Hoe voelt het gebruik aan tijdens een terugval?

Damius zei:

Gelukkig wel bij die avond gelaten en verder niet meer gerookt.

Klik om te vergroten...

Zo makkelijk is dat niet hoor.. Of misschien wel, maar ik kon na 3 jaar zonder nicotine dacht ik wel een jointje pakken in Nederland met nicotine. 2 maanden later weer in Nederland en ik herhaalde de grap..
En nog geen 2 maanden later had ik toch weer een pakje gekocht na veel drank of gewoon omdat ik op vakantie ging.
Geniepig spul!

Damius zei:

@Mindless mooi omschreven. Dit is ook hoe ik erover denk. De 'voorpret' zonder de downsides te moeten ervaren. Maar o zo verraderlijk om er aan toe te geven en naar het middel te grijpen. Het onterecht romantiseren.

Klik om te vergroten...

De dopamine wordt al vrijgemaakt in de anticipatie het middel te nemen.

Heb het ook vóór de eerste slok koffie of bier naar binnengaat: ontspanning, fijn gevoel. En had het vóórdat ik daadwerkelijk de wiet inhaleerde, etc.

Op de een of andere manier eisen we dat geluk van iets externs moet komen. Het gewoon natuurlijk toelaten lijkt moeilijk. Maar het is duidelijk compleet mogelijk.

Als ik, met moeite, een tijdje geen THC had gebruikt en ik weer besloot het te gebruiken, was eigenlijk alleen de eerste keer na de pauze aangenaam. Daarna verviel ik weer in chronisch gebruik en daar is eigenlijk geen lol aan. En toch ging ik daar dan mee door.

Ik ben nu 6 dagen gestopt en weet dat als ik nu THC gebruik dat vast wel fijn voelt. Maar zodra die eerste dosis is uitgewerkt, zit ik heel makkelijk weer in hetzelfde chronische gebruik. Tevergeefs alsmaar die ervaring van de eerste dosis na te jagen.

Interessant onderwerp, wat ik nu pas tegen kwam.

Wat is voor jullie het verschil tussen een terugval en een uitglijder?
Ik denk dat daar namelijk het grootste gedeelte van het antwoord ligt.
Althans voor mij wel.

Ik ben gevoelig voor downers. Gelukkig kan ik niet echt over een verslaving meespreken.
Maar ik heb wel periodes, en dan vooral gekend, dat ik bv 1 week aan een stuk alcohol dronk. Soort binge idee.
Daarna kon ik er ook weer lange tijd vanaf blijven en tussendoor gerust een biertje drinken. Dat was voor mij dan geen terugval of uitglijder.

Bij mij draait het om de mindset:
Zodra ik wat dan ook ga gebruiken om mij BETER te voelen of om BEWUST een gedachte weg te moffelen spreek ik van in eerste instantie een uitglijder.
Echt een terugval zou voor mij weken van gebruik zijn / leven voor een middel / geld verliezen aan middel. Maar gelukkig herken ik dat gevoel niet in die mate.

Hippie Langwaus zei:

Als ik, met moeite, een tijdje geen THC had gebruikt en ik weer besloot het te gebruiken, was eigenlijk alleen de eerste keer na de pauze aangenaam. Daarna verviel ik weer in chronisch gebruik en daar is eigenlijk geen lol aan. En toch ging ik daar dan mee door.

Ik ben nu 6 dagen gestopt en weet dat als ik nu THC gebruik dat vast wel fijn voelt. Maar zodra die eerste dosis is uitgewerkt, zit ik heel makkelijk weer in hetzelfde chronische gebruik. Tevergeefs alsmaar die ervaring van de eerste dosis na te jagen.

Klik om te vergroten...

Zo ging dat ook bij mij.

Eerste keer na een tijd niet: heel fijn. En grotendeels daardoor het geniepige van een wietverslaving: jezelf wijs maken dat het je eigenlijk juist goed doet om weer eens zo'n moment van ontspanning en tot jezelf komen te hebben: "wiet is eigenlijk niet zo erg, je zou het zelfs kunnen zien als een soort medicijn..."

Ondertussen vergetend dat je al letterlijk 50 keer eerder precies op dezelfde manier in dwangmatig gebruik bent hervallen.

Nooit meer zoals het was voor m'n keuze om clean te worden. Altijd met een gevoel van schuld en schaamte; wat in zijn slechtste geval weer de terugval doet aanwakkeren.

Voor mij geld hetzelfde. Het leukste moment is het plannen, halen en voorbereiden. Vanaf het moment dat de keuze is gemaakt om te gaan gebruiken t/m de laatste voorbereiding. Maar zodra die snuifbuis m'n neus in gaat of de vlam onder de pijp/folie staat, is er niets leuks meer aan en gaat het enkel bergafwaarts.

De romantisatie is zoveel beter dan het daadwerkelijke gebruik...

Alsnog ben ik de laatste keer 6 dagen doorgegaan. Ondanks dat het eigenlijk alles behalve leuk is.

Op het moment dat je jouw gebruik besproken hebt als een situatie die je eigenlijk niet meer wilt in een groep of bij andere vormen van hulpverlening, zul je er veel minder plezier aan hebben als je weer gebruikt.
Je zult nooit meer zo genieten van je middel( en) als eerst.
Je zult je schuldig voelen, en misschien jezelf gaan haten omdat je toch weer hebt toegegeven.....

Dank jullie wel voor jullie eerlijke en openhartige reacties. Dit voelt voor mij bevrijdend: terug in gebruik is geen optie. De rode draad die ik uit jullie ervaringen haal is dat de voorpret en het romantiseren van gebruik inclusief alle rituelen al de high is. Het gebruik zelf is en/of leidt vrij vlot tot algehele malaise. Het gaat mij helpen om dit topic van tijd tot tijd er even bij te pakken.

Mindless zei:

Oftewel: de verwachting van het goede gevoel (van vervulling) weer te krijgen.

Edit:

En die verwachting is tegelijk al dat goede gevoel dat we willen. Dus we zijn compleet in staat het te hebben zonder het middel te moeten nemen.

Klik om te vergroten...

Mindless zei:

De dopamine wordt al vrijgemaakt in de anticipatie het middel te nemen.

Heb het ook vóór de eerste slok koffie of bier naar binnengaat: ontspanning, fijn gevoel. En had het vóórdat ik daadwerkelijk de wiet inhaleerde, etc.

Op de een of andere manier eisen we dat geluk van iets externs moet komen. Het gewoon natuurlijk toelaten lijkt moeilijk. Maar het is duidelijk compleet mogelijk.

Klik om te vergroten...

Precies en exact dit, je hebt het goed omschreven. Hedendaags wordt je volgegooid met externe factoren ook die je dopamine doen rinkelen, al is het iets simpels als Social Media, Entertainment zoals films, gamen , etc. tot aan verdovende middelen. Terwijl je dopamine van vroegah in ons verder ontwikkelde apenbreintje gewoon was: Honger? Jagen voor voedsel > Dopamine. Het eten ervan > Dopamine. Voortplanting met 1 van de aantrekkelijkste mensen binnen je stam > Dopamine. Slapen > Dopamine en dan op Repeat.

Als je veelvoudig je brein hebt overgestimuleerd met externe factoren die dat veel meer doen dan dat je normaal zou moeten ontvangen, zoals de basic needs. Gaat je brein daarop ook geprogrammeerd worden en dan worden de prioriteiten volledig anders neergelegd. De kunst is om de natuurlijke dopamine aanmaak opnieuw te stimuleren en te accepteren dat je hieraan "genoeg" hebt, want dat heb je ook.

Het moeilijkste vind ik steevast het "accepteren" dat je een terugval hebt. Een uitglijder bestaat voor mij praktisch niet; en ik ben ook moeilijk in staat de draad daarna weer op te pakken.

Dus ben ik doorgaans dan weer maanden aan het aanmodderen met mijn stemmingswisselingen, gebrek aan energie/initiatief en ga ik eerst weer soort van rock bottom voordat ik weer een nieuwe poging tot stoppen/detoxen onderneem. Ik kan niet een klein "foutje" maken en de draad weer snel oppakken, nee, ik verval direct in een enorm zelfbeklag en schuldgevoel, en mijn verslavingsbrein heeft weer een goede reden om mezelf suf te blowen.

Voor de rest sluit ik me aan bij alles wat hier reeds gezegd is: Inderdaad is het ritueel en de voorpret + de 1e joint belonend. Voor de rest een bodemloze put waar je niet weer in wil vallen..

Als je actief aan een afkick programme meedoet of de 12 stappen doet en meetings of groepen bezoekt dan heeft een terugval een hele zware lading en maakt het na-effect, of meestal tijdens, vaak hel op aarde.

Ze Herbs Mang zei:

Als je actief aan een afkick programme meedoet of de 12 stappen doet en meetings of groepen bezoekt dan heeft een terugval een hele zware lading en maakt het na-effect, of meestal tijdens, vaak hel op aarde.

Klik om te vergroten...

Daarom ben ik gestopt met NA , man wat voelde ik me verslagen omdat ik 1 keer een benzo had genomen tijdens een nachtdienst. 2,5 jaar van herstel en trots in 1 keer weg. Mensen zeggen wel van niet, maar sindsdien heb ik nooit meer echt een fijn gevoel gehad binnen het fellowship.

Voor mij niet meer.

Raver zei:

Eenmalig gebruik = uitglijder. Herhalend gedrag = terugval. Voor mij iig.

Klik om te vergroten...

Precies mijn inzicht. 1 x : uitglijder.
Meerdere keren. : terugval.

Raver zei:

Daarom ben ik gestopt met NA , man wat voelde ik me verslagen omdat ik 1 keer een benzo had genomen tijdens een nachtdienst. 2,5 jaar van herstel en trots in 1 keer weg. Mensen zeggen wel van niet, maar sindsdien heb ik nooit meer echt een fijn gevoel gehad binnen het fellowship.

Voor mij niet meer.

Klik om te vergroten...

Precies dat, maar er wordt ook direct zo op je neergekeken , alsof je weer aansluit bij d losersclub🤣

Nou @Ze Herbs Mang en @Raver mijn ervaring is echt heel anders binnen de fellowships. Ik was er altijd welkom hoe vaak ik ook terugviel. Da's denk ik wel iets van 50 keer gebeurd. Ik vermoed dat de afwijzing voornamelijk uit jullie zelf komt. Dat deed het bij mij destijds ook.

Cleantijd neemt niemand je meer af. En de persoonlijke groei die het programma mogelijk maakt ook niet.

Uiteindelijk moet je de weg kiezen die voor jou werkt hoor, en dan is bijna alles goed, maar het programma de schuld geven, nee

_shikantaza zei:

Uiteindelijk moet je de weg kiezen die voor jou werkt hoor, en dan is bijna alles goed, maar het programma de schuld geven, nee

Klik om te vergroten...

Zeker en er is verder ook geen goed of fout. De oorzaak van de pijn en schuldgevoelens liggen binnen mij, niet de NA. Het gaat eigenlijk vooral over de persoonlijkheden binnen een groep. Als ik naar een groep zou gaan waar ik niemand zou kennen is er niets wat ervoor zou zorgen dat ik me slecht zou voelen. Maar ik voel me er gewoon niet meer fijn.

Voor mij voelde een terugval altijd kut. Echt enorme verslagenloosheid. Maar dat is voor mij maar goed ook. Voor mij kan en mag een terugval niet 'normaal' worden. Ik kan het eigenlijk niet veroorloven om het te bagatelliseren.

Mijn laatste terugval is daarvan zo keihard bewijs. Ik ging er in met het idee de 'onschuldigere' middelen te gebruiken. Maar zodra ik begonnen was, had ik alweer a-pihp besteld en twee dagen later zat ik met een naald in m'n arm. Terwijl ik weet wat het met mn lichaam doet. Terwijl ik weet dat een dodelijke OD echt zó gebeurd is. I've been there before...

Maar ik hekel het soms wel. Mensen die alles meten aan cleantijd. Maar cleantijd zegt vaak helemaal niets over kwaliteit van herstel. Zelf ervaar ik de grootste bereidwilligheid vlak na een terugval. Mijn denken en voelen is op dat moment misschien het meest instabiel. Maar vaak gebruik ik juist dan alle mogelijke tools uit m'n toolbox.

Wat ik wel merkte is dat het vooral pijn doet omdat ik ineens mijn cleantijd kwijt was. Het is voor mij echt volledig een ego dingetje. Kwalijk eigenlijk, maarja ik ben ook maar een mens.

Ik heb me wel weer altijd welkom gevoeld. En mensen leefden oprecht met me mee. Dat heeft enorm geholpen om terug te blijven komen. Ook bij de godverste zoveelste witte sleutelhanger.

Kordie zei:

Wat is voor jullie het verschil tussen een terugval en een uitglijder?

Klik om te vergroten...

Voor mij bestaat dat onderscheid niet. Ik gebruik niet, want als ik dat wel doe loopt het onherroepelijk helemaal uit de hand.

_shikantaza zei:

Voor mij bestaat dat onderscheid niet. Ik gebruik niet, want als ik dat wel doe loopt het onherroepelijk helemaal uit de hand.

Klik om te vergroten...

Amen