#1
Herkenbaar 😅.
Cross Addiction
31 antwoorden
10 weergaven
18-5-2026
#2
Ik was 13 maanden clean, daarvoor 4 maanden. In de kliniek begonnen de eetbuien weer. Was 10 kg in 5 weken aangekomen. Ik struggle met eetstoornissen sinds ik 15 ben. Anorexia en boulimia. Me eetstoornis ‘verdween’ toen ik in actieve verslaving zat. Sinds ik dus in herstel ging kwam de eetstoornis helemaal terug.
na 13 maanden was ik terug gevallen. Ik zat er zo doorheen met de eetbuien en door me eetstoornis heb ik ergens nog steeds de gedachte dat ik liever aan de coke zit en slank ben dan clean en eetbuien heb en dus aankom. Voor mij zijn eetbuien inderdaad hetzelfde als gebruiken, het voelt als kiezen tussen twee kwaden.
ik ging weer terug in herstel en was 88 dagen clean. Maar ben toch weer terug gevallen. Ik had de stap genomen om naar AO meeting te gaan vorige week.
vandaag werden de eetbuien me te veel. Ik voel me echt verschrikkelijk over mezelf. De controle verlies. En ik heb dus weer opgepakt.
na 13 maanden was ik terug gevallen. Ik zat er zo doorheen met de eetbuien en door me eetstoornis heb ik ergens nog steeds de gedachte dat ik liever aan de coke zit en slank ben dan clean en eetbuien heb en dus aankom. Voor mij zijn eetbuien inderdaad hetzelfde als gebruiken, het voelt als kiezen tussen twee kwaden.
ik ging weer terug in herstel en was 88 dagen clean. Maar ben toch weer terug gevallen. Ik had de stap genomen om naar AO meeting te gaan vorige week.
vandaag werden de eetbuien me te veel. Ik voel me echt verschrikkelijk over mezelf. De controle verlies. En ik heb dus weer opgepakt.
#3
Interessant en een voor mij zeer relevant topic. Inmiddels durf ik wel te zeggen dat ik een addict ben. Is het niet aan wiet, dan is het wel aan drank. Is het niet aan drank, dan is het wel aan benzo's. Is het niet aan benzo's, dan is het wel aan 3mmc. Mag 3mmc van mezelf niet meer? Ach joh, no problem. Dan pak ik toch 2mmc! Mag ik even geen drugs van mezelf. dan zoek ik op een andere manier de spanning op. Ga ik bijvoorbeeld stand-up comedy doen! Of megaspannende trainingen geven. Of ik begin een open relatie en ga daten met veel te jonge mannen. Hoe bedoel je aandachtsgeil. Mijn meest gezonde verslaving is (gelukkig!) sporten. Die is er al lang en die gaat ook nooit meer weg. Maar cross addiction: lang dacht ik dat het onzin was. Inmiddels weet ik beter. 🙈 ![:tilttearlaugh:]()
#4
Oeh, ik zag 'm staan en twijfelde (heb een Cinevillepas, dus zie haast alles). Maar nu ga ik toch kijken of-ie nog draait hier!Doet mij denken aan "Life can only be understood backwards, but we have to live it forwards." Quote uit de geweldige "kleifilm" Memoir of a Snail. Filmtip! Nu in het filmhuis.
#5
Ik betwijfel of dit wel echt kruisverslaving is.En het hele verloop van de snack attacks leek heel erg op gebruik.
Jou snacks zijn zo geëngineerd om onweerstaanbaar te zijn.
Deze docu legt het heel mooi uit. Overal is over nagedacht ; hoe een zak chips aanvoelt, dat knisperen van zon zak associeren we met “vers”. Zelfs de manier waarom we het uit de zak graaien doet iets met ons.
Deze docu legt het heel mooi en goed uit, hoe het is begonnen in de jaren 70 en hoe het is geëvolueerd. Alle termen die fabrikanten gebruiken komen voorbij.
Die bbc docu kun je in Nederland niet kijken zonder vpn denk ik
BBC Two - Irresistible: Why We Can’t Stop Eating
Why are ultra-processed foods so irresistible, and why do they now dominate food culture?
Deze hier onder is een trailer, maar dat doet er eigenlijk niet toe want niemand gaat het kijken 😬
#6
Oh, dat weet ik wel zeker.Ik betwijfel of dit wel echt kruisverslaving is.
Dat is 100% waar! Maar dat ik het stiekem doe, en de lege verpakkingen weg moffel heeft daar niets mee te maken. Dat is toch echt mijn verslaafde hoofd die dat verzint.Jou snacks zijn zo geëngineerd om onweerstaanbaar te zijn.
Cool. Klinkt leuk en interessant 👍Deze docu legt het heel mooi uit. Overal is over nagedacht ; hoe een zak chips aanvoelt, dat knisperen van zon zak associeren we met “vers”. Zelfs de manier waarom we het uit de zak graaien doet iets met ons.
Deze docu legt het heel mooi en goed uit, hoe het is begonnen in de jaren 70 en hoe het is geëvolueerd. Alle termen die fabrikanten gebruiken komen voorbij.
Die bbc docu kun je in Nederland niet kijken zonder vpn denk ik
BBC Two - Irresistible: Why We Can’t Stop Eating
Why are ultra-processed foods so irresistible, and why do they now dominate food culture?www.bbc.co.uk
Deze hier onder is een trailer, maar dat doet er eigenlijk niet toe want niemand gaat het kijken 😬
#7
Ik heb inderdaad zijn boek Ultra-processed People: Why do we all eat stuff that isn't food? And why can't we stop?Ik betwijfel of dit wel echt kruisverslaving is.
Jou snacks zijn zo geëngineerd om onweerstaanbaar te zijn.
Deze docu legt het heel mooi uit. Overal is over nagedacht ; hoe een zak chips aanvoelt, dat knisperen van zon zak associeren we met “vers”. Zelfs de manier waarom we het uit de zak graaien doet iets met ons.
Deze docu legt het heel mooi en goed uit, hoe het is begonnen in de jaren 70 en hoe het is geëvolueerd. Alle termen die fabrikanten gebruiken komen voorbij.
Die bbc docu kun je in Nederland niet kijken zonder vpn denk ik
BBC Two - Irresistible: Why We Can’t Stop Eating
Why are ultra-processed foods so irresistible, and why do they now dominate food culture?
Deze hier onder is een trailer, maar dat doet er eigenlijk niet toe want niemand gaat het kijken 😬
Het boek ligt helaas nog op mijn leesstapel. Dus ik kan zelf geen samenvatting geven. Dus goed dat je de docu deelt!
#8
Ok, dat had ik gemist.Maar dat ik het stiekem doe, en de lege verpakkingen weg moffel heeft daar niets mee te maken.
Ik dacht dat als snacken voor iedereen verslavend is dan kan het niet aan jou vorige verslaving liggen.
#9
De voedselindustrie in het algemeen is echt verneukeratief. Als je redelijk Duits kunt verstaan is dit misschien een leuke: https://youtube.com/@zdfbesseresser?si=aHZ5SKLkv3JW9slHOk, dat had ik gemist.
Ik dacht dat als snacken voor iedereen verslavend is dan kan het niet aan jou vorige verslaving liggen.
Ik vind het geinig in ieder geval.
#10
Aard van het beestje. Ik zie het als perioden. In de ene gebruik ik drugs en in een andere uit het zich bv als koopverslaving als ik geen drugs gebruik. Het gaat allemaal weer voorbij. Zeg ik na langjarige ervaring hoor. Tis ook wederom verslaving en dat krijg je er niet meer uit. Dus kan het alleen maar accepteren en proberen zo'n cross verslaving niet uit de hand te laten lopen. Snap dat dat moeilijk is, maar tis wat het is. In jouw geval moet ik er wel bij zeggen dat snoepen vrij normaal is verslaafden. Ik heb zelf 3 jaar lang bv elke dag een zak snoep weggewerkt en de nodige chocoladerepen. Behoefte aan zoetigheid kan enorm zijn, vooral als je nog maar pas bent gestopt met drugs. Dus kan voor de rest alleen maar zeggen, blijf er bewust van en gebruik de tools die je hebt. Maar de behoefte aan een vorm van ontsnapping van het leven zal ws nooit verdwijnen en is ook een diep menselijke eigenschap.Cross Addiction, tijdens mijn behandelingen en op meetings heb ik er genoeg over gehoord. Op het forum hier is er niet heel veel over te vinden.
Toch denk ik dat het een nuttig onderwerp is om in dit subforum te (blijven) benoemen.
Mijn middelengebruik heb ik dankzij een gedegen dagelijks onderhoud wel op orde. Trek heb ik niet meer, ik houd m'n gesteldheid met voldoende (herstelgerelateerd) contact wel op peil. En toch heb ik de afgelopen maanden in een cross addiction gezeten. En als ik terugkijk had ik het in de
gaten kunnen hebben. Maar dat was niet zo en dat is ook OK.
Einde van de zomer ben ik verhuisd, weer op mezelf wonen na een paar jaar bij mijn ouders. Tijdens het klussen merkte ik al dat ik zin kreeg ik
snaaierij. Voor de lunch een sauczijenbroodje. Een zakkie M&Ms voor wat snelle energie na een paar uur schilderen en laminaat leggen. En die trend
zette zich door nadat ik daadwerkelijk in mijn fijne nieuwe appartementje trok. in December eindigde dat met vrijwel dagelijks in de avond een
zak chips, nootjes, en/of snoepjes en koekjes. Mijn werkkleding begon steeds strakker te zitten en op de weegschaal gaan staan vond ik steeds
lastiger.
En het hele verloop van de snack attacks leek heel erg op gebruik. 's Avonds ogenschijnlijk uit het niets kwam de gedachten op ("ping!") om even
naar de supermarkt te lopen voor wat lekkers. Iets kleins. Maar in de supermarkt werd dat groter. Net zoals ik ging pinnen voor m'n dealer - vandaag
haal ik er 2. Maar bij de pinautomaat haalde ik dan genoeg voor 3. Afrekenen uiteraard bij de zelfscan, en dan in een ondoorzichtige plastic tas
mee naar huis. Alleen, in de slaapkamer met een serie of film en m'n bakje chips. En daarna nog een bakje en nog 1. Totdat de zak leeg was. En
dan met een te volle buik en spijt gaan slapen. Terwijl ik precies wist dat ik daar zou eindigen als ik naar de supermarkt zou lopen.
Hoezo eigenwijs? Hoezo hardleers? Hoezo m'n zin willen?
De oorzaak? Ik kan van alles beredeneren. Voor mijn gevoel komt het uit het niets, maar dat was met Cocaïne net zo. Ik kom er wel achter als ik
de juiste dingen ga doen. Zodra ik het onde controle krijg, zal ik in gaan zien wat ik weggewerkt heb. En zolang ik daar aan blijf werken zal ik
me er bewust van blijven. Als ik het allemaal ga proberen te bedenken, wordt het alleen maar moeilijker.
Ik ben nu als goed voornemen gestopt met snaaierij kopen. Als de ping komt ga ik mediteren en ik ben begonnen er over te praten met fellows.
Ik probeer m'n cross addiction in het licht te zetten. Dat vindt verslaving maar niks. Maarja, wat zal de volgende cross addiction worden? Ik kan het
alleen maar gaan meemaken en de patronen gaan herkennen. Maar ook zo leer ik mezelf weer beter kennen.
Een heel epistel al met al. Ik zou het fijn vinden als jullie je ervaringen met cross addiction zouden willen delen 😋
#11
Heel herkenbaar allemaal ,en mooi topic.
Ik vul ook gaten met gaten, meer kan ik er niet aan toevoegen.
Ik vul ook gaten met gaten, meer kan ik er niet aan toevoegen.
#12
Vandaag kwam ik dit filmpje tegen en vond 'm wel toepasselijk voor dit onderwerp.
#13
Ik sluit sinds kort aan bij meetings van Anonieme Overeters (OA) want m'n goede voornemens werkten (uiteraard) niet heel lang. Voor wie daar ook interesse in heeft: https://www.anonieme-overeters.nl/
Is een 12 stappen programma gelijk aan AA, NA, CA, enz. gericht op eetverslaving.
Is een 12 stappen programma gelijk aan AA, NA, CA, enz. gericht op eetverslaving.
#14
Ik herken zó veel in wat hier gedeeld wordt. Vooral dat constante zoeken naar iets dat even verlichting geeft. Of het nu drugs is, snaaien, kopen, scrollen — het draait allemaal om dezelfde onderliggende drang: dopamine.
We zijn als mens nou eenmaal dopamine-gedreven. En als je dat systeem jarenlang overprikkelt met snelle beloningen, dan voelt iets ‘gezonds’ gewoon niet meer als voldoening. Je programmeert je lichaam letterlijk om alleen nog te reageren op excessieve prikkels.
Herstel is dan ook geen knop die je omzet, maar een langzaam traject waarin je je brein opnieuw moet leren belonen voor dingen die op lange termijn goed voor je zijn. Ritme, beweging, gezond eten, routine — het voelt in het begin bijna straf, maar op termijn bouw je weer échte stabiliteit op. En ja, onderweg val je soms. Maar zolang je het grotere plaatje blijft volgen, blijf je in beweging.
Respect voor iedereen hier die bewust durft te kijken naar die patronen. Alleen al dat is een grote stap.
We zijn als mens nou eenmaal dopamine-gedreven. En als je dat systeem jarenlang overprikkelt met snelle beloningen, dan voelt iets ‘gezonds’ gewoon niet meer als voldoening. Je programmeert je lichaam letterlijk om alleen nog te reageren op excessieve prikkels.
Herstel is dan ook geen knop die je omzet, maar een langzaam traject waarin je je brein opnieuw moet leren belonen voor dingen die op lange termijn goed voor je zijn. Ritme, beweging, gezond eten, routine — het voelt in het begin bijna straf, maar op termijn bouw je weer échte stabiliteit op. En ja, onderweg val je soms. Maar zolang je het grotere plaatje blijft volgen, blijf je in beweging.
Respect voor iedereen hier die bewust durft te kijken naar die patronen. Alleen al dat is een grote stap.
#15
Dank voor het delen. Het is inderdaad tricky. Ergens ben ik ook wel benieuwd naar wat dat gekke hoofd van mij nou weer gaat verzinnenCross addiction is voor mij zeer herkenbaar en ook het bewijs dat verslaving niet primair aan één middel is te koppelen. De verslaving zit veel dieper. Die heeft een andere oorzaak dan (te vaak) een middel gebruiken.
Ik kan stoppen met alcoholgebruik, maar dan ga ik meer blowen en andersom. Ga ik met beide stoppen, dan zoek ik iets anders om de 'drang' te bevredigen. Obsessief met een hobby of werk bezig zijn, nog een ander middel gebruiken, belachelijk veel koffie drinken, snacken, extreem sporten (voor mijn doen 🙂), de hele dag DF checken of een serie bingewatchen.
Mooi dat je het herkent, maar best lastig om niet in een andere obsessie te geraken als je nu besluit te stoppen met het snoepen en snacken.
#16
Cross Addiction, tijdens mijn behandelingen en op meetings heb ik er genoeg over gehoord. Op het forum hier is er niet heel veel over te vinden.
Toch denk ik dat het een nuttig onderwerp is om in dit subforum te (blijven) benoemen.
Mijn middelengebruik heb ik dankzij een gedegen dagelijks onderhoud wel op orde. Trek heb ik niet meer, ik houd m'n gesteldheid met voldoende (herstelgerelateerd) contact wel op peil. En toch heb ik de afgelopen maanden in een cross addiction gezeten. En als ik terugkijk had ik het in de
gaten kunnen hebben. Maar dat was niet zo en dat is ook OK.
Einde van de zomer ben ik verhuisd, weer op mezelf wonen na een paar jaar bij mijn ouders. Tijdens het klussen merkte ik al dat ik zin kreeg ik
snaaierij. Voor de lunch een sauczijenbroodje. Een zakkie M&Ms voor wat snelle energie na een paar uur schilderen en laminaat leggen. En die trend
zette zich door nadat ik daadwerkelijk in mijn fijne nieuwe appartementje trok. in December eindigde dat met vrijwel dagelijks in de avond een
zak chips, nootjes, en/of snoepjes en koekjes. Mijn werkkleding begon steeds strakker te zitten en op de weegschaal gaan staan vond ik steeds
lastiger.
En het hele verloop van de snack attacks leek heel erg op gebruik. 's Avonds ogenschijnlijk uit het niets kwam de gedachten op ("ping!") om even
naar de supermarkt te lopen voor wat lekkers. Iets kleins. Maar in de supermarkt werd dat groter. Net zoals ik ging pinnen voor m'n dealer - vandaag
haal ik er 2. Maar bij de pinautomaat haalde ik dan genoeg voor 3. Afrekenen uiteraard bij de zelfscan, en dan in een ondoorzichtige plastic tas
mee naar huis. Alleen, in de slaapkamer met een serie of film en m'n bakje chips. En daarna nog een bakje en nog 1. Totdat de zak leeg was. En
dan met een te volle buik en spijt gaan slapen. Terwijl ik precies wist dat ik daar zou eindigen als ik naar de supermarkt zou lopen.
Hoezo eigenwijs? Hoezo hardleers? Hoezo m'n zin willen?
De oorzaak? Ik kan van alles beredeneren. Voor mijn gevoel komt het uit het niets, maar dat was met Cocaïne net zo. Ik kom er wel achter als ik
de juiste dingen ga doen. Zodra ik het onde controle krijg, zal ik in gaan zien wat ik weggewerkt heb. En zolang ik daar aan blijf werken zal ik
me er bewust van blijven. Als ik het allemaal ga proberen te bedenken, wordt het alleen maar moeilijker.
Ik ben nu als goed voornemen gestopt met snaaierij kopen. Als de ping komt ga ik mediteren en ik ben begonnen er over te praten met fellows.
Ik probeer m'n cross addiction in het licht te zetten. Dat vindt verslaving maar niks. Maarja, wat zal de volgende cross addiction worden? Ik kan het
alleen maar gaan meemaken en de patronen gaan herkennen. Maar ook zo leer ik mezelf weer beter kennen.
Een heel epistel al met al. Ik zou het fijn vinden als jullie je ervaringen met cross addiction zouden willen delen 😋
Toch denk ik dat het een nuttig onderwerp is om in dit subforum te (blijven) benoemen.
Mijn middelengebruik heb ik dankzij een gedegen dagelijks onderhoud wel op orde. Trek heb ik niet meer, ik houd m'n gesteldheid met voldoende (herstelgerelateerd) contact wel op peil. En toch heb ik de afgelopen maanden in een cross addiction gezeten. En als ik terugkijk had ik het in de
gaten kunnen hebben. Maar dat was niet zo en dat is ook OK.
Einde van de zomer ben ik verhuisd, weer op mezelf wonen na een paar jaar bij mijn ouders. Tijdens het klussen merkte ik al dat ik zin kreeg ik
snaaierij. Voor de lunch een sauczijenbroodje. Een zakkie M&Ms voor wat snelle energie na een paar uur schilderen en laminaat leggen. En die trend
zette zich door nadat ik daadwerkelijk in mijn fijne nieuwe appartementje trok. in December eindigde dat met vrijwel dagelijks in de avond een
zak chips, nootjes, en/of snoepjes en koekjes. Mijn werkkleding begon steeds strakker te zitten en op de weegschaal gaan staan vond ik steeds
lastiger.
En het hele verloop van de snack attacks leek heel erg op gebruik. 's Avonds ogenschijnlijk uit het niets kwam de gedachten op ("ping!") om even
naar de supermarkt te lopen voor wat lekkers. Iets kleins. Maar in de supermarkt werd dat groter. Net zoals ik ging pinnen voor m'n dealer - vandaag
haal ik er 2. Maar bij de pinautomaat haalde ik dan genoeg voor 3. Afrekenen uiteraard bij de zelfscan, en dan in een ondoorzichtige plastic tas
mee naar huis. Alleen, in de slaapkamer met een serie of film en m'n bakje chips. En daarna nog een bakje en nog 1. Totdat de zak leeg was. En
dan met een te volle buik en spijt gaan slapen. Terwijl ik precies wist dat ik daar zou eindigen als ik naar de supermarkt zou lopen.
Hoezo eigenwijs? Hoezo hardleers? Hoezo m'n zin willen?
De oorzaak? Ik kan van alles beredeneren. Voor mijn gevoel komt het uit het niets, maar dat was met Cocaïne net zo. Ik kom er wel achter als ik
de juiste dingen ga doen. Zodra ik het onde controle krijg, zal ik in gaan zien wat ik weggewerkt heb. En zolang ik daar aan blijf werken zal ik
me er bewust van blijven. Als ik het allemaal ga proberen te bedenken, wordt het alleen maar moeilijker.
Ik ben nu als goed voornemen gestopt met snaaierij kopen. Als de ping komt ga ik mediteren en ik ben begonnen er over te praten met fellows.
Ik probeer m'n cross addiction in het licht te zetten. Dat vindt verslaving maar niks. Maarja, wat zal de volgende cross addiction worden? Ik kan het
alleen maar gaan meemaken en de patronen gaan herkennen. Maar ook zo leer ik mezelf weer beter kennen.
Een heel epistel al met al. Ik zou het fijn vinden als jullie je ervaringen met cross addiction zouden willen delen 😋
#17
Cross addiction is voor mij zeer herkenbaar en ook het bewijs dat verslaving niet primair aan één middel is te koppelen. De verslaving zit veel dieper. Die heeft een andere oorzaak dan (te vaak) een middel gebruiken.
Ik kan stoppen met alcoholgebruik, maar dan ga ik meer blowen en andersom. Ga ik met beide stoppen, dan zoek ik iets anders om de 'drang' te bevredigen. Obsessief met een hobby of werk bezig zijn, nog een ander middel gebruiken, belachelijk veel koffie drinken, snacken, extreem sporten (voor mijn doen 🙂), de hele dag DF checken of een serie bingewatchen.
Mooi dat je het herkent, maar best lastig om niet in een andere obsessie te geraken als je nu besluit te stoppen met het snoepen en snacken.
Ik kan stoppen met alcoholgebruik, maar dan ga ik meer blowen en andersom. Ga ik met beide stoppen, dan zoek ik iets anders om de 'drang' te bevredigen. Obsessief met een hobby of werk bezig zijn, nog een ander middel gebruiken, belachelijk veel koffie drinken, snacken, extreem sporten (voor mijn doen 🙂), de hele dag DF checken of een serie bingewatchen.
Mooi dat je het herkent, maar best lastig om niet in een andere obsessie te geraken als je nu besluit te stoppen met het snoepen en snacken.
#18
Goed dat je dit topic opent en het nu iig bewust bent dat je hier last van hebt. En er nu open over bent en er wat aan probeert te doen.
Ik ben de meesteres van de Cross Addiction, alleen bij mij is het drugsgebruik eigenlijk pas de laatste verslaving op latere leeftijd (30+) geworden.
Maar al vanaf mijn tienertijd heb ik allerlei destructieve patronen gehad. Wat varieerde van ook teveel snacken/eetbuien hebben tot juist weer heel restrictief eten en veel sporten. Veel online zijn, zelfbeschadiging, veel shoppen, veel aandacht/seks van mannen zoeken etc.
Ik heb heel veel therapie gehad en ik kan ook een stuk constructiever met mijn emoties en uitdagingen in het leven omgaan nu gelukkig. De meeste dingen doe ik dan ook totaal niet meer gelukkig, zoals die zelfbeschadiging. Heel af en toe nog een keer dat ik wel snaai, maar echt eetbuien heb ik ook niet meer. En ook qua gezond leven zit ik wel in een goede balans nu en sla ik niet door naar het hele restrictieve en 6x per week sporten.
En mn drugsgebruik is ook echt veel minder en recreatief en niet meer uit een destructieve reden zoals eerst toen ik nog dagelijks en alleen gebruikte. Maar het is bij mij ook wel een valkuil dat ik ook altijd denk wat zal mijn hoofd weer voor wat anders bedenken. Want toen ik ging minderen met drugs was ik wel echt bang om heel erg in wat anders terug te vallen. Maar dat is gelukkig niet gebeurd dus💪
Ik ben de meesteres van de Cross Addiction, alleen bij mij is het drugsgebruik eigenlijk pas de laatste verslaving op latere leeftijd (30+) geworden.
Maar al vanaf mijn tienertijd heb ik allerlei destructieve patronen gehad. Wat varieerde van ook teveel snacken/eetbuien hebben tot juist weer heel restrictief eten en veel sporten. Veel online zijn, zelfbeschadiging, veel shoppen, veel aandacht/seks van mannen zoeken etc.
Ik heb heel veel therapie gehad en ik kan ook een stuk constructiever met mijn emoties en uitdagingen in het leven omgaan nu gelukkig. De meeste dingen doe ik dan ook totaal niet meer gelukkig, zoals die zelfbeschadiging. Heel af en toe nog een keer dat ik wel snaai, maar echt eetbuien heb ik ook niet meer. En ook qua gezond leven zit ik wel in een goede balans nu en sla ik niet door naar het hele restrictieve en 6x per week sporten.
En mn drugsgebruik is ook echt veel minder en recreatief en niet meer uit een destructieve reden zoals eerst toen ik nog dagelijks en alleen gebruikte. Maar het is bij mij ook wel een valkuil dat ik ook altijd denk wat zal mijn hoofd weer voor wat anders bedenken. Want toen ik ging minderen met drugs was ik wel echt bang om heel erg in wat anders terug te vallen. Maar dat is gelukkig niet gebeurd dus💪
#19
Wat heb jij gedaan om niet meer toe te hoeven geven aan de eetbui-impuls?Goed dat je dit topic opent en het nu iig bewust bent dat je hier last van hebt. En er nu open over bent en er wat aan probeert te doen.
Ik ben de meesteres van de Cross Addiction, alleen bij mij is het drugsgebruik eigenlijk pas de laatste verslaving op latere leeftijd (30+) geworden.
Maar al vanaf mijn tienertijd heb ik allerlei destructieve patronen gehad. Wat varieerde van ook teveel snacken/eetbuien hebben tot juist weer heel restrictief eten en veel sporten. Veel online zijn, zelfbeschadiging, veel shoppen, veel aandacht/seks van mannen zoeken etc.
Ik heb heel veel therapie gehad en ik kan ook een stuk constructiever met mijn emoties en uitdagingen in het leven omgaan nu gelukkig. De meeste dingen doe ik dan ook totaal niet meer gelukkig, zoals die zelfbeschadiging. Heel af en toe nog een keer dat ik wel snaai, maar echt eetbuien heb ik ook niet meer. En ook qua gezond leven zit ik wel in een goede balans nu en sla ik niet door naar het hele restrictieve en 6x per week sporten.
En mn drugsgebruik is ook echt veel minder en recreatief en niet meer uit een destructieve reden zoals eerst toen ik nog dagelijks en alleen gebruikte. Maar het is bij mij ook wel een valkuil dat ik ook altijd denk wat zal mijn hoofd weer voor wat anders bedenken. Want toen ik ging minderen met drugs was ik wel echt bang om heel erg in wat anders terug te vallen. Maar dat is gelukkig niet gebeurd dus💪
#20
Wat heb jij gedaan om niet meer toe te hoeven geven aan de eetbui-impuls?
Net als wat jij doet eerst dus bewust leren omgaan met die emoties, ze op te merken en te voelen. Ik heb bijvoorbeeld een VERS-training gevolgd maar ook ACT en meditatie/mindfulness. Verder constructieve manieren geleerd om daarna bijvoorbeeld afleiding te zoeken ipv te gaan eten. Dus naar buiten gaan wandelen zodat je ook uit de situatie bent waarin je normaal gaat eten. Dus idd niet in je eentje in bed gaan liggen, want dan heb je die associatie natuurlijk heel erg.
En je eetpatroon plannen. Dat is echt heel belangrijk. Zorgen dat je regelmatig en voldoende eet, genoeg eiwitten, voedzame koolhydraten, gezonde vetten, voldoende water drinken. Als ik bijvoorbeeld overdag te weinig en/of ongezond at hielp dat ook niet mee. En soms ook praktische dingen als mijn pinpas aan mijn toenmalige partner meegeven als hij ging werken dat ik geen eetbui voedsel kon halen.