#1
Noot:Het zal hopelijk vast een keer beter gaan.
Uit eigen ervaring kan ik zeggen:
Je moet doorzetten en geduld hebben. Na enige tijd zal het gegarandeerd veel beter gaan!
Sterkte toegewenst en succes!
Stoppen met wiet, wanhopig
55 antwoorden
24 weergaven
18-5-2026
Uit eigen ervaring kan ik zeggen:
Je moet doorzetten en geduld hebben. Na enige tijd zal het gegarandeerd veel beter gaan!
Sterkte toegewenst en succes!
#2
Hé man, hoe gaat het je af?
Wees niet beschaamd als het niet goed lukt, er zijn hier veel mensen die weten hoe moeilijk het kan zijn om van wiet af te komen en hoe subtiel een wietverslaving kan zijn.
Wees niet beschaamd als het niet goed lukt, er zijn hier veel mensen die weten hoe moeilijk het kan zijn om van wiet af te komen en hoe subtiel een wietverslaving kan zijn.
#3
De reden dat stoppen met een wietverslaving lastiger is is dat de wietgeest de symptomen creëert waarvoor je haar nodig zou hebben, daardoor kom je steeds in een loop terecht. Pijn in mijn rug, o ik moet blowen, slapeloos, o ik moet blowen. Als je die cyclus wilt doorbreken moet je ten eerste realiseren dat die stem jouw stem helemaal niet is maar de stem van je verslaving. Daarna moet je de 'hooks' saboteren die deze verslaving schept: dus die pijnlijke rug, hey, probeer eens wat andere middeltjes. Slapeloze nacht? Maar wat vliegenzwam slaap je prima op. Etcetera - goede aanrader is 3 gram dosis San Pedro cactuspoeder - krijg je ook een buzz van een goede die je door de ellendige tijd heen helpt en verslavend is die niet.
#4
Eens over de wiet geest overwinnen maar een vervanging zoeken voor wiet is niet het antwoord voor de onderliggende problematiek. Je kan ambulant begeleiding met verslavingszorg proberen als het niet op je zelf lukt dat is cognitieve gedrag's therapie en als dat niet lukt voor een klinische opname gaan.De reden dat stoppen met een wietverslaving lastiger is is dat de wietgeest de symptomen creëert waarvoor je haar nodig zou hebben, daardoor kom je steeds in een loop terecht. Pijn in mijn rug, o ik moet blowen, slapeloos, o ik moet blowen. Als je die cyclus wilt doorbreken moet je ten eerste realiseren dat die stem jouw stem helemaal niet is maar de stem van je verslaving. Daarna moet je de 'hooks' saboteren die deze verslaving schept: dus die pijnlijke rug, hey, probeer eens wat andere middeltjes. Slapeloze nacht? Maar wat vliegenzwam slaap je prima op. Etcetera - goede aanrader is 3 gram dosis San Pedro cactuspoeder - krijg je ook een buzz van een goede die je door de ellendige tijd heen helpt en verslavend is die niet.
En accepteren dat je een aantal weken slechter slaapt, Sneller aangebrand bent en ontwenningsverschijnselen hebt. Je moet erdoor heen. Er zijn geen manieren om de dans te omzeilen.
Veel sterkte en succes gewenst @Unicorn28 !
#5
Ik heb het als een zéér sneaky subtiele verslaving ervaren.De reden dat stoppen met een wietverslaving lastiger is is dat de wietgeest de symptomen creëert waarvoor je haar nodig zou hebben, daardoor kom je steeds in een loop terecht. Pijn in mijn rug, o ik moet blowen, slapeloos, o ik moet blowen. Als je die cyclus wilt doorbreken moet je ten eerste realiseren dat die stem jouw stem helemaal niet is maar de stem van je verslaving. Daarna moet je de 'hooks' saboteren die deze verslaving schept: dus die pijnlijke rug, hey, probeer eens wat andere middeltjes. Slapeloze nacht? Maar wat vliegenzwam slaap je prima op. Etcetera - goede aanrader is 3 gram dosis San Pedro cactuspoeder - krijg je ook een buzz van een goede die je door de ellendige tijd heen helpt en verslavend is die niet.
En precies, je "wietgeest" kan je van alles wijsmaken. Ik heb denk ik echt wel tegen de 100 keer of misschien wel vaker na een tijd niet gebruiken weer gebruikt en toen tijdens en na dat gebruiken nam die wietgeest het weer over en overtuigde het/ik mezelf dat wiet eigenlijk een soort medicijn is, waar ik weer even wat beter/makkelijker door kan connecten met mijn gevoelens. Nu weet ik dat dat alles gewoon de verslaving was die zichzelf in stand hield. Want in werkelijkheid maakte ik mezelf zo dus afhankelijk van wiet om te ontspannen, om bij mijn gevoelens te komen of om juist bepaalde gevoelens en pijn niet te hoeven voelen. En ondertussen leefde ik op de momenten dat ik niet gebruikte altijd met die waas over alles heen. Een waas die me alles gewoon minder helder liet beleven en me daarnaast ook dommer: mentaal minder scherp maakte. Alsof ik op autopilot stond en er niet helemaal bij was.
Maar op zo'n subtiele manier (althans, in mijn beleving op dat moment) dat ik niet kon zien dat ik verslaafd was.
#6
Mijn ervaring is dat de betiteling 'drugs' helemaal niet nuttig is en dat teacher plants en mushrooms geen 'verslavende middelen' zijn maar helpende krachten die ook bij het stoppen met een verslaving veel kunnen helpen en dus niet vergelijkbaar zijn met 'een andere drug gebruiken'. De door mij in dit geval aangehaalde San Pedro en Amanita Muscaria staan beide niet bekend om verslavende eigenschappen. Amanita wordt veel gebruikt om van benzo's los te komen en San Pedro gebruikte ik zelf om van roken af te komen. Prima middelen, fanstastische methode. Dank!Eens over de wiet geest overwinnen maar een vervanging zoeken voor wiet is niet het antwoord voor de onderliggende problematiek. Je kan ambulant begeleiding met verslavingszorg proberen als het niet op je zelf lukt dat is cognitieve gedrag's therapie en als dat niet lukt voor een klinische opname gaan.
En accepteren dat je een aantal weken slechter slaapt, Sneller aangebrand bent en ontwenningsverschijnselen hebt. Je moet erdoor heen. Er zijn geen manieren om de dans te omzeilen.
Veel sterkte en succes gewenst @Unicorn28 !
#7
Ik heb het als een zéér sneaky subtiele verslaving ervaren.
En precies, je "wietgeest" kan je van alles wijsmaken. Ik heb denk ik echt wel tegen de 100 keer of misschien wel vaker na een tijd niet gebruiken weer gebruikt en toen tijdens en na dat gebruiken nam die wietgeest het weer over en overtuigde het/ik mezelf dat wiet eigenlijk een soort medicijn is, waar ik weer even wat beter/makkelijker door kan connecten met mijn gevoelens. Nu weet ik dat dat alles gewoon de verslaving was die zichzelf in stand hield. Want in werkelijkheid maakte ik mezelf zo dus afhankelijk van wiet om te ontspannen, om bij mijn gevoelens te komen of om juist bepaalde gevoelens en pijn niet te hoeven voelen. En ondertussen leefde ik op de momenten dat ik niet gebruikte altijd met die waas over alles heen. Een waas die me alles gewoon minder helder liet beleven en me daarnaast ook dommer: mentaal minder scherp maakte. Alsof ik op autopilot stond en er niet helemaal bij was.
Maar op zo'n subtiele manier (althans, in mijn beleving op dat moment) dat ik niet kon zien dat ik verslaafd was.
Dat is echt in 98% van de gevallen zo, juist Wiet is een van de lastigste verslavingen om die reden.
#8
Dat geloof ik zo ja, dat dit bij de meeste wietverslaafden het issue is.Dat is echt in 98% van de gevallen zo, juist Wiet is een van de lastigste verslavingen om die reden.
Ik ben nu trouwens op het moment een kast aan het uitruimen. Spul weggooien dat ik toch niet gebruik. Kwam ik nog 3 zakjes "wiet" tegen die ik ooit van een vriend had gekregen die deze gratis had gekregen van een collega. Destijds samen geprobeerd en dat spul was zo waardeloos dat zelfs toen ik nog wietverslaafd was, ik dat spul niet hoefde als ik geen goede wiet in huis had en echt zin had in wiet.
Net weggesmeten, maar ik durf nu inmiddels na bijna een jaar geen wiet te hebben gebruikt ook wel te beweren dat zelfs al had ik goede wiet in huis, dat het me dan niet zou trekken. Maar goed, het helemaal niet in huis hebben is natuurlijk het slimste.
#9
stoppen met blowen na 38 jaar | DrugsForum
hier een link naar mijn topic bij mij was het meer de drang naar nicotine.
nicotine plijsters hebben mijn er door heen geholpen.
ik rookte alleen joints met tabak en rookte geen sigaretten.
het is mij ook gelukt. week 13 nu niks meer aan de hand.
hier een link naar mijn topic bij mij was het meer de drang naar nicotine.
nicotine plijsters hebben mijn er door heen geholpen.
ik rookte alleen joints met tabak en rookte geen sigaretten.
het is mij ook gelukt. week 13 nu niks meer aan de hand.
#10
Ik ben zelf al vrij vroeg gestopt met blowen, op mijn 20e ofzo, omdat ik er teveel in de war van raakte naar mijn eigen mening.
Daarna nog een keer of drie een joint gerookt, maar het is gewoon geen ervaring of geestestoestand die ik mis,
Bovenstaande observaties stammen van de keer dat ik mijn vriendin hielp te stoppen met blowen. Dat is
ook gelukt, en die is bovendien helemaal fan van LSD en paddenstoelen geworden sindsdien![:)]()
Daarna nog een keer of drie een joint gerookt, maar het is gewoon geen ervaring of geestestoestand die ik mis,
Bovenstaande observaties stammen van de keer dat ik mijn vriendin hielp te stoppen met blowen. Dat is
ook gelukt, en die is bovendien helemaal fan van LSD en paddenstoelen geworden sindsdien
#11
Week 13 is nog lang niet uit de gevarenzone, denk meer aan 2 of 3 jaar.stoppen met blowen na 38 jaar | DrugsForum
hier een link naar mijn topic bij mij was het meer de drang naar nicotine.
nicotine plijsters hebben mijn er door heen geholpen.
ik rookte alleen joints met tabak en rookte geen sigaretten.
het is mij ook gelukt. week 13 nu niks meer aan de hand.
#12
Dit is niet typerend voor wiet. Dit werkt zo bij alle verslavingen. Het is een sluw trucje van je brein om te kunnen blijven gebruiken. Je bent in je hoofd bezig met plannen om te stoppen, wat in werkelijkheid een rationalisatie is om door te kunnen gaan met gebruiken. Je voelt je namelijk kut over dat je blijft gebruiken, maar door plannen te maken 'denk' je dat je bezig bent met een uitweg en dat het goed komt. Alleen het is toekomstmuziek. En jij weet heel goed dat toekomst niet bestaat volgens mij. Er is alleen maar nu 😜Het probleem met willen stoppen met (bijvoorbeeld) wiet is vaak, dat je gestopt wilt zijn met wiet, maar niet wilt stoppen met wiet. Het is dus eigenlijk zo, dat je zou willen dat je wilde stoppen met wiet. Dat is iets anders dan dat je wilt stoppen met wiet. Als je iets niet wilt, dan doe je het niet. Maar je wilt het wel, daarom doe je het. En tegelijkertijd blijft daar dat willen dat je zou willen stoppen. Wat natuurlijk een super frustrerende situatie is.
Het enige dat werkt in 'de toekomst' is volgens mij een datum prikken waarop je stopt. Maar die moet je dan ook naleven. Niet dat er dan een excuusje komt als: ' vandaag is net niet handig want ik moet dit of dat doen.' / 'ik heb nog een beetje wiet, ik kan beter morgen stoppen als het op is.'. En zo kan ik er nog wel een aantal terughalen die ik voor mezelf ook geregeld heb gebruikt.
Alleen voor vandaag. Is niet voor niets zo'n populaire slogan bij AA / NA / CA en al die andere A'tjes.Misschien zet je het doel te hoog/ver voor nu. Je wilt al op die plek zijn van willen stoppen met wiet, terwijl je nog niet wilt stoppen met wiet. Als je nou eerst eens voor jezelf dat idee van "deze keer moet het me permanent of op lange termijn gaan lukken" loslaat en gewoon nu, vandaag, geen wiet gebruikt. Zonder al na te denken over dat je dat morgen ook moet volhouden. Maar gewoon gaat kijken: hoe reageer ik nu, vandaag, op geen wiet gebruiken? En dan kijken hoe je lichaam/geest daar op reageert. Misschien gaat het je zelfs wel lukken. Misschien geeft vandaag niet meer wiet gebruiken je wel een beter gevoel over jezelf dan dat je vandaag gewoon door blijft gaan met gebruiken.
En als vandaag al te lang is, maak het nog kleiner. Alleen dit uur. Alleen de komende 5 minuten. Als ik nu tegen mezelf zeg dat ik nooit meer kan gebruiken, breekt het zweet met nog steeds uit. Maar vandaag niet gebruiken is wel te behappen.
Ja dit dus 😂En als dat het geval is, dan kun je eventueel morgen weer geen wiet gebruiken. Wie weet, geeft je dat weer eigenlijk een beter gevoel dan wel wiet gebruiken.
Maar vergeet morgen eerst even. Waarom niet gewoon vandaag, ook al heb je eerder vandaag geblowd, ook al blow je er op het moment 1... Maakt niet uit. Gewoon de rest van vandaag geen wiet gebruiken. Gewoon even om te kijken hoe dat is. Geen bullshit voornemens, geen lange termijn doelen. Gewoon vandaag kijken: hoe reageer ik op geen wiet gebruiken? Hoe reageert mijn lichaam en voelt het goed om die keuze voor in ieder geval vandaag te kunnen maken?
(Past ook lekker in het 'nu-straatje' vind ik)
Doen!Morgenavond na het werk heb ik sportles in een groepje. Ik weet niet of ik dat nu juist moet gaan doen om de avond door te komen, of dat ik het beter af kan zeggen omdat het idee dat te moeten mij stress geeft en dus de kans op terugval weer vergroot... dit soort praktische dingen loop ik al in vast. Aan de ene kant kan ik alle afleiding gebruiken, aan de andere kant geeft elke afspraak/ verplichting bergen met stress ...
Wat ik me wel afvraag, is waarom je hier stress van krijgt. Voor mij is sporten juist een van die ontladings momentjes. Dus juist om de stress te laten zakken.
Dat is ook fysiek goed te verklaren omdat je adrenaline kan verlagen d.m.v. sport.
Wat mij betreft is dit een hele interessante om te onderzoeken. Waarom geeft jou dit stress? Doe je dan wel de sport die je leuk vind/bij je past?
Wat is voor jou de functie van het sporten?
Dat zijn wel vragen die ik mezelf zou stellen. En ook daadwerkelijk opschrijf. Dan maak je het voor jezelf helder en krijg je meer inzicht in jezelf.
Dit is ontzettend belangrijk!Exact. Probeer om niet je vaste ritueel waarin je normaal te blowen te gaan doen. In mijn geval was dat series bingen, gamen en porno kijken. En toen ik stopte met blowen kwam er een groot gat. Ik ging zoveel mogelijk het huis uit, wandelen, tekenen, creatieve dingen doen, naar de bioscoop, etc.
Nothing changes if nothing changes!
Het klinkt misschien als een nutteloze zin, maar niets is minder waar. Je kan je middel wegnemen. Maar als je verder alles hetzelfde blijft doen, is de kans op een succesvolle stoppoging nagenoeg nihil. Je zit dan met zoveel triggers, stress en problemen die niet aangepakt worden dat je wel met al je issues zit. Maar niet meer je 'oplossing' hebt die je voorheen in blowen zocht.
En dit is een leuk proces als je het mij vraagt. Nieuwe dingen leren ontdekken. Kijken wat je leuk vindt. Het is vaak spannend, maar wel heel leuk om te doen. En zo leer je jezelf beter kennen.
Als die wietwolk optrekt uit je hoofd merk je pas hoe erg het je heeft veranderd in al die tijd. Hoe het je heeft tegen gehouden. En dat beeld van de lachkick stoner in zijn relax hangmat is een hollywood mythe. In het echt zijn echte wiet-junks juist hele trieste mensen die hun levenslust en motivatie zijn kwijtgeraakt.
Heel herkenbaar. Als ik een tijdje niet bloede kwam ik er pas achter in wat voor mistige waas ik leefde die me tegenhield in alles wat ik deed.Dat klinkt hard maar het klopt wel. Je moet nuchter zijn om het te kunnen zien. Stonedheid verblind je tot de waarheid als een soort matrix.
Alles wat met wiet te maken heeft het huis uit. Dat zou mijn advies zijn. Zelfs muziek, films en games die triggeren, zijn discutabel. Als ik hele dagen reggae zou luisteren bijvoorbeeld, zou me dat niet echt helpen 😂Goed idee, om de wiet spullen ritueel te verbranden. Heb vanochtend al alle zooi uit het wietbakje gehaald.. maar eigenlijk moet die grinder gewoon de fik in.
Ik ben in het verleden ook verslaafd geweest aan andere drugs maar wiet is het moeilijkst blijkt nu wel. Het is sociaal geaccepteerd , je gaat er niet in een rot gang kapot aan... nee, je gaat in zombie stand.. net genoeg om te OVERleven...
Nou hoef je dat soort dingen ook niet helemaal los te laten. Ik luister tegenwoordig nog steeds veel hardtechno en psytrance, waar ik voorheen heel veel op gebruikt heb. Maar het is zeker raadzaam om het de eerste tijd te mijden en eens wat andere muziek te luisteren bijvoorbeeld. En als je dan weer 'triggerende' muziek gaat luisteren, dan is het heel goed om eens te kijken wat het precies met je doet. Krijg je die dag meer zucht bijvoorbeeld.
Dit werkt zo voor alle activiteiten die mogelijk triggeren kunnen zijn trouwens. Objectief kijken, wat doet dit met me en werkt dit voor mij?
Zo ben ik ook heel lang gestopt met nieuws kijken. Ãœberhaupt met TV kijken via zenders. Ik kon me gruwelijk opwinden over alle ellende of me mateloos irriteren aan alle reclame. Dit werkte niet mee in mijn zucht.
Tegenwoordig gaat het al wat beter, maar ik heb het wel echt een tijd gemeden.
Wees ook niet bang om hulp te zoeken. Ik heb met mensen in klinische opname gezeten die daar voornamelijk voor 'alleen maar' blowen zaten. Maar zoals eerder al genoemd: wiet een softdrug, my ass....
Je bent echt niet de enige die het niet lukt om op eigen houtje te stoppen met wiet.
Eventueel kan je ook steun halen uit meetings bij zelfhulpgroepen als de NA (Narcotics Anonymous). De 12 stappen die ze in die programmas gebruiken zijn enorm helpend om meer zelfinzicht te krijgen.
Zelf heb ik het blowen weten te stoppen door eerst te stoppen met roken. Volledig over te schakelen op wiet vapen. En dit was ook best pittig, maar ging mij aardig goed af vergeleken met andere stop pogingen.
Ruim 3 maanden later ben ik ook gestopt met wiet vapen. Eerlijk is eerlijk, dat was eigenlijk nog maar een eitje. Alleen de eerste week was even rot met slecht (in)slapen en hevige dromen. Maar daarna was het makkelijk.
Daar moet ik wel bij zeggen dat ik toen nog andere drugs gebruikte. Destijds nog niet dagelijks, maar toch. Ik had nog steeds momenten dat ik perfect kon vluchten.
#13
Wow veel nieuwe reacties weer, bedankt! Ik heb even niet geschreven want ik schaamde me dat het me niet lukte. Die wietgeest... so true! Ik was bijv zo hoopvol na het zien van die filmpjes van jan geurtz op youtube, dat ik ineens dacht: ik kan dit! En dat gaf me dan zo veel vertrouwen, dat ik dacht, dit moet ik vieren, met wiet! En dan lukt het morgen want dan pas ik die gedachtegang toe. En BAM... via de achterdeur, terwijl je je best in control voelt, sluipt die verslaving weer binnen...
#14
Schaam je niet, dat is heel normaal.Wow veel nieuwe reacties weer, bedankt! Ik heb even niet geschreven want ik schaamde me dat het me niet lukte. Die wietgeest... so true! Ik was bijv zo hoopvol na het zien van die filmpjes van jan geurtz op youtube, dat ik ineens dacht: ik kan dit! En dat gaf me dan zo veel vertrouwen, dat ik dacht, dit moet ik vieren, met wiet! En dan lukt het morgen want dan pas ik die gedachtegang toe. En BAM... via de achterdeur, terwijl je je best in control voelt, sluipt die verslaving weer binnen...
Ik heb dat ook vaak gehad, dat ik dacht: hey ik heb al zolang geen wiet gebruikt, laat ik dat eens vieren met... Het middel waar ik een verslavingsprobleem mee heb...
Het slaat nergens op, maar zolang die "wietgeest" (probeer het ook weer niet te gebruiken als scapegoat, want dat is óók een trucje van je eigen geest, uiteindelijk is het niet de wiet die je in de verslaving houdt, maar jezelf) actief is, heb je dat soort kromme logica. Alles zo verdraaien om je gebruik te rechtvaardigen.
Als ik jou was zou ik erbij blijven: hoe voelt het om vandaag de rest van de dag geen wiet te gebruiken? Of zoals @LucidLucy zei: hoe is het om (bijvoorbeeld) een uur niet te gebruiken. Het gaat erom dat je bewust wordt van je verslaving. Dat je je "wietgeest" en al zijn trucjes leert doorzien. Zonder dat zal het je altijd manipuleren tot weer gebruiken.
#15
Ben zelf nu enkele maanden gestopt
Met roken van wiet op
De plaats waar ik nu woon is de kwaliteit van de wiet bij lange na niet het zelfde maar als ik goede wiet voor handen had gehad was het er nooit van gekomen de eerste twee weken zijn het moeilijkst daarna heb je het ergste we gehad je zou andere dingen moeten gaan zoeken waar je mee bezig kunt zijn en ook interesse in hebt natuurlijk maar het stoppen met wiet was erg lastig helemaal als het zo makkelijk voor handen is twee weken door bijten en dan kom je er wel veel suc6
Met roken van wiet op
De plaats waar ik nu woon is de kwaliteit van de wiet bij lange na niet het zelfde maar als ik goede wiet voor handen had gehad was het er nooit van gekomen de eerste twee weken zijn het moeilijkst daarna heb je het ergste we gehad je zou andere dingen moeten gaan zoeken waar je mee bezig kunt zijn en ook interesse in hebt natuurlijk maar het stoppen met wiet was erg lastig helemaal als het zo makkelijk voor handen is twee weken door bijten en dan kom je er wel veel suc6
#16
Herkenbaar 😂Het lijkt ook wel of mijn reflecterend vermogen alleen werkt als ik stoned ben. Als ik niks op heb, staan alle radars maar 1 kant op: vergoelijken om nog een keer te roken.
Dit wordt makkelijker en zoals @Mindless al aangaf wil je inzicht krijgen in die trucjes van je brein. En daar kan je dan weer trucjes tegenover zetten. Één heel fundamenteel trucje voor mij heeft te maken met het volgende:
Guess what? Je hebt eigenlijk bijna nergens controle over.Het is best eng om te merken hoe je geen controle meer hebt over je eigen gedachtes
Dat klinkt misschien heel radicaal, maar in mijn beleving is dat wel zo.
In de basis betekent het dat ik nergens de uitkomst over kan bepalen. Ik kan keihard mijn best doen om alles een bepaalde kant op te werken als een controll freak. En toch kan er nog iets gebeuren dat ik niet voorzien had.
Resultaat: ik heb ergens gruwelijk veel energie ingestoken en kreeg nog steeds niet de uitkomst die ik wilde.
Concreet fictief voorbeeld: er komt een positie vrij op je werk die je graag wilt hebben. Je doet wat extra je best, je gaat wat collegas kneden hier en daar. Je zet je beste beentje voor en probeert op alle mogelijke manieren ervoor te zorgen dat jij dat baantje hoe dan ook gaat krijgen.
Dan blijkt een andere sollicitant van buiten toch een betere indruk te maken. Of nog erger, een goed vriendje van je baas te zijn. Krijg je alsnog die positie niet. Dat doet dan nog eens extra pijn omdat je zoveel tijd en energie hebt gestoken in alles naar je hand zetten.
Hoe valt dit bullshit verhaal nou door te trekken naar verslaving?
Bij verslaving werkt het voor mij net zo. Ik heb hoe dan ook geen controle over mijn gebruik. Ik kan met mezelf regels afspreken over hoe vaak; bijvoorbeeld alleen in de avond, alleen in het weekend etc.
Ik kan mezelf beperkingen opleggen zoals maximaal 5 gram per week. Maximaal zoveel in een jointje. Of juist puur maar maximaal 1 joint per dag, etc.
Toch loopt het altijd anders dan ik met mezelf afspreek. Ik kan wel invloed uitoefenen, maar niet de uitkomst bepalen.
Eigenlijk laten deze voorbeelden mij zien dat ik er niet mee om kan gaan. Dus niet gebruiken is een betere oplossing dan 'af en toe' gebruiken. Want dat 'af en toe' heb ik geen controle over.
Nu werkt het ook zo met gebruikersgedachten. Of algemeen met gedachten. Je hebt geen controle over je denken. Of wel?
Ik niet in elk geval. En ik vermoed dat @Mindless hier hetzelfde antwoord over zou geven. Maar dat mag ie zelf zeggen 😉
Wat voor mij werkt is ook de controle over gedachten loslaten. Ik denk wat mijn zieke geest af en toe op laat poppen. Daar heb ik geen controle over. Ik kan wel invloed uitoefenen op hoe ik naar die gedachtes handel.
Ga ik tegen die gedachtes vechten? Ga ik ze wegdrukken? Of laat ik ze er zijn?
Ga ik erin op? Ga ik erin mee? Blijf ik hangen in het dagdromen over gebruik? (Verheerlijking)
Over het algemeen allemaal niet helpend.
Wel helpend is om de gedachte er te laten zijn, maar het te observeren. Een beetje de basis van hoe mindfulness en meditatie werkt. Simpelweg observeren maar er niets mee doen. Dit werkt over het algemeen erg goed tegen verslavingsgedachten. Dit is hoe ik me over probeer te geven aan mijn verslaving. Ik observeer het, maar doe er niets mee. Ga ik er tegen vechten, dan werkt het namelijk averechts. Hetzelfde met wegdrukken.
Je hersenen kunnen heel slecht met ontkenningen overweg.
Probeer maar eens 5 minuten lang niet aan de @Roze Olifant (sorry 😜) te denken. Dat is verrekte lastig nietwaar?
Ik vind de volgende beeldspraak altijd heel mooi.
Mijn verslaving is als Rico Verhoeven. En elke keer dat ik denk te kunnen gebruiken of te vechten tegen mijn verslaving, stap ik tegenover Rico de ring in. Nou kan ik je garanderen dat Rico mij in een klap/trap knock-out heeft.
Die overgave aan mijn verslaving is als het ware dat ik van een afstand de witte handdoek in de ring gooi. En lekker van een afstand ga observeren wat Rico gaat doen. Namelijk: helemaal niks... Hij heeft geen tegenstander!
Lang verhaal, maar dit is in de basis hoe ik omga met controle en vechten tegen zucht.
Klinkt op papier misschien makkelijk, maar is lastig aan te leren in de praktijk. Het is opzich niet moeilijk, maar het gaat vast niet in één keer goed. Terugvallen en moeilijke momenten zijn vaak onderdeel van dit proces. Neem ze serieus, maar wees ook niet te streng voor jezelf!
Maar ik snap het hoor. Als je erachter komt dat je je eigen hoofd niet meer.kan vertrouwen, kan dat best beangstigend zijn. Ik ken het maar al te goed!
#17
Goed uitgelegd, ik kan idd niet verwachten dat die gedachtes zullen veranderen of weggaan in het begin.Herkenbaar 😂
Dit wordt makkelijker en zoals @Mindless al aangaf wil je inzicht krijgen in die trucjes van je brein. En daar kan je dan weer trucjes tegenover zetten. Één heel fundamenteel trucje voor mij heeft te maken met het volgende:
Guess what? Je hebt eigenlijk bijna nergens controle over.
Dat klinkt misschien heel radicaal, maar in mijn beleving is dat wel zo.
In de basis betekent het dat ik nergens de uitkomst over kan bepalen. Ik kan keihard mijn best doen om alles een bepaalde kant op te werken als een controll freak. En toch kan er nog iets gebeuren dat ik niet voorzien had.
Resultaat: ik heb ergens gruwelijk veel energie ingestoken en kreeg nog steeds niet de uitkomst die ik wilde.
Concreet fictief voorbeeld: er komt een positie vrij op je werk die je graag wilt hebben. Je doet wat extra je best, je gaat wat collegas kneden hier en daar. Je zet je beste beentje voor en probeert op alle mogelijke manieren ervoor te zorgen dat jij dat baantje hoe dan ook gaat krijgen.
Dan blijkt een andere sollicitant van buiten toch een betere indruk te maken. Of nog erger, een goed vriendje van je baas te zijn. Krijg je alsnog die positie niet. Dat doet dan nog eens extra pijn omdat je zoveel tijd en energie hebt gestoken in alles naar je hand zetten.
Hoe valt dit bullshit verhaal nou door te trekken naar verslaving?
Bij verslaving werkt het voor mij net zo. Ik heb hoe dan ook geen controle over mijn gebruik. Ik kan met mezelf regels afspreken over hoe vaak; bijvoorbeeld alleen in de avond, alleen in het weekend etc.
Ik kan mezelf beperkingen opleggen zoals maximaal 5 gram per week. Maximaal zoveel in een jointje. Of juist puur maar maximaal 1 joint per dag, etc.
Toch loopt het altijd anders dan ik met mezelf afspreek. Ik kan wel invloed uitoefenen, maar niet de uitkomst bepalen.
Eigenlijk laten deze voorbeelden mij zien dat ik er niet mee om kan gaan. Dus niet gebruiken is een betere oplossing dan 'af en toe' gebruiken. Want dat 'af en toe' heb ik geen controle over.
Nu werkt het ook zo met gebruikersgedachten. Of algemeen met gedachten. Je hebt geen controle over je denken. Of wel?
Ik niet in elk geval. En ik vermoed dat @Mindless hier hetzelfde antwoord over zou geven. Maar dat mag ie zelf zeggen 😉
Wat voor mij werkt is ook de controle over gedachten loslaten. Ik denk wat mijn zieke geest af en toe op laat poppen. Daar heb ik geen controle over. Ik kan wel invloed uitoefenen op hoe ik naar die gedachtes handel.
Ga ik tegen die gedachtes vechten? Ga ik ze wegdrukken? Of laat ik ze er zijn?
Ga ik erin op? Ga ik erin mee? Blijf ik hangen in het dagdromen over gebruik? (Verheerlijking)
Over het algemeen allemaal niet helpend.
Wel helpend is om de gedachte er te laten zijn, maar het te observeren. Een beetje de basis van hoe mindfulness en meditatie werkt. Simpelweg observeren maar er niets mee doen. Dit werkt over het algemeen erg goed tegen verslavingsgedachten. Dit is hoe ik me over probeer te geven aan mijn verslaving. Ik observeer het, maar doe er niets mee. Ga ik er tegen vechten, dan werkt het namelijk averechts. Hetzelfde met wegdrukken.
Je hersenen kunnen heel slecht met ontkenningen overweg.
Probeer maar eens 5 minuten lang niet aan de @Roze Olifant (sorry 😜) te denken. Dat is verrekte lastig nietwaar?
Ik vind de volgende beeldspraak altijd heel mooi.
Mijn verslaving is als Rico Verhoeven. En elke keer dat ik denk te kunnen gebruiken of te vechten tegen mijn verslaving, stap ik tegenover Rico de ring in. Nou kan ik je garanderen dat Rico mij in een klap/trap knock-out heeft.
Die overgave aan mijn verslaving is als het ware dat ik van een afstand de witte handdoek in de ring gooi. En lekker van een afstand ga observeren wat Rico gaat doen. Namelijk: helemaal niks... Hij heeft geen tegenstander!
Lang verhaal, maar dit is in de basis hoe ik omga met controle en vechten tegen zucht.
Klinkt op papier misschien makkelijk, maar is lastig aan te leren in de praktijk. Het is opzich niet moeilijk, maar het gaat vast niet in één keer goed. Terugvallen en moeilijke momenten zijn vaak onderdeel van dit proces. Neem ze serieus, maar wees ook niet te streng voor jezelf!
Maar ik snap het hoor. Als je erachter komt dat je je eigen hoofd niet meer.kan vertrouwen, kan dat best beangstigend zijn. Ik ken het maar al te goed!
Het gevecht ermee aangaan zorgt alleen maar voor meer frustratie en dus zin om te roken. Ik ga het vanavond weer proberen. Heb vandaag wel gerookt maar alles is op en ben niet in de gelegenheid om vanavond nieuwe te halen, ben er dus redelijk zeker van dat het voor vandaag klaar is.
Morgen weer werken, vaak zorgt die afleiding en ook wel stress er dan voor dat ik eind van de dag weer wordt overvallen door velangen. Maargoed ik probeer nu maar niet te veel aan morgen te denken. Zelfs de gedachte aan een nieuwe dag maakt me op dit moment zenuwachtig
#18
Inderdaad, niet aan morgen denken. Alle aandacht alleen op nu. Morgen komt dan wel. Als je nú de keuze maakt om niet te gebruiken, zal het daarna makkelijker worden om die keuze weer te maken. En daarna weer makkelijker en makkelijker. Het is een keuze die je steeds opnieuw moet maken, maar door de keuze van niet gebruiken te maken, zal dat makkelijker worden.Goed uitgelegd, ik kan idd niet verwachten dat die gedachtes zullen veranderen of weggaan in het begin.
Het gevecht ermee aangaan zorgt alleen maar voor meer frustratie en dus zin om te roken. Ik ga het vanavond weer proberen. Heb vandaag wel gerookt maar alles is op en ben niet in de gelegenheid om vanavond nieuwe te halen, ben er dus redelijk zeker van dat het voor vandaag klaar is.
Morgen weer werken, vaak zorgt die afleiding en ook wel stress er dan voor dat ik eind van de dag weer wordt overvallen door velangen. Maargoed ik probeer nu maar niet te veel aan morgen te denken. Zelfs de gedachte aan een nieuwe dag maakt me op dit moment zenuwachtig![:(]()
De enige "tijd" waar je echt de autoriteit hebt om keuzes te maken is nu. Als je gaat inzitten over de toekomst, geef je eigenlijk die autoriteit uit handen en ben je er nú, daar waar het er werkelijk op aankomt, niet goed bij, omdat je al met je hoofd bij morgen of volgende week of zo zit.
Maakt het allemaal ook niet tot zo'n grootse opgave. Je hoeft je alleen maar bezig te houden met wat je nu doet/voelt/etc.
#19
Hier ben ik weer even. Vanacht iets best wel heftigs ervaren. Had al dagen wat last van mn spieren, vooral schouders en nek. Nadat ik savonds 2 jointjes rookte, waarvan 1 shop wiet en 1 dealer wiet... kreeg ik een hoofdpijn die steeds erger werd. Ik heb tot 5 uur wakker gelegen in bed en t werd maar erger. Gedoucht, paracetamol... niks hielp. Toen werd ik kotsmisselijk. Ik dacht dat ik een beroerte kreeg ofzo. Ik voel me nu nog niet goed maar als ik me rustig hou gaat het. Ik heb geen idee of dit door de wiet komt, maar ik zie het als een teken dat t nu echt klaar moet zijn. Als het al niet te laat is. Heeft iemand dit ook wel eens gehad?
#20
Zoals @Neo-Shulginist in meerdere berichten al aangeeft is (overmatig) blowen absoluut niet alleen maar rozegeur en maneschijn. Het is heel verleidelijk om het blowen te baggitaliseren, maar dat is onterecht. Wiet en hasj demoniseren hoeft ook niet, maar we moeten realistisch zijn.
Voor mij lijken de negatieve kanten best mee te vallen, maar ze zijn er absoluut. Ook ik heb heus weleens paniek of verwarrende gevoelens gehad in de 30 jaar dat ik cannabis heb gebruikt. Niet vaak, maar toch. Ook blowde ik op onhandige momenten. Als je het even moeilijk hebt en juist helder zou moeten zijn om zaken echt aan te kunnen of op te lossen. Dan ging ik hoe tegenstrijdig ook, juist blowen. Ik zie dat nu als mezelf extra saboteren. Alsof je een maraton moet lopen, maar eerst nog even een rugzak met een zwaar gewicht om doet. Je hebt bijvoorbeeld trauma's te verwerken, wat zonder cannabis al lastig is, maar met cannabis nog moeilijker is.
En toch blowen.
Ik ben nog maar 10 dagen gestopt, maar dit inzicht heb ik nu voor mezelf gekregen.
Ik ben nu nog in een stadium dat ik graag over een tijdje weer af en toe op een geschikt moment zou kunnen genieten van de fijne kanten van een cannabisroes. Eigenlijk zoals het 30 jaar geleden was, waarbij het een aanvulling is op je leven en niet een extra hindernis. Dagelijks blowen en denken dat dit onschuldig is, is eigenlijk gewoon jezelf voor de gek houden. En dat doen mensen nu eenmaal graag.
Ik hoop het nog een tijdje vol te houden zonder cannabis en wie weet kan ik daarna weer incidenteel echt ervan genieten i.p.v. een gewoonte in stand te houden.
Voor mij lijken de negatieve kanten best mee te vallen, maar ze zijn er absoluut. Ook ik heb heus weleens paniek of verwarrende gevoelens gehad in de 30 jaar dat ik cannabis heb gebruikt. Niet vaak, maar toch. Ook blowde ik op onhandige momenten. Als je het even moeilijk hebt en juist helder zou moeten zijn om zaken echt aan te kunnen of op te lossen. Dan ging ik hoe tegenstrijdig ook, juist blowen. Ik zie dat nu als mezelf extra saboteren. Alsof je een maraton moet lopen, maar eerst nog even een rugzak met een zwaar gewicht om doet. Je hebt bijvoorbeeld trauma's te verwerken, wat zonder cannabis al lastig is, maar met cannabis nog moeilijker is.
En toch blowen.
Ik ben nog maar 10 dagen gestopt, maar dit inzicht heb ik nu voor mezelf gekregen.
Ik ben nu nog in een stadium dat ik graag over een tijdje weer af en toe op een geschikt moment zou kunnen genieten van de fijne kanten van een cannabisroes. Eigenlijk zoals het 30 jaar geleden was, waarbij het een aanvulling is op je leven en niet een extra hindernis. Dagelijks blowen en denken dat dit onschuldig is, is eigenlijk gewoon jezelf voor de gek houden. En dat doen mensen nu eenmaal graag.
Ik hoop het nog een tijdje vol te houden zonder cannabis en wie weet kan ik daarna weer incidenteel echt ervan genieten i.p.v. een gewoonte in stand te houden.