Het heeft vooral tijd nodig. 💜
En zeker therapie heeft mij geholpen. Je moet toch kijken waar de drang om steeds te gebruiken vandaan komt.
Ik heb vanaf mijn 15e verschillende verslavingen gehad en iedere dag gebruikt. Ik ben nu 27 en ik gebruik nu alleen wanneer IK dat wil, niet wanneer mijn verslaving schreeuwt.
Heeft ontzettend veel moeite, tijd, tranen en ellende gekost. Maar ik ben er heel erg blij mee!
Ik ben nog steeds bezig met mijn trauma’s aanpakken en dat helpt enorm. En het is altijd met vallen en opstaan gegaan. Maar het is zeker niet onmogelijk.
Je moet ook echt weer nieuwe hobby’s etc zoeken, dat was voor mij het meest moeilijke. Ontdekken wie je bent zonder drugs en daar voldoening uit halen.
Ik weet zeker dat je het kunt. ❤️
Ach meid, wat naar om te horen allemaal
![:(]()
Supergoed dat het nu beter gaat! Wens het je toe
![:relieved:]()
En dankjewel, sja dat zelfbeeld is idd een lastige. Het komt allemaal wel goed dat weet ik, soms voelt het gewoon een beetje uitzichtloos :/ Heb een paar vrienden losgelaten toen 'k begon met afbouwen en die eenzaamheid komt nogal hard aan. Maar heb die vriendschappen ook niet voor niets verbroken. Er komen wel anderen op m'n pad, en even 'alleen' zijn is ook zo erg nog niet. Dankje
![:growingheart:]()
Waar bij te horen? Je hoort er toch gewoon al bij??! Wat geeft je het gevoel er niet bij te horen? Dat werken?
Ja :/ Klinkt stom misschien maar soms krijg 'k wel eens de opmerking 'ben jaloers op jou zeg, is toch heerlijk heel de dag thuiszitten?'. En da's niet irreëel natuurlijk maar er is een verschil tussen lekker thuiszitten en thuiszitten. Ik 'doe' misschien niks qua werk maar als 'k me ellendig voel heb ik niks om me de bank af te sleuren, geen salaris of vakantie om naar uit te kijken en ligt het er maar aan of anderen vrij hebben als 'k op zoek ben naar afleiding.
Ja heel goed van je. Het is ook niet erg om er nu even een beetje bij te zitten met de traumatherapie in het vizier. die traumatherapie wordt al zwaar genoeg.
Helemaal niks doen maakt volgens mij iedereen ongelukkig. En dan helemaal met deze winter feestdagen waarin alles om je heen warm en liefdevol en gezellig lijkt te zijn en je er maar een beetje tussen zit.
Sja :/ Gelukkig is het onderhand niet zo'n taboe meer om tijdens de feestdagen niet uit je vel te springen van geluk :P Heb nu wel het geluk dat m'n vriend geen kerst viert, kan lekker naar hem toe en het is dan voor mij net zo goed een normale winterdag
![:relieved:]()
Kan gelukkig goed opschieten met z'n familie ook, krijg 'k misschien toch een beetje dat 'kerstgevoel' haha
Goed om te horen dat je een sollicitatiegesprek hebt. Zet laag in en overvraag jezelf niet! Naast werk/dagbesteding kan je zelf ook bijvoorbeeld naar buiten gaan als je dat ziet zitten. Neem je pen papier en potlood mee om te tekenen of schrijven. Maak torentjes van stenen als je langs het water loopt. Van die kleine geinige dingetjes. Klim in een boom ofzo haha.
De laatste keer dat 'k dat probeerde flikkerde ik er bijna uit haha, was wel lachen
![:)]()
Baantje is gelukkig niet zo veeleisend, is technisch gezien een bijbaantje dus paar uur per dag en vooral 's middags. Leuke plek ook, stond in de mail dat ze me gelijk gingen laten zien hoe het allemaal werkte dus neem aan dat er weinig anderen hebben geschreven
![:sweatsmile:]()
Het komt allemaal wel goed, zit ook een beetje grieperig in bed dus voel me sowieso niet op en top :P 'Ach ja' zeggen we dan. Maar dankjewel man.. Serieus.
'T ligt bij mezelf en dat weet ik ook wel maar het is toch pijnlijk op de een of andere manier. Ben begonnen toen 'k 16/17 was dus heb in de tussentijd weinig zelfbeeld opgebouwd, denk dat dat er veel mee te maken heeft.