Toch weer gestimfapt na twee weken gestopt te zijn met porno

Walterego zei:

Ik denk alleen niet dat ik vrouwen objectificeer als lustobject, integendeel zelfs. Mijn angst draait juist volledig om hen onprettige ervaringen te bezorgen.

Klik om te vergroten...

Walterego zei:

Een belangrijke extra reden voor mij om te stoppen met porno is ook omdat ik vind dat het een industrie is die draait op uitbuiting, en dat wil ik niet steunen. Maar het probleem is dat ik geen goede andere copingmechanismen heb voor de gevoelens die ik heb, juist omdat ik zo streng ben voor mezelf om vrouwen respectvol te behandelen. Dat leidt er dan toe dat ik grijp naar porno; waarmee ik mezelf kan distanciëren van eventuele verantwoordelijkheid voor seksuele gedragingen.

Klik om te vergroten...

Ik ben hier alleen maar hardop aan het denken,
Maar is dit niet alsnog een (minder problematische) manier van vrouwen objectificeren?

Het komt wel vanuit een goede plek, maar je ziet vrouwen en de verhouding tov mannen vanuit een rigide beeld wat je er zelf van hebt.

De ene vrouw wilt wellicht graag dat je de deur open houdt, de rekening betaalt en haar ophaalt en brengt, terwijl de ander daar totaal niet op zit te wachten en zich juist in een bepaalde rol geduwd voelt. Ik denk dat je de persoon een beetje uit het oog verliest door dat allemaal vooraf in te vullen voor jezelf.

Maar goed dat weet je misschien zelf ook wel, je komt erg bewust over van je handelen en redenaties.
Ik ben dan ook geen psycholoog of bijzonder wijs maar ik merk op uit je tekst dat je met een stuk emotionele problematiek loopt in het kader van liefdesrelaties

HuisbaasBob zei:

Het komt wel vanuit een goede plek, maar je ziet vrouwen en de verhouding tov mannen vanuit een rigide beeld wat je er zelf van hebt.

Klik om te vergroten...

Over man-vrouwrollen bij het daten ben ik wel wat cynisch ja. Mensen vragen bijvoorbeeld wel eens aan me of ik dan dating apps gebruik. Meestal zeg ik dat dat niks voor mij is (wat ook wel deels klopt). Maar de waarheid is dat het weinig zin heeft om op Tinder of Bumble of OKCupid te gaan. Ik heb het geprobeerd hoor, met enorme tegenzin, want het was onderdeel van de exposure therapie. Maar op die platforms moet ik me een ongeluk swipen, allerlei abonnementen afsluiten voor boosts of superlikes of weet ik wat, en zelfs dan heb ik misschien na een week hard werken een match, die vervolgens meestal niet terugpraat. Wat ik ook snap want ik keek toevallig een keer mee met mijn ex-vriendin (met wie ik nog bevriend ben) op haar telefoon, en zij scrollde dus echt letterlijk door enkele tientallen superlikes die ze in principe op elk moment kon beantwoorden als ze daar zin in zou hebben.

Goed nou zal ik ook niet beweren dat ik de mooiste, normaalste, meest succesvolle, rijkste of grappigste man ooit ben. Maar kom op, ik heb gewoon een normaal uiterlijk en mijn ex ook. En het is ook niet zo dat ik met karpers op de foto sta ofzo.

We hebben volgens mij een sociaal stelsel wat van mannen verwacht om te jagen op wat er te krijgen valt en van vrouwen verwacht om zichzelf te bewaren en te kiezen. Dat is natuurlijk niet altijd volledig waar, maar ik zie zeker wel grote man-vrouwverschillen om me heen.

Walterego zei:

Thanks, goeie tips =)

Ik denk alleen niet dat ik vrouwen objectificeer als lustobject, integendeel zelfs. Mijn angst draait juist volledig om hen onprettige ervaringen te bezorgen. Maar ik kan geen gedachten lezen. Dus vermijd ik angstvallig elk gedrag wat een vrouw mogelijk als onprettig zou kunnen ervaren.

Klik om te vergroten...

Niet respectloos bedoeld:

Heb je daar echt goed op gereflecteerd?

Ten eerste:

Porno IS het tot lust-object maken van (voornamelijk) vrouwen. Of ben jij zo iemand die de playboy koopt voor de interessante levensverhalen voor de dames in kwestie?

Ik denk dat het belangrijk is om hier heel eerlijk tegenover jezelf in te zijn: tijdens porno objectificeer je vrouwelijke lichamen tot lust-objecten. En als je dat héél veel doet en hier zelfs een verslaving in hebt, dan is dat niet ineens weg als je contact met vrouwen in het echte leven hebt.

Ten tweede:

Het objectificeren hoeft niet alleen het tot een lust-object maken te zijn. Wat ik lees in jouw verhaal en wat ik ook herken in hoe ik er eerst in stond, is zoals je zegt een angst in het omgaan met vrouwen. Met andere woorden: je ziet vrouwen niet als je gelijke. Je plaatst ze in zekere zin op een voetstuk en tegelijk daarmee plaats je jezelf onder hen, als de mogelijke viezerik/pervert. Dit is imo cruciaal in jouw probleem (als ik het zo lees hè). Er is een probleem met een laag zelfbeeld en het zelfbeeld is altijd nauw verbonden met hoe jij naar de wereld/naar anderen en hier specifiek: naar vrouwen kijkt.

Walterego zei:

In de post hierboven heb ik het ook over dat ik juist intimiteit mis. Ik bedoel, seks in een relatie is natuurlijk super en vind ik tot op zekere hoogte wel belangrijk. Maar dat is niet waar het om draait. Wat ik graag zou willen is gewoon fysiek contact en een emotionele band met een leuk iemand die om dezelfde reden ook tijd met mij wil doorbrengen.

Klik om te vergroten...

Dat snap ik goed en dat is ook lange tijd mijn eigen probleem geweest.

Maar zie je hoe je porno verslaving en objectificeren van vrouwen en/of op een voetstuk plaatsen van vrouwen (en jezelf daaronder als onzeker iemand die niet wil overkomen als viezerik/pervert) daarvan in de weg staat?

Walterego zei:

Een belangrijke extra reden voor mij om te stoppen met porno is ook omdat ik vind dat het een industrie is die draait op uitbuiting, en dat wil ik niet steunen.

Klik om te vergroten...

Zeker waar.

Walterego zei:

Maar het probleem is dat ik geen goede andere copingmechanismen heb voor de gevoelens die ik heb, juist omdat ik zo streng ben voor mezelf om vrouwen respectvol te behandelen. Dat leidt er dan toe dat ik grijp naar porno; waarmee ik mezelf kan distanciëren van eventuele verantwoordelijkheid voor seksuele gedragingen.

Klik om te vergroten...

Belangrijk is dus om gezonde manieren te zoeken om om te gaan met die gevoelens en een mogelijk teveel aan energie. Voorbeelden van dingen die ik zelf gebruik en enorm goed werken:

- Regelmatig en consistent bewegen/sporten. Dit zorgt ervoor dat je je energie kwijt kan en daarnaast geeft het op een natuurlijke wijze een boost aan je dopamine/beloningscentrum

- Gezond eten. Dit zorgt ervoor dat je daadwerkelijk de energie hebt om de dag door te komen en minder gauw lui en makkelijk naar instant gratificatie zoals porno/masturberen grijpt.

- Een goed slaapritme. Ook dit zorgt voor de goede energie die je nodig hebt. Goed uitgerust zijn zorgt voor meer zin in productieve dingen doen, in plaats van consumeren (porno is ook een vorm van consumeren).

- Zelf ben ik ook actief bezig met mijn gevoelens onder ogen komen. Dit kan middels vele manieren, bijvoorbeeld meditatie, mindfulness, yoga. Zelf doe ik naast mindfulness aan Qi Gong.


Dit zijn zo even de dingen die me te binnen schieten. Imo zijn dit allemaal belangrijke dingen om je op te richten. Maar omdat jij hiernaast ook nog een stimulanten verslaving hebt, heb je er denk ik baat bij om externe verslavingshulp in te schakelen. En sommige mensen met extreme porno verslavingen schakelen zelfs daar externe hulp voor in. Dat bestaat.

Heel veel sterkte met dit alles, ik heb een aardig idee van hoe laag je zelfbeeld kan worden door deze dingen...

Mindless zei:

Niet respectloos bedoeld:

Heb je daar echt goed op gereflecteerd?

Ten eerste:

Porno IS het tot lust-object maken van (voornamelijk) vrouwen. Of ben jij zo iemand die de playboy koopt voor de interessante levensverhalen voor de dames in kwestie?

Klik om te vergroten...

Haha ik heb nog nooit een Playboy gekocht, maar dat is een beetje een definitiekwesite dan. Ik versta onder objectificeren het onverschillig staan tegenover interne processen van een ander persoon (of organisme). Dusja, porno zonder lust gaat lastig worden, eens. En ook zeker waar: ik gebruik porno om lastige gevoelens rondom liefde en seks op afstand te houden, maar dat betekent niet dat ik onverschillig sta tegenover de actrices of acteurs.

Mindless zei:

Ik denk dat het belangrijk is om hier heel eerlijk tegenover jezelf in te zijn: tijdens porno objectificeer je vrouwelijke lichamen tot lust-objecten. En als je dat héél veel doet en hier zelfs een verslaving in hebt, dan is dat niet ineens weg als je contact met vrouwen in het echte leven hebt.

Klik om te vergroten...

Dit begrijp ik misschien niet zo goed. Ik kan toch zowel opgewonden raken van het uiterlijk en daden van bepaalde vrouwen, maar me tegelijkertijd realiseren dat dat mijn interpretatie is van de buitenkant van een persoon met gevoelens en wensen en herinneringen?

Of bedoel je dat seksuele opwinding door liefde een levendigere ervaring is dan die van porno, dus dat je van porno gewend raakt aan een lege huls van iets wat op seks zou moeten lijken?

Mindless zei:

Het objectificeren hoeft niet alleen het tot een lust-object maken te zijn. Wat ik lees in jouw verhaal en wat ik ook herken in hoe ik er eerst in stond, is zoals je zegt een angst in het omgaan met vrouwen. Met andere woorden: je ziet vrouwen niet als je gelijke. Je plaatst ze in zekere zin op een voetstuk en tegelijk daarmee plaats je jezelf onder hen, als de mogelijke viezerik/pervert. Dit is imo cruciaal in jouw probleem (als ik het zo lees hè).

Klik om te vergroten...

Dit is heel erg waar ja.

Mindless zei:

Belangrijk is dus om gezonde manieren te zoeken om om te gaan met die gevoelens en een mogelijk teveel aan energie. Voorbeelden van dingen die ik zelf gebruik en enorm goed werken:

Klik om te vergroten...

Ja het gaat inderdaad vaak mis als ik in mijn vrije tijd te weinig dingen heb gepland en me dan ga vervelen. Of als ik die verveling van te voren zie aankomen maar dan om een of andere reden niet echt tot de actie komen om daar wat aan te doen. Wat dat betreft is een sportvereniging wel handig want dan moet je wel op gezette tijden trainen en wedstrijden doen. Tegelijkertijd is dat precies wat ik niet leuk vind aan teamsport 😂

Walterego zei:

Haha ik heb nog nooit een Playboy gekocht, maar dat is een beetje een definitiekwesite dan. Ik versta onder objectificeren het onverschillig staan tegenover interne processen van een ander persoon (of organisme). Dusja, porno zonder lust gaat lastig worden, eens. En ook zeker waar: ik gebruik porno om lastige gevoelens rondom liefde en seks op afstand te houden, maar dat betekent niet dat ik onverschillig sta tegenover de actrices of acteurs.

Klik om te vergroten...

De Playboy was inderdaad maar een voorbeeld.

Porno (+ masturbatie en eventueel met stims in de mix) is een manier om je gevoelens even te onderdrukken. Gevoelens van geilheid, maar ook van stress/spanning, gevoelens van pijn, verdriet, eenzaamheid, etc. Je voelt je even goed, maar dat is natuurlijk maar tijdelijk en in het geval van deze verslaving zit je daarna vaak ook nog met een schuld- en minderwaardigheidsgevoel tegenover jezelf.

Walterego zei:

Dit begrijp ik misschien niet zo goed. Ik kan toch zowel opgewonden raken van het uiterlijk en daden van bepaalde vrouwen, maar me tegelijkertijd realiseren dat dat mijn interpretatie is van de buitenkant van een persoon met gevoelens en wensen en herinneringen?
Of bedoel je dat seksuele opwinding door liefde een levendigere ervaring is dan die van porno, dus dat je van porno gewend raakt aan een lege huls van iets wat op seks zou moeten lijken?

Klik om te vergroten...

Nou, ik heb al die tijd dat ik porno verslaafd was ook wel gerealiseerd dat de (mooie) vrouwen die ik in het echte leven tegenkwam niet écht lustobjecten zijn. Maar als je zoals vele porno verslaafden uren op een dag op je scherm zit te lusten op de mooiste vrouwen, dan doet dat wat met hoe je naar echte vrouwen gaat kijken. Tenminste, als ik even voor mezelf spreek: dat deed het voor mij wel. Vaak was het ook (deels) onbewust, maar omdat ik privé naar zoveel mooie vrouwen zat te kijken, daarop zat te lusten en min of meer vrouwen zat te raten qua aantrekkelijkheid, ging dat in bepaalde mate door wanneer ik vrouwen tegenkwam in het echt. Natuurlijk, ik wist dat ze niet echt lustobjecten waren, maar met urenlang thuis te zitten lusten op de mooiste vrouwen, kun je dat imo niet helemaal uitschakelen. Er is een gedeelte van je brein dat bezig is met vrouwen in dat licht te bekijken, terwijl je ook natuurlijk dondersgoed weet dat vrouwen geen lustobjecten zijn.

Hopelijk is het zo duidelijk wat ik bedoel(?)

Walterego zei:

Ja het gaat inderdaad vaak mis als ik in mijn vrije tijd te weinig dingen heb gepland en me dan ga vervelen. Of als ik die verveling van te voren zie aankomen maar dan om een of andere reden niet echt tot de actie komen om daar wat aan te doen. Wat dat betreft is een sportvereniging wel handig want dan moet je wel op gezette tijden trainen en wedstrijden doen. Tegelijkertijd is dat precies wat ik niet leuk vind aan teamsport 😂

Klik om te vergroten...

Je herkent dat dus wel.

Ik zeg je maar meteen:

Er is discipline nodig om hieruit te komen. En waarschijnlijk ook externe hulp in jouw geval, door de combinatie met stims. En het gaat niet makkelijk worden. Een brein dat gewend is om zó extreem gestimuleerd te worden, zal craven naar dat. En daar moet je doorheen zien te werken. Maar ik geloof dat het mogelijk is als je het écht wilt en het daarnaast ook slim en met de juiste hulp aanpakt.

FredKroket zei:

Mijn mening is dat ze hem ook zelf had kunnen zoenen als ze dat zo graag wilde.

Klik om te vergroten...

True.

geez.. zo duidelijk geschreven, zoveel herkenningspunten niet normaal. Bij mij was het niet mijn zus maar mijn moeder en mijn vader dat is ook nog steeds een geval appart waar ik maar weinig van begrijp.

ik kan je alleen vertellen je bent niet de enigste maar ik heb geen oplossing voor je, ik heb geen zin meer om er tegen te vechten of wat dan ook, het is tot nu toe altijd weer terug gekomen. Ik weet alleen dat je hoogstwaarschijnlijk van een goede plek komt maar je kunt het niet uiten, het zit opslot vol met tegenstrijdigheden van gedachtes en emoties en je kunt er geen kant mee op.

Ik zit nu meer op een plek dat ik denk dat ik er maar mee moet leren leven en dat ik er nooit echt een oplossing voor zal vinden, want het zit zo diep dat ik er nooit echt bij kan komen.
Ik heb nog 1 ding niet geprobeerd en dat is echt full force doorbraak dmt / lsd / wim hof. Maar voor de rest alle psychologen en zogenaamde therapien of wat je maar ook kunt bedenken en psychedelics wel geprobeerd.

Een aanvulling op mijn bericht,

ik zeg wel heel snel en klakkeloos dat ik geen oplossingen heb maar ik zeker wel dingen gevonden die tijdelijk heel goed kunnen helpen zoals microdoseren van lsd of ademhalings oefeningen van Wim Hof The Icemen (zonder het koude gedeelte) of The Quantum Lightbreath van Jerru Kabbal of pranayama ademhalings oefeningen.
Meditaties van deze meneer Master Sri Avinash (ik doe altijd de meditatie voor Schizofrenie (want die is heel goed) en The Crown Chakra en dat doet vaak ook wonderen).

Of gewoon simpelweg fysiek trainen yoga fitness boks oefeningen whatever, dat werkt ook heel goed.

Heb jij ook problemen met porno en stimfappen @Zweef?

vroeger wel heel erg maar nu is het een stukken minder, ik heb er nu controle over, vroeger had ik er geen controle over.

Mindless zei:

Nou, ik heb al die tijd dat ik porno verslaafd was ook wel gerealiseerd dat de (mooie) vrouwen die ik in het echte leven tegenkwam niet écht lustobjecten zijn. Maar als je zoals vele porno verslaafden uren op een dag op je scherm zit te lusten op de mooiste vrouwen, dan doet dat wat met hoe je naar echte vrouwen gaat kijken. Tenminste, als ik even voor mezelf spreek: dat deed het voor mij wel. Vaak was het ook (deels) onbewust, maar omdat ik privé naar zoveel mooie vrouwen zat te kijken, daarop zat te lusten en min of meer vrouwen zat te raten qua aantrekkelijkheid, ging dat in bepaalde mate door wanneer ik vrouwen tegenkwam in het echt. Natuurlijk, ik wist dat ze niet echt lustobjecten waren, maar met urenlang thuis te zitten lusten op de mooiste vrouwen, kun je dat imo niet helemaal uitschakelen. Er is een gedeelte van je brein dat bezig is met vrouwen in dat licht te bekijken, terwijl je ook natuurlijk dondersgoed weet dat vrouwen geen lustobjecten zijn.

Hopelijk is het zo duidelijk wat ik bedoel(?)

Klik om te vergroten...

Ja ik snap wel wat je bedoelt, maar ik denk dat dat bij mij nog wel meevalt. Ik ben wel bezorgd om erectiestoornissen. Want na een sessie van porno en stims heb ik meestal nog wekenlang moeite om een erectie te krijgen. Ik begin dus in toenemende mate bezorgd te worden dat zulke effecten deels blijvend zijn.

Daarnaast kan ik wel gewoon vrouwen waarderen ook als ze niet een zogenaamd perfect uiterlijk hebben. Dan zijn het ook heel andere dingen die ik eigenlijk veel meer mis die opwindend zijn, zoals het gevoel van een zachte huid of lang haar. Dat soort dingen voelen dan juist heel intens omdat ik dat vaak uit de weg ga.

Een paar maanden terug had ik dus een scharrel en zij vroeg me wat voor fantasieën ik had. We lagen lepeltje-lepeltje, en toen zei ik 'nou, dit eigenlijk' 😅
Maar goed, daaraan merkte ik dus ook wel dat ik het deel van zelf wensen en fantasieën bedenken nogal onderontwikkeld heb gelaten. Dat ben ik denk ik expres ook uit de weg gegaan, omdat ik anders steeds de teleurstelling voel van dat niet kunnen/mogen ervaren. Dan kom ik voor mezelf al snel tot de conclusie dat ik daar niet leuk genoeg voor ben.

Dusja ik denk zeker wel dat je gelijk hebt dat zelfbeeld t.o.v. vrouwen centraal staat in de problemen die ik ervaar. Maar dat is ook een zelfbeeld wat ik in de loop der jaren steeds verder heb ontwikkeld door allerlei ervaringen.

Het begon voornamelijk met de vriendin op wie ik zo verliefd was dat ik er alles voor had gelaten; zij zoende wel eens met me of bleef bij me slapen. Maar seks hebben we nooit gehad, want ze vond me niet leuk.
Iets van een jaar geleden werd ik ongewild verliefd op een huisgenote. Ik vond natuurlijk dat ik geen avances kon maken want dat mag niet met huisgenoten. Er was uiteindelijk wel een soort van kans toen ze mee ging naar een feestje en we bij een gemeenschappelijke vriend bleven slapen die zei dat zijn bank groot genoeg was voor ons tweeën. Maar ik heb toen zelf een slaapmatje meegenomen en ben een paar meter verder gaan liggen, want ja, stel je voor dat zij er andere ideeën bij heeft en dan moet je nog met elkaar in huis wonen. Twee maanden later had ze een relatie met een andere (oud-)huisgenoot op wie ze overduidelijk smoorverliefd is (en waarvan ik dan denk: 'zie je wel, hij wordt wel leuk gevonden').

Zo zijn er op zich met enige regelmaat, toch zeker wel een paar keer per jaar, dames van wie ik denk van 'oh jij bent wel leuk/aantrekkelijk'. Maar dat blijft altijd onbeantwoord, en dat betrek ik dan op mezelf. En ik zie aan de ene kant ook wel dat het meer ligt aan mijn angst die flirten gewoon haast onmogelijk maakt. Maar aan de andere kant is het ook echt lastig om dat los te zien van hoe aantrekkelijk vrouwen mij vinden, en in welke mate ik het dus 'verdien' om liefde 'te mogen ervaren'.

Erectie komt terug als je clean blijft 🍆

Walterego zei:

Ja ik snap wel wat je bedoelt, maar ik denk dat dat bij mij nog wel meevalt.

Klik om te vergroten...

Ah oké duidelijk En dat is mooi

Walterego zei:

Ik ben wel bezorgd om erectiestoornissen. Want na een sessie van porno en stims heb ik meestal nog wekenlang moeite om een erectie te krijgen. Ik begin dus in toenemende mate bezorgd te worden dat zulke effecten deels blijvend zijn.

Klik om te vergroten...

Ik heb dat zelf een keer meegemaakt na een stimbinge. Niet icm porno overigens, had een relatie. Ik heb toen ook meerdere weken gehad dat het gewoon niet lukte, zelfs 's ochtends was er niks. Maar dat kwam gewoon terug door clean te blijven, zoals @dupont ook zegt!

Walterego zei:

Daarnaast kan ik wel gewoon vrouwen waarderen ook als ze niet een zogenaamd perfect uiterlijk hebben. Dan zijn het ook heel andere dingen die ik eigenlijk veel meer mis die opwindend zijn, zoals het gevoel van een zachte huid of lang haar. Dat soort dingen voelen dan juist heel intens omdat ik dat vaak uit de weg ga.

Klik om te vergroten...

Ja je mist echt de intimiteit. Dat kan ik me goed voorstellen.

Walterego zei:

Een paar maanden terug had ik dus een scharrel en zij vroeg me wat voor fantasieën ik had. We lagen lepeltje-lepeltje, en toen zei ik 'nou, dit eigenlijk' 😅
Maar goed, daaraan merkte ik dus ook wel dat ik het deel van zelf wensen en fantasieën bedenken nogal onderontwikkeld heb gelaten. Dat ben ik denk ik expres ook uit de weg gegaan, omdat ik anders steeds de teleurstelling voel van dat niet kunnen/mogen ervaren. Dan kom ik voor mezelf al snel tot de conclusie dat ik daar niet leuk genoeg voor ben.

Dusja ik denk zeker wel dat je gelijk hebt dat zelfbeeld t.o.v. vrouwen centraal staat in de problemen die ik ervaar. Maar dat is ook een zelfbeeld wat ik in de loop der jaren steeds verder heb ontwikkeld door allerlei ervaringen.

Het begon voornamelijk met de vriendin op wie ik zo verliefd was dat ik er alles voor had gelaten; zij zoende wel eens met me of bleef bij me slapen. Maar seks hebben we nooit gehad, want ze vond me niet leuk.
Iets van een jaar geleden werd ik ongewild verliefd op een huisgenote. Ik vond natuurlijk dat ik geen avances kon maken want dat mag niet met huisgenoten. Er was uiteindelijk wel een soort van kans toen ze mee ging naar een feestje en we bij een gemeenschappelijke vriend bleven slapen die zei dat zijn bank groot genoeg was voor ons tweeën. Maar ik heb toen zelf een slaapmatje meegenomen en ben een paar meter verder gaan liggen, want ja, stel je voor dat zij er andere ideeën bij heeft en dan moet je nog met elkaar in huis wonen. Twee maanden later had ze een relatie met een andere (oud-)huisgenoot op wie ze overduidelijk smoorverliefd is (en waarvan ik dan denk: 'zie je wel, hij wordt wel leuk gevonden').

Klik om te vergroten...

Het is in ieder geval al goed om je te realiseren dat je zelfbeeld, voornamelijk t.o.v. vrouwen je centrale probleem is. Dan weet je waar je aan kunt werken.

En trouwens, ik herken me daar ook in, omdat ik lang hetzelfde heb gehad. En eerlijk gezegd komt dat oude onzekere nog sporadisch weleens boven hoor (old habits die hard). Dat gevoel van minderwaardig voelen t.o.v. een vrouw en in mijn geval met name mooie vrouwen. Maar dan sta ik er even bij stil: hallo, zij is ook maar gewoon een mens, net als ik... En vooral: terugkomen naar mijn zelfvertrouwen en mijn liefde voor mezelf. Daar waar ik op mijn gemak ben en communicatie geen opgave en geen middel om iets te bereiken meer is, maar een plezier op zichzelf. Dan loopt het spontaan/als vanzelf.

Walterego zei:

Zo zijn er op zich met enige regelmaat, toch zeker wel een paar keer per jaar, dames van wie ik denk van 'oh jij bent wel leuk/aantrekkelijk'. Maar dat blijft altijd onbeantwoord, en dat betrek ik dan op mezelf. En ik zie aan de ene kant ook wel dat het meer ligt aan mijn angst die flirten gewoon haast onmogelijk maakt. Maar aan de andere kant is het ook echt lastig om dat los te zien van hoe aantrekkelijk vrouwen mij vinden, en in welke mate ik het dus 'verdien' om liefde 'te mogen ervaren'.

Klik om te vergroten...

De mate waarin een vrouw jou aantrekkelijk vindt en zelfs de mate waarin mensen in het algemeen (van alle leeftijden/geslachten/etc.) jou mogen, leunt zwaar op de mate waarin jij van jezelf houdt.

Als je oprecht van jezelf houdt komt je zelfvertrouwen van binnenuit. Dát is wat je (naast deels je fysieke voorkomen in het geval van het andere geslacht natuurlijk) aantrekkelijk maakt voor anderen. Als je eigenlijk op jezelf neerkijkt, zien mensen dat (bewust of onbewust) aan jou. Ze zien en voelen die onzekerheid. En niemand wil zich zo voelen, dus worden zulke mensen in de regel vermeden. Waar/echt zelfvertrouwen dat van binnenuit komt is super aantrekkelijk. Het straalt uit: Ik hou van mezelf, ik zoek niets van jou. Eigenlijk zegt het zelfs: ik heb jou niet nodig (maar niet op een arrogante manier). Het is een hele hoge energie: een positieve vibe. Het trekt mensen aan. Niet alleen vrouwen, maar iedereen wil graag in de nabijheid van iemand met zo'n energie zijn. Omdat het die energie die ook in henzelf zit reflecteert aan hen. Het is makkelijk(er) om dat zelf ook te voelen als je in de aanwezigheid bent van iemand die echt van zichzelf houdt.

Je hebt dus helemaal gelijk: je kunt dat (je zelfvertrouwen of gebrek daaraan) niet los zien van de mate waarin vrouwen jou aantrekkelijk vinden.

Dus is het een kwestie van je ware zelfvertrouwen - dat van binnenuit komt - te vinden/realiseren. Dat uiteindelijk niet afhankelijk is van externe factoren.

Mindless zei:

Dus is het een kwestie van je ware zelfvertrouwen - dat van binnenuit komt - te vinden/realiseren. Dat uiteindelijk niet afhankelijk is van externe factoren.

Klik om te vergroten...

Dit is precies wat ik in therapie / 12 stappen / herstel heb gevonden. Voorwaarde is wel geweest dat ik alles heb verteld, zelfs de meest vanzelfsprekende gedachten en gevoelens. En door alle angsten en weerstand en twijfel heen knallen en veel dingen doen die ik niet leuk vond / waar ik bang voor was enz.

dupont zei:

Dit is precies wat ik in therapie / 12 stappen / herstel heb gevonden. Voorwaarde is wel geweest dat ik alles heb verteld, zelfs de meest vanzelfsprekende gedachten en gevoelens.

Klik om te vergroten...

Dit lukt op zich wel. Hoewel alleen in beschermde setting. Bij de verslavingszorginstelling had ik echt een super goede therapeut sowieso. Met bepaalde vrienden kan ik het wel hebben over moeite met daten, maar stimfappen laat ik altijd achterwege. Aan de vrouwen met wie ik heb gedate heb ik daar wel meer over verteld, maar dan laat ik toch altijd wel details weg over de frequentie en oorzaken.

dupont zei:

En door alle angsten en weerstand en twijfel heen knallen en veel dingen doen die ik niet leuk vond / waar ik bang voor was enz.

Klik om te vergroten...

Dit moest ik dus wel doen bij de therapie van de verslavingszorg. Maar dat was ook in coronatijd wat daten natuurlijk echt kut maakt. Ik heb alle datingapps geprobeerd hoor, ook websites zoals Parship. Maar het enige wat ik daaraan overhoud is nog meer onzekerheid. Ik krijg dus al weinig matches op zulke platforms, en als er dan een match is dan weet ik niet zo goed de balans te vinden tussen leuk, geïnteresseerd en snel afspreken. Liever praat ik een tijd over 'echte' zaken zoals hoe je de wereld ziet of wat voor band je hebt met je ouders. Maar volgens mij wordt het dan te serieus en saai en verliezen veel dames dan interesse. Dat voelen ze misschien ook wel wat beter aan dan ik, want eigenlijk zou ik verder ook niet zo goed weten hoe je gaat van 'in mijn familie praten mensen niet echt' naar 'hee heb je zin om deze kleine bierbrouwer in Amsterdam eens te bezoeken?'

Mindless zei:

Dus is het een kwestie van je ware zelfvertrouwen - dat van binnenuit komt - te vinden/realiseren. Dat uiteindelijk niet afhankelijk is van externe factoren.

Klik om te vergroten...

Nog tips om dit te vinden?

Walterego zei:

Nog tips om dit te vinden?

Klik om te vergroten...

Elk moment je volle aandacht geven, aanwezig zijn in het hier en nu. In alles wat je doet bewust zijn van jezelf. Niet proberen jezelf compleet te maken met dingen/personen extern van jou, maar simpelweg jezelf accepteren hoe je bent hier en nu.

Dat is eigenlijk de directe "weg". Je zelfvertrouwen is namelijk al hier aanwezig als je eigen zelf, hoe raar dat misschien ook klinkt. Maar het is inherent aan je.

Voor mensen die moeite hebben met die directe "weg" omdat het te... direct is, zijn er vele indirecte omwegen:

Ga sporten, bouw je fysiek op, maak iets waar je trots op bent, doe de dingen waar je angst voor voelt om aan jezelf te bewijzen dat je dat zelfvertrouwen echt wel in je hebt.

Deze laatste zijn allemaal goed. Niet per se nodig, omdat je zelfvertrouwen in elk moment in principe(!) aangeboord kan worden, omdat het essentieel aan jou is. Maar als je erg sterk gelooft in dat je dat niet hebt of niet kan, zijn die indirecte wegen wellicht toch goed voor je.

Mindless zei:

Elk moment je volle aandacht geven, aanwezig zijn in het hier en nu. In alles wat je doet bewust zijn van jezelf. Niet proberen jezelf compleet te maken met dingen/personen extern van jou, maar simpelweg jezelf accepteren hoe je bent hier en nu.

Klik om te vergroten...

Ja ik heb wat dat betreft altijd sterk dit gevoel:



Niet dat ik een autisme spectrum stoornis heb. Ik ben er namelijk op getest omdat behandelaars het wel vermoedden, maar ik voldoe niet aan genoeg criteria voor een diagnose.

Ik heb een vrij hoge intelligentie, en mensen denken vaak dat het leuk is om slim te zijn. Maar dat is het dus helemaal niet zo eigenlijk. Het is heel lastig om een plek te vinden waar je tot je recht komt als je steeds echt heel anders denkt dan anderen.

Mindless zei:

Ga sporten, bouw je fysiek op, maak iets waar je trots op bent, doe de dingen waar je angst voor voelt om aan jezelf te bewijzen dat je dat zelfvertrouwen echt wel in je hebt.

Deze laatste zijn allemaal goed. Niet per se nodig, omdat je zelfvertrouwen in elk moment in principe(!) aangeboord kan worden, omdat het essentieel aan jou is. Maar als je erg sterk gelooft in dat je dat niet hebt of niet kan, zijn die indirecte wegen wellicht toch goed voor je.

Klik om te vergroten...

De therapeut bij de verslavingszorginstelling raadde wel aan om een plek te vinden waar ik gelijkgestemden tegenkwam. Uiteindelijk heb ik dat wel een beetje gevonden op de universiteit. Blijkt alleen wel dat (zeker het begin van) een PhD nogal vaak gepaard gaat met onzekerheid over wat je moet doen, en daaraan gekoppelde identiteitscrises. Daar heb ik dus ook wel een beetje last van gehad de laatste tijd. Dus ik denk dat dat, samen met een paar tegenslagen in het daten, me dan wel weer terugzet waardoor ik dus grijp naar stimulanten en porno, en me dan weer kut voel, waardoor de problemen met mijn PhD dan weer lastiger lijken te worden (..).

Maar goed, uiteindelijk zijn dat niet echt de dingen waar ik onzeker over ben.

Qua oefenen met daten heb ik wel vooruitgang geboekt door het te proberen, maar echt plezier kan ik niet zeggen dat ik erin heb.

dupont zei:

Prima kerel, misschien dat een ambulante behandeling voldoende voor jou is, dat kan. Het is ook een grote stap om naar een kliniek te gaan, maar dat was voor mij nog de enige optie nadat ik mijn werk was verloren door gebruik. Wat je ook doet, zet je goed in en houd niets achter.

Klik om te vergroten...

Ja dat wil ik wel echt voorkomen dat ik mijn baan verlies vanwege stimfappen. Goeie motivatie om naar oplossingen te zoeken.