Spring naar hoofdinhoud
DRUGSFORUM.NLNext Generation
DRUGSFORUM.NL

Een onafhankelijk platform voor eerlijke informatie over psychoactieve middelen sinds 2002.

Navigatie

Partner

T
Trimbos Instituut
Samenwerking voor preventie
© 2002-2026 DrugsForum.nl - Gemaakt door de community, voor de community.
Home
Forums
Wiki
Trip Tracker
Leden
Zoeken
Over ons
Huisregels
Wiki
Trip Tracker
Privacy
Zoeken
InloggenRegistreren
HomeForumsIs jouw dierbare verslaafd? En hoe is dat voor jou?

Is jouw dierbare verslaafd? En hoe is dat voor jou?

38 antwoorden
5 weergaven
18-5-2026
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#1
Maryse zei:
Ik open dit topic om met elkaar te delen, ik weet hoe lastig het is om te houden van iemand die verslaafd is en je hierin flink kan worden meegesleurd. Diegene vraagt daar ook niet om, maar we zijn niet verantwoordelijk voor hun ziekte. Mijn eigen relatie is hierdoor stukgelopen, dat deed pijn, maar het hield me ook een spiegel voor. Ik had ook een aandeel, ik hield de situatie in stand door mijn grenzen te verleggen ipv duidelijk te zijn. Ik was mezelf kwijt en ik was elke keer blij als het even goed ging, om vervolgens weer diep teleurgesteld te worden. Ik bleef maar hopen dat het weer goed zou komen. Kortom ik ontkende de boel, wat een duidelijk aspect is van verslaving. Maar wat heb ik veel geleerd en waardeer ik nu mijn leven waarin ik energie overhoud. Je komt zo iemand niet voor niets tegen in je leven, het is een vaak dure les.
Klik om te vergroten...
Hoewel het spijtig is dat het vaak (middels zoveel leed) moet gaan, is het tegelijkertijd ook zo dat je ervaringsdeskundige wordt door dit zelf echt mee te hebben gemaakt.

En ik kan niet voor anderen spreken, maar ik vertrouw en waardeer de mening van een ervaringsdeskundige die doorgemaakt heeft wat ik bijvoorbeeld heb doorgemaakt, 100 keer meer dan iemand die slechts droge kennis uit een theorieboek heeft geleerd, of slechts ervaring heeft door het bij anderen te hebben gezien. (al is dat al een stuk "beter" dan alles uit een boek. voor gebrek aan een beter woord in deze context)

By the way, ik vind je een goede aanwinst voor dit forum. :) Als ik je zo mag noemen. :wink:
J
JG111Lid
01-01-2024, 00:00
#2
Confronterend, oud en nieuw alleen vieren.
De gedachte 'hoe kan hij dit nou doen' blijft zo sterk aanwezig.
Zn vriendin en zn kind kwijt, en nu ook het contact met een van zn ouders erdoor verbroken.
Hij slaat in de rondte tegen iedereen die een spiegel voorhoud...
M
MR_CHIPLid
01-01-2024, 00:00
#3
veel verslaafde doen dat omdat ze de waarheid niet onder ogen willen zien, en alles en iedereen die dat tegen hen zegt/confronteert moet oppleuren
D
De ZandmanLid
01-01-2024, 00:00
#4
Je kunt er wel uit aflezen hoe enorm sterk zijn verslaving is.
Hij gaat nu mensen die nabij hem staan kwijt raken, en toch gaat hij nog steeds door met gebruik...het is allemaal de schuld van de anderen, want ja, wat is dat nou....af en toe een joint?
Waar hebben we het over...?
Zo denkt hij zeer waarschijnlijk.
L
Lau77Lid
01-01-2024, 00:00
#5
Hoi allemaal sorry het is een hele lap tekst geworden maar ik wil heel graag mijn verhaal even kwijt ik heb dit namelijk nog nooit aan iemand verteld.
Ik kan bijna niet lezen wat hier allemaal geschreven is door alle tranen heen. Ik herken zoveel en er is hier zoveel begrip.
Ik heb sinds heel kort een punt gezet achter mijn relatie. We waren 2,5 jaar getrouwd en 8,5 jaar samen. Toen ik hem leerde kennen wist ik wel van zijn drugsgebruik in het verleden op feestjes. Maar (zo bleu als ik ben) ging ik ervanuit dat t niet meer zo was. Hij was altijd een stevige drinker maar dat werd heel langzaam in de relatie steeds meer en (als hij vrij was) steeds vroeger op de dag. Ik zag steeds meer de standaard verslaafde symptomen ontstaan. Maar ik hou zoveel van hem.. ontkenning, niet willen zien, hoop en heel veel liefde heeft mij echt blind gemaakt voor zijn problemen . Want t was niet alleen drank, ook coke en volgens mij ook wel eens speed, ook vele contacten met vrouwen en stellen op allerlei manieren fb, mp, chats etc. Ik kwam, als ik de administratie deed op de computer, vanalles tegen. En nog zei ik maar niks. Ik wilde hem niet kwijt want ik hou van hem. Maar was ook bang van hem. Zijn gedrag werd steeds grimmiger. Urenlang “hadden we” een monoloog van hem waarin alles en iedereen het fout deed en kreeg ik ook te horen wat ik allemaal fout deed.
Maar ook die leugens, woorden verdraaien, de slachtofferrol etc en ik liet het me allemaal gebeuren. Ik twijfelde aan mezelf en geloofde hem. Ondertussen ging en ook met mij steeds slechter.. ik viel af omdat ik niet meer kon eten van de stress, sliep te weinig raakte sociaal in een isolement en voelde me gewoon slecht. Ik werd echt fysiek ziek. Hij werd steeds agressiever. Schelden bedreigen schreeuwen gooien met dingen. Toen hij mij een keer van de bank duwde en een keer een aansteker naar mn hoofd gooide knapte er iets. Ik heb het nog geprobeerd maar het ging steeds moeizamer tot het niet meer ging. Hij zag het ook in en we besloten uitelkaar te gaan. (Dit was zijn eigen voorstel) toen ik ook zei dat dat beter was, viel dat niet in goede aarde, dezelfde avond na wat drank en coke.. hij heeft mij met mn zoon bedreigd en om 3.00u uit huis gegooid. Dat was echt de druppel. En dat was mijn grote punt achter de relatie. Al mijn vertrouwen en hoop waren weg en ik kon niet meer. En nu liggen de scheidingspapieren bij de rechter. Hij heeft me een paar weken gestalkt en nu is het rustig. Hij heeft een ander gevonden. Die hem wel steunt. (Zegt hij). En nu zie ik de man weer waar ik verliefd op werd, lief, attent, zorgzaam, gezellig. Waar was hij al die tijd? Hij drinkt nu veel minder.. maar ja hij is (blijkbaar) verliefd. Dan hoef je niet te zuipen denk ik.
Ik heb geen spijt… maar voel me wel schuldig. Schuldig dat ik hem in de steek laat nu hij hulp gaat zoeken. Schuldig dat ik hem misschien nog een kans had moeten geven. Maar ook schuldig omdat ik ook niet alles goed gedaan heb (ik communiceer ook niet zo goed.) en verdrietig omdat ik nu hij een ander heeft ineens weer die leuke lieve man zie waar ik mee getrouwd was. Ik snap niet waar dat monster, waarvan ik gescheiden ben, gebleven is. Lag het dan toch aan mij? Terwijl ik wel weet dat t niet zo is..
Maar het ergste vind ik nog dat hij niet inziet wat zijn gedrag met mij heeft gedaan. Alle schuld ligt buiten hem.
N
N3K0Lid
01-01-2024, 00:00
#6
Lau77 zei:
snap niet waar dat monster, waarvan ik gescheiden ben, gebleven is.
Klik om te vergroten...
Die komt vast terug zodra zij hem beter kent. Hij heeft nu een nieuw slachtoffer gevonden. (En jij kan alleen jouzelf veranderen als je dat wil, hem of iemand anders veranderen is onmogelijk)

Neem jezelf a.u.b niet teveel kwalijk. En verwijt jezelf niks. Je hebt gekozen omte doen wat het beste is voor jou en jou zoon.
Je hebt je ex teveel kansen gegeven. Een relatie is wederzijds en wederkerig. Niet alleen maar gezeik/gedoe en ziek makend.

Ga de ellende verwerken en geniet van de vrijheid/toekomst die nu voor je ligt.
Je bent vrij nu en hoeft niet meer op eierschalen te lopen.

Je hebt je best gedaan voor hem. Nu word het tijd dat je al die liefde hebt die in jou zit aan jezelf geeft. Je bent weer een ervaring rijker en je hebt er neem ik aan ook een hoop van geleerd ( wat je wel wilt/niet wil enz)

Heel veel sterkte❤❤
L
Lau77Lid
01-01-2024, 00:00
#7
N3K0 zei:
Die komt vast terug zodra zij hem beter kent. Hij heeft nu een nieuw slachtoffer gevonden. (En jij kan alleen jouzelf veranderen als je dat wil, hem of iemand anders veranderen is onmogelijk)

Neem jezelf a.u.b niet teveel kwalijk. En verwijt jezelf niks. Je hebt gekozen omte doen wat het beste is voor jou en jou zoon.
Je hebt je ex teveel kansen gegeven. Een relatie is wederzijds en wederkerig. Niet alleen maar gezeik/gedoe en ziek makend.

Ga de ellende verwerken en geniet van de vrijheid/toekomst die nu voor je ligt.
Je bent vrij nu en hoeft niet meer op eierschalen te lopen.

Je hebt je best gedaan voor hem. Nu word het tijd dat je al die liefde hebt die in jou zit aan jezelf geeft. Je bent weer een ervaring rijker en je hebt er neem ik aan ook een hoop van geleerd ( wat je wel wilt/niet wil enz)

Heel veel sterkte❤❤
Klik om te vergroten...
Dank je wel voor je lieve bericht. En je niet te ingepakte antwoord. Duidelijk en eerlijk dat heb ik nodig. Je hebt helemaal gelijk. Alleen soms overweldigen die gedachtes en gevoelens je heel erg. En als je ex-schoonfamilie dan ook nog vind dat ik hem in de steek laat dan knakt het wel eventjes. (Ben nogal gevoelig voor wat anderen van je denken, ben ik al mee aan de slag 😬) Het is soms lastig om deze gevoelens logisch te benaderen maar het is wel fijn als mensen dat tegen je zeggen (het klap in je gezicht effect 😉)

ik geniet nu idd al veel meer van de (klinkt gek) maar vrijheid idd. En ik eet weer das een goed teken.

dank je wel ❤️😘
L
Lau77Lid
01-01-2024, 00:00
#8
De Zandman zei:
Kenmerkend is dat ik nogal vaak lees, dat de partij die dus n i e t gebruikt, "de schuld" van het verbreken van de relatie ( wat uiteindelijk het resultaat van de hele kwestie wordt) bij zichzelf legt, ipv degene die niet wil of niet kan stoppen met gebruik.
Dit is imo een foutieve gang van zaken!
Mijn mening is, dat bij een dergelijke kwestie ( het verbreken van een relatie door drugs gebruik) de schuld ligt bij degene die niet wil of kan stoppen.
Maak jezelf geen onnodig slachtoffer!
Klik om te vergroten...
Het is denk ik een gevolg van wat iemand eerder al benoemde, als je dag in dag uit te horen krijgt wat jij niet goed doet dat je daar soms zelf ook in gaat geloven. Of denkt ergens zal er wel een kern van waarheid in zitten. Het is ook afhankelijk van wat voor een type mens je bent. Ik herken het heel erg… mijn probleem is dat ik weet (hoofd) heel goed hoe het zit, dat het mijn schuld niet is, maar het voelt (hart) helemaal niet zo 🙈
M
MR_CHIPLid
01-01-2024, 00:00
#9
Lau77 zei:
Het is denk ik een gevolg van wat iemand eerder al benoemde, als je dag in dag uit te horen krijgt wat jij niet goed doet dat je daar soms zelf ook in gaat geloven. Of denkt ergens zal er wel een kern van waarheid in zitten. Het is ook afhankelijk van wat voor een type mens je bent. Ik herken het heel erg… mijn probleem is dat ik weet (hoofd) heel goed hoe het zit, dat het mijn schuld niet is, maar het voelt (hart) helemaal niet zo 🙈
Klik om te vergroten...
zoals jij het omschrijft is het met heel veel dingen ook dingen die niks met een relatie oid te maken heeft
als je maar vaak genoeg tegen iemand zegt dat die niks kan en een junkie is (zelf ervaring mee helaas ) gaat diegene dat vaak wel vanzelf geloven
N
N3K0Lid
01-01-2024, 00:00
#10
Jullie zijn goede en lieve mensen en alles waard wat je maar kan bedenken.
Jullie mogen er zijn en je bent niet de overtuiging/projectie van een ander.

Bedenken goed dat de meeste mensen die zo een energie met zich mee brengen zich zo voelen en graag wil dat de ander zich ook zo voelt.

Liefdevolle mensen dragen meestal een warme energie.
Mensen waarmee je omgaat kun je kiezen. (Je mag ook mensen laten vallen ookal is het fam)

En bedenk ook waarom geloof je wel de negatieve shit die je aangepraat word maar niet de positieve dingen?

Je eigen overtuigingen ben je ook zelf verantwoordelijk voor lieve mensen.
Laat je leven niet lijden door meningen/overtuigen van andere mensen.
L
Lau77Lid
01-01-2024, 00:00
#11
N3K0 zei:
Jullie zijn goede en lieve mensen en alles waard wat je maar kan bedenken.
Jullie mogen er zijn en je bent niet de overtuiging/projectie van een ander.

Bedenken goed dat de meeste mensen die zo een energie met zich mee brengen zich zo voelen en graag wil dat de ander zich ook zo voelt.

Liefdevolle mensen dragen meestal een warme energie.
Mensen waarmee je omgaat kun je kiezen. (Je mag ook mensen laten vallen ookal is het fam)

En bedenk ook waarom geloof je wel de negatieve shit die je aangepraat word maar niet de positieve dingen?

Je eigen overtuigingen ben je ook zelf verantwoordelijk voor lieve mensen.
Laat je leven niet lijden door meningen/overtuigen van andere mensen.
Klik om te vergroten...
Helemaal waar. Een mens zit ingewikkeld in elkaar. Iedereen heeft een rugzak. Ik realiseer me maar al te goed dat ook voor een verslaving een reden is. Iedereen heeft van nature een goed hart en dat gaat er nooit uit. Daarom ben ik ook zo lang bij hem gebleven. Iedereen verdient kansen. En ik wilde hem helpen (hoopte echt dat ik dat kon) maar hij wilde zelf niet graag genoeg en ik ging er zelf kapot aan. Ik vond het vreselijk om te horen en zien hoe moeilijk hij het soms heeft. Alleen …soms is houden van ook loslaten.
D
De ZandmanLid
01-01-2024, 00:00
#12
Lau77 zei:
.......... En ik wilde hem helpen (hoopte echt dat ik dat kon) maar hij wilde zelf niet graag genoeg en ik ging er zelf kapot aan..........
Klik om te vergroten...

In dit soort zaken is er eigenlijk maar 1 keuze.
Aangezien je er zelf aan onderdoor gaat zo, rest er eigenlijk niets anders dan de keuze maken om de relatie te verbreken.
Je moet ook aan jezelf denken en in dit soort gevallen is houden van idd ook loslaten.
Helemaal een probleem is het als er kinderen zijn. Die wil je deze ellende besparen, en ze beschermen!
Dit wordt dus onvermijdelijk een relatie breuk.
Helaas.
Z
ZeehondLid
01-01-2024, 00:00
#13
De Zandman zei:
In dit soort zaken is er eigenlijk maar 1 keuze.
Aangezien je er zelf aan onderdoor gaat zo, rest er eigenlijk niets anders dan de keuze maken om de relatie te verbreken.
Je moet ook aan jezelf denken en in dit soort gevallen is houden van idd ook loslaten.
Helemaal een probleem is het als er kinderen zijn. Die wil je deze ellende besparen, en ze beschermen!
Dit wordt dus onvermijdelijk een relatie breuk.
Helaas.
Klik om te vergroten...
Die relatiebreuk is al een feit, zoals ze hierboven beschrijft.
D
De ZandmanLid
01-01-2024, 00:00
#14
Mijn visie geldt niet alleen voor dit specifieke geval, maar in zijn algemeenheid.
J
JG111Lid
01-01-2024, 00:00
#15
Lau77 zei:
Hoi allemaal sorry het is een hele lap tekst geworden
Klik om te vergroten...
Hoi @Lau77

Ik kom toevallig jouw bericht tegen omdat ik na maanden weer eens op drugsforum zit.

Ik ben ook weggegaan bij mijn ex wegens drugsgebruik en wispelturig gedrag (2 gezichten, van reuze lief tot super vals en mij overal de schuld van geven, om vervolgens weer super lief te worden). Ik was toendertijd zwanger en wij hebben al een jaar geen contact meer, zelfs niet op de verjaardag van ons kindje.

Ik zie in jouw beschrijving over hem ook heel veel narcistische trekken naar voren komen, vooral ook dat hij alweer een andere vrouw heeft en daar wel lief voor is, en jou dan kleineert en waarschijnlijk in de slachtofferrol zit bij zijn familie.

Ik ben nu, na een jaar, pas echt aan het 'helen'. Ik heb héél veel gepiekerd, wakker gelegen, om wat ik allemaal fout heb gedaan bij mijn ex en of ik niet nóg liever had moeten zijn. Of ik hem linksom, of rechtsom, tóch had kunnen helpen, als ik maar liever was geweest. Constant denken dat ik een kutwijf ben, omdat ik hem confronteerde met zijn gedrag. Constant denken dat hij mij in de steek liet toen ik zwanger was, omdat ik zelf wel een onmogelijk rotwijf zal zijn.
Dat piekeren is nu voorbij, nu komt eigenlijk meer een soort berouw en zelfacceptatie naar boven. Beseffen dat dit mij is overkomen, juist omdat ik een goedzak ben, dat ik er wél mag wezen en dat hij een zieke man is. Ik ben weer trots op mezelf.

Je moet hier echt van herstellen. Zulk gedrag kruipt echt onder je huid en je mag er echt vanuit gaan dat dit nog maanden gaat duren. Ik bedoel dit niet negatief, maar wel realistisch. Geef jezelf de tijd om te rouwen en je zelfvertrouwen terug te vinden. Duik niet liefde en goedkeuring in andere mannen, maar probeer liefde te geven aan jezelf.

Ik raad je ten zéérste het volgende boek aan : Verslaafd aan liefde (van Jan Geurtz). Dit heeft mij de afgelopen maand echt geholpen om ineens de knop om te kunnen zetten om van mezelf te gaan houden. Dit gaat niet alleen om liefdesrelaties, maar ook gewoon goedkeuring van vrienden, familie, of simpelweg de vrouw achter de kassa.

Tevens ben ik nu begonnen in het boek "Leven na narcistisch misbruik" van Shanti Schiks. Er is ook nog een boek te kopen over gaslighting zag ik op internet.
Ik vind vaak verslavingsgedrag heel erg overlappen met narcisme.

Ik loop ook bij een haptotherapeut, om aan mijn lichaam weer te gaan voelen wanneer mijn grens bereikt is.

Je mag me een privebericht sturen als je wil.

Hou je taai en blijf bij jezelf.
V
VlindertjeLid
01-01-2024, 00:00
#16
Lau77 zei:
Hoi allemaal sorry het is een hele lap tekst geworden maar ik wil heel graag mijn verhaal even kwijt ik heb dit namelijk nog nooit aan iemand verteld.
Ik kan bijna niet lezen wat hier allemaal geschreven is door alle tranen heen. Ik herken zoveel en er is hier zoveel begrip.
Ik heb sinds heel kort een punt gezet achter mijn relatie. We waren 2,5 jaar getrouwd en 8,5 jaar samen. Toen ik hem leerde kennen wist ik wel van zijn drugsgebruik in het verleden op feestjes. Maar (zo bleu als ik ben) ging ik ervanuit dat t niet meer zo was. Hij was altijd een stevige drinker maar dat werd heel langzaam in de relatie steeds meer en (als hij vrij was) steeds vroeger op de dag. Ik zag steeds meer de standaard verslaafde symptomen ontstaan. Maar ik hou zoveel van hem.. ontkenning, niet willen zien, hoop en heel veel liefde heeft mij echt blind gemaakt voor zijn problemen . Want t was niet alleen drank, ook coke en volgens mij ook wel eens speed, ook vele contacten met vrouwen en stellen op allerlei manieren fb, mp, chats etc. Ik kwam, als ik de administratie deed op de computer, vanalles tegen. En nog zei ik maar niks. Ik wilde hem niet kwijt want ik hou van hem. Maar was ook bang van hem. Zijn gedrag werd steeds grimmiger. Urenlang “hadden we” een monoloog van hem waarin alles en iedereen het fout deed en kreeg ik ook te horen wat ik allemaal fout deed.
Maar ook die leugens, woorden verdraaien, de slachtofferrol etc en ik liet het me allemaal gebeuren. Ik twijfelde aan mezelf en geloofde hem. Ondertussen ging en ook met mij steeds slechter.. ik viel af omdat ik niet meer kon eten van de stress, sliep te weinig raakte sociaal in een isolement en voelde me gewoon slecht. Ik werd echt fysiek ziek. Hij werd steeds agressiever. Schelden bedreigen schreeuwen gooien met dingen. Toen hij mij een keer van de bank duwde en een keer een aansteker naar mn hoofd gooide knapte er iets. Ik heb het nog geprobeerd maar het ging steeds moeizamer tot het niet meer ging. Hij zag het ook in en we besloten uitelkaar te gaan. (Dit was zijn eigen voorstel) toen ik ook zei dat dat beter was, viel dat niet in goede aarde, dezelfde avond na wat drank en coke.. hij heeft mij met mn zoon bedreigd en om 3.00u uit huis gegooid. Dat was echt de druppel. En dat was mijn grote punt achter de relatie. Al mijn vertrouwen en hoop waren weg en ik kon niet meer. En nu liggen de scheidingspapieren bij de rechter. Hij heeft me een paar weken gestalkt en nu is het rustig. Hij heeft een ander gevonden. Die hem wel steunt. (Zegt hij). En nu zie ik de man weer waar ik verliefd op werd, lief, attent, zorgzaam, gezellig. Waar was hij al die tijd? Hij drinkt nu veel minder.. maar ja hij is (blijkbaar) verliefd. Dan hoef je niet te zuipen denk ik.
Ik heb geen spijt… maar voel me wel schuldig. Schuldig dat ik hem in de steek laat nu hij hulp gaat zoeken. Schuldig dat ik hem misschien nog een kans had moeten geven. Maar ook schuldig omdat ik ook niet alles goed gedaan heb (ik communiceer ook niet zo goed.) en verdrietig omdat ik nu hij een ander heeft ineens weer die leuke lieve man zie waar ik mee getrouwd was. Ik snap niet waar dat monster, waarvan ik gescheiden ben, gebleven is. Lag het dan toch aan mij? Terwijl ik wel weet dat t niet zo is..
Maar het ergste vind ik nog dat hij niet inziet wat zijn gedrag met mij heeft gedaan. Alle schuld ligt buiten hem.
Klik om te vergroten...
Laat me een ding duidelijk zeggen, het lag niet aan jou! Ik heb me dit ook heel lang afgevraagd en de schuld bij mezelf gezocht. Dat komt omdat je al die jaren te horen krijgt dat het aan jou ligt, op een gegeven moment ga je dat zelf geloven. Dat is ook het trieste ervan, zij hebben totaal geen zelfreflectie.

Ook ik heb (helaas) ervaring met een verslaafde ex partner die ook de vader is van ons kindje. Wij zijn nu ruim een jaar uit elkaar. Ik heb de relatie verbroken kort na de geboorte omdat hij weer was begonnen met gebruiken na zijn zoveelste stoppoging. Op dat moment was mijn grens bereikt en was ik er helemaal klaar mee.

Ik heb heel veel last van boosheid naar mijn ex toe. Vanwege alles wat hij mij/ons heeft aan gedaan en nog steeds aan doet want ik ben helaas niet van hem af. Ik vind het ook heel moeilijk om mezelf te vergeven voor het feit dat ik zo naief ben geweest en hem zoveel kansen heb gegeven. Ik heb ook veel flashbacks van alles wat er is gebeurd, dan komt alles weer boven. Ik heb daar ook hulp voor gezocht.

Het is een lange weg en het kost veel tijd. Neem de tijd en geef je emoties de ruimte, ze mogen er zijn. Je mag verdrietig en boos zijn. Het is niet nix wat je allemaal hebt meegemaakt.
V
VlindertjeLid
01-01-2024, 00:00
#17
De Zandman zei:
Kenmerkend is dat ik nogal vaak lees, dat de partij die dus n i e t gebruikt, "de schuld" van het verbreken van de relatie ( wat uiteindelijk het resultaat van de hele kwestie wordt) bij zichzelf legt, ipv degene die niet wil of niet kan stoppen met gebruik.
Dit is imo een foutieve gang van zaken!
Mijn mening is, dat bij een dergelijke kwestie ( het verbreken van een relatie door drugs gebruik) de schuld ligt bij degene die niet wil of kan stoppen.
Maak jezelf geen onnodig slachtoffer!
Klik om te vergroten...
Ja zo zie ik dat ook maar ik krijg nog steeds verwijten van mijn ex dat het mijn schuld is want ik heb de relatie verbroken en ik wilde niet verder. Maar dat zijn verslaving onze relatie heeft stuk gemaakt ziet hij niet in en zo blijft hij in de rol van slachtoffer zitten en ben ik de kwade
D
De ZandmanLid
01-01-2024, 00:00
#18
In de slachtofferrol zitten is kenmerkend voor een verslaving.
Aangezien je de relatie verbroken hebt, is het tijd om verder te leven en hoe moeilijk ook, deze partner te vergeten.
Life goes on....
H
Hippie LangwausLid
01-01-2024, 00:00
#19
Zowel mijn partner als ik zijn verslaafd. Mijn partner slechts aan alcohol en ik aan meerdere stofjes.

Gelukkig zijn we allebei gestopt met alcohol drinken dit jaar en gebruikt mijn partner nu dus geen drank of drugs meer.

Ik gebruik zelf nog wel drugs, maar ik blijk alleen echt verslaafd aan cannabis. Andere drugs kan ik gelukkig makkelijker vanaf blijven.
K
KordieLid
01-01-2024, 00:00
#20
Wat mij altijd is verteld is dat verslaving een ziekte is. Een partner die verslaafd is of verslavingsgevoelig en dus sneller de bocht uit vliegt is (ernstig) ziek.
Ik begrijp dat een relatie niet stand kan houden bij veel gebruik, maar ik denk ook dat het goed is om ons te realiseren dat een partner hier lang niet altijd iets aan kan doen. Gezien het een ziekte is.

Staat natuurlijk vrij van om weg te gaan. Ook kan het heel (te)veel ellende aanrichten waardoor je een keuze maakt.
Maar de persoon opzich hoeft mijn inziens niet verkeerd te zijn.
Wel vind ik dat die persoon zich zou moeten laten helpen tegen zijn verslaving, maar in Nederland gaat dat net wat minder makkelijker als je dat zelf niet echt wilt. Terwijl iemand die verslaafd is mijn inziens juist een push in de rug nodig heeft.

Een reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren op dit onderwerp.

InloggenRegistreren
12
AI Samenvatting

"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."