voelt 'being the One Mind' eenzaam uiteindelijk?

jmmk zei:

Hee Maarten, je slaat wat mij aangaat de spijker op z'n kop met je eigen reactie van 1 maart.
Ik heb zelf ruim twee jaar terug een dergelijke ervaring gehad, een ‘satori’. Niet drugsgerelateerd (hoewel ik daar niet vies van ben), maar op een gegeven dag werd ik gewoon wat verder wakker dan normaal (of misschien wel wat minder ver wakker dan normaal en was m'n ego niet zo ‘bij de les’ ).
Volstrekt niet eenzaam (om rechtstreeks op je vraag in te gaan), in tegendeel (is er een tegendeel van eenzaam?), ik voelde me juist vervuld en verbonden.
Wat ook al door anderen hier is aangehaald, het voelde ook compleet gewoon (eigenlijk gewoner dan gewoon) en ook enorm voor de hand liggend. Zelfs zózeer, dat ik me erover verbaasde dat ik het nooit eerder gezien had (en ik ga al een tijdje mee, nu gepensioneerd). Het was me ook duidelijk dat je ook eigenlijk niks kunt ‘doen’ om er te komen (dat markeerde wel het definitieve einde van veel gezoek).
Terwijl ’ik’ erin zat, meende ‘ik’ een overgang gemaakt te hebben en dat het verder zo zou blijven. Zou fijn geweest zijn. Ondanks dat ‘voor de hand liggende’ en ‘normale’ loste mijn perspectief aan het einde van de dag op en kwam ik weer in mijn gebruikelijke staat van zijn (een persoonlijk bewustzijn). Jammer genoeg ben ik er tot nog toe niet meer in terechtgekomen.

Klik om te vergroten...

Neo-Shulginist zei:

Ik snap niet hoe je én met alles verbonden kunt zijn, én kunt concluderen dat je dat in je eentje meemaakt. Volgens mij begrijp je dan nog steeds niet wat fundamenteel verwantschap is.

Klik om te vergroten...

Assepoester zei:

Misschien kun je ook even uitleggen wat "fundamenteel verwantschap" is?

Klik om te vergroten...

Neo-Shulginist zei:

Dat de materie waaruit we bestaan zo sterk met elkaar verweven is dat je alleen denkbeeldig een grens kunt aangeven tussen waar wij als individu beginnen en het andere ophoudt.

Denk bijvoorbeeld aan bomen die via fotosynthese zuurstof uitstoten, waarna wij de zuurstofatomen inademen en onderdeel maken van de moleculen in ons lichaam.

Klik om te vergroten...

Neo-Shulginist zei:

Dat de materie waaruit de realiteit bestaat zo sterk met elkaar verweven is dat je alleen denkbeeldig een grens kunt aangeven tussen waar wij als individu beginnen en het andere ophoudt.

Denk bijvoorbeeld aan bomen die via fotosynthese zuurstof uitstoten, waarna wij de zuurstofatomen inademen en onderdeel maken van de moleculen in ons lichaam.

Klik om te vergroten...

MaartenV zei:

Voor mensen die een eenheidservaring hebben gehad of ervaring van non-dualiteit op psychedelica zou ik willen weten of ze als het uiteindelijke ene Bewustzijn zich eenzaam voelden, beseffenden dat zij het de hele tijd alleen waren die de rollen speelden die wij hier in deze fysieke dimensie van elkaar zien? Want dat is wat men vaak zegt: dat we rollen of characters spelen in een drama, maar dat we uiteindelijk slechts het ene Bewustzijn zijn. Als je Leo Gura kent, en ik heb zijn video's gezien op Youtube, dan kom je tot de conclusie tijdens een eenheidservaring op 5MeO-DMT dat jij de enige bent die bestaat die de illusie heeft van 'other'. Van de andere. Het feit dat er gedeeld bewustzijn bestaat en er 'anderen' zijn is een illusie die onmaskerd wordt door een mystieke ervaring van eenheidsbewustzijn ten gevolge van psychedelica en meditatie. Maar mijn vraag als niet-kenner is: voel je je met dit besef als het ene bestaande Mind of Bewustzijn alleen wanneer je ego is opgelost? En vergeet je daarom je werkelijke aard als the One Mind hier in deze realm, de Aarde, om de illusie van interactie met anderen te hebben, terwijl je eigenlijk alleen het enige Bewustzijn bent dat bestaat. Almachtig, liefdevol, selfless en goddelijk, maar volledig alleen, dat af en toe moet dromen dat het met anderen is en zichzelf als the All Mind moet vergeten? Is dat wat je ervaart? Please, zeg dat het niet zo is, want dat idee, dat ik psychonaut Leo Gura hoor verkondigen, klinkt akelig.

Klik om te vergroten...

OctoFerrum zei:

Toch vreemd dat die Leo dit allemaal meent te moeten delen.

Klik om te vergroten...

OctoFerrum zei:

Ja ik bedoelde eigenlijk dat als hij the one mind is, het niet hoeft te delen. Padoem pats.

Maar mss ging ik wat te snel uit van solipsisme, het linkje moet nog geklikt worden.

Klik om te vergroten...

MaartenV zei:

psychonaut Leo Gura zegt dat hij verder dan de meesten 'awakened' werd en ontdekte dat hij de enige was in het bestaan als 'de Ene' die de illusie van 'de ander' creëert. Sollipsisme op het hoogste niveau van Bewustzijn waar jij de enige bent die bestaat die zichzelf kan vergeten in een droom met 'anderen' die je tenslotte speelt, want jij bent het allemaal. Maar weinigen bereiken die 'God-realisatie,' zegt hij.

Klik om te vergroten...

mandragora zei:

Het ´zelf´ is in mijn ogen niet ´jezelf.
Het ervaren van het ´zelf´ = ervaren van éénheid los van ´jezelf´.

Klik om te vergroten...

Neo-Shulginist zei:

Ik kan aanraden om het hoofdstuk over 'self and identity' te lezen uit de Handbook of Social Psychology.

Daarin staat namelijk een complete maar beknopte beschrijving van wat er vanuit de psychologie bekend is over ons zelfbeeld. En daaruit volgt wel dat er allerlei verschillende perspectieven bestaan op het zelf, en dat onze beschrijvingen daarvan ook nogal afhangen van de context. Dat komt enerzijds omdat onze identiteit gelaagd is, maar anderzijds omdat ons geheugen niet absoluut is maar associatief.

Daarom vind ik het vaak vreemd als mensen het hebben over 'gewoon jezelf' zijn, of je 'echte zelf', of dus 'Zelf' met een hoofdletter. Want zijn dat niet allemaal verschillende conceptualiseringen van deelaspecten van je totale identiteit? Volgens de wetenschap kan je nooit al die versies van jezelf tegelijkertijd zijn. Dus waarom zou er dan een echte zelf en kennelijk een onechte zelf zijn? Die gedachte snijdt wat mij betreft niet echt hout. Volgens mij zijn het allemaal echt onderdelen van je identiteit.

https://onlinelibrary.wiley.com/doi/epdf/10.1002/9780470561119.socpsy001016

Klik om te vergroten...

Mindless zei:

De Zelf is dat wat ziet. We kunnen allerlei verschillende vormen van identiteit onderscheiden en aannemen, dat is het zelfbeeld. Maar het zelfbeeld ziet zelf niet, het wordt altijd gezien, door dat wat ziet (jezelf, dat wat je daadwerkelijk bent, niet dat wat je aanneemt als identiteit). En die veranderd niet, want het ziet vorm, maar is zelf vormloos. Het is eeuwig hetzelfde. Het is niet in tijd. Klinkt wat dramatisch maar het (jezelf) is eeuwigheid zelf: dit hier en nu, waarin tijd, de wereld, alles verschijnt.

Er zijn niet een echte zelf én een onechte zelf. Er is altijd alleen maar de echte zelf. De onechte zelf is een illusie. Dat is zo'n conceptualisatie, die gezien wordt door jezelf (de echte zelf). Een gedachte kan niet zien, alleen gezien worden.

Klik om te vergroten...

Mindless zei:

Ja dan kun je solipsisme krijgen (alleen mijn geest is echt en jullie zijn allemaal verzinsels van mijn geest). Lijkt hetzelfde maar is iets totaal anders dan Eenheid (of hoe je het ook wilt noemen). In Eenheid weet je dat er op het niveau van vorm zeker wel ook "anderen" zijn, in de zin van dat er - net als jezelf - andere perspectieven/"body-minds" zijn, die zeker geen verzinsel van jouw persoonlijke mind zijn. Maar tegelijkertijd is er een onderliggende gedeelde essentie.

Klik om te vergroten...

Neo-Shulginist zei:

die zelf kan dan via 'weten' toch wel invloed hebben op je gedachten, emoties, perceptie, én gedrag, maar zijn dat dan weer geen onderdelen van jezelf?

Klik om te vergroten...

Mindless zei:

Ik denk wel dat geloven in de zelf (met kleine letter) in de weg staat (schijnbaar dan) van de echte Zelf ervaren.

Maar hoezo zou je zelf niet de Zelf zijn?

Klik om te vergroten...

Mindless zei:

Er wordt wel gezegd, God is omnipresent. Dat betekent: overal aanwezig. Maar dan zouden we dus zeggen: God (of de Zelf) is óveral aanwezig, maar niet hier hoor, niet waar ik ben.

Klik om te vergroten...

N3K0 zei:

Je bent niet het lichaam.. En gedachten en emotie en dergelijke zijn allemaal onderdeel van het lichaam.

Maar als je sat chit ananda in iedereen kan zien en je ziet in iedereen one loving energy dat is dan juist toch super eenheid/verbinding.

Klik om te vergroten...

Neo-Shulginist zei:

Nouja daar ben ik het dus mee oneens. Je kunt wel allerlei onderscheid gaan maken, maar uiteindelijk zijn dat dus ook psychologische constructen die grenzen van definities afbakenen. Wat mij betreft is het duidelijk dat er allerlei interrelaties bestaan tussen de verschillende lagen van onze identiteit en wat daarbuiten ligt. Zo'n denkwijze wordt verder beschreven in deep ecology, waarin dus de interrelaties tussen onszelf en de omgeving centraal staan. Want ons gedrag maakt uit. Er is een realiteit waar onze keuzes invloed op hebben. En die omgeving heeft ook weer invloed op onze interne belevingswereld. Als je die interrelaties ziet als net zo echt als de realiteit die binnen en buiten ons ligt, dan wordt het dus lastig om onderscheid te maken tussen wat ons is en wat anders.

Deep ecologists definiëren het de 'ecological self' als "a wide, expansive, or field-like sense of self, which ultimately includes all life-forms, ecosystems, and the Earth itself". Je bent dus verbonden met hetgeen dat ons overstijgt, door de interrelaties die je hebt met je omgeving.

https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0272494496900080?via%3Dihub

Imo past zo'n filosofie ook beter bij de ervaring je die hebt aan psychedelica

Klik om te vergroten...

Neo-Shulginist zei:

Je bent dus verbonden met hetgeen dat ons overstijgt, door de interrelaties die je hebt met je omgeving.

Klik om te vergroten...