interessant onderwerp, waar we allemaal wel mee te maken hebben denk ik.
Wat mij opvalt aan verveling, is dat het bovenaan staat bij de downward spiral en dat het eigenlijk niet ver van tevredenheid zit.
Voor mij klopt dat ook wel, het ene moment kan ik tevreden op de bank zitten en het volgende moment beseffen dat ik me eigenlijk kapot verveel.
Wat is er dan veranderd aan de situatie? Helemaal niets, alleen dat ik er niet meer tevreden mee ben. Weird XD
Is verveling in de moderne wereld juist erger omdat alles zo systematisch en voorspelbaar word gemaakt?
Ik denk dat we tegenwoordig niet gewend zijn aan verveling, of anders gezegd, dat we/ik sneller ontevreden ben als er een periode is waar er geen afleiding is. Ook zoiets, afleiding, tegenwoordig 1001 dingen om afleiding te bezorgen, Netflix, youtube, TV met 385 verschillende zenders die 24/7 afleiding kunnen geven. Afleiding van wat dan precies?
Afgeleid worden van het moment dat je je beseft dat je eigenlijk een saai kut leven hebt, en gedoemd bent om dood te gaan?
Of is verveling een effect van afleiding. Omdat er nu zo veel afleiding is om je in te verdrinken. Zorgt dat er voor dat ieder moment van stilte meteen extra saai is terwijl dat eigenlijk niet is.
Afleiding (zoeken) is, denk ik, een gevolg van verveling. Ik herinder me nu een situatie waarin ik me ongelofelijk verveeld heb, dit is gelijk weer heel extreem natuurlijk maargoed. Ik zat dus plusminus 3 dagen in de cel in Noorwegen, aan het einde van dag 1 verveelde ik me uiteraard kapot, wtf, hoe kom ik de tijd door in een betonnen doos van 2x3M? Halverwege dag 2 kwam ik eraschter dat ik me prima kon vermaken met 2 plastic doppen van melkpakken door ze te gebruiken als een soort hockeybal, en dan met mn vingers er tegenaan schieten..anyway, ik vond uit dat ik me daarmee prima kon vermaken.
Op dag 3 kreeg ik een paar tijdschriften waar ik uiteraard geen hol van kon lezen maar plaatjes kijken en zelf een verhaal erbij verzinnen ging me behoorlijk goed af.
Lol, waar ik naar toe wou met dit hele verhaal, toen ik terug thuis was, waar zoveel andere dingen tot me beschikking waren, had ik nog steeds geen idee wat ik moest gaan doen, uiteindelijk probeerde ik hetzelfde spelletje met de melkdoppen maar dat gaf absoluut geen bevrediging meer.
Nog steeds geen idee wat ik nou eigenlijk probeer duidelijk te maken maargoed, ik denk dat we een moment van stilte inderdaad niet goed kunnen waarderen.
Is verveling iets dat je leuk kan vinden? Ik heb al moeite om me er maar een moment aan over te geven.
Nee, ik denk het niet, omdat (zoals ik het zie) verveling ook staat voor ontevredenheid en het lijkt mij nogal sterk dat ontevreden als leuk wordt ervaren.
Op het moment dat je de situatie waarin je zit niet meer als vervelend ervaart, ben je er tevreden mee, en op het moment dat je er tevreden mee bent switch je van de ene emotie naar de ander, die geheel toevallig onderaan de upward spiral staat.
Ben benieuwd wat mensen doen met of tegen hun verveling.
Op topics over verveling reageren op DF natuurlijk
![:joycat:]()
nah, verveling hangt bij mij ook wel aan vermoeidheid vast. Soms denk ik dat ik me verveel of dat alles saai is terwijl ik eigenlijk gewoon moe ben en gewoon geen energie heb ik iets te doen.
Het kan ook gebrek aan motivatie wezen om iets te gaan ondernemen, dat alles toch nutteloos is omdat we toch allemaal dood gaan. Dat vind ikzelf de ergste soort verveling, eigenlijk wel fit genoeg wezen, maar gewoon geen motivatie hebben om überhaupt op te staan van de bank...
