#1
Ik ben wel nieuwsgierig of je de LSD richtlijn dus dan ook terecht maximaal 2x per jaar vindt, sorry kan het niet laten.![]()
In een ander topic had ik daar al antwoord op gegeven: dat het een beetje afhankelijk is van je doel met LSD. Als je het gebruikt als hulpmiddel om via een ander perspectief op jezelf en het leven nieuwe inzichten te vergaren is het wel een goed idee om dat niet te vaak te doen. Voor je het weet is LSD normaal en dan is het wel leuk maar niet veel meer dan dat. Als dat overigens je doel is met LSD: gewoon ff wat leuke visuals zien en lol hebben, prima. Dan zal er nog wel wat rek zitten in die aanbevolen maximale hoeveelheid.
Verder vind ik het vooral belangrijk dat je voor jezelf een strenge richtlijn opstelt en dat je jezelf aan die richtlijn houdt. Ik heb het voorbeeld van Uit Je Bol gegeven omdat in dat boek zo'n richtlijn voor gebruiksfrequentie staat, terwijl je die elders niet vaak tegenkomt. Wat die richtlijn dat precies is, dat mag je zelf weten. (Vooral omdat je toch niet naar me luistert als ik zeg dat je maar twee keer per jaar drugs mag gebruiken
Harm-reductiontips zoals de 3-maandenregel zijn bedoeld om je zo lang mogelijk gezond te houden. Wat je zegt klopt: licht tot matig MDMA-gebruik wordt (nu nog) niet geassocieerd met langdurige problemen met het functioneren.
Maar hoeveel en hoe vaak je MDMA of vergelijkbare middelen kan gebruiken zonder gezondheidsklachten, dat kan je niet zomaar zeggen. Alle onderzoeken naar xtc-slikkers gebruiken andere criteria waardoor ze niet vergelijkbaar zijn. Maar grofweg wordt wel eens een richtlijn gebruikt van 50 xtc-pillen ooit geslikt als scheidslijn tussen licht en zwaar gebruik.
Daarbij speelt natuurlijk de dosis ook mee. Je zegt al dat dexamfetamine en methylfenidaat wordt voorgeschreven voor dagelijks gebruik. Het maakt natuurlijk veel uit of je een medicinale dosis 2,5 - 5 milligram neemt, of een recreatieve dosis van 60 - 200+ milligram. Bij gebruik van medicijnen worden eventuele schadelijke affecten afgewogen tegen de voordelen voor het functioneren. Ik vind dat dexamfetamine en methylfenidaat veel te makkelijk worden voorgeschreven en dat we beter kunnen zoeken naar andere manieren om de concentratie te bevorderen zoals minder grote schoolklassen en je telefoon thuislaten. Maar dat is een andere discussie.
Over MDMA: van die stof weten we inderdaad niet in detail hoe het in mensen functioneert en zeker niet op lange termijn. Dierproeven zijn inderdaad geen conclusief bewijs, op basis waarvan je met zekerheid kunt zeggen dat het zo werkt. Maar het is wel de enige kennis die er is op het gebied, dus het is een soort educated guess; de minst slecht onderbouwde theorie.
Wat we wel weer weten is dat mensen die vaak en veel MDMA nemen erover klagen dat ze niet meer zoveel voelen als ze vroeger vaak en veel xtc-pillen hebben geslikt in het hardcoretijdperk; een veeg teken dat ook in mensen er fysieke veranderingen plaatsvinden bij (frequent) gebruik van MDMA.
Natuurlijk is er geen zwart-witwereld waarin de ene drug puur slecht is en de ander goed voor je. Het draait altijd om kans op gezonheidsklachten die variëren in intensiteit. Dat is juist waarom ik enthousiast pleitbezorger ben van harm-reductiontips, want die maken de kans op klachten zo klein mogelijk
Uit dierproeven blijkt inderdaad dat de neurotoxociteit van MDMA oploopt naarmate de omgevingstemperatuur oploopt. Die kans wil je zo klein mogelijk houden. Maar het ging hier over de frequentie van gebruik, ook een belangrijke voorspeller voor de kans op gezondheidsklachten. Maar er zijn ook allerlei andere factoren die meespelen: de dosis, wel of geen combinatiegebruik, genetische verschillen en route van toeding (oraal, nasaal, rectaal, intravasculair, intramusculair).
Juist omdat het lastig is om te zeggen wat precies de lange termijn effecten van een drug gaan zijn op een individu, kan je maar beter voorzichtig zijn. Ik wilde vooral aangeven dat harm-reductiontips zoals de 3-maandenregel omzeilen met middelen waarover nog minder bekend is, niet past binnen een voorzichtige houding gericht op gezondheid.
Het kan best zijn dat we over 30 jaar ontdekken dat je van 'serotonineslurpers' zoals MDMA een hersenziekte kan krijgen die we nu nog niet ontdekt hebben (een andere ziekte dan de Ziekte van Parkinson want die wordt inderdaad veroorzaakt door chronische ongevoeligheid voor dopamine