#1
Ik was aan het begin van mijn psychedelische carrière nog wel gecharmeerd van het begrip Mind at Large zoals Aldous Huxley het in zijn boek The Doors of Perception opschrijft:
"Each person is at each moment capable of remembering all that has ever happened to him and of perceiving everything that is happening everywhere in the universe. The function of the brain and nervous system is to protect us from being overwhelmed and confused by this mass of largely useless and irrelevant knowledge, by shutting out most of what we should otherwise perceive or remember at any moment, and leaving only that very small and special selection which is likely to be practically useful. According to such a theory, each one of us is potentially Mind at Large."
Omdat dat citaat volgens mij goed de rol van het brein in het produceren van bewustzijn van de realiteit beschrijft. Maar inmiddels heb ik toch wat meer problemen gekregen met de premisse 'each person is capable of (..) perceiving everything that is happening everywhere in the universe'. Dan val je toch wel een beetje in de valkuil van wat Donna Harraway noemt 'The God Trick: seeing everything from nowhere'. Nou heb ik zelf ook wel een ego-dood meegemaakt, en daardoor een ervaring gehad van wat een 'singularity' eigenlijk is: een allesomvattend concept. Het punt is alleen dat ik niet geloof dat die ervaring daadwerkelijk waar was. Ik had dan misschien wel het idee dat ik versmolten was met het universum, mijn lichaam had verlaten, en contact legde met het ALLES. Mijn vrienden zagen me ongeveer een halve minuut semi-bewusteloos naast de chillout liggen. Twee verschillende perspectieven op dezelfde gebeurtenis, met radicaal verschillende verklaringen over wat er gebeurd was, simpelweg omdat het vanuit een andere positie werd bezien.
Op dezelfde manier ben ik dus kritisch t.o.v. van anderen die zo'n ervaring hebben gehad en van daaruit claims gaan doen over een hogere waarheid. Ik denk dat ik de gedachtegang wel aardig kan volgen, hoe je dan tot zo'n conclusie kan komen. Ik zie het alleen vooral als een valkuil, omdat het niet meer kritisch bevraagt of andere gezichtspunten misschien ook nog een valide verklaring zouden kunnen geven.
"Each person is at each moment capable of remembering all that has ever happened to him and of perceiving everything that is happening everywhere in the universe. The function of the brain and nervous system is to protect us from being overwhelmed and confused by this mass of largely useless and irrelevant knowledge, by shutting out most of what we should otherwise perceive or remember at any moment, and leaving only that very small and special selection which is likely to be practically useful. According to such a theory, each one of us is potentially Mind at Large."
Omdat dat citaat volgens mij goed de rol van het brein in het produceren van bewustzijn van de realiteit beschrijft. Maar inmiddels heb ik toch wat meer problemen gekregen met de premisse 'each person is capable of (..) perceiving everything that is happening everywhere in the universe'. Dan val je toch wel een beetje in de valkuil van wat Donna Harraway noemt 'The God Trick: seeing everything from nowhere'. Nou heb ik zelf ook wel een ego-dood meegemaakt, en daardoor een ervaring gehad van wat een 'singularity' eigenlijk is: een allesomvattend concept. Het punt is alleen dat ik niet geloof dat die ervaring daadwerkelijk waar was. Ik had dan misschien wel het idee dat ik versmolten was met het universum, mijn lichaam had verlaten, en contact legde met het ALLES. Mijn vrienden zagen me ongeveer een halve minuut semi-bewusteloos naast de chillout liggen. Twee verschillende perspectieven op dezelfde gebeurtenis, met radicaal verschillende verklaringen over wat er gebeurd was, simpelweg omdat het vanuit een andere positie werd bezien.
Op dezelfde manier ben ik dus kritisch t.o.v. van anderen die zo'n ervaring hebben gehad en van daaruit claims gaan doen over een hogere waarheid. Ik denk dat ik de gedachtegang wel aardig kan volgen, hoe je dan tot zo'n conclusie kan komen. Ik zie het alleen vooral als een valkuil, omdat het niet meer kritisch bevraagt of andere gezichtspunten misschien ook nog een valide verklaring zouden kunnen geven.
