#1
Ja, ik ben Belg. Ik stuur je zo dadelijk in PM
Ehm, juist niet WAT? Waar gaat deze 'juist niet' tegenin?Juist niet.
Is echt de sensatie zelf pure doodsangst? Of is het aangekoppelde verhaal dat we onszelf vertellen óver die sensatie dat?Het is inderdaad niet ingewikkeld wat je zegt. Maar het is wel veel te moeilijk voor mij. Die sensatie is pure doodsangst; er niet kunnen zijn en die kan ik niet zomaar even voelen. Dat gaat gewoon niet, dat is veel te heftig en overweldigend. Ik heb het vroeger gevoeld en ik heb mezelf zo enorm beschermd om dit nooit meer te hoeven voelen, dat ik alles uit de kast zal halen om deze sensatie te vermijden. Het is te vergelijken met een drukke snelweg te moeten oversteken, zonder links of rechts te kijken en erop vertrouwen dat de auto's wel voor je zullen stoppen. Ik kan dat alleen maar samen met een kordon van mensen en die ben ik nu aan het verzamelen.
Toen ik ben ging afkicken van mijn speedverslaving(ruim 8 jaar) kreeg ik een enorme zware depressie.Wil je niet van het ene middel aan het andere middel krijgen maar is anti depressiva misschien voor jou niet een medicatie om te proberen?
Misschien pas wanneer je in opname zit zodat je meer grip kunt krijgen op het stabiel worden in je leven.
Hoop dat je snel rust en verbetering zult vinden, te gek van woorden dat de wachtlijsten altijd nog zo lang zijn.
Hoeveel mensen eigenlijk wel niet met zulke problemen rondlopen, vreselijk!
Ik ken deze tactiek van Byron Katie, die wel eens heeft verteld dat ze onder schot gehouden werd. Doordat ze niet geloofde in het verhaal dat ze dood zou gaan, was ze niet bang en kon ze nog steeds van de prachtige avondlucht genieten. Dus wellicht is dit geweldig haalbaar als je Byron Katie bent, of Eckhart Tolle ofzo, maar ik als gewone sterveling kan niet mijn verhaal naar believen in- en uitschakelen.Is echt de sensatie zelf pure doodsangst? Of is het aangekoppelde verhaal dat we onszelf vertellen óver die sensatie dat?
En dan voorral clean blijven is het belangrijksteHet zou mooi zijn, als de ts het voor elkaar zou kunnen krijgen, om eens twee if drie maanden hé le maal te kunnen stoppen met innemen.
En dan maar eens kijken, hoe dat je eraan toe bent.
Ik voorspel, dat je, na de hel van ontwenning te hebben doorstaan, en ja, dat is erg zwaar maar het moet, ook in opname, dat je jezelf veel beter zult voelen!
Ts, geef jezelf de kans om deze cirkels, deze spanningsvelden, te doorbreken!
Want de concerta liegt tegen je, en bedriegt je ook nog eens.
Je krijgt hier alleen maar meer ellende bij, totdat je lijf er de brui aan geeft en er onherstelbare schade optreedt en zover mag het niet komen, toch?
Je moet dus zoen, vind ik, asap opgenomen te worden!
Zoals je weet, ben je nu op een afschuwelijke manier roofbouw op je lijf te plegen, en de concerta l i j k t je te kunnen helpen maar dat is maar schijn...
Je moet er toch een keer doorheen, je gevoelens en angsten kunnen zeer wel door de concerta in stand worden gehouden...
Ik zeg je dat je absoluut jezelf beter zult voelen na een tijd niet innemen!
Ik ken deze tactiek van Byron Katie, die wel eens heeft verteld dat ze onder schot gehouden werd. Doordat ze niet geloofde in het verhaal dat ze dood zou gaan, was ze niet bang en kon ze nog steeds van de prachtige avondlucht genieten. Dus wellicht is dit geweldig haalbaar als je Byron Katie bent, of Eckhart Tolle ofzo, maar ik als gewone sterveling kan niet mijn verhaal naar believen in- en uitschakelen.
En stel dat ik dat wel zou kunnen, dan is er toch geen koppeling tussen mijn persoonlijkheid (het verhaal) en de sensatie? Wat heeft het dan voor nut om dat door te maken? Het is als een ritje in de 8baan, je staat even doodsangsten uit, maar omdat die niet gekoppeld zijn aan een verhaal, kun je er verder ook niets mee, je groeit er niet door ofzo.
Nu ik zo nadenk, is het ook zo dat mijn verhaal niet 1 verhaal is. Het is 18 jaar (mijn hele jeugd) van allemaal verhaaltjes/situaties die dagelijks voorkwamen. Het is mijn wereldbeeld geworden, het is een stoornis in de ontwikkeling van mijn persoonlijkheid geworden. Er zijn bepaalde neuronen snelwegen in mijn hersenen ontstaan, die niet zomaar omgelegd kunnen worden. Is misschien ook weer een verhaal, maar dan eentje met een wetenschappelijke achtergrond.
Heb jij zelf ervaring met het verhaal ontkrachten door de sensatie te doorvoelen? Was dat bij een eenmalig verhaal (PTTS) of ook bij chronisch trauma? Of denk jij dat daar niet echt in een verschil in zit bij deze strategie?
Nee van wat ik heb gehoord is het extreem...Wees blij, om hier geen ervaring mee te hebben je wordt er niet erg blij mee...
Wat is er gebeurd, waar is je hond?Jazeker! Dat kun je wel zeggen!
Sommige gebeurtenissen blijven maar terugkomen... bij mij in de nachtelijke uren! En nu heb ik geen hulphond....
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."