meer of ik het kan, ik ben alle vertrouwen kwijt in mezelf.
Ik heb me 3 maal kort bij NA aangesloten maar ik vind het te sektarisch en heb er nog andere vervelende gevoelens bij. Dit is niet mijn manier.
Daarnaast zie ik anderen met een verslaving telkens terug opgenomen worden en ik zie mijn verslaving of voel ze als heel erg ernstig aan...
De voorbije 4 dagen heb ik 20 pseudoefedrines gebruikt, 3 concerta s, minstens een gram coke en zeker 8 gram speed(weliswaar van geen al te goeie kwaliteit deze keer) gebruikt. Dit was een herval na 2 en een halve week clean...mits 1 concerta die ik s morgens haalde bij de apotheker...gisteren was ik erg angstig van gewoonweg teveel speed binnen gehad te hebben en suïcidaal...
Ik weet niet meer wat ik wil doen, ik wil eigenlijk stoppen met te stoppen, ben het zat, geloof er in mijn geval echt niet meer in, ben op bepaalde momenten niet meer te houden, contacteer om aan gerief te geraken iemand die ik nooit meer terug wou zien met gegronde redenen, gewoon omdat ik speed waar ik eigenlijk niet zo n goede ervaring mee heb 2 uur sneller kon krijgen dan mijn geliefde Concerta die toch nog een uurtje een goed gevoel geeft waarna er een ernstige comedown komt...ik heb pogingen en pogingen gedaan om deze Concerta terug door te slikken zodat het een minder verslavende werking heeft en geen piek heeft maar kauw ze toch steeds weer kapot voor een snelle piek en jammer genoeg hevige comedown.
Gisteren was ik door een andere emotionele omstandigheid erbij zo wanhopig dat ik zin had te OD'en als dat kan met speed...
Sociaal loop ik ook helemaal vast want mijn vrienden gebruiken niet, ik heb dit maar zelden gebruikt om uit te gaan, meestal om gewoon te functioneren en me beter te voelen. Zij begrijpen niet wat een verslaving is, ik zie het niet zitten om hier over te blijven zagen of te liegen of eerlijk te zijn over weeral herval...
Ik wil niet meer denken aan stoppen maar gebruiken gaat gewoon niet meer en de verkeerde richting uit, toch kan ik mezelf niet tegenhouden, soms lijkt t of elk stukje verstand weg is als ik mijn middel wil...
Tot voor deze terugval bleef ik vechten om te stoppen en dat is al van september 2020...
Ik vertrouw mezelf helemaal niet meer, ben de moed totaal kwijt...gebruik gevaarlijk hoge dosissen uit te hoge tolerantie en heb pas ten vroegste over een maand maar waarschijnlijk pas over 3 maanden kans op een langer durende opname waarvoor ik een intake deed, die noodzakelijk zal zijn...deze tijd kan ik niet overbruggen
Wat moet ik in godsnaam doen? Op darkweb gaan bestellen als me dat al lukt zodat ik uit die wereld blijf en blijven gebruiken terwijl mijn product niet meer werkt en ik er zo zware nadelen aan heb?
In ieder geval heb ik de moed niet meer om te stoppen...ik ontgoochel mezelf alleen maar.
Maar dat is nou precies waar ik het over heb. Als je het werk alleen op het psychologische niveau doet, dus op het niveau van het verhaal dat vastzit aan een emotie, dan raak je de kern niet. Dit is denk ik ook de reden waarom mensen zo 10, 20, 30 jaar of langer bij een psycholoog of iets dergelijks kunnen blijven komen.Ik heb hierin zeer veel werk te leveren, in dat omgaan met emoties, gedachten die opkomen proberen te stoppen (of van me af te laten glijden) of afleiding nog te kunnen zoeken op de ergste momenten...heel veel werk...zoveel werk aan mezelf en aan veel aspecten van mezelf...zoveel dat ik denk dat het tot mijn pensioenleeftijd gaat zijn als t ooit stopt...ik wil leven, tenminste een deel van de tijd zorgeloos zijn...ik weet gewoon niet of ik dat verwerkingswerk of het moeilijke leren ermee omgaan zie zitten........
Natuurlijk, begrijpelijk. Als dat je keuzes lijken te zijn. Maar er is dus nog een keuze: komen tot neutrale observatie. Afkoppelen van het verhaal. Niet meer "deze gevoelens plagen mij", maar "ik ben me bewust van deze onpersoonlijke gevoelens".En ja, na een aantal dagen niks dan afzien is het vooral voor mijn misbruik van Concerta tot situaties gekomen dat ik bonkte met mijn hoofd op de muur tot een punt dat de pijn me rust boodt, automutilatie, intoxicaties die heel zwaar waren om alles lam te leggen....
In die zin verkies ik het afzien van gebruik en afkick eigenlijk boven het onder ogen zien, ik ga door heel hevige ontwenningsverschijnselen en dit op heel regelmatige basis door herhalende hervallen, maar dat is simpelweg "afkick" te noemen....ik voel me veiliger bij deze gevoelens dan bij de onderliggende emoties en nog lange weg hier mee om te kunnen gaan. Ik vind dit leefbaarder.
Ik denk dat die opname voor jou ook absoluut nodig is. Maar ga ook alvast nadenken over wat je op de lange termijn gaat doen. Als je terugkomt uit opname, zul je ook de manier moeten veranderen waarop je met je emoties omgaat. En daarvoor raad ik dus die directe onpersoonlijke confrontatie met je emoties aan.Mss klinkt dit laf dat ik er niet voor kies (of vandaag niet of nog niet terug na mijn laatste herval en eerder zeldzaam wel) om de onderliggende dingen aan te pakken....ik zie een herval bijna als een noodzakelijke redding na bv 4 dagen teveel afzien en ik oefen zo ook met het omgaan met de emoties die er wel doorkomen en vindt hier met gebruik voor mij toch veiliger een weg in. Ik heb meer het vertrouwen dat het veilig blijft voor me, ondanks dat ik weet dat gebruik met enorme gewenning en soms allesbehalve goede controle over hoeveel ook niet bepaald veilig is.
Met gebruik verlies ik ondanks alles nooit de moed, heb ik geen doodswensen en houd ik vol...ik ben er redelijk van overtuigd dat dit voor mij de veiligste optie is...of ben er bang voor dat dit zo is...
Toch ga ik een langdurigere opname proberen om te stoppen in een veilige context daarvoor, ik kan op zijn minst proberen het tegendeel te bewijzen dat het mss niet enkel aan het misbruik ligt van de middelen dat ik niet meer zo zelfdestructief ben, maar door andere factoren zoals gevolgde therapie die misschien toch veel resultaat had?
Ik kan dat mogelijks vragen aan een vriend of mijn zus...mijn ouders zijn mensen die niks vergeten of vergeven en erg straffend zijn, geen begrip hebben, daar kan ik niet met dit probleem terecht.Als ik dit zo lees, kan ik je maar 1 raad geven. Vertel dit aan uw ouders en kijk of je een gedwongen opname kan regelen. Gaat meestal sneller dan 3maand.
Heel veel succes.
Als ze deze tekst aan de arts laat lezen (als ze Belgische is..)Als ik dit zo lees, kan ik je maar 1 raad geven. Vertel dit aan uw ouders en kijk of je een gedwongen opname kan regelen. Gaat meestal sneller dan 3maand.
Heel veel succes.
Dat kan zeer zeker !Ik kan dat mogelijks vragen aan een vriend of mijn zus...mijn ouders zijn mensen die niks vergeten of vergeven en erg straffend zijn, geen begrip hebben, daar kan ik niet met dit probleem terecht.
Dank je voor reactie
Ik weet het, want heb dit ooit moeten ook zelf met een vriend in elkaar puzzelen omdat ik om de haverklap ODde van benzo s toen...ik heb mezelf toen laten colloqueren en zelf na 7 dagen de collocatie verdedigd@inner_search ,
Thanks om te vermelden wat vergeten was
Vooral : Bij een gedwongen opname beslist enkel de arts wanneer je naar huis mag. Niet jij.
Dank je, ik weet gewoon helemaal geen raad met mijn hulpverlening die gewoon niet lijkt te beseffen hoe mis dit loopt. In de opname ben ik echter wel serieus genomen...voor de rest lijkt er ook niemand om te geven want ze gebruiken zelf niet of zijn niet verslaafd dus kennen de gevaren niet.Als ze deze tekst aan de arts laat lezen (als ze Belgische is..)
Krijg je meteen een opname.
Je arts is verplicht een gedwongen opname te rapporteren bij politie en instanties als je een gevaar vormt voor andere EN jezelf.
Aangezien je suïcide gedachten hebt ben je een gevaar voor jezelf.
toen ik men disso bad trip had destijds en er ook effe niet meer wou zijn vroeg ze of ze het in gang moest zetten , maar heb toen besloten mezelf op te laten nemen omdat er nog geen wachttijden waren.
let wel op , gedwongen opnamen kom je niet onderuit eens in gang gezet.
Dus denk er goed over na wat je wil.
maar met die levensstijl , en ik spreek uit ervaring (zonder de coke dan) ga je het niet lang meer volhouden in je kopje.
pb’en mag altijd als je vragen hebt over speed , benzo , weed en disso verslaving of een opname.
Ben je Belg ? Zo ja stuur even de omgeving waar je woont mss kan ik je wel helpen een goede instantie aan te wijzen.Dank je, ik weet gewoon helemaal geen raad met mijn hulpverlening die gewoon niet lijkt te beseffen hoe mis dit loopt. In de opname ben ik echter wel serieus genomen...voor de rest lijkt er ook niemand om te geven want ze gebruiken zelf niet of zijn niet verslaafd dus kennen de gevaren niet.
Ik ben nu laatst hervallen, niet omdat ik craving had, maar met de onderliggende problemen in contact kwam en het 4 dagen niet weg ging, wat te zwaar was...dus ben doodsbang gebruik te laten nu...ik was lange tijd veel stabieler met gebruik of met dit middel i p v benzoverslaving. Aan andere problemen heb ik de kans gekregen om aan te werken, maar verslaving is onbehandeld gebleven en speelt al 15 jaar meeHeftig verhaal zeg, mag ik je als advies geven om eerst goed in je mind uit te zoeken wat je nou allemaal mankeert en waarom je zo in je verslavingen blijft hangen. Schrijf alles wat in je opkomt van je af om voor jezelf een zo duidelijk mogelijk beeld te krijgen waarom je zo verslaafd bent en aan od's denkt.
Ga daarna op zoek naar hulp en ik denk dat een nieuwe opname wel een goed idee is.
Probeer toch steun te zoeken bij je familie en/of vrienden, hoe moeilijk ook.
Probeer niet alleen uit te leggen hoe het is om verslaafd te zijn aan die middelen maar juist wat de aanleiding is en waarom je verslaafd bent geraakt de problemen die jou zo in de houdgreep houden. Ik weet uit ervaring hoe moeilijk en vervelend deze shitzooi is. De realisatie dat het hele zorgsysteem faalt, wat echt waar is maar al zou de zorg nog zo goed zijn je zult het natuurlijk zelf moeten doen eindstand, dus Probeer echt met een plan te komen om het goed aan te pakken!
Mag ik ook ff tegen je zeggen dat je problemen inzien en erover durven te praten altijd de eerste stap zijn, en een teken van kracht zijn!
Het probleem is dat die allemaal wachttijden hebben...alleen heel dure klinieken hebben dat niet...Ik zeg dit:
Dit is een heel serieuze zaak, en snel handelen is geboden!
Jouw verslaving(en) verbergen een hoop shit.
Deze druk je weg, en op een gegeven moment lukt dat niet meer...
Jij moet via een crisis opname een kliniek voor ontwenning in.
Aan een PAAZ heb je helemaal niets. Daar weet men maar weinig over verslaving aan drugs...
Eenmaal afgekickt moet er aan jouw shit gewerkt gaan worden.
Dat gaat niet in een maandje...
Zorg, dat je hulp krijgt!
Een verslavingskliniek in!
Klopt wel , was eens gaan horen bij Reset in Antwerpen , 950 euro per week privékliniek !alleen heel dure klinieken hebben dat niet...
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."