DrugsForum.nl

Hey allemaal,

Mijn wil om te stoppen met mijn verslaving is helemaal weg. Ik ben verslaafd aan Concerta in de eerste plaats en gebruik pseudo efedrine en speed als ik geen Concerta heb.

Ik weet niet eens of ik ooit wou stoppen, ik moest 2 maal stoppen met gebruik. De eerste keer omdat ik zo verslaafd was dat ik niet meer oppaste bij het doktersshoppen en betrapt werd, ik wou dat ik toentertijd nooit eerlijk was geweest, maar langs de andere kant kon ik psychisch niet meer met het middel om. Ik nam 7 a 10 Concerta s per dag voor een 3 a 4 tal dagen en wisselde dit af met 3 a 4 dagen 10 tot 20 pseudoefedrines. Daarnaast was ik al een aantal keer op spoed beland. 1 of 2 maal met ongeveer 28 concerta s op een dag binnen (1 maal was ik gewoon blijven slikken omdat ik zo bang was om te moeten stoppen met Concerta) en 2 andere malen met veel te veel pseudoefedrines. Ook had ik mijn gedrag niet meer onder controle of kreeg ik onder gebruik een alter ego dat zonder anderen te storen weliswaar bepaalde dingen deed die ik me nooit had kunnen voorstellen.

Ondanks dat dit punt al ernstig genoeg was en ondanks dat mijn middelen vandaag nog nauwelijks werken wegens te hoge tolerantie ben ik de moed helemaal verloren om te stoppen. Bij de vorige paragraaf kan ik nog een hele hoop nadelen zetten gaande van de dag dat ik door een afkickhel ging na 3 dagen 30 concerta s genomen te hebben, tot plots niet meer kunnen praten, enz... plots niet meer kunnen stappen,...angsten zoals enorme hoogtevrees waardoor ik niet meer staand van een trap kon van de eerste verdieping...

Dan zijn er nog de nadelen van t milieu waar ik in kom nu het doktershoppen niet meer kan en ik bijgevolg naar speed zoek of Concerta s koop van iemand, ik voel me allesbehalve goed in die wereld, het gaat helemaal tegen mijn natuur in om contacten te hebben tot soms samen te gebruiken met iemand voor een product vast te krijgen, ik ontmoet mensen die ik niet wil kennen, ik rijd mee met iemand die zwaar onder invloed is en nachten niet geslapen heeft en zie mezelf nog hetzelfde snuifbuisje gebruiken van iemand die ik niet vertrouw....

Ook geef ik er veel meer geld aan uit dan toen het doktershoppen nog kon.

Als ik dit allemaal bij elkaar lees wat ik hierboven geschreven heb, zou het logisch zijn dat ik stop...maar na ettelijke hervallen en 2 maal op een PAAZ waarbij ik tijdens een verblijf van een maand tijdens herviel en vlak na, weet ik gewoon niet meer of ik het kan, ik ben alle vertrouwen kwijt in mezelf.

Ik heb me 3 maal kort bij NA aangesloten maar ik vind het te sektarisch en heb er nog andere vervelende gevoelens bij. Dit is niet mijn manier.

Daarnaast zie ik anderen met een verslaving telkens terug opgenomen worden en ik zie mijn verslaving of voel ze als heel erg ernstig aan...

De voorbije 4 dagen heb ik 20 pseudoefedrines gebruikt, 3 concerta s, minstens een gram coke en zeker 8 gram speed(weliswaar van geen al te goeie kwaliteit deze keer) gebruikt. Dit was een herval na 2 en een halve week clean...mits 1 concerta die ik s morgens haalde bij de apotheker...gisteren was ik erg angstig van gewoonweg teveel speed binnen gehad te hebben en suïcidaal...

Ik weet niet meer wat ik wil doen, ik wil eigenlijk stoppen met te stoppen, ben het zat, geloof er in mijn geval echt niet meer in, ben op bepaalde momenten niet meer te houden, contacteer om aan gerief te geraken iemand die ik nooit meer terug wou zien met gegronde redenen, gewoon omdat ik speed waar ik eigenlijk niet zo n goede ervaring mee heb 2 uur sneller kon krijgen dan mijn geliefde Concerta die toch nog een uurtje een goed gevoel geeft waarna er een ernstige comedown komt...ik heb pogingen en pogingen gedaan om deze Concerta terug door te slikken zodat het een minder verslavende werking heeft en geen piek heeft maar kauw ze toch steeds weer kapot voor een snelle piek en jammer genoeg hevige comedown.

Gisteren was ik door een andere emotionele omstandigheid erbij zo wanhopig dat ik zin had te OD'en als dat kan met speed...

Sociaal loop ik ook helemaal vast want mijn vrienden gebruiken niet, ik heb dit maar zelden gebruikt om uit te gaan, meestal om gewoon te functioneren en me beter te voelen. Zij begrijpen niet wat een verslaving is, ik zie het niet zitten om hier over te blijven zagen of te liegen of eerlijk te zijn over weeral herval...

Ik wil niet meer denken aan stoppen maar gebruiken gaat gewoon niet meer en de verkeerde richting uit, toch kan ik mezelf niet tegenhouden, soms lijkt t of elk stukje verstand weg is als ik mijn middel wil...

Tot voor deze terugval bleef ik vechten om te stoppen en dat is al van september 2020...

Ik vertrouw mezelf helemaal niet meer, ben de moed totaal kwijt...gebruik gevaarlijk hoge dosissen uit te hoge tolerantie en heb pas ten vroegste over een maand maar waarschijnlijk pas over 3 maanden kans op een langer durende opname waarvoor ik een intake deed, die noodzakelijk zal zijn...deze tijd kan ik niet overbruggen

Wat moet ik in godsnaam doen? Op darkweb gaan bestellen als me dat al lukt zodat ik uit die wereld blijf en blijven gebruiken terwijl mijn product niet meer werkt en ik er zo zware nadelen aan heb?

In ieder geval heb ik de moed niet meer om te stoppen...ik ontgoochel mezelf alleen maar.

Fairflower zei:

Hey allemaal,

Mijn wil om te stoppen met mijn verslaving is helemaal weg. Ik ben verslaafd aan Concerta in de eerste plaats en gebruik pseudo efedrine en speed als ik geen Concerta heb.

Ik weet niet eens of ik ooit wou stoppen, ik moest 2 maal stoppen met gebruik. De eerste keer omdat ik zo verslaafd was dat ik niet meer oppaste bij het doktersshoppen en betrapt werd, ik wou dat ik toentertijd nooit eerlijk was geweest, maar langs de andere kant kon ik psychisch niet meer met het middel om. Ik nam 7 a 10 Concerta s per dag voor een 3 a 4 tal dagen en wisselde dit af met 3 a 4 dagen 10 tot 20 pseudoefedrines. Daarnaast was ik al een aantal keer op spoed beland. 1 of 2 maal met ongeveer 28 concerta s op een dag binnen (1 maal was ik gewoon blijven slikken omdat ik zo bang was om te moeten stoppen met Concerta) en 2 andere malen met veel te veel pseudoefedrines. Ook had ik mijn gedrag niet meer onder controle of kreeg ik onder gebruik een alter ego dat zonder anderen te storen weliswaar bepaalde dingen deed die ik me nooit had kunnen voorstellen.

Ondanks dat dit punt al ernstig genoeg was en ondanks dat mijn middelen vandaag nog nauwelijks werken wegens te hoge tolerantie ben ik de moed helemaal verloren om te stoppen. Bij de vorige paragraaf kan ik nog een hele hoop nadelen zetten gaande van de dag dat ik door een afkickhel ging na 3 dagen 30 concerta s genomen te hebben, tot plots niet meer kunnen praten, enz... plots niet meer kunnen stappen,...angsten zoals enorme hoogtevrees waardoor ik niet meer staand van een trap kon van de eerste verdieping...

Dan zijn er nog de nadelen van t milieu waar ik in kom nu het doktershoppen niet meer kan en ik bijgevolg naar speed zoek of Concerta s koop van iemand, ik voel me allesbehalve goed in die wereld, het gaat helemaal tegen mijn natuur in om contacten te hebben tot soms samen te gebruiken met iemand voor een product vast te krijgen, ik ontmoet mensen die ik niet wil kennen, ik rijd mee met iemand die zwaar onder invloed is en nachten niet geslapen heeft en zie mezelf nog hetzelfde snuifbuisje gebruiken van iemand die ik niet vertrouw....

Ook geef ik er veel meer geld aan uit dan toen het doktershoppen nog kon.

Als ik dit allemaal bij elkaar lees wat ik hierboven geschreven heb, zou het logisch zijn dat ik stop...maar na ettelijke hervallen en 2 maal op een PAAZ waarbij ik tijdens een verblijf van een maand tijdens herviel en vlak na, weet ik gewoon niet meer of ik het kan, ik ben alle vertrouwen kwijt in mezelf.

Ik heb me 3 maal kort bij NA aangesloten maar ik vind het te sektarisch en heb er nog andere vervelende gevoelens bij. Dit is niet mijn manier.

Daarnaast zie ik anderen met een verslaving telkens terug opgenomen worden en ik zie mijn verslaving of voel ze als heel erg ernstig aan...

De voorbije 4 dagen heb ik 20 pseudoefedrines gebruikt, 3 concerta s, minstens een gram coke en zeker 8 gram speed(weliswaar van geen al te goeie kwaliteit deze keer) gebruikt. Dit was een herval na 2 en een halve week clean...mits 1 concerta die ik s morgens haalde bij de apotheker...gisteren was ik erg angstig van gewoonweg teveel speed binnen gehad te hebben en suïcidaal...

Ik weet niet meer wat ik wil doen, ik wil eigenlijk stoppen met te stoppen, ben het zat, geloof er in mijn geval echt niet meer in, ben op bepaalde momenten niet meer te houden, contacteer om aan gerief te geraken iemand die ik nooit meer terug wou zien met gegronde redenen, gewoon omdat ik speed waar ik eigenlijk niet zo n goede ervaring mee heb 2 uur sneller kon krijgen dan mijn geliefde Concerta die toch nog een uurtje een goed gevoel geeft waarna er een ernstige comedown komt...ik heb pogingen en pogingen gedaan om deze Concerta terug door te slikken zodat het een minder verslavende werking heeft en geen piek heeft maar kauw ze toch steeds weer kapot voor een snelle piek en jammer genoeg hevige comedown.

Gisteren was ik door een andere emotionele omstandigheid erbij zo wanhopig dat ik zin had te OD'en als dat kan met speed...

Sociaal loop ik ook helemaal vast want mijn vrienden gebruiken niet, ik heb dit maar zelden gebruikt om uit te gaan, meestal om gewoon te functioneren en me beter te voelen. Zij begrijpen niet wat een verslaving is, ik zie het niet zitten om hier over te blijven zagen of te liegen of eerlijk te zijn over weeral herval...

Ik wil niet meer denken aan stoppen maar gebruiken gaat gewoon niet meer en de verkeerde richting uit, toch kan ik mezelf niet tegenhouden, soms lijkt t of elk stukje verstand weg is als ik mijn middel wil...

Tot voor deze terugval bleef ik vechten om te stoppen en dat is al van september 2020...

Ik vertrouw mezelf helemaal niet meer, ben de moed totaal kwijt...gebruik gevaarlijk hoge dosissen uit te hoge tolerantie en heb pas ten vroegste over een maand maar waarschijnlijk pas over 3 maanden kans op een langer durende opname waarvoor ik een intake deed, die noodzakelijk zal zijn...deze tijd kan ik niet overbruggen

Wat moet ik in godsnaam doen? Op darkweb gaan bestellen als me dat al lukt zodat ik uit die wereld blijf en blijven gebruiken terwijl mijn product niet meer werkt en ik er zo zware nadelen aan heb?

In ieder geval heb ik de moed niet meer om te stoppen...ik ontgoochel mezelf alleen maar.

Klik om te vergroten...

Als ik dit zo lees, kan ik je maar 1 raad geven. Vertel dit aan uw ouders en kijk of je een gedwongen opname kan regelen. Gaat meestal sneller dan 3maand.

Heel veel succes.

CuriousExplorer zei:

Als ik dit zo lees, kan ik je maar 1 raad geven. Vertel dit aan uw ouders en kijk of je een gedwongen opname kan regelen. Gaat meestal sneller dan 3maand.

Heel veel succes.

Klik om te vergroten...

Ik kan dat mogelijks vragen aan een vriend of mijn zus...mijn ouders zijn mensen die niks vergeten of vergeven en erg straffend zijn, geen begrip hebben, daar kan ik niet met dit probleem terecht.
Dank je voor reactie

CuriousExplorer zei:

Als ik dit zo lees, kan ik je maar 1 raad geven. Vertel dit aan uw ouders en kijk of je een gedwongen opname kan regelen. Gaat meestal sneller dan 3maand.

Heel veel succes.

Klik om te vergroten...

Als ze deze tekst aan de arts laat lezen (als ze Belgische is..)
Krijg je meteen een opname.
Je arts is verplicht een gedwongen opname te rapporteren bij politie en instanties als je een gevaar vormt voor andere EN jezelf.
Aangezien je suïcide gedachten hebt ben je een gevaar voor jezelf.

toen ik men disso bad trip had destijds en er ook effe niet meer wou zijn vroeg ze of ze het in gang moest zetten , maar heb toen besloten mezelf op te laten nemen omdat er nog geen wachttijden waren.

let wel op , gedwongen opnamen kom je niet onderuit eens in gang gezet.
Dus denk er goed over na wat je wil.

maar met die levensstijl , en ik spreek uit ervaring (zonder de coke dan) ga je het niet lang meer volhouden in je kopje.

pb’en mag altijd als je vragen hebt over speed , benzo , weed en disso verslaving of een opname.

Fairflower zei:

Ik kan dat mogelijks vragen aan een vriend of mijn zus...mijn ouders zijn mensen die niks vergeten of vergeven en erg straffend zijn, geen begrip hebben, daar kan ik niet met dit probleem terecht.
Dank je voor reactie

Klik om te vergroten...

Dat kan zeer zeker !
je krijgt sessies met je ouders er bij om te bemiddelen.
Je zit duidelijk met ernstige problemen , als je dit niet kwijt kan aan je ouders is dit wel zeer zonde en egoïstisch imo.

@inner_search ,
Thanks om te vermelden wat vergeten was

Vooral : Bij een gedwongen opname beslist enkel de arts wanneer je naar huis mag. Niet jij.

Mijn ambulante hulpverlening stimuleerde steeds dit ambulant te doen...Ben met ambulante hulp van 7 a 10 concerta s per dag gegaan naar 1 met behulp van dagelijks halen bij de apotheker en is heel moeilijk gegaan...ze hielden bij mijn laatste opname ook tegen dat ik opgenomen werd...het lijkt soms of ze niets begrijpen van een verslaving...enkel een eigebruiker die ik ken was ongerust omdat hij er iets van weet

CuriousExplorer zei:

@inner_search ,
Thanks om te vermelden wat vergeten was

Vooral : Bij een gedwongen opname beslist enkel de arts wanneer je naar huis mag. Niet jij.

Klik om te vergroten...

Ik weet het, want heb dit ooit moeten ook zelf met een vriend in elkaar puzzelen omdat ik om de haverklap ODde van benzo s toen...ik heb mezelf toen laten colloqueren en zelf na 7 dagen de collocatie verdedigd

inner_search zei:

Als ze deze tekst aan de arts laat lezen (als ze Belgische is..)
Krijg je meteen een opname.
Je arts is verplicht een gedwongen opname te rapporteren bij politie en instanties als je een gevaar vormt voor andere EN jezelf.
Aangezien je suïcide gedachten hebt ben je een gevaar voor jezelf.

toen ik men disso bad trip had destijds en er ook effe niet meer wou zijn vroeg ze of ze het in gang moest zetten , maar heb toen besloten mezelf op te laten nemen omdat er nog geen wachttijden waren.

let wel op , gedwongen opnamen kom je niet onderuit eens in gang gezet.
Dus denk er goed over na wat je wil.

maar met die levensstijl , en ik spreek uit ervaring (zonder de coke dan) ga je het niet lang meer volhouden in je kopje.

pb’en mag altijd als je vragen hebt over speed , benzo , weed en disso verslaving of een opname.

Klik om te vergroten...

Dank je, ik weet gewoon helemaal geen raad met mijn hulpverlening die gewoon niet lijkt te beseffen hoe mis dit loopt. In de opname ben ik echter wel serieus genomen...voor de rest lijkt er ook niemand om te geven want ze gebruiken zelf niet of zijn niet verslaafd dus kennen de gevaren niet.

Fairflower zei:

Dank je, ik weet gewoon helemaal geen raad met mijn hulpverlening die gewoon niet lijkt te beseffen hoe mis dit loopt. In de opname ben ik echter wel serieus genomen...voor de rest lijkt er ook niemand om te geven want ze gebruiken zelf niet of zijn niet verslaafd dus kennen de gevaren niet.

Klik om te vergroten...

Ben je Belg ? Zo ja stuur even de omgeving waar je woont mss kan ik je wel helpen een goede instantie aan te wijzen.

sterkte allesinds.

Heftig verhaal zeg, mag ik je als advies geven om eerst goed in je mind uit te zoeken wat je nou allemaal mankeert en waarom je zo in je verslavingen blijft hangen. Schrijf alles wat in je opkomt van je af om voor jezelf een zo duidelijk mogelijk beeld te krijgen waarom je zo verslaafd bent en aan od's denkt.
Ga daarna op zoek naar hulp en ik denk dat een nieuwe opname wel een goed idee is.
Probeer toch steun te zoeken bij je familie en/of vrienden, hoe moeilijk ook.
Probeer niet alleen uit te leggen hoe het is om verslaafd te zijn aan die middelen maar juist wat de aanleiding is en waarom je verslaafd bent geraakt de problemen die jou zo in de houdgreep houden. Ik weet uit ervaring hoe moeilijk en vervelend deze shitzooi is. De realisatie dat het hele zorgsysteem faalt, wat echt waar is maar al zou de zorg nog zo goed zijn je zult het natuurlijk zelf moeten doen eindstand, dus Probeer echt met een plan te komen om het goed aan te pakken!
Mag ik ook ff tegen je zeggen dat je problemen inzien en erover durven te praten altijd de eerste stap zijn, en een teken van kracht zijn!

Dopemonster zei:

Heftig verhaal zeg, mag ik je als advies geven om eerst goed in je mind uit te zoeken wat je nou allemaal mankeert en waarom je zo in je verslavingen blijft hangen. Schrijf alles wat in je opkomt van je af om voor jezelf een zo duidelijk mogelijk beeld te krijgen waarom je zo verslaafd bent en aan od's denkt.
Ga daarna op zoek naar hulp en ik denk dat een nieuwe opname wel een goed idee is.
Probeer toch steun te zoeken bij je familie en/of vrienden, hoe moeilijk ook.
Probeer niet alleen uit te leggen hoe het is om verslaafd te zijn aan die middelen maar juist wat de aanleiding is en waarom je verslaafd bent geraakt de problemen die jou zo in de houdgreep houden. Ik weet uit ervaring hoe moeilijk en vervelend deze shitzooi is. De realisatie dat het hele zorgsysteem faalt, wat echt waar is maar al zou de zorg nog zo goed zijn je zult het natuurlijk zelf moeten doen eindstand, dus Probeer echt met een plan te komen om het goed aan te pakken!
Mag ik ook ff tegen je zeggen dat je problemen inzien en erover durven te praten altijd de eerste stap zijn, en een teken van kracht zijn!

Klik om te vergroten...

Ik ben nu laatst hervallen, niet omdat ik craving had, maar met de onderliggende problemen in contact kwam en het 4 dagen niet weg ging, wat te zwaar was...dus ben doodsbang gebruik te laten nu...ik was lange tijd veel stabieler met gebruik of met dit middel i p v benzoverslaving. Aan andere problemen heb ik de kans gekregen om aan te werken, maar verslaving is onbehandeld gebleven en speelt al 15 jaar mee

Ik zeg dit:
Dit is een heel serieuze zaak, en snel handelen is geboden!
Jouw verslaving(en) verbergen een hoop shit.
Deze druk je weg, en op een gegeven moment lukt dat niet meer...
Jij moet via een crisis opname een kliniek voor ontwenning in.
Aan een PAAZ heb je helemaal niets. Daar weet men maar weinig over verslaving aan drugs...
Eenmaal afgekickt moet er aan jouw shit gewerkt gaan worden.
Dat gaat niet in een maandje...
Zorg, dat je hulp krijgt!
Een verslavingskliniek in!

Ik heb mijn post alvast naar al mijn ambulante hulpverlening gestuurd (huisarts, psycholoog en mobiel team) en naar enkele vrienden doorgestuurd

Wees heel eerlijk over je gedachten die je soms hebt. Ook over de dood, ook al voel je je op dat moment anders

Ik weet niets over je vorige opnames. Ik lees geen vervolg voor een safe house/beschermd wonen. Een traject na de opname kan het wel succes maken.

Zorgen dat je gedwongen opgenomen word lijkt mij zolang je bij een goede kliniek zit! een must voor jou. Dat zou ik wel uitzoeken..dat je naar een goede kliniek gaat met mogelijkheid tot nazorg erna qua wonen

Ja, ik ben Belg. Ik stuur je zo dadelijk in PM

Juist niet. 1 van de risico's van Ad van AD is dat je je vlakker kan voelen.. bovendien verandert het je kunstmatig. Hij moet juist weer voelen om echt zichzelf te zijn en blijven.
Om die reden heeft iig 1 kliniek die past start met ad als je langere tijd nuchter ben en langere tijd aan jezelf gewerkt hebben.

Mrloverdj zei:

Juist niet.

Klik om te vergroten...

Ehm, juist niet WAT? Waar gaat deze 'juist niet' tegenin?

CaRRita zei:

Het is inderdaad niet ingewikkeld wat je zegt. Maar het is wel veel te moeilijk voor mij. Die sensatie is pure doodsangst; er niet kunnen zijn en die kan ik niet zomaar even voelen. Dat gaat gewoon niet, dat is veel te heftig en overweldigend. Ik heb het vroeger gevoeld en ik heb mezelf zo enorm beschermd om dit nooit meer te hoeven voelen, dat ik alles uit de kast zal halen om deze sensatie te vermijden. Het is te vergelijken met een drukke snelweg te moeten oversteken, zonder links of rechts te kijken en erop vertrouwen dat de auto's wel voor je zullen stoppen. Ik kan dat alleen maar samen met een kordon van mensen en die ben ik nu aan het verzamelen.

Klik om te vergroten...

Is echt de sensatie zelf pure doodsangst? Of is het aangekoppelde verhaal dat we onszelf vertellen óver die sensatie dat?

Dit is niet om jouw angst te bagatelliseren, maar als je de persoonlijkheid (tijdelijk) van een emotie afhaalt en het voelt voor wat het is: slechts een sensatie. Hoe overweldigend is die sensatie dan nog? Waarschijnlijk niet comfortabel om te voelen, maar kan het je dan nog overweldigen? Als het geen persoonlijke betrekking op jou heeft.

Ik zou durven zeggen dat we dit vermogen in principe hebben. Om een emotie tijdelijk los te maken van het verhaal wat we onszelf vertellen over die emotie en deze zo te reduceren tot slechts een sensatie. En wanneer die persoonlijkheid er niet is, kun je de sensatie in de diepte voelen en zelfs verwerken.

Natuurlijk kan iemand prefereren om binnen dat verhaal te werken aan de angst. Dat kan ook. In mijn ogen is dit een minder directe aanpak van het probleem, maar voor sommigen wellicht prettiger. Of het lijkt prettiger. Want op die manier behoudt een emotie zijn beladenheid: is het niet slechts een neutrale sensatie.

Dopemonster zei:

Wil je niet van het ene middel aan het andere middel krijgen maar is anti depressiva misschien voor jou niet een medicatie om te proberen?
Misschien pas wanneer je in opname zit zodat je meer grip kunt krijgen op het stabiel worden in je leven.
Hoop dat je snel rust en verbetering zult vinden, te gek van woorden dat de wachtlijsten altijd nog zo lang zijn.
Hoeveel mensen eigenlijk wel niet met zulke problemen rondlopen, vreselijk!

Klik om te vergroten...

Toen ik ben ging afkicken van mijn speedverslaving(ruim 8 jaar) kreeg ik een enorme zware depressie.
Door de speed waren al die jaren mijn emoties afgevlakt.
Nu kwam alles ineems keihard binnen en werd ik overspoeld met emoties.
Hier was ik ook al heel bang voor tijdens mijn gebruik.
Angst voor wat ga ik allema voelen kwa emoties...
Ga ik alle pijn, verdriet en angst van mijn trauma's wel aan kunnrn nuchter.

Toen ik 2 mnd nuchter was ben ik aan de antidepressiva gegaan.
Dat ook antidepressiva je emoties afvlakt klopt.
Maar je moet het ook gebruiken in combinatie met theraphie.
Je moet aan jezelf blijven werken en aan de onderliggende redenen van je verslaving.

Door de antidepressiva kan ik nu werken aan mijn trauma's.
En zo ook aan de onderliggende problemen die achter mijn verslaving zaten.

Mijn leven is nu stuk dragelijker geworden.
Ik kan weer genieten van de kleine dingen in het leven.
Het geeft me net ff dat zetke in mijn rug.
Ondertussen probeer ik mijn leven weer wat op te pakken.
Ik krijg opnieuw trauma theraphie, ben weer begonnen met sporten, wandel veel en zoek naar nieuwe doelen.

Ik sta niet in jouw schoenen en draag niet jouw bagage...
Ik heb ook veel bagage en had nooit verwacht dat ik zonder de speed zou kunnen.
Ik dacht dat het juist de speed was welke mij de kracht nog gaf om door te gaan ondanks alle pijn en verdriet.
De speed onderdrukt het inderdaad maar het haalt je problemen zeker niet weg.

Ik kan je met zekerheid zeggen uit eigen ervaring..
Ga de strijd aan en vind jezelf terug.
Je kunt zoveel meer aan dan jezelf denkt.
Het zal heel zwaar zijn maar er is een beter leven. 🙏😘❤️

De hoop verloren ooit te kunnen stoppen, ik ben wanhopig...

Een reactie plaatsen