#1
In dat geval op tijd aan de bel trekken als het onverhoopt toch fout blijft gaan. Er kan vaak veel meer dan je zou denken.
Ja daar kan ik wel in komen dat je dat zegt.Ik ben hier alleen maar hardop aan het denken,
Maar is dit niet alsnog een (minder problematische) manier van vrouwen objectificeren?
Het komt wel vanuit een goede plek, maar je ziet vrouwen en de verhouding tov mannen vanuit een rigide beeld wat je er zelf van hebt.
De ene vrouw wilt wellicht graag dat je de deur open houdt, de rekening betaalt en haar ophaalt en brengt, terwijl de ander daar totaal niet op zit te wachten en zich juist in een bepaalde rol geduwd voelt. Ik denk dat je de persoon een beetje uit het oog verliest door dat allemaal vooraf in te vullen voor jezelf.
Maar goed dat weet je misschien zelf ook wel, je komt erg bewust over van je handelen en redenaties.
Ik ben dan ook geen psycholoog of bijzonder wijs maar ik merk op uit je tekst dat je met een stuk emotionele problematiek loopt in het kader van liefdesrelaties
Ik denk alleen niet dat ik vrouwen objectificeer als lustobject, integendeel zelfs. Mijn angst draait juist volledig om hen onprettige ervaringen te bezorgen.
Ik ben hier alleen maar hardop aan het denken,Een belangrijke extra reden voor mij om te stoppen met porno is ook omdat ik vind dat het een industrie is die draait op uitbuiting, en dat wil ik niet steunen. Maar het probleem is dat ik geen goede andere copingmechanismen heb voor de gevoelens die ik heb, juist omdat ik zo streng ben voor mezelf om vrouwen respectvol te behandelen. Dat leidt er dan toe dat ik grijp naar porno; waarmee ik mezelf kan distanciëren van eventuele verantwoordelijkheid voor seksuele gedragingen.
Over man-vrouwrollen bij het daten ben ik wel wat cynisch ja. Mensen vragen bijvoorbeeld wel eens aan me of ik dan dating apps gebruik. Meestal zeg ik dat dat niks voor mij is (wat ook wel deels klopt). Maar de waarheid is dat het weinig zin heeft om op Tinder of Bumble of OKCupid te gaan. Ik heb het geprobeerd hoor, met enorme tegenzin, want het was onderdeel van de exposure therapie. Maar op die platforms moet ik me een ongeluk swipen, allerlei abonnementen afsluiten voor boosts of superlikes of weet ik wat, en zelfs dan heb ik misschien na een week hard werken een match, die vervolgens meestal niet terugpraat. Wat ik ook snap want ik keek toevallig een keer mee met mijn ex-vriendin (met wie ik nog bevriend ben) op haar telefoon, en zij scrollde dus echt letterlijk door enkele tientallen superlikes die ze in principe op elk moment kon beantwoorden als ze daar zin in zou hebben.Het komt wel vanuit een goede plek, maar je ziet vrouwen en de verhouding tov mannen vanuit een rigide beeld wat je er zelf van hebt.
Niet respectloos bedoeld:Thanks, goeie tips =)
Ik denk alleen niet dat ik vrouwen objectificeer als lustobject, integendeel zelfs. Mijn angst draait juist volledig om hen onprettige ervaringen te bezorgen. Maar ik kan geen gedachten lezen. Dus vermijd ik angstvallig elk gedrag wat een vrouw mogelijk als onprettig zou kunnen ervaren.
Dat snap ik goed en dat is ook lange tijd mijn eigen probleem geweest.In de post hierboven heb ik het ook over dat ik juist intimiteit mis. Ik bedoel, seks in een relatie is natuurlijk super en vind ik tot op zekere hoogte wel belangrijk. Maar dat is niet waar het om draait. Wat ik graag zou willen is gewoon fysiek contact en een emotionele band met een leuk iemand die om dezelfde reden ook tijd met mij wil doorbrengen.
Zeker waar.Een belangrijke extra reden voor mij om te stoppen met porno is ook omdat ik vind dat het een industrie is die draait op uitbuiting, en dat wil ik niet steunen.
Belangrijk is dus om gezonde manieren te zoeken om om te gaan met die gevoelens en een mogelijk teveel aan energie. Voorbeelden van dingen die ik zelf gebruik en enorm goed werken:Maar het probleem is dat ik geen goede andere copingmechanismen heb voor de gevoelens die ik heb, juist omdat ik zo streng ben voor mezelf om vrouwen respectvol te behandelen. Dat leidt er dan toe dat ik grijp naar porno; waarmee ik mezelf kan distanciëren van eventuele verantwoordelijkheid voor seksuele gedragingen.
Haha ik heb nog nooit een Playboy gekocht, maar dat is een beetje een definitiekwesite dan. Ik versta onder objectificeren het onverschillig staan tegenover interne processen van een ander persoon (of organisme). Dusja, porno zonder lust gaat lastig worden, eens. En ook zeker waar: ik gebruik porno om lastige gevoelens rondom liefde en seks op afstand te houden, maar dat betekent niet dat ik onverschillig sta tegenover de actrices of acteurs.Niet respectloos bedoeld:
Heb je daar echt goed op gereflecteerd?
Ten eerste:
Porno IS het tot lust-object maken van (voornamelijk) vrouwen. Of ben jij zo iemand die de playboy koopt voor de interessante levensverhalen voor de dames in kwestie?![]()
![]()
Dit begrijp ik misschien niet zo goed. Ik kan toch zowel opgewonden raken van het uiterlijk en daden van bepaalde vrouwen, maar me tegelijkertijd realiseren dat dat mijn interpretatie is van de buitenkant van een persoon met gevoelens en wensen en herinneringen?Ik denk dat het belangrijk is om hier heel eerlijk tegenover jezelf in te zijn: tijdens porno objectificeer je vrouwelijke lichamen tot lust-objecten. En als je dat héél veel doet en hier zelfs een verslaving in hebt, dan is dat niet ineens weg als je contact met vrouwen in het echte leven hebt.
Dit is heel erg waar ja.Het objectificeren hoeft niet alleen het tot een lust-object maken te zijn. Wat ik lees in jouw verhaal en wat ik ook herken in hoe ik er eerst in stond, is zoals je zegt een angst in het omgaan met vrouwen. Met andere woorden: je ziet vrouwen niet als je gelijke. Je plaatst ze in zekere zin op een voetstuk en tegelijk daarmee plaats je jezelf onder hen, als de mogelijke viezerik/pervert. Dit is imo cruciaal in jouw probleem (als ik het zo lees hè).
Ja het gaat inderdaad vaak mis als ik in mijn vrije tijd te weinig dingen heb gepland en me dan ga vervelen. Of als ik die verveling van te voren zie aankomen maar dan om een of andere reden niet echt tot de actie komen om daar wat aan te doen. Wat dat betreft is een sportvereniging wel handig want dan moet je wel op gezette tijden trainen en wedstrijden doen. Tegelijkertijd is dat precies wat ik niet leuk vind aan teamsport 😂Belangrijk is dus om gezonde manieren te zoeken om om te gaan met die gevoelens en een mogelijk teveel aan energie. Voorbeelden van dingen die ik zelf gebruik en enorm goed werken:
De Playboy was inderdaad maar een voorbeeld.Haha ik heb nog nooit een Playboy gekocht, maar dat is een beetje een definitiekwesite dan. Ik versta onder objectificeren het onverschillig staan tegenover interne processen van een ander persoon (of organisme). Dusja, porno zonder lust gaat lastig worden, eens. En ook zeker waar: ik gebruik porno om lastige gevoelens rondom liefde en seks op afstand te houden, maar dat betekent niet dat ik onverschillig sta tegenover de actrices of acteurs.
Dit begrijp ik misschien niet zo goed. Ik kan toch zowel opgewonden raken van het uiterlijk en daden van bepaalde vrouwen, maar me tegelijkertijd realiseren dat dat mijn interpretatie is van de buitenkant van een persoon met gevoelens en wensen en herinneringen?
Of bedoel je dat seksuele opwinding door liefde een levendigere ervaring is dan die van porno, dus dat je van porno gewend raakt aan een lege huls van iets wat op seks zou moeten lijken?
Je herkent dat dus wel.Ja het gaat inderdaad vaak mis als ik in mijn vrije tijd te weinig dingen heb gepland en me dan ga vervelen. Of als ik die verveling van te voren zie aankomen maar dan om een of andere reden niet echt tot de actie komen om daar wat aan te doen. Wat dat betreft is een sportvereniging wel handig want dan moet je wel op gezette tijden trainen en wedstrijden doen. Tegelijkertijd is dat precies wat ik niet leuk vind aan teamsport 😂
True.Mijn mening is dat ze hem ook zelf had kunnen zoenen als ze dat zo graag wilde.
Ja ik snap wel wat je bedoelt, maar ik denk dat dat bij mij nog wel meevalt. Ik ben wel bezorgd om erectiestoornissen. Want na een sessie van porno en stims heb ik meestal nog wekenlang moeite om een erectie te krijgen. Ik begin dus in toenemende mate bezorgd te worden dat zulke effecten deels blijvend zijn.Nou, ik heb al die tijd dat ik porno verslaafd was ook wel gerealiseerd dat de (mooie) vrouwen die ik in het echte leven tegenkwam niet écht lustobjecten zijn. Maar als je zoals vele porno verslaafden uren op een dag op je scherm zit te lusten op de mooiste vrouwen, dan doet dat wat met hoe je naar echte vrouwen gaat kijken. Tenminste, als ik even voor mezelf spreek: dat deed het voor mij wel. Vaak was het ook (deels) onbewust, maar omdat ik privé naar zoveel mooie vrouwen zat te kijken, daarop zat te lusten en min of meer vrouwen zat te raten qua aantrekkelijkheid, ging dat in bepaalde mate door wanneer ik vrouwen tegenkwam in het echt. Natuurlijk, ik wist dat ze niet echt lustobjecten waren, maar met urenlang thuis te zitten lusten op de mooiste vrouwen, kun je dat imo niet helemaal uitschakelen. Er is een gedeelte van je brein dat bezig is met vrouwen in dat licht te bekijken, terwijl je ook natuurlijk dondersgoed weet dat vrouwen geen lustobjecten zijn.
Hopelijk is het zo duidelijk wat ik bedoel(?)
Ah oké duidelijkJa ik snap wel wat je bedoelt, maar ik denk dat dat bij mij nog wel meevalt.
Ik heb dat zelf een keer meegemaakt na een stimbinge. Niet icm porno overigens, had een relatie. Ik heb toen ook meerdere weken gehad dat het gewoon niet lukte, zelfs 's ochtends was er niks. Maar dat kwam gewoon terug door clean te blijven, zoals @dupont ook zegt!Ik ben wel bezorgd om erectiestoornissen. Want na een sessie van porno en stims heb ik meestal nog wekenlang moeite om een erectie te krijgen. Ik begin dus in toenemende mate bezorgd te worden dat zulke effecten deels blijvend zijn.
Ja je mist echt de intimiteit. Dat kan ik me goed voorstellen.Daarnaast kan ik wel gewoon vrouwen waarderen ook als ze niet een zogenaamd perfect uiterlijk hebben. Dan zijn het ook heel andere dingen die ik eigenlijk veel meer mis die opwindend zijn, zoals het gevoel van een zachte huid of lang haar. Dat soort dingen voelen dan juist heel intens omdat ik dat vaak uit de weg ga.
Het is in ieder geval al goed om je te realiseren dat je zelfbeeld, voornamelijk t.o.v. vrouwen je centrale probleem is. Dan weet je waar je aan kunt werken.Een paar maanden terug had ik dus een scharrel en zij vroeg me wat voor fantasieën ik had. We lagen lepeltje-lepeltje, en toen zei ik 'nou, dit eigenlijk' 😅
Maar goed, daaraan merkte ik dus ook wel dat ik het deel van zelf wensen en fantasieën bedenken nogal onderontwikkeld heb gelaten. Dat ben ik denk ik expres ook uit de weg gegaan, omdat ik anders steeds de teleurstelling voel van dat niet kunnen/mogen ervaren. Dan kom ik voor mezelf al snel tot de conclusie dat ik daar niet leuk genoeg voor ben.
Dusja ik denk zeker wel dat je gelijk hebt dat zelfbeeld t.o.v. vrouwen centraal staat in de problemen die ik ervaar. Maar dat is ook een zelfbeeld wat ik in de loop der jaren steeds verder heb ontwikkeld door allerlei ervaringen.
Het begon voornamelijk met de vriendin op wie ik zo verliefd was dat ik er alles voor had gelaten; zij zoende wel eens met me of bleef bij me slapen. Maar seks hebben we nooit gehad, want ze vond me niet leuk.
Iets van een jaar geleden werd ik ongewild verliefd op een huisgenote. Ik vond natuurlijk dat ik geen avances kon maken want dat mag niet met huisgenoten. Er was uiteindelijk wel een soort van kans toen ze mee ging naar een feestje en we bij een gemeenschappelijke vriend bleven slapen die zei dat zijn bank groot genoeg was voor ons tweeën. Maar ik heb toen zelf een slaapmatje meegenomen en ben een paar meter verder gaan liggen, want ja, stel je voor dat zij er andere ideeën bij heeft en dan moet je nog met elkaar in huis wonen. Twee maanden later had ze een relatie met een andere (oud-)huisgenoot op wie ze overduidelijk smoorverliefd is (en waarvan ik dan denk: 'zie je wel, hij wordt wel leuk gevonden').
De mate waarin een vrouw jou aantrekkelijk vindt en zelfs de mate waarin mensen in het algemeen (van alle leeftijden/geslachten/etc.) jou mogen, leunt zwaar op de mate waarin jij van jezelf houdt.Zo zijn er op zich met enige regelmaat, toch zeker wel een paar keer per jaar, dames van wie ik denk van 'oh jij bent wel leuk/aantrekkelijk'. Maar dat blijft altijd onbeantwoord, en dat betrek ik dan op mezelf. En ik zie aan de ene kant ook wel dat het meer ligt aan mijn angst die flirten gewoon haast onmogelijk maakt. Maar aan de andere kant is het ook echt lastig om dat los te zien van hoe aantrekkelijk vrouwen mij vinden, en in welke mate ik het dus 'verdien' om liefde 'te mogen ervaren'.
Dus is het een kwestie van je ware zelfvertrouwen - dat van binnenuit komt - te vinden/realiseren. Dat uiteindelijk niet afhankelijk is van externe factoren.
Dit lukt op zich wel. Hoewel alleen in beschermde setting. Bij de verslavingszorginstelling had ik echt een super goede therapeut sowieso. Met bepaalde vrienden kan ik het wel hebben over moeite met daten, maar stimfappen laat ik altijd achterwege. Aan de vrouwen met wie ik heb gedate heb ik daar wel meer over verteld, maar dan laat ik toch altijd wel details weg over de frequentie en oorzaken.Dit is precies wat ik in therapie / 12 stappen / herstel heb gevonden. Voorwaarde is wel geweest dat ik alles heb verteld, zelfs de meest vanzelfsprekende gedachten en gevoelens.
Dit moest ik dus wel doen bij de therapie van de verslavingszorg. Maar dat was ook in coronatijd wat daten natuurlijk echt kut maakt. Ik heb alle datingapps geprobeerd hoor, ook websites zoals Parship. Maar het enige wat ik daaraan overhoud is nog meer onzekerheid. Ik krijg dus al weinig matches op zulke platforms, en als er dan een match is dan weet ik niet zo goed de balans te vinden tussen leuk, geïnteresseerd en snel afspreken. Liever praat ik een tijd over 'echte' zaken zoals hoe je de wereld ziet of wat voor band je hebt met je ouders. Maar volgens mij wordt het dan te serieus en saai en verliezen veel dames dan interesse. Dat voelen ze misschien ook wel wat beter aan dan ik, want eigenlijk zou ik verder ook niet zo goed weten hoe je gaat van 'in mijn familie praten mensen niet echt' naar 'hee heb je zin om deze kleine bierbrouwer in Amsterdam eens te bezoeken?'En door alle angsten en weerstand en twijfel heen knallen en veel dingen doen die ik niet leuk vond / waar ik bang voor was enz.
Dus is het een kwestie van je ware zelfvertrouwen - dat van binnenuit komt - te vinden/realiseren. Dat uiteindelijk niet afhankelijk is van externe factoren.
Elk moment je volle aandacht geven, aanwezig zijn in het hier en nu. In alles wat je doet bewust zijn van jezelf. Niet proberen jezelf compleet te maken met dingen/personen extern van jou, maar simpelweg jezelf accepteren hoe je bent hier en nu.Nog tips om dit te vinden?![]()
Ja ik heb wat dat betreft altijd sterk dit gevoel:Elk moment je volle aandacht geven, aanwezig zijn in het hier en nu. In alles wat je doet bewust zijn van jezelf. Niet proberen jezelf compleet te maken met dingen/personen extern van jou, maar simpelweg jezelf accepteren hoe je bent hier en nu.

Ga sporten, bouw je fysiek op, maak iets waar je trots op bent, doe de dingen waar je angst voor voelt om aan jezelf te bewijzen dat je dat zelfvertrouwen echt wel in je hebt.
Deze laatste zijn allemaal goed. Niet per se nodig, omdat je zelfvertrouwen in elk moment in principe(!) aangeboord kan worden, omdat het essentieel aan jou is. Maar als je erg sterk gelooft in dat je dat niet hebt of niet kan, zijn die indirecte wegen wellicht toch goed voor je.
Ja dat wil ik wel echt voorkomen dat ik mijn baan verlies vanwege stimfappen. Goeie motivatie om naar oplossingen te zoeken.Prima kerel, misschien dat een ambulante behandeling voldoende voor jou is, dat kan. Het is ook een grote stap om naar een kliniek te gaan, maar dat was voor mij nog de enige optie nadat ik mijn werk was verloren door gebruik. Wat je ook doet, zet je goed in en houd niets achter.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."