Spring naar hoofdinhoud
DRUGSFORUM.NLNext Generation
DRUGSFORUM.NL

Een onafhankelijk platform voor eerlijke informatie over psychoactieve middelen sinds 2002.

Navigatie

Partner

T
Trimbos Instituut
Samenwerking voor preventie
© 2002-2026 DrugsForum.nl - Gemaakt door de community, voor de community.
Home
Forums
Wiki
Trip Tracker
Leden
Zoeken
Over ons
Huisregels
Wiki
Trip Tracker
Privacy
Zoeken
InloggenRegistreren
HomeForumsvoelt 'being the One Mind' eenzaam uiteindelijk?

voelt 'being the One Mind' eenzaam uiteindelijk?

47 antwoorden
15 weergaven
18-5-2026
N
Neo-ShulginistLid
01-01-2024, 00:00
#1
N3K0 zei:
Je bent niet het lichaam.. En gedachten en emotie en dergelijke zijn allemaal onderdeel van het lichaam.

Maar als je sat chit ananda in iedereen kan zien en je ziet in iedereen one loving energy dat is dan juist toch super eenheid/verbinding.
Klik om te vergroten...
Nouja daar ben ik het dus mee oneens. Je kunt wel allerlei onderscheid gaan maken, maar uiteindelijk zijn dat dus ook psychologische constructen die grenzen van definities afbakenen. Wat mij betreft is het duidelijk dat er allerlei interrelaties bestaan tussen de verschillende lagen van onze identiteit en wat daarbuiten ligt. Zo'n denkwijze wordt verder beschreven in deep ecology, waarin dus de interrelaties tussen onszelf en de omgeving centraal staan. Want ons gedrag maakt uit. Er is een realiteit waar onze keuzes invloed op hebben. En die omgeving heeft ook weer invloed op onze interne belevingswereld. Als je die interrelaties ziet als net zo echt als de realiteit die binnen en buiten ons ligt, dan wordt het dus lastig om onderscheid te maken tussen wat ons is en wat anders.

Deep ecologists definiëren het de 'ecological self' als "a wide, expansive, or field-like sense of self, which ultimately includes all life-forms, ecosystems, and the Earth itself". Je bent dus verbonden met hetgeen dat ons overstijgt, door de interrelaties die je hebt met je omgeving.
https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0272494496900080?via%3Dihub

Imo past zo'n filosofie ook beter bij de ervaring je die hebt aan psychedelica :wink:
N
N3K0Lid
01-01-2024, 00:00
#2
Neo-Shulginist zei:
Nouja daar ben ik het dus mee oneens. Je kunt wel allerlei onderscheid gaan maken, maar uiteindelijk zijn dat dus ook psychologische constructen die grenzen van definities afbakenen. Wat mij betreft is het duidelijk dat er allerlei interrelaties bestaan tussen de verschillende lagen van onze identiteit en wat daarbuiten ligt. Zo'n denkwijze wordt verder beschreven in deep ecology, waarin dus de interrelaties tussen onszelf en de omgeving centraal staan. Want ons gedrag maakt uit. Er is een realiteit waar onze keuzes invloed op hebben. En die omgeving heeft ook weer invloed op onze interne belevingswereld. Als je die interrelaties ziet als net zo echt als de realiteit die binnen en buiten ons ligt, dan wordt het dus lastig om onderscheid te maken tussen wat ons is en wat anders.

Deep ecologists definiëren het de 'ecological self' als "a wide, expansive, or field-like sense of self, which ultimately includes all life-forms, ecosystems, and the Earth itself". Je bent dus verbonden met hetgeen dat ons overstijgt, door de interrelaties die je hebt met je omgeving.
https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0272494496900080?via%3Dihub

Imo past zo'n filosofie ook beter bij de ervaring je die hebt aan psychedelica :wink:
Klik om te vergroten...
Dan verschillen wij daar gewoon van gedachten//meningen//ideeën//ervaring. Helemaal prima. 🥰

(Ik zeg wel we zijn ons lichaam niet en dat is voor mij ook echt "de waarheid" maar als alles een expressie van die ene is. Dan hoort daar dus wel het lichaam bij :lolol: ) (En alles wijst uiteindelijk toch naar het ene. "God als zelfrealisatie")

En deze ervaringen heb ik gedurende mijn leven. ondervonden/ontdekt/geleerd/ervaren. Pas later kwam ik uit bij Advaita Vedanta. (Dat bevestigde voor mij vanalles) (niet dat ik nu alles weet ofzo hoor :lolol: (Al denkt dit nietige ego'tje dat soms wel of doet ze alsof)

Tripmiddelen hebben mij die ervaringen (nog) niet gebracht. 😭😭

Neo-Shulginist zei:
Je bent dus verbonden met hetgeen dat ons overstijgt, door de interrelaties die je hebt met je omgeving.
Klik om te vergroten...
Je bent dus alles en alles is 1. :twohearts:
En er is dus niks anders dan alleen "ik" (want dat is waar alles uit bestaat alleen heeft alles een andere vorm en naam maar de kern is hetzelfde)

Goud (of bewustzijn) kan verschillende vormen en namen hebben maar de kern blijft goud. (Amrband, ketting, ring enz enz)
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#3
Neo-Shulginist zei:
Je conceptualiseert zelf ook xD
Klik om te vergroten...
Natuurlijk, alles wat we bespreken is een concept, (want je download het naar taal) maar de Zelf (jezelf) is geen concept en een zelfbeeld wel.

Of ik begrijp je hier niet goed(?)

Neo-Shulginist zei:
Alleen dan op een heel minimalistische wijze door alleen een observerend deel te includeren in je definitie van zelf. Wat dat betreft snap ik discussies over solipsisme, want als je alleen het observerende deel tot jezelf rekent dan is niks wat daarmee contact kan maken. Behalve natuurlijk perceptie, gedachten en emoties, maar die heb je buiten jezelf geconceptualiseert dus die reken je dan gewoon niet mee.
Klik om te vergroten...
Wat essentieel aan je is, kan toch niet zomaar verdwijnen, of juist aan je toegevoegd worden? Dat bedoel ik met Zelf: je essentie, dat wat niet veranderd. Dat wat je daadwerkelijk bént: altijd.

Neo-Shulginist zei:
Ik snap niet helemaal hoe je zulke harde demarcaties van het zelf kunt verenigen met een theorie over radicale verbondenheid. Juist vanuit zo'n oogpunt dat er één verbindend al is, zou ik verwachten dat je de zelf zou conceptualiseren met allerlei verschillende lagen die grensoverschrijdende connecties hebben. Eigenlijk zeg je zelf ook al dat zulke verbindingen bestaan:

Je gaat van radicale verbondenheid, naar een zeer geïsoleerde zelf die alleen maar kan observeren, maar die zelf kan dan via 'weten' toch wel invloed hebben op je gedachten, emoties, perceptie, én gedrag, maar zijn dat dan weer geen onderdelen van jezelf?

Sorry maar dat argument vind ik tegenstrijdig op belangrijke punten.
Klik om te vergroten...
Snap ik ook wel. Het is ook nogal een paradoxaal onderwerp om te bespreken.

Dit klinkt misschien far out:

Je hebt jezelf: je essentie. Die veranderd niet. Onze vormloosheid. Maar de wereld (van vorm) is gemaakt van diezelfde vormloosheid die jij (en iedereen) bent.

Dus hoewel bijvoorbeeld je lichaam niet behoort tot je essentie, (want: het heeft vorm, het veranderd constant en jij (de Zelf) ziet al die verandering) is je lichaam gemaakt van het "spul" dat jij bent. In die zin kun je zeggen dat het lichaam (en de hele wereld) ook jezelf is, alleen het kan niet je essentie zijn, want vorm is voortdurend veranderlijk: het komt en gaat, terwijl jij blijft als wat jij (eeuwig) bent.

Dus onder andere daar ligt die radicale verbondenheid: de hele wereld is gemaakt van het "spul" dat jij bent. Maar nog radicaler dan dat delen we ook nog eens onze (vormloze) essentie. Alles in de wereld is verbonden met elkaar bovenop een basis die gedeeld wordt door alles. De wereld van vorm verschijnt in het vormloze en het vormloze is aanwezig in alle vorm.

Ik weet dat ik (weer) heel stellig klink, maar ik kan het niet echt anders zeggen.
N
Neo-ShulginistLid
01-01-2024, 00:00
#4
Mindless zei:
Natuurlijk, alles wat we bespreken is een concept, (want je download het naar taal) maar de Zelf (jezelf) is geen concept en een zelfbeeld wel.

Of ik begrijp je hier niet goed(?)


Wat essentieel aan je is, kan toch niet zomaar verdwijnen, of juist aan je toegevoegd worden? Dat bedoel ik met Zelf: je essentie, dat wat niet veranderd. Dat wat je daadwerkelijk bént: altijd.


Snap ik ook wel. Het is ook nogal een paradoxaal onderwerp om te bespreken.

Dit klinkt misschien far out:

Je hebt jezelf: je essentie. Die veranderd niet. Onze vormloosheid. Maar de wereld (van vorm) is gemaakt van diezelfde vormloosheid die jij (en iedereen) bent.

Dus hoewel bijvoorbeeld je lichaam niet behoort tot je essentie, (want: het heeft vorm, het veranderd constant en jij (de Zelf) ziet al die verandering) is je lichaam gemaakt van het "spul" dat jij bent. In die zin kun je zeggen dat het lichaam (en de hele wereld) ook jezelf is, alleen het kan niet je essentie zijn, want vorm is voortdurend veranderlijk: het komt en gaat, terwijl jij blijft als wat jij (eeuwig) bent.

Dus onder andere daar ligt die radicale verbondenheid: de hele wereld is gemaakt van het "spul" dat jij bent. Maar nog radicaler dan dat delen we ook nog eens onze (vormloze) essentie. Alles in de wereld is verbonden met elkaar bovenop een basis die gedeeld wordt door alles. De wereld van vorm verschijnt in het vormloze en het vormloze is aanwezig in alle vorm.

Ik weet dat ik (weer) heel stellig klink, maar ik kan het niet echt anders zeggen.
Klik om te vergroten...

Slechts observeren kan imo niet de essentie zijn van een mens. Want mensen worden gekenmerkt door veel meer aspecten.

Je zegt dat dingen die veranderlijk zijn niet essentieel kunnen zijn. Maar dat denk ik juist wel. Interrelaties zijn essentieel voor het handhaven van het zelf, want in een vacuüm gaan we heel snel dood. Juist door de interrelaties die je aangaat kun je een onderscheid maken tot jezelf in relatie tot de omgeving, en dat is precies wat je tot een individu maakt. Met dan wel de kanttekening dat ook de demarcatie tussen jezelf en de omgeving een conceptualisering is.
N
Neo-ShulginistLid
01-01-2024, 00:00
#5
Kijk, ik ken de Boeddhistische grondslag bij het mediteren hoor, over het herkennen van de alom aanwezige observeerder enzo. Maar ik zie dat als een nuttig gedachtentrucje hoe je kunt voorkomen jezelf te laten meeslepen door gedachten die je hebt en in plaats daarvan meer te leren over jezelf.
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#6
Neo-Shulginist zei:
Slechts observeren kan imo niet de essentie zijn van een mens. Want mensen worden gekenmerkt door veel meer aspecten.
Klik om te vergroten...
"Slechts" observeren is anders alles waar je wereld (alle zintuigen), je sensatie en je denken uit bestaat. Poehhh dat is nogal wat om "slechts" te noemen imo. :wink:

Zijn en weten (die tweede synoniem aan observeren). Is dat niet de kern van jezelf dan? Dat wat te allen tijde geldt?

Neo-Shulginist zei:
Je zegt dat dingen die veranderlijk zijn niet essentieel kunnen zijn. Maar dat denk ik juist wel. Interrelaties zijn essentieel voor het handhaven van het zelf, want in een vacuüm gaan we heel snel dood. Juist door de interrelaties die je aangaat kun je een onderscheid maken tot jezelf in relatie tot de omgeving, en dat is precies wat je tot een individu maakt. Met dan wel de kanttekening dat ook de demarcatie tussen jezelf en de omgeving een conceptualisering is.
Klik om te vergroten...
"We" gaan dood? Het lichaam gaat dood. De vorm eindigt. En dat waar de vorm van gemaakt is neemt weer een andere vorm aan.

De demarcatie tussen "jezelf" en de omgeving is een conceptualisering ja. Daar is geen echte grens. De hele wereld zou je als je lichaam kunnen zien. Maar dan nog: het is hier het ene moment en weg/anders het andere moment. Hoe kan zoiets essentieel voor jou zijn? Niet voor het lichaam, maar voor jou (noem het bijvoorbeeld bewustzijn).
N
N3K0Lid
01-01-2024, 00:00
#7
De mens ansich heeft ook al die verschillende kenmerken. Zoals gevoelens en gedachten en ideeën. (Ego) en dergelijk. Dat is wat een mens een mens maakt. Met een lichaam wat 1 grote symbiose is van allemaal andere organismen enzo.

Ik en Mindeless zeggen alleen dat je dat niet bent. Dat is niet de "echte" ik.

Maar dit hoeft natuurlijk niet jou waarheid te zijn he. Voor mij is het vanzelfsprekend dat ik niet het lichaam kan zijn. ( o.a het boek de symbiotische planeet heeft mij dit laten inzien)
En het boek Verslaafd aan denken heeft mij meer inzichten gegeven over " de realiteit" ( dat niks bestaat als alleen in het hoofd :tearsofjoy: )

:cheerpompom:
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#8
Neo-Shulginist zei:
Kijk, ik ken de Boeddhistische grondslag bij het mediteren hoor, over het herkennen van de alom aanwezige observeerder enzo. Maar ik zie dat als een nuttig gedachtentrucje hoe je kunt voorkomen jezelf te laten meeslepen door gedachten die je hebt en in plaats daarvan meer te leren over jezelf.
Klik om te vergroten...
De observator wordt soms ook als een tussenstap gezien.

Eerst heb je normaal menselijk bewustzijn (dat gelooft enkel het lichaam te zijn)

Dan heb je als tussenstap de observator. Dus: nee, ik ben niet het lichaam, ik ben dat wat het lichaam (en de wereld) ziet. Dus een "beweging" inwaarts als het ware.

En dan, is er weer een uitwaartse "beweging" waarin je áls de observator waarvan je hebt gezien dat je dat bent, juist weer terugkeert naar de wereld, maar met het weten dat je dát (het vormloze dat alles ziet) bent. Je keert terug naar de wereld van vorm en herkent dat je eigen vormloosheid in alle vormen aanwezig is. Dat alles gemaakt is van dat wat jij bent.

Een reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren op dit onderwerp.

InloggenRegistreren
123
AI Samenvatting

"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."