Alex grey probleem

Op het muziekfestival dour in belgië heb ik voor de tweede maal getript.
Het was niet zozeer visueel, eerder een complete mindfuck. De trip zelf is vrij goed verlopen.

Het probleem is nu. Na 2 weken had ik ineens weer een mindfuck. Het leven lijkt niet meer echt en ik ben constant bang. Ik had hoofdpijn en dacht dat er iets aan de hand was. Ik ging naar de spoed maar ik blijk perfect in orde. Ik zie constant wazig, maar alles nog in detail (ik kan alles nog lezen enz. het licht dus niet aan mijn ogen). Het lijkt alsof ik het leven niet 100% meemaak. Dit duurt nu al een week en een half en ik wil echt dat dit stopt. Ik ben ten einde raad, wat moet ik doen. Ik dacht eerst dat dit mentaal aan mezelf lag. Ik heb intussen ook wat speed gesnoven omdat je je dan kiplekker en tiptop voelt en zelfs niet denkt aan slechte momenten. Maar de speed heeft enkel lichamelijk een effect op mij. Het lijkt nog steeds of ik er niet bij ben.
Ik ben doodsbang en wil dat dit stopt!
Heeft iemand al iets soortgelijks meegemaakt?
mvg,

Ik heb vaak ook het gevoel dat ik niet actief aan het leven deelneem, maar er als een toeschouwer vanaf een afstand naar kijk. Maar ik denk dat dit niets met trippen te maken heeft, maar des te meer met hoe jij in het leven staat.

Dus ten eerste; Chill the fuck out. Analyseer die gedachten rustig in plaats van bang te worden ervan. Als je al dit soort gedachten hebt en er niet mee om kunt gaan, moet je er natuurlijk niet nog meer drugs bij gooien.

En ten tweede is dit natuurlijk geen Trip Report, dus ik zal het verplaatsen naar LSD.

En als laatste; Misschien is het leven ook wel helemaal niet echt. Wie bepaalt er wat echt is?

Nog een theorie:
Je bent je nu meer bewust van wat er met jezelf gebeurd. Ik herken dat zelf iig wel. Ik heb soms ook van die dagen. Zoals EI zegt, dat je even niet actief aan het leven deelneemt.
Maar als ik terug kijk en goed probeer te herinneren hoe alles vroeger was, toen had ik dat ook, eigenlijk veel en veel meer nog, alleen toen had ik het zelf niet door.

Wacky zei:

Je bent je nu meer bewust van wat er met jezelf gebeurd.

Klik om te vergroten...

Dat had ik er ook nog wel bij willen zetten. Alle dingen die er nu gebeuren gebeurden voor die trip ook alleen was je je er niet van bewust. Trippen opent het zogenaamde derde oog waardoor je dingen ziet die je daarvoor niet opvielen. Dat kan best beangstigend zijn, ja.

hmm dat zal moeilijk gaan.
Ik heb beloofd vanavond naar een feestje te gaan dat duurt tot 12 uur smiddags.
Onmogelijk als je begrijpt wat ik bedoel..

Wat raden jullie me dan aan om te doen?

drugsnoob zei:

Wat raden jullie me dan aan om te doen?

Klik om te vergroten...

Probeer uit te vinden waar de angst vandaan komt. Wat zijn precies de gedachten die je bang maken? Is het alleen het feit dat het leven niet meer echt lijkt? Of is er meer dan dat? Gebruik in elk geval een tijdje geen drugs meer en deel je gedachten hier, ik ben wel benieuwd hoe dit verder gaat namelijk.

Succes !

@ wacky,
dank je
hier heb ik veel aan. Ik heb vanavond reeds afgebeld en ik ga je raad proberen op te volgen.
Ik hou jullie in alle geval op de hoogte!

Dingen waar je je druk over maakt en waar je tegen vecht worden erger. Dat moet je hier dus niet doen. Accepteer wat er aan de hand is, bekijk de situatie van een afstandje en zoals EI zei, bekijk rustig en objectief wat er allemaal mee zou kunnen spelen. Als het lang duurt en er komen nieuwe dingen bij of het word erger, ren niet gelijk naar de psycholoog die je aan de benzos gaat helpen, maar begrijp dat het een weg is die je gaat en waar je uiteindelijk wijzer en sterker weer uit komt.

Bestel eventueel het boek "spiritual emergency"

Je kan vanavond afbellen, of je kan vast wel ergens slapen daar.

Ik heb totaal geen ervaring met trippen of what so ever...
Maar wil je wel sterkte wensen.. en hopelijk kom je van het gevoel af.

Sweet kiss,
Candy

Ik had hetzelfde toen ik de eerste keer van Dour weg ging.

Je beseft je dan eenmaal dat díe vier dagen feesten hetgene is wat men met "het leven" bedoelt, en je komt er achter dat je de rest van de 361 dagen eigenlijk maar nutteloos bezig bent.

Probeer je niet te focussen op wát je moet doen in de tussentijd, als je maar iets doet.. Zoek een bijbaantje, ga naar school, krijg wat kinderen.. het maakt allemaal niet uit, als je je tijd maar volmaakt.. Want 16 juli 2010 is het weer zover

Dour

Yep, gebruik even geen drugs meer, even de rust en tijd nemen, dus ook geen alcohol. Neem echt de tijd voor jezelf. Laat die angst zijn eigen weg vinden, ren je ervoor weg dan achtervolgt het je als een grote schaduw, hoe harder je rent hoe groter die schaduw wordt. Ga je het dempen door andere drugs dan pakt het je later dubbel zo hard terug. Oftewel, er is no way out, maar dat is wel met meer dingen in het leven zo, dus je moet het aangaan.
Enige advies, neem de tijd, laat de rust tot je komen, dan kan je weer wat helderder denken. Als je zenuwstelsel zo onder spanning staat, door o.a. angsten en drugs, gaat het van kwaad tot erger.

Wat heb je eigenlijk genomen waardoor je bent gaan trippen, LSD? Het is maar de vraag of het hierdoor komt. LSD (of een ander psychedelicum) kan dingen in je openen die er vaak onderhuids al zitten. LSD kan een trigger zijn, maar dat kan het verliezen van een baan ook.

En.. hoe gaat het nu?

hmm, ik heb mijn belofte niet helemaal gehouden.
Ben namelijk gisteren weggeweest en een shitload speed door m'n neus gejaagt. Had deze keer trouwens wel effect. Maar eens smiddags en de speed uitgewerkt, weer hetzelfde, reeds vertrouwde beeld. Ik maak er mij niet meer zo druk in dat ik alles anders zie, ervaar, besef. Ik maak alles mee in mijn ogen maar mijn hoofd, mijn gedachten en besef van he leven zitten nog steeds elders. Ik kan er nu al veel chiller over doen, maar momenten dat ik echt besef ten volle dat dit niet normaal is, kan mijn hart wel nog eens een bonk overslaan. Ik probeer er zo weinig mogelijk aan te denken, maar natuurlijk gaat dat niet. Want het is overal duidelijk merkbaar, ik hoop dat het binnekort stopt.

Nu heb ik op het internet eens rondgekeken, en zou het wel eens kunnen dat ik een psychose heb: http://nl.wikipedia.org/wiki/Psychose .
Want denken jullie hiervan?
Ik weet wel zeker dat ik nu een tijdje van de drugs ga afblijven!!

drugsnoob zei:

maar momenten dat ik echt besef ten volle dat dit niet normaal is

Klik om te vergroten...

Wat is er precies niet normaal? En definieer normaal daarbij.

ExceptionalInsight zei:

drugsnoob zei:

maar momenten dat ik echt besef ten volle dat dit niet normaal is

Klik om te vergroten...

Wat is er precies niet normaal? En definieer normaal daarbij.

Klik om te vergroten...

Het is moeilijk om dit uit te leggen
normaal: hoe iedereen van jullie en ik vroeger de dingen ziet

niet normaal: hoe 'wazig' ik de dingen ineens kan zien, hoe voller de kleuren ineens kunnen worden of hoe leger. Elke blik die ik werp op iets geeft een nieuw uniek beeld. Althans zo lijkt het.

Je had het inderdaad beter niet uit kunnen leggen, want nu snap ik er nog minder van. Geef het tijd, laat je niet gek maken, zo lang het niet gevaarlijk wordt kun je rustig afwachten, toch?

Zoals ik eerder heb genoemd is het handig als je even van de drugs af blijft, althans, als je jezelf en het leven serieus neemt. Niet zozeer een wijzend vingertje dat je moet stoppen met drugs en al dat bla bla, maar meer voor een time-out. Al is het alleen al om je zenuwstelsel tot rust te brengen en dus de rest van je lichaam en geest, dat kan de vaagheid die je ervaart doen minderen, helderheid kan weer terug komen.

Dat wat je beschrijft is een herkenbaar gevolg van een combinatie van angst, drugs en stress. Ik denk niet dat er sprake is van een psychose, maar de kenmerken die je noemt kunnen wel leiden tot een psychose, je bent je daar blijkbaar goed van bewust, daarom is het een serieuze zaak om die time-out te nemen en als dat niet lukt moet je professionele hulp inschakelen. Want heb je eenmaal die psychose dan kan ik je vertellen dat je toekomstbeeld er even anders uit zal zien dan je had gehoopt.

Je noemt dat je hart flink moet werken, dat geloof ik best, maar denk ook aan je geestelijke gesteldheid. Als je nog jong bent, onder de 25, moet je er extra op letten en zuinig op zijn. En nogmaals, het is aan jou, maar het beste advies is om de rust in je leven en lijf terug te halen. Daar gaat wat tijd in zitten, maar eenmaal iets meer rust zal je snappen hoe gestresst je nu bent. Die stress, door o.a. angsten en drugs zijn killing, voor je geest en voor je lichaam. Negeer je dat, dan ga je het geheid op je bordje krijgen.

Nogmaals:
Zorg dat je rust krijgt. Als je een psychose hebt, het eerste wat er gebeurt is een zootje medicatie dat je half niet meer weet of je nog leeft of uberhaupt contact heb met jezelf en de wereld om je heen + een zootje rustgevers en dempers totdat de spanning er een beetje af is.. En dan zal je leven en hoe je dat gaat indelen er anders uitzien, dus wees dat voor!

Simpele adviezen:
- Geen drugs
- Op tijd naar bed, structuur tot het saaie aan toe, hoe saaier hoe beter.
- Ga fietsen of wandelen, haal adem! en adem ook goed uit..
- Ga lekker eten, enjoy good food.
- Neem alle tijd en houd er rekening mee dat die stress en angsten er nog wel zullen blijven, en de neiging tot het nemen van drugs zal blijven. De stress zal langzaam minder worden en dan zal ook de trek minder worden.
- Neem hiervoor 3 maanden en zie dan weer verder. (dit lijkt lang, maar wat is 3 maanden op de rest van je leven)

Als je een zekere basis hebt opgebouwd en je hoofd heeft wat meer rust, dan kan je altijd nog eens lekker uit de ban springen, maar nu even niet. Het is anders zo zonde toch... Ik zie het voortdurend om me heen, je zal niet de enige zijn.... maar ik zie ook dat sommige het kunnen oppakken, ineens de kracht ervoor hebben, maar vooral zich inzetten en investeren in zichzelf, dat zijn slimme mensen... en het mooie is dat zij laten zien dat het dus wel kan!

Wees geen lafaard of mietje, pak de dingen aan! Het is makkelijk om te zeuren, maar niks oppakken, dat noem ik bangheid en vooral domheid. Neem adviezen serieus, doe er wat mee! Geen gezeik, doen!

Wat je er verder mee doet is up to you... maar je kan nu niet meer zeggen dat je het niet had geweten

drugsnoob zei:

Op het muziekfestival dour in belgië heb ik voor de tweede maal getript.
Het was niet zozeer visueel, eerder een complete mindfuck. De trip zelf is vrij goed verlopen.

Het probleem is nu. Na 2 weken had ik ineens weer een mindfuck. Het leven lijkt niet meer echt en ik ben constant bang. Ik had hoofdpijn en dacht dat er iets aan de hand was. Ik ging naar de spoed maar ik blijk perfect in orde. Ik zie constant wazig, maar alles nog in detail (ik kan alles nog lezen enz. het licht dus niet aan mijn ogen). Het lijkt alsof ik het leven niet 100% meemaak. Dit duurt nu al een week en een half en ik wil echt dat dit stopt. Ik ben ten einde raad, wat moet ik doen. Ik dacht eerst dat dit mentaal aan mezelf lag. Ik heb intussen ook wat speed gesnoven omdat je je dan kiplekker en tiptop voelt en zelfs niet denkt aan slechte momenten. Maar de speed heeft enkel lichamelijk een effect op mij. Het lijkt nog steeds of ik er niet bij ben.
Ik ben doodsbang en wil dat dit stopt!
Heeft iemand al iets soortgelijks meegemaakt?
mvg,

Klik om te vergroten...

Dat heb ik nu een jaartje, vage shit