#1
Goede tip van de buren. Helaas heb ik met één van buren al een beetje mot. Toch blijf ik contact zoeken wanneer we elkaar tegen het lijf lopen maar merk weinig vanuit haar kant. Ach, dat is dan maar zo. Dat van de dorpelingen was ook wel in het café dus misschien is dat niet de juiste plek ( ik wil eigenlijk ook al niet meer gaan )Dat kan ik heel goed herkennen, zelf heb ik ook een zware achterstand met sociale dingen/skills. Ik zit echt helemaal alleen nu met niemand om mij heen buiten hulp diensten, aan de ene kant heel fijn dat ik eindelijk rust heb maar dat is ook een gevaren punt om niet helemaal vast te claimen aan het veilige gevoel in je eigen huis waardoor sociale contacten leggen nog moeilijker wordt. De stugge gemeenschap is inderdaad heel moeilijk tussen te komen, gewoon je eigen ding doen en niet al te veel aantrekken van de ''dorpenlingen'' zo probeer ik er wat doorheen te komen (goed contact met naaste buren is wel fijn uiteraard)
Gelukkig heb ik wel meer buren en is dat wel een goede tip om iets mee te doen!
Helaas zit kopen er niet in omdat ik met het UWV een regeling heb en dan mag je helaas geen huis kopen. ( en terecht, al verschild mijn mening per tijd ) Wij hebben wel een kinderwens maar door de medicijnen die mijn vriendin moet nemen is dat helaas niet echt mogelijk. En ik zelf heb niet echt een sterke kinderwens, sluit het niet uit. Soms krijg wel goede hartkloppingen als ik jonge ouders met hun kinderen zie, maar denk dat ik nu niet aan kinderen moet denken.Goed om te horen dat je in ieder geval een goed plekje hebt kunnen vinden met je vriendin, niet kwijt raken dat huis of wat dan ook ;p. Ik hoop dat je een lange en gezonde relatie hebt je vriendin en nog lang samen mag wonen (misschien komt er over een paar jaar wel een lekker groot koophuis boompje, beestje en een mini-benzoliefhebber ;p)