Vanavond om half 9 een ''ruim afgewogen'' 75 mg (lees: 80 mg) 3-MMC genomen, oraal, in een capsule, een kleine 3 uur na het avondeten.
De reden om 3-MMC te proberen is dat ik op zoek ben naar iets wat me wat meer energie kan geven bij LSD op raves of festivals, aangezien LSD op zichzelf voor mij niet echt energiek is. Ik zoek er iets bij voor een boost om wat meer los te kunnen gaan en wellicht ook wat socialer of naar buiten gericht te zijn.
Ik heb geruime ervaring met methylfenidaat en dexamfetamine, beide in het verleden op doktersrecept gehad. Beide vind ik ronduit verschrikkelijk. Van beide word ik zweterig maar tegelijkertijd koud, rillerig en verkleumd. Na één enkele dosering in de ochtend de eerstvolgende nacht plafonddienst. Van methylfenidaat krijg ik op slechts 10-15 mg al een hartslag van dik 140. Erg gejaagd. Droge bek, geen eetlust. Dexamfetamine iets minder cardiovasculaire bijwerkingen, maar tot ruim 8 uur na inname van slechts 5-10 mg krijg ik geen hap door m'n keel, met als gevolg dat ik slap en suf word. Op beide bovendien erg overgefocust, sterk naar binnen gekeerd, afgevlakt... beetje als een zombie. Heel geforceerd. Cafeine is helemáál een hel. Eén kop koffie na een flinke maaltijd kan ik nog wel aan, maar geef me meer dan twee koppen en ik word helemaal onrustig met bonkend hart, natte oksels en klamme handjes, rillerig, verkleumd, droge bek, geen eetlust, hoofdpijn. Weliswaar mentaal wat minder nare effecten vergeleken met methylfenidaat of dexamfetamine, maar fysiek is het des te erger. Twee koppen koffie na het avondeten en ik slaap de hele nacht belabberd en wordt de volgende ochtend echt gesloopt wakker.
Omdat 3-MMC deel uit maakt van een unieke klasse, die van de cathinonen en daarmee verschilt van de fenidaten, de amfetamines en de xanthines, leek het me toch wel het proberen waard.
Ik vond 80 mg 3-MMC verrassend mild in vergelijking met methylfenidaat en dexamfetamine. Het effect voelde meer natuurlijk, niet geforceerd. Kalm en ontspannen, niet per se mentaal stimulerend, maar dat zijn methylfenidaat en dexamfetamine voor mij eigenlijk ook nooit zo geweest. Ik word er rustig van. Lekker op de bank gelegen en wat gepraat. Iets scherper/beter geconcentreerd en minder dromerig, wat meer betrokken. Niet zo naar binnen gericht als bij methylfenidaat of dexamfetamine. Qua intensiteit kwam 80 mg 3-MMC ongeveer overeen met 10 mg methylfenidaat of 5 mg dexamfetamine, maar met beduidend minder bijwerkingen. Enkel een wat verhoogde hartslag (110), maar niet erg storend. In de comedown toch wel even een gevoel dat ik herken van methylfenidaat of dexamfetamine, maar bij lange na niet zo vervelend. Prima te verdragen, maar vraag me wel af hoe dit op een hogere dosering gaat zijn. Groot pluspunt: geen eetlustremming en smaakverlies! Gedurende de avond wat nootjes op, paar kleine handjes chips en net na thuiskomst genoten van een flink bord gestoomde prei met oude kaas. Met dat laatste zijn ook de laatste subtiele na-effecten zo goed als verdwenen.
Bewust laag gedoseerd om voorzichtig kennis te maken gezien mijn eerste slechte ervaringen met stimulanten, maar verwachtte ondanks dat toch wel meer van 80 mg. De effecten die ik nu had zouden zich beter hebben geleend voor een hoorcollege dan voor een rave of festival. Volgende keer durf ik wel een volwaardige dosering aan, denkend aan zo'n 150-175 mg. Benieuwd wat dat gaat doen.