#1
Mindless zei:Ik ben het met je eens hoor wat dit betreft. Rationeel gezien is het onzinnig om angst voor de dood te hebben. Maar de angst voor de dood is juist een irrationele angst. Ik denk dat de meesten het zeker wel eens met je zijn in een gesprek hierover, maar dat de praktijk een heel ander ding is. Als je ziet hoe mensen in het westen leven, wordt al gauw duidelijk dat we doodsbang zijn voor de dood. Overal proberen we het te ontkennen en ervoor weg te lopen. De angst voor de dood ligt aan de basis van onze cultuur. Dit is vaak heel anders in andere culturen.MeejheM zei:Maar serieus, wat maakt het nou uit waar en wanneer je sterft? Hoe lijkt me nog het belangrijkste.
je hebt er zelf zo weinig invloed op dat je het net zo goed los kan laten. Eigenlijk op dezelfde manier dat je een bad trip probeert te overleven.
- het houdt vanzelf op.
- je hebt niet veel invloed op het verloop
- het was niet jou keuze.
- etcetera... ik kan er nog een hoop verzinnen.
Dat we überhaupt bad trips hebben, heeft natuurlijk veel te maken met die diepgewortelde angst voor de dood. Je kan aan de oppervlakte intellectueel nog zo goed inzien dat de dood niet iets is om bang van te zijn, maar als het er écht op aankomt val je niet terug op logica (dat waait als eerste weg als een hoopje stof in de wind), maar juist op die irrationele pure oer angst die je verteld dat je móet overleven. Mensen verschillen natuurlijk wel onderling, maar we staan allemaal niet los van cultuur/de maatschappij. In een bepaalde zin is de maatschappij verweven in onze identiteit. De maatschappij is niet buiten ons daar in de buitenlucht, maar speelt zich in ons af als een soort big brother, een stem die ons hevig beïnvloedt. Daarom dat ik van mening ben dat die angst voor de dood in ons allen aanwezig is.
Disclaimer: allemaal mijn mening dus.![:wink:]()
Dit ja. En in je reptilian brain is het zó geprogrammeerd; "to survive, by all means". Dit zie je door de gehele natuur terug, bij zeker 90% van de dieren. En dat stukje brein (instinct) neemt het over zodra we in échte gevaren komen. Je verstand wordt uitgeschakeld en een overlevingsmechanisme treedt in om maar niet dood te gaan. Instinctief is dit gewoon natuurlijk bepaald. Daar kan je niet omheen met je gedachten. Je kan wel mínder bang ervoor worden door je gedachten te tunen, maar dan nog, zal in een levensbedreigende situatie je instinct het overnemen om koste wat het kost in leven te blijven.