Osho of Bhagwan Shree Rajneesh was een zogenaamde verlichte meester die leefde van 1931 tot 1990. Hij stond bekend om zijn afkeer voor gevestigde religie en zijn radicale acceptatie van alle aspecten van het leven. Zo zag hij al vroeg een plek voor seks binnen spiritualiteit.
(Om het begrip verlichting even kort toe te lichten: Verlichting wordt gezien als het ultieme doel van het spirituele pad en wordt vaak gelijk gesteld met begrippen als nirvāṇa en mokṣa. Er is binnen het Boeddhisme en Hindoeïsme de nodige discussie over wat deze begrippen precies inhouden, maar ze staan in ieder geval voor een soort uiteindelijke verlossing. Osho werd dus gezien als een verlichte meester.)
Eind jaren 60 kwamen er steeds meer hippies over de vloer bij Osho. Hun ogen waren door LSD geopend voor spirituele werkelijkheden, maar vaak waren ze ook teleurgesteld dat spirituele ervaringen zonder drugs in het dagelijks leven ongrijpbaar bleven. Daarom gingen velen op zoek naar levende spirituele leraren in het ‘Oosten’ (vooral India) die ze misschien konden helpen met het bereiken van het spirituele bewustzijn waar ze door LSD een glimp van hadden opgevangen.
In gesprek met deze hippies had Osho het een en ander te zeggen over LSD. Deze opmerkingen werden uiteindelijk gepubliceerd in het boekje
LSD: A Shortcut to False Samadhi (1971). Het boekje begint met een vragensteller die haar ervaringen met LSD beschrijft en dan vraagt: “Was dit nou een echte spirituele ervaring (samādhi)?” Osho zegt eigenlijk meteen:
It was not genuine. It was not Samadhi, but a chemical change. The mind can project anything it likes to project — even an unconscious desire of Samadhi! So whatsoever you have known about Samadhi and have read about it, will be projected through the chemical help of LSD. LSD or any other chemical drug is nothing but a help to make the mind more projective.
Later gaat hij dieper in op de problemen die LSD kan veroorzaken op het spirituele pad. Teveel hechten aan mooie LSD ervaringen kan volgens Osho een obstakel worden voor spirituele oefening en meditatie. Meditatie is namelijk een langzame en moeizame weg. Soms lijkt het niet zoveel op te leveren. Dus als je de dagelijks ervaring van meditatie gaat vergelijken met LSD dan lijkt meditatie niet zoveel voor te stellen.
Maar, zegt Osho, alleen door het pad van meditatie te bewandelen onderga je echte transformatie. Meditatie is juist effectief omdat het moeite kost, want door moeite te doen onderga je echte veranderingen. Er bestaan, met andere woorden, geen shortcuts. Hij ligt dat zo toe:
Realisation means you have happened to something — you have jumped, you have encountered, you have gone! You are not where you were. You have changed. This change is a conscious change, with full awareness; and the change is your effort. Because you have done it, you have traveled, you have gone to some peak, you can be on the Everest. There are two ways:
1. That you are on the Everest but you will be in your bed. You have gone nowhere; and
2. You can go and the very going is the change.
The very struggle to go upward will change you and the peak will not only be a peak of Everest; but will also be a peak of your efforts.
Ik vond dit wel een mooi stukje, dus ik wilde het even delen. Het hele boekje kun je hier downloaden:
https://www.oshorajneesh.com/download/osho-books/Meditation/LSD_A_Shortcut_to_False_Samadhi.pdf
