#1
Nee ik denk dat dat ook zeker een extreme is om nooit wat te doen. Er is een goede balans van activiteit en rust nodig. Het andere extreem is om altijd bezig te moeten zijn omdat je niet gewoon met jezelf (zonder afleiding) kunt zijn. En dat is meer het probleem wat we hier hebben in het westen. We vervelen ons, omdat we in ons hoofd zitten. Eigenlijk is dat helemaal niet echt niksen, want we zijn druk bezig met denken. Als we echt aan het niksen waren, waren we vredig geweest op zulke momenten...Ik zie niksen niet als tijdsverspilling, maar ik voel me niet alsof ik gemaakt ben om continu te niksen.
Niksen is ook belangrijk en die confrontatie met jezelf ook. Ik snap wat je bedoelt, maar is dat dan het hoogst haalbare; continu met jezelf zijn en content zijn, is dat een soort nirvana?
In trips denk/voel ik soms van wel en moet ik lachen om de absurdheid van dit alles wat ik denk te beleven.