Hey allemaal,
Het is weeral een tijdje geleden. 7 maanden verder ongeveer sinds dat ik in een hele donkere periode van m'n leven ben gevlogen.
Ik wou graag mijn ervaringen met jullie allemaal delen.
Ik moet jullie hierbij zeggen dat dit de meeste donkere periode in gans mijn leven is geweest.
Ik heb een tijdje ketamine gebruikt, wat echt nog wel meeviel qua gebruik, maar de laatste 2 weken waren iets heftiger.
In de nacht werd ik ineens wakker met heel even een zeer, en ben dan maar weer terug gaan slapen, vanaf dan is het alleen maar bergafwaarts gegaan..
Ik heb meer dan 2 maand alleen maar afgezien, in bed gelegen, gehuild, heel veel schrik gehad & geen einde niet meer gezien aan alles wat ik voor had. Van zowel maagklachten, als nierpijn, blaasproblemen, zwellingen, paniekaanvallen & heel zware doodswensen, wat ik eigenlijk nooit zou verwachten, maar deze pijn was absoluut onverdraagbaar.
Het ergste van al nog was niet dat de pijn het ergste was, maar al de onzekerheid.
De eerste weken was het alleen maar pijn, en dan werd het na maanden eens een dag beter, en dan terug veel erger.. en dit ging zo maanden door.
Naarmate van tijd word je helemaal gek hiervan,
Want elk beetje hoop dat er is, de vreugde die je krijgt van te denken dat je geneest, word gewoon de dag erna tenietgedaan en gewoon erger. want je kan helemaal niets meer.. werken gaat niet meer, weggaan gaat ook niet meer, heel je leven valt in een put..
Ook famillie heb ik vermeden, want ook zij gingen er helemaal kapot van, niemand kon iets doen, enkel maar kijken hoe alles alleen maar slecht ging.
Ook dokters zeiden dat alles er oke uit zag en dat ze er niets aan konden doen.
Ook de urloog zij dat alles er goed in orde uit zag.
Lieve mensen, pas AUB op met het gebruik van KETAMINE, want eens de problemen er zijn, kan je er niet meer van weg.. er zijn hier mensen die jaren moeten revalideren (als het dan nog goed komt)
Ongeacht dat ik zoveel heb afgezien denk ik dat ik er nog vrij goed van af ben gekomen, ik heb maar 2 dagen om de 10 minuten naar de wc moeten gaan, sommige mensen hier slapen bijna niet meer, en zitten alleen nog maar op de wc omdat ze gewoon altijd om de 10 minuten naar de wc moeten, dit omdat ze hun blaas hebben uitgeplast en hebben verkleind..
Dit kan je vooral merken in de fase dat je weefsel en bloed begint te plassen, dit heb ik gelukkig niet voor gehad, wat ook weer een geluk was..
Ik moet hierbij zeggen dat nu sinds deze week ik wel het gevoel heb dat het betert. Maar dat gaat heel traag, en dat kan ook elk moment weer erger worden.
Plassen gaat soms nog moeilijk, nieren doen nog steeds regelmatig lastig, maar het is al meer leefbaarder geworden dan dat het ervoor was.
Gaat de pijn ooit helemaal weg, dat weet ik niet..
Maar ik denk dat als het misschien nog een klein beetje beter word, ik hier wel mee kan leven.
Ik wil iedereen bedanken die mij in het begin raad hebben gegeven, want ik was er echt onderdoor, en er was dan ook echt niemand die iets voor me kon doen..
Indien je toch met deze problemen zit, zijn dit de volgende dingen die ik je kan aanraden:
-Cranberry pillen
- Pompoenpitpillen
- Paracetamol (geen Dafalgan, slecht voor nier)
- vermijd caffeine
- vermijd vetten (zeker in het begin)
- probeer zo gezond mogelijk te eten
- en het belangrijkste, water, echt heel veel water.
