Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"Don Draper zei: Ik kan me heel goed voorstellen dat je wiet verslaving zo zwaar valt! Stoppen met hulp kan moeilijk zijn omdat je misschien in een soort (lichte) wiet paranoia zit. Als je lang wiet rookt kan je dat krijgen. Echter is dit dan wel de cirkel waar je in zit en niet uitkomt. Die moet je echt doormidden breken. Stoppen met wiet roken (net zoals andere drugs) houd een lifestyle change in en in jouw geval ook in het diepe gegooid worden. Waarschijnlijk zit je lekker op de bank of bed te spacen elke dag en je moet naar het punt komen dat je wiet gebruik vervangen is door iets anders. Zelfs meerdere dingen zoals hobby, sociaal contact, beweging en een ritme aanhouden. Tijdens het stoppen met blowen ga je op gegeven moment door een soort hopeloos wanhoop gevoel. Dat is het moment dat je doorpakt en de vervangingen in je blow gedrag zoekt. Mijn vrijblijvende twee tips die bij me opkomen: 1. Probeer toch hulp te zoeken. Er zit geen schaamte erin en ik denk dat het je kan helpen de cirkel te doorbreken. Je hebt het al zonder geprobeerd. Probeer niet de handdoek nu al in de ring te gooien. Probeer alles uit de kast te halen waardoor het lukt. Dit kan je gewoon bij je huisarts vragen en die leid je verder door naar hulp. 2. Wat het moeilijk maakt is dat je in je hoofd hebt dat je voor altijd wilt stoppen met blowen. Maak het beheersbaar. Mits je het aankan. Waarschijnlijk ben je toe aan een zeer lange break aan wiet roken. Dat is iets anders dan voor altijd een punt achter zetten. Neem een zeer lange pauze van wiet en onderga je herstel. Dat wiet roken niet je leven is maar weer iets voor erbij. Hopelijk maakt dat het in je hoofd makkelijker. Hou wel jezelf alert. Lukt het jou om dagen/weken/maanden niet te blowen en dan een dagje of weekend te blowen en het daarbij te laten zodra je jezelf het leven weer toelaat in je leven zoals het is? Als het antwoord nee blijkt dan is het een verslaving die ingedamd dient te worden. Maar misschien hoeft dat niet door een lange stop proces in te gaan en van daaruit te gaan werken. Klik om te vergroten... Dank je voor je bericht! De stap naar de ha vind ik lastig want ik ben al eens naar de praktijk ondersteuner gegaan en toen nooit meer een nieuwe afspraak gemaakt... die zien me weer aankomen"
"Mindless zei: Het probleem met willen stoppen met (bijvoorbeeld) wiet is vaak, dat je gestopt wilt zijn met wiet, maar niet wilt stoppen met wiet. Het is dus eigenlijk zo, dat je zou willen dat je wilde stoppen met wiet. Dat is iets anders dan dat je wilt stoppen met wiet. Als je iets niet wilt, dan doe je het niet. Maar je wilt het wel, daarom doe je het. En tegelijkertijd blijft daar dat willen dat je zou willen stoppen. Wat natuurlijk een super frustrerende situatie is. Misschien zet je het doel te hoog/ver voor nu. Je wilt al op die plek zijn van willen stoppen met wiet, terwijl je nog niet wilt stoppen met wiet. Als je nou eerst eens voor jezelf dat idee van "deze keer moet het me permanent of op lange termijn gaan lukken" loslaat en gewoon nu, vandaag, geen wiet gebruikt. Zonder al na te denken over dat je dat morgen ook moet volhouden. Maar gewoon gaat kijken: hoe reageer ik nu, vandaag, op geen wiet gebruiken? En dan kijken hoe je lichaam/geest daar op reageert. Misschien gaat het je zelfs wel lukken. Misschien geeft vandaag niet meer wiet gebruiken je wel een beter gevoel over jezelf dan dat je vandaag gewoon door blijft gaan met gebruiken. En als dat het geval is, dan kun je eventueel morgen weer geen wiet gebruiken. Wie weet, geeft je dat weer eigenlijk een beter gevoel dan wel wiet gebruiken. Maar vergeet morgen eerst even. Waarom niet gewoon vandaag, ook al heb je eerder vandaag geblowd, ook al blow je er op het moment 1... Maakt niet uit. Gewoon de rest van vandaag geen wiet gebruiken. Gewoon even om te kijken hoe dat is. Geen bullshit voornemens, geen lange termijn doelen. Gewoon vandaag kijken: hoe reageer ik op geen wiet gebruiken? Hoe reageert mijn lichaam en voelt het goed om die keuze voor in ieder geval vandaag te kunnen maken? Klik om te vergroten... Ik ga het proberen, al speelt de gedachte over morgen niet echt een rol. Die ene dag doorkomen, dat is het allerergste. Je hebt zeker een punt over het eigenlijk niet willen. Het lijkt ook wel of ik op verschillende momenten van de dag andere dingen belangrijk vind. Als ik savonds piepend en hoestend in bed lig denk ik: nooit meer. De volgende ochtend denk ik, kut ik mag vandaag niet... maar ik zet door. Smiddags ben ik al overprikkeld en denk ik; Jezus hoe ga ik dit volhouden. Eind van de middag denk ik: dit is niet het moment, morgen dan maar. En eigenlijk heb ik vanaf dat moment pas rust. Even een paar uur geen strijd met mezelf, totdat ik de eerste opsteek in de avond en meteen enorm baal en angstig word als ik denk aan de duizenden joints die ik al gerookt heb en dat ik er nu weer een opsteek. De verslaving is eigenlijk het zieke stuk in mij dat mijn leven terroriseert totdat ik toegeef. Dan even rust. En als ik begin staat het gezonde stuk in mij op dat schreeuwt: nee niet weer!"
"Morgenavond na het werk heb ik sportles in een groepje. Ik weet niet of ik dat nu juist moet gaan doen om de avond door te komen, of dat ik het beter af kan zeggen omdat het idee dat te moeten mij stress geeft en dus de kans op terugval weer vergroot... dit soort praktische dingen loop ik al in vast. Aan de ene kant kan ik alle afleiding gebruiken, aan de andere kant geeft elke afspraak/ verplichting bergen met stress ..."
"Purplext zei: Ik zou absoluut voor het sporten gaan. Hier moet je niet over gaan nadenken, maar doen. Je zal een keer door het ongemak moeten, en juist die stap zetten, zal je weer kracht en zelfvertrouwen geven dat je meer kan. Sporten gaat je helpen met afleiding, je afkick en reguleert ook je stressniveau. Wat ga je thuis dan zitten doen morgenavond? Heb je een goed backup plan? Klik om te vergroten... Ik heb geen back up plan, maar als mn dag van sochtends tot savonds 8 uur vol zit krijg ik een heel benauwd gevoel, alsof er geen einde komt aan de dag en ik te moe en zwak ben om het af te maken, en dan ook nog niet de beloning van een joint later op de avond... Ik maak mezelf dan de hele dag gek"
"Dirkjan zei: Exact. Probeer om niet je vaste ritueel waarin je normaal te blowen te gaan doen. In mijn geval was dat series bingen, gamen en porno kijken. En toen ik stopte met blowen kwam er een groot gat. Ik ging zoveel mogelijk het huis uit, wandelen, tekenen, creatieve dingen doen, naar de bioscoop, etc. Er is niks om je voor te schamen, soft drug my ass want het kan je psyche enorm beinvloeden dat stoppen daadwerkelijk ontzettend moeilijk kan zijn als je niet uit je oude patroon weeet te komen. Succes. Het leven is veel beter zonder blowen. Als die wietwolk optrekt uit je hoofd merk je pas hoe erg het je heeft veranderd in al die tijd. Hoe het je heeft tegen gehouden. En dat beeld van de lachkick stoner in zijn relax hangmat is een hollywood mythe. In het echt zijn echte wiet-junks juist hele trieste mensen die hun levenslust en motivatie zijn kwijtgeraakt. Klik om te vergroten... Het valt me ook altijd op dat ik in de shop bijna nooit energieke blije mensen in de rij zie. Vaak zien de mensen er moe en uitgeblust uit, bijna zombies. Dan denk ik, ik ben ook zo. Waarom doe ik dit mezelf aan? Maar het nuchtere leven staat inmiddels zo ver van mij af dat er geen 'beter' alternatief meer lonkt. Misschien is mijn grootste probleem wel dat ik helemaal de oplossing en controle wil over wat er gaat gebeuren als ik stop, en moet ik het juist meer open ondergaan."
"Purplext zei: Je bent nu te moe en te zwak omdat je wiet verslaafd bent.... Klik om te vergroten... Klopt.. en dan denk ik, misschien moet ik komende week maar alles cancellen tot ik weer een beetje op kracht ben en me normaler voel"
"Het lijkt ook wel of mijn reflecterend vermogen alleen werkt als ik stoned ben. Als ik niks op heb, staan alle radars maar 1 kant op: vergoelijken om nog een keer te roken. Het is best eng om te merken hoe je geen controle meer hebt over je eigen gedachtes"
"Zoveelste topic van mij door de jaren heen over stoppen met blowen. Maar nu wil ik echt, door omstandigheden kan ik ook niet meer uitstellen. Hier wil ik regelmatig even van me afschrijven, en hopelijk stoppen anderen mee en kunnen we elkaar motiveren en door moeilijke momenten helpen. Vandaag dus de eerste dag… heb net een heel onrustig uur achter de rug.. het moment dat ik ‘nog kan gaan’ lijkt het wel of de duivel aan me trekt, me de auto in wil duwen om naar die shop te rijden. Ik ga dan weer verheerlijken en bagatelliseren, terwijl ik weet dat het schuldgevoel en de ellende me opvreet als ik toegeef. Ik heb dus niet toegegeven, en de shop gaat bijna dicht.. de rust keert langzaam terug. Dit zal de komende dagen nog wel zo blijven. Ik moet ook een nieuwe invulling vinden van mijn vrije tijd. Valkuil is dat ik die dan in wil vullen met allemaal klusjes en ‘nuttige’ dingen en mezelf daarin weer totaal voorbij loop, waardoor ik ineens overvallen wordt door de behoefte aan ‘pauze’ en ‘ontspannen’ en dan zit ik alweer bijna in die auto. Mocht iemand tips hebben over op een enigszins kalme manier je avonden doorkomen zonder dat je je mega gaat vervelen (leegte, onrust -> weer willen gebruiken), hoor ik het graag Anyway, ik ga ervoor!"
"Shivaz54 zei: Heb dit misschien verkeerd geplaatst de bedoeling is goed 😊. Is nog wat zoeken voor mij als recentelijk nieuw lid al las ik wel al langer op het forum 😉 Klik om te vergroten... Dankje voor het delen van je ervaring, erg knap dat je na zo lang bent kunnen stoppen! Ik blow nu denk ik een jaar of 8… wat ik ook al heel heftig vind klinken want in mijn hoofd was het altijd iets ‘tijdelijks’ waar ik zsm weer mee zou stoppen. Dan zie je hoe lang je jezelf voor de gek kan houden…"
"Ik hou eigenlijk niet eens van het gevoel van stoned zijn, het is echt een soort dwanghandeling waardoor ik me ‘veilig’ voel, denk ik dan van te voren… als ik eenmaal bezig ben kan ik niet meer stoppen en voel ik me juist angstig, alsof ik totaal geen controle meer heb over mezelf"