#1
Heb hier al veel gelezen over 'ego-death', heb er nog nooit van gehoord en kon ook niet vinden wat het nou precies is.
Dus mijn vraag: Wat is ego-death precies?
Dus mijn vraag: Wat is ego-death precies?
Ego-death
26 antwoorden
9 weergaven
18-5-2026
#2
Ik heb het met paddo's meegemaakt en dat was niet onplezierig, kwam misschien ook omdat het enige wat ik nog wel wist en snapte was dat die staat tijdelijk was, niet dat ik wist wat tijd was, maar ik wist dat het ooit ophield zeg maar, en dat gaf me de rust ervan te genieten. Bij mij hield het in dat ik niet wist wie ik was, wat ik was, hoeveel ik was, waar ik ophield en de wereld begon, hoeveel armen ik had, hoe ik van binnen in elkaar zat, wat dag en nacht waren, of het dag of nacht was, wat ik deed in mijn leven, ik wist het alelmaal niet meer, ikd acht ook dat lucht niet bestond en dat buiten 2D was, erg absurd allemaal, was mijn eerste paddo trip en eerste trip ooit, gelukkig vond ik eht leuk en heb ik nog veel meer mooie dingen mee gemaakt.
#3
tomz0r zei:En ga hier alsjeblieft niet mee experimenteren, in tegenstelling tot wat andere mensen zeggen is een egodood beslist geen pretje en zonder twijfel bij mij het verschrikkelijkste wat ik ooit mee heb gemaakt.
Iemand met GENOEG!!! tripervaring moet dit kunnen doen. Die kiest er dan bewust voor en experimenteert er niet mee. Als je jezelf er easy aan kan overgeven is het niet verschrikkelijk.
Het kan verschrikkelijk zijn omdat je jezelf niet over wilt geven, wat ook best normaal is. Je ego is immers een heel belangerijk iets.
Ontopic:
Een ego-dood is het oplossen van je ego. Je 'ik'. Dit kan zoals tomz0r ook al zei heel angstig zijn want je krijgt echt het gevoel alsof je dood gaat. Kan je jezelf hieraan overgeven, zal je 'ik' oplossen. Jij bestaat dan niet meer. Je bent slechts een stofdeeltje in een universum. Je kan alleen ervaren.
Aan de ene kant lijkt het me mooi om een keer mee te maken en aan de andere kant lijkt het me totaal niks :P
#4
Op paddo's vond ik het toen wel vet, maakte me wel een beetje zorgen dat ik niet eens wist welke dag het was, of wat een dag was, maar ik liet het gelukkig gewoon rustig over me heen komen, en het kwam, en later ging het weer, was actheraf misschien wel mijn fijnste paddotrip, zo fijn heb ik ze helaas nooit meer gehad.
#5
TrippyShit zei:tomz0r zei:En ga hier alsjeblieft niet mee experimenteren, in tegenstelling tot wat andere mensen zeggen is een egodood beslist geen pretje en zonder twijfel bij mij het verschrikkelijkste wat ik ooit mee heb gemaakt.
Iemand met GENOEG!!! tripervaring moet dit kunnen doen. Die kiest er dan bewust voor en experimenteert er niet mee. Als je jezelf er easy aan kan overgeven is het niet verschrikkelijk.
Het kan verschrikkelijk zijn omdat je jezelf niet over wilt geven, wat ook best normaal is. Je ego is immers een heel belangerijk iets.
Ontopic:
Een ego-dood is het oplossen van je ego. Je 'ik'. Dit kan zoals tomz0r ook al zei heel angstig zijn want je krijgt echt het gevoel alsof je dood gaat. Kan je jezelf hieraan overgeven, zal je 'ik' oplossen. Jij bestaat dan niet meer. Je bent slechts een stofdeeltje in een universum. Je kan alleen ervaren.
Aan de ene kant lijkt het me mooi om een keer mee te maken en aan de andere kant lijkt het me totaal niks :P
Bullshit, ik wist niet eens meer dat ik LSD had genomen. En ik kon niet tegenstribbelen, alles ging vanzelf. Ik kon niet eens proberen te bedenken wie en wat alles was. Tripervaring doet daar niks aan. Een egodood op de manier zoals ik die heb meegemaakt kan niet plezierig zijn. Keihard rondgestuiterd worden met het gevoel dat het eeuwig gaat duren is echt vreselijk.
#6
Totdat je het leert waarderen..tomz0r zei:Een egodood op de manier zoals ik die heb meegemaakt kan niet plezierig zijn. Keihard rondgestuiterd worden met het gevoel dat het eeuwig gaat duren is echt vreselijk.
#7
Een egodood ervaring is ook subjectief, de een vind het niks, de ander vind het leuk, zoals alle ervaringen subjectief zijn en voor iedereen alles net weer iets anders uitpakt. Iedereen beleeft dingen anders dus zo ook een egodood, het Ãs niet persé onprettig, en het Ãs niet persé leuk. De een houdt er van de ander haat het, zo is het met alles.
#8
De manier waarop ik een egodood heb meegemaakt is echt een hel, het was veel meer dan alleen dat ik niet meer wist wie ik was. Ik weet zeker dat ik niet de mogelijkheid had om het leuk te vinden. Zeker doordat ik rondgeslingerd werd en daarbij echt letterlijk heel erge pijn voelde.
De manier waarop jullie het beschrijven klink het inderdaad niet onplezierig, maar dan hebben jullie iets anders meegemaakt dan ik, gelukkig.
De manier waarop jullie het beschrijven klink het inderdaad niet onplezierig, maar dan hebben jullie iets anders meegemaakt dan ik, gelukkig.
#9
Ja dat bedoel ik met iedereen kan het anders mee maken, ik denk dat het bij jou gewoon slecht uit viel, een beetje als een 'bad ego death' om het zo te zeggen, en dat ik het geluk had een hele fijne te krijgen.
#10
Ego dood is wanneer je eigen autonome zelf wil en wezenlijke individualisme tot aan de grond toe gedefractaliseerd is tot de oorspronkelijke materie waar het ooit uit opgebouwd is. Alleen leeg bewustzijn blijft over. Waarna metaprogrammering (herconstruering) plaatsvind tot het oorspronkelijke model waarin je een normaal bewustzijn hebt als je zelf.
Wat gebeurt is dat je geestelijke model eerst volledig destabiliseerd, tot alsware de oersoep of de snaren waar alles uit voortkomt en waarin het bewustzijn van ons allen zich als geheel zwemt. Je neemt in eerste instantie afscheid van een wereld met het hebben van een zelf.
Waarna je getuige bent van de herconstruering inclusief alle geschreven bits en bits van jezelf die je onafhankelijke bewustzijn hebben geprogrammeerd. Deze herconfiguratie waaruit je eigen ik weer voortvloeit, vanuit de oersoep beginnend tot aan het geheel wat jou maakt, is wat je als mens aanvaart als zijnde een geboorte.
Uiteindelijk ben je ooit begonnen als 1 cel, ondanks je dit uit de wetenschap weet ben je je er niet van bewust omdat het niet wordt getoond aan het volwassen bewustzijn. Maar met zeer hoge doseringen entheogenen zul je er getuigen van zijn. Iets weten is wat anders dan het wezenlijk aanschouwen.
Het feit dat we individu zijn, kan zelf gevangensschap zijn, ik zie het als zelfvrijheid omdat het individu een onafhankelijke levensbron is die zich heeft ontworsteld uit 1 collectief bewustzijn. En een ik dat in vrijheid zichzelf aanstuurt.
Uiteindelijk is het ervaren van deze mystieke transformatie het beleven van God in jezelf. JIJ was ooit dat geheel waaruit alles is voortgekomen, net zoals iedereen, alleen wordt dit van nature niet aan ons bewustzijn getoont.
Dit is een schitterend videootje waarin NEO in de Matrix de reproductie van z'n zelf ondergaat.
http://www.youtube.com/watch?v=0_8Zq_iWuFg
Wat gebeurt is dat je geestelijke model eerst volledig destabiliseerd, tot alsware de oersoep of de snaren waar alles uit voortkomt en waarin het bewustzijn van ons allen zich als geheel zwemt. Je neemt in eerste instantie afscheid van een wereld met het hebben van een zelf.
Waarna je getuige bent van de herconstruering inclusief alle geschreven bits en bits van jezelf die je onafhankelijke bewustzijn hebben geprogrammeerd. Deze herconfiguratie waaruit je eigen ik weer voortvloeit, vanuit de oersoep beginnend tot aan het geheel wat jou maakt, is wat je als mens aanvaart als zijnde een geboorte.
Uiteindelijk ben je ooit begonnen als 1 cel, ondanks je dit uit de wetenschap weet ben je je er niet van bewust omdat het niet wordt getoond aan het volwassen bewustzijn. Maar met zeer hoge doseringen entheogenen zul je er getuigen van zijn. Iets weten is wat anders dan het wezenlijk aanschouwen.
Het feit dat we individu zijn, kan zelf gevangensschap zijn, ik zie het als zelfvrijheid omdat het individu een onafhankelijke levensbron is die zich heeft ontworsteld uit 1 collectief bewustzijn. En een ik dat in vrijheid zichzelf aanstuurt.
Uiteindelijk is het ervaren van deze mystieke transformatie het beleven van God in jezelf. JIJ was ooit dat geheel waaruit alles is voortgekomen, net zoals iedereen, alleen wordt dit van nature niet aan ons bewustzijn getoont.
Dit is een schitterend videootje waarin NEO in de Matrix de reproductie van z'n zelf ondergaat.
http://www.youtube.com/watch?v=0_8Zq_iWuFg
#11
tomz0r zei:TrippyShit zei:Niet gelijk mn verhaal afkraken als het bij jou anders was he :P
als ik zeg dat je op paddo's alles ziet golven en jij ziet het meer ademen enzo, betekent dat toch ook niet dat mijn verhaal gelijk bullshit is xD Of maak ik nou een hele rare vergelijking :P
Het was niet subjectief dat ik het niet leuk vond. Had niks met je eraan overgeven te maken. Tripervaring zal ook niks uitmaken. Je hebt dan het vermogen niet meer om te denken, alleen om waar te nemen.
Zoals azgaza al zei; waarschijnlijk heb ik gewoon iets anders meegemaakt dan jullie. Maar een egodood kan echt vreselijk zijn. Misschien dat het wel leuk zou zijn als het wat zachter zou zijn en zonder al die lichamelijke pijn alsof je 20 meter naar beneden valt en dan weer gelijk naar boven geslingerd wordt en na een seconde weer keihard naar beneden gegooid wordt.
Ik zei vlak na mijn egodood dat ik liever dood was gegaan dan dat ik dat mee had gemaakt. Nogmaals experimenteer hier niet zomaar mee. Ik raad het echt iedereen af.
Dat ben ik met je eens. Jij hebt gewoon geen fijne ego-dood gehad. Dat kan natuurlijk.
Maar een ego-dood komt je niet altijd overvallen snapje. Soms voel je dat je ego langzaam vervaagt en DAN kunnen mensen er wel eens tegen gaan vechten. Met wat tripervaring zou je je hier makkelijker aan over kunnen geven. Zo bedoelde ik het
Dat een ego-dood niet altijd leuk is en ook vreselijk kan zijn, zoals in jouw geval, geloof ik graag. Maar ik vertelde iets over een ego-dood in het algemeen en jij kwam ermee dat het bullshit was :P Dat is dus weer niet zo, alleen jij hebt het heel anders ervaren. En dat kan ook natuurlijk...
#12
ego death.
Je bent geen ik
Je bent geen mijn
Je hebt geen ik
Je bent niet
Je weet niet
Het is alleen dat je er bent
Waar je bent bestaat niet
Wat je bent is er niet
je omgeving bestaat niet
alleen jij bestaat
Zijn
Je bent geen ik
Je bent geen mijn
Je hebt geen ik
Je bent niet
Je weet niet
Het is alleen dat je er bent
Waar je bent bestaat niet
Wat je bent is er niet
je omgeving bestaat niet
alleen jij bestaat
Zijn
#13
tomz0r zei:TrippyShit zei:tomz0r zei:En ga hier alsjeblieft niet mee experimenteren, in tegenstelling tot wat andere mensen zeggen is een egodood beslist geen pretje en zonder twijfel bij mij het verschrikkelijkste wat ik ooit mee heb gemaakt.
Iemand met GENOEG!!! tripervaring moet dit kunnen doen. Die kiest er dan bewust voor en experimenteert er niet mee. Als je jezelf er easy aan kan overgeven is het niet verschrikkelijk.
Het kan verschrikkelijk zijn omdat je jezelf niet over wilt geven, wat ook best normaal is. Je ego is immers een heel belangerijk iets.
Ontopic:
Een ego-dood is het oplossen van je ego. Je 'ik'. Dit kan zoals tomz0r ook al zei heel angstig zijn want je krijgt echt het gevoel alsof je dood gaat. Kan je jezelf hieraan overgeven, zal je 'ik' oplossen. Jij bestaat dan niet meer. Je bent slechts een stofdeeltje in een universum. Je kan alleen ervaren.
Aan de ene kant lijkt het me mooi om een keer mee te maken en aan de andere kant lijkt het me totaal niks :P
Bullshit, ik wist niet eens meer dat ik LSD had genomen. En ik kon niet tegenstribbelen, alles ging vanzelf. Ik kon niet eens proberen te bedenken wie en wat alles was. Tripervaring doet daar niks aan. Een egodood op de manier zoals ik die heb meegemaakt kan niet plezierig zijn. Keihard rondgestuiterd worden met het gevoel dat het eeuwig gaat duren is echt vreselijk.
Dat jij het zo ervaarde betekent toch niet gelijk dat mijn verhaal bullshit is?
Veel mensen vinden een ego-dood niet leuk omdat ze vechten tegen het gevoel hun ego te verliezen. En dat gevoel dat het eeuwig duurt is ook zoiets. Je bent er nooit geweest op dat moment. Wat ik eruit begrijp.
Niet gelijk mn verhaal afkraken als het bij jou anders was he :P
als ik zeg dat je op paddo's alles ziet golven en jij ziet het meer ademen enzo, betekent dat toch ook niet dat mijn verhaal gelijk bullshit is xD Of maak ik nou een hele rare vergelijking :P
#14
TrippyShit zei:Niet gelijk mn verhaal afkraken als het bij jou anders was he :P
als ik zeg dat je op paddo's alles ziet golven en jij ziet het meer ademen enzo, betekent dat toch ook niet dat mijn verhaal gelijk bullshit is xD Of maak ik nou een hele rare vergelijking :P
Het was niet subjectief dat ik het niet leuk vond. Had niks met je eraan overgeven te maken. Tripervaring zal ook niks uitmaken. Je hebt dan het vermogen niet meer om te denken, alleen om waar te nemen.
Zoals azgaza al zei; waarschijnlijk heb ik gewoon iets anders meegemaakt dan jullie. Maar een egodood kan echt vreselijk zijn. Misschien dat het wel leuk zou zijn als het wat zachter zou zijn en zonder al die lichamelijke pijn alsof je 20 meter naar beneden valt en dan weer gelijk naar boven geslingerd wordt en na een seconde weer keihard naar beneden gegooid wordt.
Ik zei vlak na mijn egodood dat ik liever dood was gegaan dan dat ik dat mee had gemaakt. Nogmaals experimenteer hier niet zomaar mee. Ik raad het echt iedereen af.
#15
Mijn ego-death was echt ontzettend kut, ik snap wel dat anderen dit leuk kunnen vinden maar ik vond het gewoon echt FUCKING KUT! Had waarschijnlijk wel iets met m'n locatie enzo te maken, het was gewoon niet mogelijk om los te laten namelijk.
Edit: hier is m'n ervaring ermee, viewtopic.php?f=21&t=17281&p=490829&hilit=lsd+de+keerzeide#p490829
Edit: hier is m'n ervaring ermee, viewtopic.php?f=21&t=17281&p=490829&hilit=lsd+de+keerzeide#p490829
#16
Een egodood kan je beter niet buiten mee namen nee, dan mag je jezelf niet verliezen, en als je jezelf gaat verliezen is dat niet te stoppen, dat gebeurd gewoon. Ik heb het dus nooit echt meegemaakt op LSD maar wel mijn eerste paddo trip. Toen de trip op kwam wist ik ook heel snel dat we naar mijn huis moesten gaan omdat we daar veilig zouden zitten en we kwam echt net op tijd binnen, pas een half uur in mijn kamer geweest te zijnw ist ik écht niks meer, daarvoor had ik nog begrip van de wereld en mezelf, en toen niet meer, als ik niet op mijn kamervloer had gezeten als een hoopje vaag maar nog midden in de stad was geweest was dat ook een stuk onprettiger afgelopen denk ik.
#17
Pikachu zei:het was gewoon niet mogelijk om los te laten namelijk.
Ja dat bedoelde ik dus. Als je dat wel kan is het een ander verhaal. Dan is het dus het gene wat mensen bedoelen met het bevrijdende. En met enige tripervaring bedoelde k dus te zeggen dat iemand dan misschien beter kan los laten. Zoals azgaza al zei, het is onmogelijk om daar uit te komen. Het gebeurd, klaar. Daarom moet je er ook niet tegen vechten maar het gewoon los laten. En ik kan me dondersgoed voorstellen dat dat in veel gevallen bijna niet te doen is..
#18
veel mensen raken inderdaad in paniek/verwardheid. Maar als je jezelf kan laten gaan kan het 1 van je mooiste psychedelische ervaringen zijn. Zo bevrijdend en zoveel positieve energie kan je ontvangen in die staat...
#19
Ik denk dat een (paddo)trip altijd wel gepaard gaat met een bepaalde vorm van identiteitsverlies. Ik heb het in elk geval al vaak ervaren, soms prettig, soms benauwend. Wat het verschil maakt, daar ben ik nog niet achter, maar ik ben wel vrij zeker dat het niet echt iets is wat je volledig in de hand hebt, maar eerder een toestand waarin je terecht komt die je toelaat om los te laten of je doet vastklampen aan de realiteit.
Wat me altijd wel verwondert is dat je je "zijn" kan verliezen terwijl je "weten" nog perfect werkt. Je voelt je een vreemdeling in je eigen lichaam,terwijl je nog perfect weet wie je bent.
Het heeft me wel een beter inzicht gegeven in Freud's beschrijving van de persoonlijkheid :
Id -> Ego -> Superego
Id : impulsen, driften
Ego : onderhandelt met het Id om het superego tevreden te stellen (realiteitszin)
Superego : geweten, maatschappelijke waarden, opvoeding ..
Onder invloed worden deze "lagen" behoorlijk dooreengeschud vermoed ik, alhoewel het geweten gelukkig altijd in functie blijft waardoor je geen domme dingen gaat doen.
Voila, waar zo'n trip niet al goed kan voor zijn![:grin:]()
Wat me altijd wel verwondert is dat je je "zijn" kan verliezen terwijl je "weten" nog perfect werkt. Je voelt je een vreemdeling in je eigen lichaam,terwijl je nog perfect weet wie je bent.
Het heeft me wel een beter inzicht gegeven in Freud's beschrijving van de persoonlijkheid :
Id -> Ego -> Superego
Id : impulsen, driften
Ego : onderhandelt met het Id om het superego tevreden te stellen (realiteitszin)
Superego : geweten, maatschappelijke waarden, opvoeding ..
Onder invloed worden deze "lagen" behoorlijk dooreengeschud vermoed ik, alhoewel het geweten gelukkig altijd in functie blijft waardoor je geen domme dingen gaat doen.
Voila, waar zo'n trip niet al goed kan voor zijn
#20
http://www.egodeath.com/EntheogeneTheor ... c146854047
Eigenlijk is het ook deels herprogrammering voor een completer model van het zelf, in plaats van trippen.
Je kunt ervoor kiezen om te leven en te trippen, of op te gaan in een lijdensweg zonder een jou waarna het pas begint als het sobere bewustzijn is terug gevonden.
Eigenlijk is het ook deels herprogrammering voor een completer model van het zelf, in plaats van trippen.
Je kunt ervoor kiezen om te leven en te trippen, of op te gaan in een lijdensweg zonder een jou waarna het pas begint als het sobere bewustzijn is terug gevonden.