Shana_P zei:
Weet je wat ik wel merk aan men vrienden die vrij veel lsd nemen?
Ze worden nogal onverschillig en verliezen soms een beetje hun zin voor realiteit door bepaalde opinies aan te nemen die ze daarvoor niet hadden.
Ze komen zo een beetje in hun eigen wereld.
Niet iets positief vind ik maar nog geen reden om lsd te haten
![:)]()
Ik quote dit even alleen, maar dit is ook een reactie op pipoxyz en de andere mensen in de discussie.
Ik denk dat gebruik van LSD heel sterk persoonsgebonden is qua langetermijn uitwerkingen. Wat ik namelijk in al mijn trips steeds weer merkte was hoe intuïtie, indrukken en gevoel extreem versterkt worden. Ik ben er zelf juist weer voelender, menselijker van geworden. Ik was voor dat ik begon aan tripmiddelen echt heel veel killer.
Ik denk dat LSD je ook méér jezelf maakt, dichter bij de kern van wie je werkelijk bent. Dat was ook het eerste wat me mijn eerste trip op viel (op de eerste visuals na, die vielen eerder op), dat ik echt extra mezelf was. In het dagelijks leven kan ik mezelf voor de gek houden, mezelf in de knoop denken.. op LSD kán dat gewoon niet. Ik weet dan gewoon wat mijn éigen waardes echt zijn, wat er echt voor mij iets betekend, en wat niet, en dat is véél, en véél meer dan ik dacht.
Voordat ik er mee begon vond ik dat ik mezelf ook al heel goed kende, en ik zekere zin was dat ook zo, maar het feit dat ik mezelf kon manipuleren, mijn eigen werkelijk manipuleren.. ik leidde mezelf weg van wie ik eigenlijk ben, en na elke trip is dat weer even zó stevig, dan is er gewoon geen twijfel, ik ben precies wie ik altijd was maar dan zó zeker erover. Het geeft de zekerheid terug, ineens is een duidelijkheid die sinds kindertijd niet zo helder was weer gewoon terug, en is de twijfel niet nodig.
Mede daarom denk ik ook dat het op iedereen anders werkt, ten eerste mensen die écht zwaar met zichzelf in de knoop zitten kunnen volgensmij op nare maar practische confrontaties lopen, en je kan jezelf niet meer voor liegen, minder goed althans. En echt, geloof me als ik zeg dat er dingen zijn waar je jezelf beter nÃet over voor kan liegen, de gevolgen lijken in het begin klein, maar als je dan toevallig de verkeerde mensen tegen komt en uiteindelijk zo ver alles in de war draait dat je aan je eigen oordeel twijfelt..
LSD maakt de werkelijkheid vaag (in de zin van.. extreme visuals), maar de perceptie eigenlijk vele malen duidelijker. Op LSD ben ik ook nog nooit bang geweest, alleen het gespannen gevoel van dat er elk moment iets geweldigs kan gebeuren, en dat is zó veel fijner.
Ik denk dat ook op die manier eigenlijk mensen ook júist de verkeerde kant (in de maatschappelijke zin) op kunnen gaan omdat ze misschien eerst zich in de maatschappij voegde ondanks dat ze het niet echt wilden, en door LSD ondekt hebben wat ze echt vinden, willen zijn en niet terug kunnen. Ik heb nog het geluk dat ik een pad heb gevonden, mede door LSD waar ik in deze wereld om mij heen ook echt iets mee kan, en dat is geluk, en ik denk dat het daarom soms in de ogen van de rest van de wereld lijkta lsof dee mensen vervreemden, maar ze vervreemden slechts van de wereld, niet van zichzelf!
