#1
Och, wat erg. Zo jammer.
Ook triest hoor Zandman.Heel droevig, de gang van zaken mbt @Kaalkoppie....jazeker!
De nood moet echt hoog geweest zijn....
Niet iedereen wordt 90 jaar helaas.
Ik heb gisteren met 7 goede vrienden uit het legioen een maat ten grave gedragen.
Ongelooflijk wat dit met je doet.
En dan Kaalkoppie, zo jong nog.
In triest dit allemaal.
Sterkte 🙏Ik lees nu alle berichten die hier worden gedeeld. Wat een fijne community zijn jullie en wat fijn dat er zo open over alles gepraat kan worden. Ik kan alleen maar danken!
Het houdt niet op, niet vanzelf 🎵Ik krijg net in mijn dm's fantastisch nieuws! Hij/zij/dat is helemaal niet dood! Hoera!
Ha, wat leuk om van je te horen. Goede stappen man.He hallo forum!
Na een vrijwillige ban van 30 dagen, kan ik met trots mededelen dat ik weer helemaal terug ben! Handen omhoog als je me gemist hebt
Goed, mijn vorige topic is misschien een beetje onhandig en rumoerig afgesloten (sorry). Maar in de tussentijd is er genoeg gebeurd!
Laat me met de deur in huis vallen: ik kan nog steeds niet helemaal van de drugs afblijven. Maar zo heftig als het bij mijn vorige topic was, zo erg is het gelukkig al lang niet meer. Die 12 gram op een nacht ligt echt achter mij. Ik ben heel erg trots op de stappen die ik in de tussentijd heb kunnen zetten. Waar ik eerst al een paniekaanval kreeg als ik een uur moest wachten op mijn dealer, lukt het nu makkelijk om een week clean te zijn. Mijn record staat zelfs op 2 weken! En als ik gebruik, dan gebruik ik niet meer nachten achter elkaar. Ik haal maximaal 2 nachten door en weet er dan voor mezelf ook een eind aan te breien. Tuurlijk, ik ben er nog lang niet, maar ik ben van heel erg ver gekomen.
Ik ben zelfs gestopt met steeds maar thuis zitten, en ben op therapeutische basis weer aan het werk. Een paar keer per week een paar uurtjes. Hierdoor lukt het me eindelijk om een ritme op te bouwen en om mijn bed uit te komen. 3 maanden geleden kon ik alleen maar in bed liggen en deed ik niks.
Daarnaast: hoera! Ik krijg hulp! Ik ben inmiddels eindelijk door alle intakes en wachtlijsten heen, en ga in september beginnen met een oriëntatieprogramma voor therapie. Intussen zelfs vast contact met een psychiater, wat me ook enorm helpt.
Bij die psychiater heb ik eindelijk voor elkaar gekregen dat ik mag beginnen met anti depressiva. Fluoxetine. En dat brengt ons naar de conclusie van deze topic: ik moet nu wel stoppen. SSRI's en serotoninedrugs samen zijn zelfs 'meneer 12 gram per nacht' te gevaarlijk. Ik voel nu ook een motivatie om te stoppen die ik niet eerder heb gevoeld. Echt een drijfveer van binnenuit. Ik denk dat ik dat de vorige pogingen heb gemist.
Kaalkoppie tries again! Ik zou in dit topic weer bijhouden hoe het ermee gaat, m'n frustratie eruit schreeuwen en steun zoeken. Ik hoop natuurlijk ook met jullie te lachen.
Kaalkoppie out!
Dankjewel!! Dat waardeer ik.Welkom terug.
Je bent goede stappen aan het maken. Daar mag je echt trots op zijn.
Thanks! Advies hier is nooit ongevraagd wat mij betreft. Drugs wil ik nu echt weer vanaf blijven, alcohol nooit echt gedaan. Ik ga clean m'n therapie inHa, wat leuk om van je te horen. Goede stappen man.
Nog wel even ongevraagd advies: stop met drank en drugs tijdens de therapie. Dan werkt ‘t beter.
Good luck!
NopeGewetensvraag: was je onder invloed ten tijden van het schrijven en openen van dit topic?
Ik snap je punt! Ik zie het zelf meer als een stok achter de deur, niet als reden om te stoppen. Om bijvoorbeeld jouw zin in te vullen: ik stop, want ik wil een mooie toekomst met mijn vriendin opbouwenHet lijkt nu alsof SSRI’s de aanleiding vormen om in geheel te stoppen. Daarmee plaats je de motivatie nog steeds buiten jezelf. Ik zou je gunnen om hardop in de spiegel uit te spreken waarom je wilt stoppen. Probeer het positief te formuleren. Bijvoorbeeld: “ik stop, want ik wil …… bereiken”.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."